ตอนที่ 121

กล่องสีฟ้า

ฉบับล่าสุดที่รวมตอนวันหยุดฤดูหนาวซึ่งความสัมพันธ์ของทั้งสองคนเปลี่ยนไป เล่มที่ 12 วางจำหน่ายแล้ว เป็นที่ชื่นชอบอย่างมาก!!

ฝากด้วยนะครับ/คะ

วันนี้ผมออกมาก่อนเลยนะครับ

ที่ผมวิ่งตามคุณไปตอนที่

คุณเดินออกไปที่หน้าประตู

ก็เพราะว่าอยากวิ่งน่ะครับ

การ์ตูนของคุณมิอุรา โคจิ อาจารย์สนับสนุนให้ติดตามนะครับ ★จะอ่านการ์ตูนของคุณมิอุรา โคจิ ได้ที่ สัปดาห์จัมป์ เท่านั้น!! ฝากเป็นกำลังใจด้วยนะครับ/คะ!!

ถึงแม้จะเข้าเทอมใหม่แล้ว

เวลานี้ก็ยังไม่เปลี่ยนเลยนะ

อรุณสวัสดิ์ครับ/ค่ะ!

คุณเฮโดะเอ่อ...

ครับ/ค่ะ!

อรุณสวัสดิ์

อ๊ะ มิวะ!

เอ่อ!

ฮิจจิ!

ตื่นมาก็ตีได้สวยเลยครับ/ค่ะ!

ขอบคุณมากเลยครับ/ค่ะ!

อ่า ดีจัง ไม่รู้จะไปเป็นห่วงเปล่าๆ หรือเปล่านะ...

ไม่เลยค่ะ ไม่ใช่เรื่องนั้นเลยสักนิด!

เกี่ยวกับคุณอินโมโตะรุ่นพี่น่ะ

ได้ฟังจากพี่ชายมา

คุณเฮโดะเหรอครับ?

“เอเมย์สินะครับ”

“อินโมโตะน่ะมีจิตใจนักสู้”

“เป็นคนน่าสนใจ” เขาพูดว่า

เลียนแบบเหรอครับ?

ก็เลยได้รับคำแนะนำมา

แล้วก็คิดว่ารุ่นพี่คนนี้สุดยอดจริงๆ ครับ!

ไม่ได้...

อา

คงจะรบกวนแล้วสินะครับ

ขออนุญาตนะครับ!

ว๊ะ

เป็นเด็กที่ร่าเริงจังเลยนะ...

เขากำลังทำตัวอ่อนหวานเลย...

ไม่ใช่เลยครับ/ค่ะ!!

ล้อเล่นน่า

อย่างที่คิดไว้

อาจจะเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ

ปี 2 ห้อง เอ

ปี 2 ห้อง บี

เย้!

ทุกคนอยู่ห้อง เอ เหมือนกันเลย!

เราจะสร้างความทรงจำด้วยกันได้เลยนะ!

งานกีฬาสี งานเทศกาลวัฒนธรรม

แล้วในฤดูใบไม้ร่วงก็ทัศนศึกษา!

ปีนี้คงจะไม่สงบสุขแน่ๆ

อะไรน่ะ...?

เฮ้ ชูบุ! อยู่ห้องเดียวกันนี่นา!

โอ๊ะ

คาโต้—

คุณชูบุจังนี่รู้จักคนเยอะจังเลยนะ

ไม่ขี้อายด้วย

คิ๊าาาาา!

คุณชูโนะรุ่นพี่!

อรุณสวัสดิ์ครับ/ค่ะ!

ฮินะฮินะก็เป็นที่นิยมเหมือนกันนี่นา

น่ารักจัง

ชมรมยิมนาสติกศิลป์เหรอ?

เด็กที่ไม่รู้จัก

ถ้าทำแฟนคลับน่าจะมีคนเข้าร่วมไหมนะ

เป็นที่นิยมมากเลยเหรอ?

จะทำเองเลยเหรอเนี่ย

โครก ยุซะ ยุซะ!!

แย่ เจอแล้ว

มีคนกำลังเข้ามาทางหน้าต่างนี่นา!

ทางนี้มันใกล้กว่าเองครับ ขออภัยให้ด้วยนะครับ

จะให้ไม่ได้ได้ยังไงล่ะ!

แต่ว่าเขาก็เข้าไปแล้วนี่นะ

ต้องเริ่มใหม่!

ถ้างั้นออกมาจากตรงนี้สิ...

ไม่ได้!

นั่นนักเรียนใหม่ชมรมแบดมินตันใช่ไหม

มาไกล่เกลี่ยให้หน่อยสิ

ไม่เกี่ยวกัน

ชมรมวรรณศิลป์หนังสือพิมพ์ ชมรมหมากรุกไอโบะ

ดูเหมือนจะมีปัญหาเข้ามาแล้วสิ

แต่ว่า...

เก่งจังเลยนะ

ไม่หวั่นเลยสักนิด...

ในบรรดานักเรียนปี 1 ใหม่ๆ เนี่ย

ผมว่าต้องเก่งที่สุดแน่นอนเลย

เอ็กซ์

แต่ถ้าตีได้เยอะขนาดนั้น

ซาชิคาวะก็น่าจะทำได้แล้วสิ

ฮารุโตะคุง! เก่งจังเลยนะ!

ทำยังไงถึงตีได้เยอะขนาดนั้นเหรอครับ?

เดี๋ยวไปซ้อมด้วยกันแล้วสอนหน่อยนะ!

ผมก็อยากจะแข็งแกร่งจนสามารถเล็งไปที่เอชได้เหมือนกัน...

มันอาจจะยากไปรึเปล่า?

ผมดูการตีลูกของคุณอยู่นะ

ทำท่าทางเหมือนกำลังพยายามสุดๆ ฟุ้งซ่านไปหมด

ถ้าเป็นทางแบบนั้นเนี่ย ต่อให้เป็นคู่ต่อสู้

ก็เหมือนกับว่าเขาบอกว่า “เชิญตบลูกเข้ามาได้เลย” น่ะสิ

อีกอีกหน่อย...

จากมุมมองของผมนะ

นายก็ยังเด็กเกินไปนะ ต้องพยายามอีกเยอะ

หือ?

งั้นมาแข่งกันสักตาไหมล่ะ?

ตอนนี้เป็นเวลาฝึกของลูกเจี๊ยบแล้ว

ฮึ่ก!?

นั่นมันใครกันน่ะ...

ตั้งใจจะทำความรู้จักด้วยนะ

แต่ดูเหมือนเขาจะสนใจแต่พวกที่แข็งแกร่งเท่านั้น

เก่งแล้วก็ทำตัวตามใจตัวเองไปเรื่อยเลย

ไม่มีความสามัคคีมันลำบากแย่เลยนะ

คุณมิอุรา โคจิคะ ส่งจดหมายให้คุณชูนะ! ☆ส่งจดหมายให้คุณมิอุรา โชสึนะ!! ที่อยู่ → 〒101-โตเกียว เขตจิโยดะ เมืองอิทสึบะ 2-5-10 8050 สำนักพิมพ์ชูเคนฉะ สัปดาห์จัมป์

"น่าจะบอกเขาไปว่า ถ้าตั้งใจเล่นให้เหมือนการแข่งขันมากขึ้น

ก็จะเก่งขึ้นนะ" ไม่ดีเหรอครับ/คะ?

ไม่ต้องพูดแบบนั้นก็ได้นะ...

ทั้งๆ ที่เขาทำตัวกวนประสาทแบบนั้น

ตอนที่กำลังเล่นอยู่เนี่ย ดูสิครับ/ค่ะ

ว้าย เหนื่อยจัง เหนื่อยจริงๆ

สำหรับฉันน่ะนะ ทำได้แค่พูดแบบนั้นแหละ

แต่ถ้าทีมเก่งขึ้นด้วยกัน

แล้วได้ฝึกกับคนที่เก่งๆ มันก็ดีไม่ใช่เหรอ?

สำหรับฉันนะ แค่ฉันแข็งแกร่งก็พอแล้ว!

ส่วนพวกที่ไม่เข้าใจก็อยู่แบบนั้นไปตลอดชีวิตก็ดีแล้ว

ไม่รู้ว่าอยากจะสนิทสนมกันหรือยังไง

แต่ก็จะคิดไปว่าเขานี่มีอะไรต้องทำอีกเยอะแยะเลยน่ะสิ

นอกจากนั้น อย่างน้อยก็

คุณตั้งเป้าไว้ว่าลูกสเตรทตอนที่ออกจากการอยู่ด้านหลังขวาไปด้านหน้าซ้ายเป็นปัญหา

คุณก็ทำได้ดีนี่นา

แล้วก็ทำการตีลูกโดยตั้งใจจดจ่อกับมัน

เวลาเห็นคนแบบนั้นที่ไม่คิดเองแล้วลงมือทำ

ก็จะรู้สึกหงุดหงิดแล้วก็อยากจะบอกว่า

ให้ทำให้มั่นคงกว่านี้สิ?

...ก็ไม่ได้หรอก

ตัวผมเองก็มีข้อบกพร่องอยู่

ถ้าเป็นไปได้ ก็อยากให้คุณช่วยสอนผมด้วย...

ช่วยบอกหน่อยสิ

นายก็น่าหงุดหงิดเหมือนกันนี่นา!

ฟังนะ! การทำให้คนเข้มแข็งมันมาจากความโกรธต่างหาก!

ถ้าพูดแต่เรื่องใจดีแบบนั้น นายจะถูกเหยียบย่ำอยู่ดีนะ!

ตั้งใจให้เต็มที่สำหรับการแข่งขันพบกันหมดตั้งแต่วันพรุ่งนี้ล่ะ!

ถึงจะเป็นปี 1 ก็ไม่อยากถูกมองข้ามหรอกน่า

เฮ้อ... เกือบจะพูดว่ารุ่นพี่ไปแล้วสิ!

ไดคิคุง

ทางนี้ ทางนี้!

มีที่แบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย

ตรงส่วนลึกของสวนสาธารณะ

ถ้ามาที่นี่ตอนนี้ ก็จะไม่มีคนมาหรอก

เอาเป็นที่นัดลับกันเถอะ

ทีมแบดหญิงมีน้องใหม่เข้ามาเยอะเลยนะ

ว้าว ดูเหมือนจะจัดการยากจังเลย

อืม ประมาณ 17 คนมั้ง

แต่ทุกคนดูเป็นเด็กดีนะ

แล้วทีมแบดชายล่ะ?

มีตัวแสบอยู่ 1 คน...

สู้ๆ นะรุ่นพี่

ผมเนี่ย ไม่มีความรู้สึกเป็นรุ่นพี่เลยเหรอครับ

? ไม่น่าจะใช่นะ

อา

นี่

เมื่อเช้านี้ก็ถูกน้องแบดหญิง

ติดใจด้วยนะ

ก็เลย!

นั่นมัน—

คุณเฮโด

คนที่โคตรจะเก่ง

เขาเคยอยู่กับซาชิกาวะมาก่อน

แล้วก็เป็นน้องสาวของเขาด้วยนะ...

หืมมม

คุณเฮโดน่ะ

เขาเหมือนจะชมฉันอยู่น่ะ...

//

เหรอ

ทำไมนายถึงพยายามให้ถอดรองเท้าล่ะ!

ก็มีรองเท้าอยู่ตรงนั้นไง

บทสนทนาไม่เข้าเลย

กรุณาฟังให้ดีสิครับ/ค่ะ

สำหรับฉันน่ะนะ มีคุณจินกะรุ่นพี่อยู่แล้ว

ก็เลยไม่ได้คิดว่าตัวเองเป็นคนเจ๋งอะไรมาก

＃121 จบ

ว้าย! รองเท้ากระเด็นไปแล้ว

โต้กลับ!

ว้าย!

คนที่พยายามน่ะ มีอยู่ที่ตรงนี้ด้วยนะ

กล่องสีฟ้า