ตอนที่ 141

สู้ๆ นะ

สู้ๆ นะ

ไป

สู้ๆ นะ

นะ

☆ ฉลอง · ต่อเนื่อง 3 ปี! ความรู้สึกที่พันเกี่ยว

3 ปี ครึ่ง

ข้อมูลล่าสุด เช็คที่บัญชี X (Twitter) ทางการ @aonohako_PR!

ฉลองครบรอบ 3 ปี! ข้อมูลของ 2 โปรเจกต์ใหญ่ อยู่หน้าถัดไป!

มังงะต่อจากหน้า 27!

ทะลุ 3.6 ล้านเล่ม!! รวมเล่ม 14 วางจำหน่ายอย่างได้รับความนิยม!!

20

แมตช์พอยต์!

สมกับที่เป็นแล้ว 2 เกมนี้

คุณฮาริโอะจะเป็นคนคว้าไปสินะ...!

มังงะเริ่มจากภาพสีหน้าแรกของหน้า 3 แล้วนะ

อ๊ายยย... เกมนี้ปล่อยไปเถอะ

เก็บแรงไว้สำหรับรอบชิงดีกว่าไหม

การที่ทำแบบนั้นไม่ได้นี่แหละ

ถึงจะเป็นความตลกของคุณได้เลยนะ

เหงื่อมันทำให้ลื่นไปเลยเหรอเนี่ย

เกือบแล้ว!

แต่ว่า

แบบนี้

1-1

21

ในเกมสุดท้ายถัดไป

ใครทำแต้มได้ก่อน

ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย

ได้เข้าร่วมการแข่งขันอินเตอร์ไฮแล้วนะ

ผ่านไปเร็วจริงๆ เลยนะเนี่ย

แบดมินตันนี่

มีคนบอกว่าเป็นกีฬาที่เร็วที่สุดเลยนะ

แอปรายสัปดาห์โชเน็นเอเลเวนท์

ถึงจะพูดแบบนั้น

ก็คือเรื่องของความเร็วเริ่มต้นของขนนั่นแหละ

ขนของมืออาชีพจะมีความเร็วถึง 390 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเลยนะ

เร็วกว่ารถไฟชินคันเซ็นอีกนะ

ถึงขนาดนั้นเลยเหรอ...

ก็คิดว่าอย่างนั้น

แต่กลับมีขนนกที่ร่วงลงมาเหมือนโดรป

คุณฮาริโอะก็ถนัดการตีเปลี่ยนทิศทางแถวนั้นนะ

นายเนี่ยขึ้นโลบไวมากเลยนะ

ก็เพราะว่าถ้าตีกลับด้วยเฮอร์พิน มันจะโดนตีกลับแรงๆ ไง

การคิดว่าจะมีขนนกแบบไหนในบรรดาความเร็วสูงสุด

แล้วจะตีลูกแบบไหนกลับไปให้มันน่ะ

นี่แหละคือสิ่งที่ทำให้แบดมินตันน่าสนใจนะ

ชอบมากเลยล่ะครับ

ที่ยืนอยู่คนเดียวบนคอร์ต

ความรู้สึกตึงเครียดที่ สุดยอดนั้น

ความรู้สึกที่รับผิดชอบทั้งหมดมาไว้บนบ่า

หรือแพ้ไป

ไม่ว่าจะชนะ

เพราะฉันนั่นแหละ

เป็นความผิดของฉันเอง

ไฟนอลดีม

ลาลลา

เพลย์

การที่ต้องยืนอยู่บนคอร์ตคนเดียวน่ะ

มันต้องสร้างแรงกดดันมากแน่ๆ เลยนะ

ตอนที่ผมแพ้แล้วกำลังหดหู่

คุณไดกิก็มาบอกว่า "หน้าร้อนนี้!"

แล้วก็พาผมออกไป

ให้กำลังใจผม

ส่วนเรื่องของยูกะก็

ยังให้ตั๋วมาอีกด้วยนะ...

อยากจะสู้เคียงข้างไปด้วยจัง

แต่ก็นะ

มันคงจะดูเป็นเรื่องที่โอ้อวดเกินไป

จริงๆ เลยนะเนี่ย

ฮาริโอะนำอยู่!

แต่คุณไดกิก็กำลังตามติดมาอยู่เหมือนกันนะ

เอ๊ะ?

เท้าขวาเป็นอะไรเหรอ?

เชือกรองเท้าสิ

เมื่อกี้ดูเหมือนจะลื่นนะ

นี่ ดูสิ เหมือนจะไม่เป็นไรเลยนะ

ชิ...

โล่งอกจัง

โยเน็กซ์

คินชิ

คุณไดกิ! สู้ๆ นะ!

สายสิญจ์จากจินะ สองหัวใจเชื่อมถึงกัน!

#141

กล่องสีฟ้า

จบ