ตอนที่ 173

พ่อของชิซึเนะที่ไปย้ายไปต่างประเทศ!

พ่อครับ...

ทำไมถึงมาอยู่ที่ญี่ปุ่นล่ะ...?

พอดีมีปัญหางานน่ะ

ว่าจะให้มาจัดการเรื่องนี้ที่นี่สักพัก

ก็เลยบอกไปแล้วไม่ใช่เหรอครับ

มิอุระ โคจิ

...จริงด้วย ไม่ได้ดูเลย

#173 ให้ด้วยครับ

งั้นจะเช่าอพาร์ตเมนต์รายเดือนอีกเหรอคะ?

อืม วันนี้จะพักโรงแรมค่ะ

แล้วชินคะล่ะ?

ตั้งแต่วันพรุ่งนี้...

มันก็จะไกลจากโรงเรียนไปหน่อยด้วย

แล้วการกลับของฉันก็ช้าด้วย

เลยคิดว่าถ้ายังได้รับการดูแลจากที่นี่ต่อไปก็คงจะดี...

แบบนั้นน่าจะดีกว่านะ?

บ้านเรามันไม่ค่อย...

***

อือ

ถ้าอย่างนั้นคืนนี้ก็

เป็นโอกาสของ

ทุกคน

ที่จะได้กลับมาพบกันใช่ไหมคะ?

ดีจังเลย ถ้าคุณมาพักที่บ้านเรานะ!!

แต่ว่า...さすがに...

หาคู่จิบเครื่องดื่มเย็นๆ ไม่ได้

น่ะนะ...

เอาหน่อย! สักแก้ว!

ว่าแต่ คุณทานข้าวเย็นหรือยังครับ?

ยังเลยค่ะ...

จะใส่ชุดเถอะๆ

ถ้าอย่างนั้น...

จะลำบากแล้วสิครับ...

อรุณสวัสดิ์

ดี

อรุณสวัสดิ์

มาเร็วจัง

เป็นเพราะเวลาที่ต่างกันน่ะ

ชินคะ เป็นแบบนี้ตลอดเลยเหรอคะ

เรื่องการสอบเข้าเป็นยังไงบ้าง

อือค่ะ

อย่างนั้นเองเหรอ

เพราะว่ามีสัมภาษณ์เบื้องต้นนี่นา

ตอนนี้กำลังรอผลอยู่

ส่วนชมรมล่ะคะ?

กำลังอยู่ในรอบคัดเลือกของวินเทอร์คัพค่ะ

รอบหน้าคือรอบที่ 2...

อย่างนั้นเอง

ตั้งใจฝึกซ้อมสินะ

พ่อครับ

มีเรื่องอยากจะคุยด้วยค่ะ

ฉันกำลังคบกับคุณไดกิอยู่

คุณมิอุระ โคจิ คุณให้กำลังใจหน่อยนะคะ ☆ถึงคุณมิอุระ โคจิ! ส่งจดหมายให้กำลังใจมาได้เลย! ที่อยู่ → 〒101-โตเกียว จังหวัดจิโยดะคุ อิทสึบาชิ 2-5-108050 สำนักพิมพ์ชูเคนฉะ สัปดาห์ซูโชเน็นจัมป์ บรรณาธิการ

อย่างนั้นเองเหรอ...

พอกลับมา

ก็เก็บของให้เรียบร้อยนะ

เดี๋ยวจะส่งที่อยู่ไปให้นะครับ

ที่ห้องชุดของพ่อล่ะ...

พ่อบอกเมื่อวานแล้วนี่นา ว่ามันจะไกลจากโรงเรียน

ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่สำคัญมากๆ เลยนะ

อยากจะซ้อมให้มากที่สุดแล้ว แต่จู่ๆ ก็...อุ๊ย!

ก็รู้ว่ามันเป็นความสัมพันธ์แบบนั้น

ก็คงจะปล่อยให้อยู่ด้วยกันต่อไปไม่ได้แล้วล่ะมั้ง

ก็เพราะอยู่เพื่อชมรมนี่นา

มันก็ไม่ใช่ความสัมพันธ์แปลกๆ ซะหน่อยนะ

ก็เพราะมีคุณไดกิอยู่ด้วย

ถึงตอนที่ลำบากก็ยังอดทนและพยายามจนผ่านมาได้...

แต่ว่า คุณคงไม่ได้ไปอินเตอร์ไฮสินะ

นั่นมันทำให้ฉันเจ็บที่สุดเลย

คำพูดน่ะ

ชินนะ

เรื่องของเรา

จะลองเล่าให้คุณพ่อฟังได้ไหมคะ

ไม่ได้ให้ยอมรับสินะ

ไฟท์ตี้!

ดัน!

เยี่ยมเลย ชินคะ!

ชินัตสึ ชินคะนี่มันแรงจังเลยนะ

อย่าเอาขามาลากไปด้วยสิ

พวกแรงกดดันของเอซน่ะ

เธอก็รู้สึกอยู่ใช่ไหมนะ

แต่มันไม่แสดงออกมาในการเล่นเลยนี่นา

จะซ้อมต่ออีกเหรอคะ?

อย่าหักโหมนะ

อือค่ะ ขอบคุณนะคะ

ถ้าทำผลงานออกมาได้

ก็ไม่น่าจะมีใครมาบ่นอะไรหรอก

ทำอะไรไม่ได้นี่นา

ก็เป็นความจริงว่าเราแพ้แล้วนี่นา

ถึงจะถูกพูดว่าไม่ได้ไปอินเตอร์ไฮ

แต่ว่า

แม้ว่าฉันจะรู้สึกอะไรไปก็ตาม

สิ่งที่ทำมาตลอดน่ะ

จะถูกทำลายหรือเปลี่ยนแปลงไปน่ะ

ทำอะไรอยู่เหรอคะ?

โดนจับได้แล้วเหรอ?

ชินะ ตรงเป๊ะเลย

...

ไม่ได้ให้ยอมรับสินะ...?

แต่มันไม่เป็นไรนะ

ฉันจะรับผิดชอบทั้งหมดเอง—

ให้ฉันด้วย

ขอให้ฉันถือมันด้วย

มีข้อเสนอแนะ

อย่างหนึ่งครับ

ไม่มีการตอบกลับเลย...

ทำอะไรไม่ได้เลย ก็ต้องไปรับ...

กริ๊ง-กริ๊ง

-

こんばんは!

อิโนมัตสึ ไดกิครับ!

แทนคุณชินคะ

ขอให้ผมมาอาศัยด้วยคนได้ไหมครับ!

ชีวิตร่วมบ้านรูปแบบใหม่ เริ่มต้นขึ้นแล้ว!?

อาโนะฮาโกะ