ตอน 14: Chapter 14

☆ฉบับคอมิกส์เล่ม 1 ออกวางจำหน่าย 4 สิงหาคม!!

อาโนะฮาโกะ พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ

#14 พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ

มิอุระ โคจิ

แต่ริคิริสองคนมาที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำด้วย!!

ไดกิคุง

ทางนี้!

คาร์ด้า คันดะ คาร์ด้า

รู้สึกได้ว่าอารมณ์ดีกว่าปกติ

เป็นรุ่นพี่ที่ดูเหมือนไม่เคยเห็นมาก่อน...

เป็นโลชปี้ด้วยนะ

คิดว่าคงไม่คาดหวังอะไรแปลก ๆ หรอกนะ

นี่มันอาจจะเป็นเดทได้แล้วสิ!?

น่ารักจังเลย

คุณน่ะนะ!

ที่จริงแล้ว รุ่นพี่น่ะ

ฉันเองก็บังเอิญ

สวนสัตว์น้ำ

เข้ากันได้ดีเลย

ไม่รู้ว่าเขาคิดยังไงกับทริปนอกสถานที่ครั้งนี้

ก็อย่างที่เคยพูดว่าฉันเป็นคนแบบนี้แหละ

ถึงจะไม่อยากพูด แต่ก็ช่วยไม่ได้นี่นะ

นี่ คุณคิดยังไงล่ะ

ไดกิคุง!

ห๊ะ?

นานยา

☐ ☐ ☐ ☐

ดีจังเลย

ถ่ายอะไรเหรอครับ!

ลบทิ้งเถอะ!

เป็นที่ระลึก เป็นที่ระลึก!

ต้องเก็บไว้อีกสักช็อตกับคุณทาเมะสิ!

อะไรกันเนี่ย...

แบบนี้ก็เป็น "แค่อยากไปเฉย ๆ"

มันผิดแล้วไม่ใช่เหรอ!!

เจ้าคนข้างในนี่...

ว้าว

อวบอ้วนน่ารักจัง...

อยากจะป้ายความน่ารักจากสองข้างเลย

อวบอ้วนเหรอ?

นั่นน่ะ นกเพนกวินมันเย็นหรือเปล่านะ

ชะโงกดู

จ้องตรงไม่ได้เลย!

มาซากิ ข้างหลัง!

17

โทรศัพท์สิ เจ้าสัตว์ประหลาด

ขอโทษด้วยครับ

ไม่เป็นไรครับ

ระวังตัวด้วยนะ

ต่อไปนะ

บายบาย

อยากจะมาแบบเป็นแฟนกันแล้วจัง

แต่ตอนนี้

ยังบอกความรู้สึกออกไปไม่ได้เลย...

แล้วก็... ฮึ! มันยังอีกไกลเลยนะ

ถ้าถูกเพื่อนร่วมห้องสารภาพรัก

รุ่นพี่คงจะอึดอัดไปหน่อยล่ะนะ

ไปกันเถอะไหมครับ/คะ

อะ

เดี๋ยวก่อน

ทำไมคนนี้ถึง

ชอบคว้าแขนตลอดเลยนะ

ให้มันปล่อยสักทีสิ

อันที่จริงแล้ว

เจ้าแมวน้อย

วันนี้

ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณไดกิคุงน่ะ

ห๊ะ

สถานการณ์แบบนี้

ในจังหวะนี้เลยเหรอเนี่ย?

ไม่นะ

อะไรเหรอครับ?

ไม่นะ

รุ่นพี่ก็ด้วยเหรอคะ... ?

ไดกิคุง

ขอโทษนะ

เอ่อ...คือว่า

ขอโทษนะ...

คราวก่อนนะ

ที่บอกว่า "ปีหน้าก็มี ปีมะรืนก็มี" ไง

ที่

0

โย่ว...

พูดไป

หืม? หืม?

เอ๊ะ?

เหรอครับ?

ที่รู้ว่าคุณไดกิคุงพยายามอยู่

เลยคิดว่ามันไม่ค่อยคิดถึงความรู้สึกคนอื่นเท่าไหร่

อย่างนั้นเหรอครับ รุ่นพี่ถึงตอนนั้น

ไม่รู้เลยว่าผมกำลังฟังอยู่

ตั้งแต่วันนั้นก็ไม่มีโอกาสได้คุยกันเลย

แล้วก็ไม่ขอโทษอย่างเป็นทางการ

ถ้าปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ

แล้วก็ได้อยู่ด้วยกันแบบนั้นก็ไม่ชอบเหมือนกัน

ดังนั้น วันนี้

เลยอยากจะขอโทษอย่างเป็นทางการครับ

อย่างนั้นเองเหรอเนี่ย~

หรือว่าเดทกัน!?

ที่คิดแบบนั้นมันน่าอายจัง

ขอโทษด้วยนะ... ชั่วขณะหนึ่งก็คิดว่า "โดนแล้ว..."

ทางนี้เองที่ต้องขอโทษครับ

ถ้างั้นการออกไปเที่ยวครั้งนี้ก็

เป็นการเอาใจและขอโทษสินะ

ที่ทำตัวแปลกๆ

แล้วยังมาขอโทษอีกนี่

ในเมื่อทำให้รู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาแล้วนะ

มังงะของคุณมิอุระโคจิเซนเซย์นี่อ่านสนุกจริงๆ นะครับ ★มังงะของคุณมิอุระโชเซนเซย์อ่านได้แค่ในวีคลี่โชเน็นจัมป์เท่านั้นครับ!!

คุณจินคา รุ่นพี่เนี่ย

เป็นห่วงมากเกินไปแล้วนะ

ผมเองก็ไม่ได้เป็นฝ่ายรั้งไว้เท่าไหร่ด้วยซ้ำ

แต่กลับคิดว่ามันก็มีมุมแบบนั้นเหมือนกันนะ

ยิ่งไปกว่านั้น

การที่ต้องแบกความรู้สึกหงุดหงิดแบบนี้ไว้ตลอด 1 สัปดาห์เนี่ย

มันน่าตกใจมากเลยล่ะ

...ถึงอย่างนั้นก็ตามนะ

ถ้าต้องอยู่คนเดียวในบ้านคนอื่นนี่

ก็ต้องใส่ใจคนอื่นอยู่ดีไม่ใช่เหรอ

เดี๋ยวก่อนสิครับ/ค่ะ

แน่ๆ เลย...

ซึจา

อ๊ะ

ฮินุย

พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำซันไลท์

เคปคุง

วันหมดอายุ - ไม่มีกำหนด

ขอบคุณนะ

นี่แหละ

ถ้าคุณอยู่ที่บ้านผม

แล้วรู้สึกอึดอัด

หรือมีอะไรอยากจะพูดกับผมก็บอกได้เลยนะ

ส่งสแตมป์อันนี้

มาให้หน่อยครับ

เดี๋ยวผมจะ

ไปฟังเรื่องของ

สปอน

อะไรเหรอครับ

● ● ● ● ● ● ●

มีอะไรอยากจะพูดเหรอครับ/คะ?

อืมมม... อืมมมนะ

คุณไดกิเนี่ย

เป็นเพื่อนร่วมบ้านที่ดีนะเนี่ย

เพื่อนร่วมบ้าน... เพื่อนร่วมบ้าน...

ตอนนี้

แบบนี้ก็พอแล้ว

ตอนนี้ขออยู่ที่ระยะนี้ก่อนนะ~~~

กล่องสีฟ้า