ตอนที่ 108

จินกะ—

ไลน์ E เหรอ? กับใครอ่ะ?

ไปทำชมรมกันเถอะ

คู่แข่ง

เบอร์ 108 มันตัดสินกันแล้วไม่ใช่เหรอ

สองคนที่ก้าวออกมานั้น—

มุยะ

โคจิ โคจิ อุระอุระ มิมิ

ฝั่งนี้ก็จะฝึกกันแล้วนะ

จากการปรึกษาหารือ

ชินบุโช หัวหน้าใหม่จะ

ฝากไว้ที่คาโนะดีกว่า

11° 4

ถึงแม้ว่าจะเป็น

ตำแหน่งที่มีความรับผิดชอบก็ตาม

ทุกคนก็จะแบกรับ

ความรับผิดชอบในระดับเดียวกัน

การได้ยืนอยู่บนคอร์ต

การได้ครอบครองลูกบอล

เพื่อให้ไม่แพ้ต่อแรงกดดันนั้น

การเล่นแต่ละลูกด้วยความมั่นใจ

ก็ต้องฝึกซ้อม

อยากจะพยายามสร้างสภาพแวดล้อมแบบนั้นให้ได้

และ

ฤดูร้อนปีนี้

มาคว้าแชมป์ H กันเถอะ!

ด้ายคิ

นี่คือ

ระเบียบการ

"การแข่งขันของปีหนึ่ง" เดือนหน้า

ถึงแม้จะเป็นงานเล็กๆ ที่จัดโดยจังหวัด

ก็ต้องตั้งใจให้เต็มที่นะ

〒〒

เริ่มแล้วนะ—

สู้ๆ!

รุ่นพี่ด้วย!

เข้าเล่ม 6 กันยายน วันที่วางจำหน่าย คอมิกส์เล่ม 11 สำหรับตอนคริสต์มาส ออกวางจำหน่ายวันที่ 4 สิงหาคม (วันศุกร์)!!

นี่ ด้ายคิ จะไปไหนเหรอ

จะออกไปวิ่งหน่อย

ไม่เคยเปลี่ยนเลยนะเนี่ย

ฟู่

ใหญ่

กึน

ทำไมถึงมาแข่งด้วยล่ะครับ!

แค่กำลังวิ่งเฉยๆ เองนะ

ไม่มีรางวัลอะไรให้ด้วยซ้ำ

ก็ไม่มีหน้าที่ต้องมาแข่งด้วยกับคุณนี่นา

ยังไงก็ต้องโดน คุณชินคะรุ่นพี่ มากวนใจอีกแน่ๆ...

คิดมากไปเองเหรอ?

ซู่

แล้วเรื่องนั้นน่ะ

มันตัดสินกันแล้วไม่ใช่เหรอ

เอ๊ะ

อ่า— อยากดูแมตช์ของทีมหญิง WC จัง

นัตสิคงจะโชว์ฟอร์มได้ดีแน่ๆ เลย—

เรื่องตั๋วเหรอ...

สงสัยจะหายไปแล้วล่ะ...

นี่นายเนี่ยนะ

ค่อนข้างเป็นที่หมายปองนะ

ห๊ะ!?

ตอนมัธยมต้นเนี่ย มีรุ่นพี่ที่โรงเรียนสารภาพรักกับนายด้วย

กำลังพูดถึงอะไรน่ะ?

ก็ชอบผู้หญิงนี่นา

ตัวสูงด้วย

จัดตารางชีวิตเก่งจังเลยนะ

อีโค

แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องที่น่าดีใจนะ แต่ว่า...

ไปเที่ยวกัน

แต่ว่า

“วันนั้นมีชมรมอะ”

“เอ๋ ไม่เป็นไรสิ มาแอบหนีกันเถอะ”

นัตสิเขาไม่สนใจฉันเลย

อ่า—

ตอนที่ดูบาสเก็ตบอลน่ะ—

ฉันรู้สึกว่าตัวเองถูกดึงดูดไปหาคนที่

กำลังทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการนะ

เพราะฉะนั้น

ฉันเลยตัดสินใจเรื่องไปเรียนต่างประเทศแบบไม่ลังเลเลย

ถ้าหากว่าพัฒนาบาสเก็ตบอลได้เก่งขึ้น

แน่นอนว่ามันก็เพื่อตัวเองด้วยนะ

นัตสิที่เป็นที่สุดในเรื่องบาสเก็ตบอลน่ะ

เขาก็จะหันมามองฉันด้วยล่ะ

ทั้งๆ ที่

กลับมาแล้วมีเจ้านี่อยู่ด้วยเนี่ย...

ไม่เข้ากับใจจริงๆ

เรื่องรถหาย...

ก็สู้กันเลยแล้วกัน!

ใครถึงสะพานก่อนก็ชนะ

ฮะ!?

ถ้าแพ้ต้องวิดพื้น (สควอท) 100 ครั้ง

สุดท้ายก็

การชกมวยคนเดียวของฉันนี่เอง

เพราะว่าหลงรักนัตสิที่ทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการ

...ตอนที่ได้ฟังเรื่องของยุมะด้วย

ฉันก็คิดว่าตัวเองก็ควรจะทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการเหมือนกัน

ฉันคิดว่าก็มีพวกที่คิดแบบนั้นอยู่บ้างล่ะ

ยุมะเริ่มเล่นบาสเก็ตบอลอีกแล้วนะ

แต่ว่า

หมอนี่

มาพยายามด้วยกันเถอะ

เพื่อนัตสิ

อยู่ในระยะที่วิ่งถึง...

อย่าหยุดเธอไว้ อย่าหยุดเธอไว้ ถ้าเธอมาขวางทาง (ถ้าเธอทำอะไรที่มาขัดขวางเธอ)

จะไม่ให้อภัย เธอเลยนะ ถ้าเธอทำ ให้อภัย (จะไม่ให้อภัยนะ)

ว่าไงนะ?

อ่านหนังสือบ้างสิ

ห๊ะ?

อึก

ในที่สุดก็เป็นอิสระแล้ว...

ทำไมปี 2 ของเราถึง

ทุกคนถึงได้เข้มงวดขนาดนี้นะ...

ฮะ

ก็คุณไดกิสินะ

กำลังวิ่งอยู่อะเหรอ

ไม่ควรพูดถึงคุณมาสึโอกะหรอกนะ

คุณจินะครับ!

ว่าแต่ว่านะ

ตรงนั้นหน่อยสิ

สุดสัปดาห์นี้ วันที่ 1/15

เป็นวันเกิดคุณไดกิใช่ไหม

กลางคืน

เก็บไว้ให้หน่อยนะ

ครับ/ค่ะ

งั้นเหรอ

กับแฟนคนแรกของฉัน

☆วันเกิดอายุ 16 ปีของฉันน่ะ—

วันเกิด!!

กล่องสีฟ้า

#108