ตอนที่ 134

หลังจากการแข่งขันของจินัตสึ ตามมาด้วยการแข่งขันของจิอุมะ

#134 กรุณาอ่าน

หีบสีฟ้า

กลับมาแล้ว

มิอุระ โคจิ

ไม่เป็นไรเหรอ!? จิอุมะจัง!

ทำให้เป็นห่วงเลย

เป็นข้อเท้าแพลง น่าจะพักสัก 3 สัปดาห์

ตกใจหมดเลยนะเนี่ย

เข้ามาสิ

ก็ต้องหิวแล้วล่ะสิ

ไม่ต้องห่วงนะ

ยัง

เพราะว่ายังมีเวิลด์คัพหน้าหนาวอยู่นี่นา

จะพยายามอีกครั้งเพื่อหนาวหนาวเลยนะ

จินัตสึจัง

วันนี้นอนที่ชั้นหนึ่งไหม

จะใช้ฟูกดีไหม

ในห้องก็สบายดีเลยครับ

บันไดคงเหนื่อยเนอะ

เป็นการทำกายภาพบำบัดครับ

อรุณสวัสดิ์

อรุณสวัสดิ์ครับ! ไดกิ

อรุณสวัสดิ์ค่า

มาแล้ววว ช่วยด้วยยย

รายสัปดาห์ โชนเคน

อรุณสวัสดิ์ค่ะ

เช้าแบบนี้

เป็นครั้งแรกเลยนะ

สวัสดีครับ

จินัตสึจัง!

ไม่เป็นไรเหรอ? เป็นข้อเท้าแพลงด้วยเหรอ?

มาซ้อมได้เหรอ?

อื้ม แค่มาดูเฉยๆ

ขอโทษนะ

ไม่หรอก!

ที่ทำให้ลำบากใจ

ไม่ขนาดนั้นหรอกนะ!

กลับกันนะ

พวกเราต่างหากล่ะ...

เราต้องก้าวต่อไปแล้วสิ!

แพ้ไปก็เสียดายนะ

แต่ว่ายังมี

เวลาเหลืออยู่จนถึงหน้าหนาว

เรามาคิดกันดีกว่าว่าจะใช้เวลาจากนี้ยังไงดี

ส่วนตัวฉันเองก็จนกว่าขาจะหายดี

จะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการควบคุมเลยล่ะ

ใช่แล้วๆ!

พวกเราจะต้องก้าวต่อไปเรื่อยๆ เท่านั้น!

พวกเราจะเดินหน้าต่อไปเรื่อยๆ นะ!

ถ้าตัดสินใจแบบนั้นก็ซ้อม!ซ้อม!

วิ่ง!

ซึ

นิดนึง ไปห้องน้ำ...

ไม่เป็นไรเหรอ?

สบายดี!

เอ รัก รัก

ประกาศนียบัตร ผู้ชนะเลิศ โรงเรียนมัธยมปลายเอไค ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ครั้งที่ 72 คุณโฮชิ หรือ ชื่อที่เคยใช้มาก่อน จึงขอมอบสิ่งนี้ให้ วันที่ 3 มีนาคม ปีเฮเซย์ที่ 30 ประธานการแข่งขันกีฬาระดับมัธยมปลายรวม

เข้าร่วมการแข่งขันระดับชาติ ชมรมกรีฑา ชมรมวิชาการศิลปะ

ประกาศนียบัตร ผู้ชนะเลิศ โรงเรียนมัธยมปลายโดวเมย์ เนื่องจากมีผลงานดีเด่นในการแข่งขันการศึกษาสู่สังคมแห่งชาติ ครั้งที่ 73 ของโรงเรียนคุณ จึงขอมอบสิ่งนี้เพื่อเป็นเครื่องเชิดชูเกียรติ วันที่ 3 มีนาคม ปีเซนเรย์ที่ 31 ประธานการแข่งขันการศึกษาสู่สังคมแห่งชาติทางด้านศิลปะ

ไม่จำเป็นต้องส่งจริงๆ เหรอ?

ของเยอะจัง

จะขนไปที่บ้านเลยนะ

ไม่เป็นไร

ทำไมต้องพูดแบบหุ่นยนต์ด้วยล่ะ?

เพราะว่าขาดการออกกำลังกาย

ร่างกายเลยมีเหลือเกิน!

ก็ดีนะ...

ตั้งใจไว้

คุณมิอุระ โคจิอาจารย์ การ์ตูนยอดนิยมของคุณ ★อ่านการ์ตูนของคุณมิอุระ อาจารย์ได้แค่ในรายสัปดาห์ โชนเคนเท่านั้น!! ฝากเป็นกำลังใจด้วยนะ!!

ดูเหมือนว่าจะโอเคนะ เก่งจังเลย

ตรงขาเนี่ย

จริงๆ แล้วมันไม่น่าจะโอเคเลยนะ

だってพยายามมาตลอดเพื่อเป้าหมาย H เลยนะเนี่ย

ขึ้นมาเถอะครับ!

ภายในเดือนกุมภาพันธ์

ต๊ดต๋อน

ไดกิคุง...?

ไม่สิ! ไม่เป็นไรหรอก

แค่รู้สึกเหนื่อยนิดหน่อยเอง

ผมเอง!

มีที่ที่อยากไปอยู่ไงล่ะ!!

อยากให้คุณรุ่นพี่เดินตามไปด้วยครับ!

เพราะว่าปล่อยให้เดินคนเดียวไม่ได้นี่ครับ!

ของ...

มานี่!

อะไรเนี่ย

หนักนะ?

ก็เลยฝึกมาเพื่อกรณีแบบนี้ไงครับ!

ก็เพื่อแบดมินตันใช่ไหมครับ?

...ใช่ครับ

โกหกน่า

ว่าแต่... มันไม่หนักเลยนะ

หอบแฮ่กๆ เลยนะ

เป็นแค่เสียงที่ได้ยินในหัวเอง

อย่าหักโหมเกินไปนะ

ต้ากิคุงกำลังจะแข่งแล้วนะ

นี่มันอะไรเนี่ย

แถมอีกอย่างนะ

มาถึงแล้วนะ

ทำไมถึงมาที่แม่น้ำล่ะ?

ชอบก้อนน้ำจังเลย

ว่าแต่ทะเลก็เคยไปเหมือนกันนะ

เอ๊ะ

น้ำใหญ่จังเลย

ดูเหมือนจะดูดซับและพาอะไรไปได้ทุกอย่างเลย

น้ำใหญ่...

ริมน้ำลมก็แรงด้วยนะ

เสียงก็

จะถูกพัดพาไป

ถึงจะร้องไห้

ก็ไม่รู้สึกอะไรเลย

อูซึซึซึซึ

เป็นความผิดของผมเลย

แพ้ไปซะแล้ว

☆ความรู้สึกที่เริ่มไหลทะลัก ไม่สามารถยับยั้งได้

อาโนะฮาโกะ