ตอนที่ 153

อ้าว

คุณแม่ของฮาริโอะคุง

ไม่ได้ติดต่อกันนานเลยค่ะ

ช่วงนี้งานยุ่งจนมาให้กำลังใจไม่ได้เลย

\#153 ไม่กินไอศกรีม

คุณหนูทางนั้นน่ะ...

แฟนของเคนโงะค่ะ

สวยจังเลย! หน้าก็เล็ก ฮาริโอะคุงก็หล่อ แถมยังเข้ากันได้ดีอีกด้วยนะ

เอ๊ะ!

หลุดออกมาจากปากหมดเลยนะ

ตอนคัดเขตครั้งที่แล้ว

ก็ไปดูมาน่ะครับ

คุณไดกิเก่งมากๆ เลยนะ

ขอบคุณนะ

อ๊ะ

มาแล้ว!

ไดกิ!! สู้ๆ นะ!!

สมัยเด็กๆ

คิดว่าไม่กินไอศกรีมซะอีก

ผู้ใหญ่ๆ

แม่ไม่กินเหรอคะ

ไม่เป็นไรหรอก

ผู้ใหญ่ๆ เนี่ย ไขมันกับคาร์โบไฮเดรตมันจะแสดงผลในร่างกายเร็วไง

อื๊ออ

นี่ เร็วๆ กินซะเถอะ

ปากติดข้าวแล้วนะ

แล้วก็ ที่สำคัญนะ

เล่นแบดมินตันมันดีเหรอคะ

อืม! สนุกมากเลย!

งั้นจะลงทะเบียนอย่างเป็นทางการให้นะคะ

มีชมรมบาสเกตบอลด้วยเหรอคะ?

บาสเกตบอลช่างเถอะ

กับคุณแม่กับคุณนาบินร้องเพลงด้วยกัน

แบดมินตันมันสุดยอดมากๆ เลย

ขนนกที่นุ่มนิ่มเวลาโยนด้วยมือเนี่ย

พอโดนไม้แร็กเกตปุ๊บ ก็จะพุ่งออกไป "สโคーン" เลย

เหมือนกับว่าผมเป็นคนใส่แรงให้มัน

บีเร เข้าเต็มๆ เลย!

ถ้าอยากจะเพิ่มแรงให้มากขึ้น

ก็ต้องกินมะเขือเทศเชอร์รี่ด้วยนะ

นั่นมันแย่งคะแนนไปเลยนะ

อ๊า!

โดนคู่แข่งนำไปแล้วสิ

ยังไม่หมดแค่นี้หรอกนะ!

หัวใจจะวายแล้วนะเนี่ย...

คุณไดกิเก่งจัง

ถ้าเป็นฉันเนี่ย มือคงสั่นไปแล้วล่ะ

ฉันก็เหมือนกันเลย

จริงๆ เลยนะเนี่ย

คุณไดกิ~~

โตขึ้นมากเลยนะ

เป็นอะไรไป ทำเป็นงอนอยู่ตรงนั้น

ไม่มีอะไร

ไม่มีอะไรหรอกนะ

อย่าเอาหัวไปจุ่มในโต๊ะไฟฟ้าสิ

มีอะไรเกิดขึ้นที่ชมรมเหรอ?

วันนี้

เราแข่งแบบพบกันหมดเลยนะ

ผม...

แพ้ไปหมดเลย

บางทีก็เป็นแบบนั้นนะ

แต่ว่า! ลูกสแมชก็ไม่เข้าเลยสักลูก!

แพ้คุณมาซะอีก ถึงคุณมาซะจะเก่งพอๆ กับผมก่อนหน้านี้

ทั้งๆ ที่มันสนุกขนาดนั้น แต่ดันแพ้ซะได้

มันก็เลยไม่สนุก

การที่ไม่สนุกเนี่ย...มันทรมานจัง

แค่เรื่องนั้นเอง

ก็หมายความว่าชอบแบดมินตันสินะ

งั้นเรามาเริ่มจากจุดอ่อนของคุณไดกิ

จัดการมันกันเลยดีกว่าค่ะ!

จะจัดการ...

คุณแม่เข้าใจเลยนะ ความรู้สึกเสียใจที่แพ้

แต่แค่เพราะแพ้แล้ว

อย่าคิดว่าตัวเองมันแย่ไปเลยนะ

บีมก็เหมือนกันนะ

คุณไดกิคือก้อนของศักยภาพเลยล่ะ

ดังนั้นก็หันไปทางที่จะเก่งขึ้นนะ

ใช่ไหมคะ

...เรื่องการ

การเคลื่อนที่เท้าข้างหน้าข้างหลังน่ะไม่ถนัด

เอาล่ะ มาฝึกกันเถอะ!

นี่ไง

แม่ไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่เลย...

ข้างหน้าสิ

เงียบไปเลยน่า!

ยอดเยี่ยม! คุณไดกิ! เยี่ยมมาก!

อีกแต้มเดียว!

ไม่ได้มา

ถึงขนาดนี้คนเดียวหรอกนะ

6:00

มีคนที่อยากตามหลังอยู่

ทุกเช้า

ตั้งใจซ้อมตอนเช้านะคะ แม่จะนอนตื่นสายอีกรอบแล้ว

มีคนที่ทำกล่องข้าวให้

ค่ะ คุณแม่

คราวหน้าจะวันเกิดแล้วใช่ไหม

นี่คือบัตรเข้าบ่อน้ำพุร้อนสำหรับวันเกิดค่ะ

วันนั้นจะทานข้าวที่โรงอาหารด้วย

ผมกับพ่อเตรียมไว้ให้ครับ

แล้วเย็นก็ทำกับข้าวกับพ่อด้วย พักผ่อนสักวันให้สบายเลยนะ

สงสัยการเลี้ยงดูของผมคงจะดีสินะคะ?

ของพ่อก็ด้วยนะ

วันเกิดแม่จัง

จัดสลัดให้หน่อยนะ

ค่ะ/ค่า

กลับมาแล้ววว

ยินดีต้อนรับกลับค่ะ/ครับ

เป็นยังไงบ้าง?

โอ๊ย สุดยอดไปเลยยย

ดูเด็กลงไปเลยนะ

ขอบใจนะ

อ้อ ใช่แล้ว

ตอนกลับไปที่สถานีช่วยซื้อของมาด้วยนะ

ชุดซ้อมของคุณไดกิมันเก่าแล้วนะ

แม่ซื้อมาให้แล้วล่ะ

แล้วก็ผงเครื่องดื่มเกลือแร่ก็ถูกด้วย

ลดเพิ่มอีก 500 เยนด้วยแต้ม!

ถุงเท้าก็แพงน่ะ

ถึงวันเกิดของคุณแม่แล้วนะ

แม่ก็เป็น

คุณแม่ของคุณไดกิไงคะ

อ๊าาาา

ไม่ใช่ไอศกรีม 37 นะ!

ก็เป็นวันเกิดของแม่นี่นา

อะไรน่ะ

แม่ชอบไอศกรีมเหรอคะ

ชอบมากเลยล่ะ~

แต่เมื่อก่อนนะ...

การดูแลเด็กไปพร้อมๆ กับการทานนี่

มันเหนื่อยนะ

อ๊ะ ไขมันนี่สิ

คนๆ เดียว

ที่ให้ความสำคัญกับตัวเองมากกว่า

เอาใจใส่

มา

เลี้ยงดูมา

ตอนนี้กินมะเขือเทศเชอร์รี่ได้แล้วนะ

แต่ในทางกลับกัน ก็ยิงลำแสงไม่ได้แล้วสิ

พอวันนี้จบลง

ขอให้เลี้ยงไอศกรีมหน่อยนะ

ด้วยความรู้สึกขอบคุณค่ะ/ครับ

ใส่ความรู้สึกลงไปในทุกๆ ลูกเลยนะ—ฉบับสีเต็มๆ สุดฮิตในเล่มหน้า!

กล่องสีฟ้า

＃153 จบแล้ว