ตอนที่ 183

ความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไป แต่ความรู้สึกยังคงเดิม—

ความคิดของผม... ถึงแล้ว!

การแข่งขันรอบคัดเลือกจังหวัดวิงเกอร์คัพ

โรงเรียนเอเมียวะผู้ชนะนนน!!

ขอบคุณมากเลยครับ/ค่ะ!

สู้ได้ดีมาก

เหนื่อยหน่อยนะ

ขอบคุณนะ

ยุมะกะ

ขอบคุณนะ

ที่อายามาซึยังอยู่มาได้ขนาดนี้

เป็นเพราะยุมะกะเข้ามานี่แหละ

ที่ได้เล่นบาสด้วยกัน

ดีใจจริงๆ เลย

ที่ควรจะขอบคุณจริงๆ คือทางนี้ต่างหาก

ทุกคนทำได้ดีมากๆ เลยนะ

ภูมิใจในตัวพวกเธอจริงๆ

มาฝึกซ้อมด้วยกันมาได้ดีตลอด 3 ปีเลยนะ

ผมแตกต่างจากทุกคนตรงที่ร้องไห้ออกมาไม่ได้

เพราะมีช่วง 2 ปีที่ไม่ได้เล่นบาสเลยนี่นา

ต้องไม่ร้องไห้สิ

จะมาเสียใจเท่าเทียมกับทุกคนที่ซ้อมกันทุกวันได้ยังไงกัน

ทำไมตอนนั้น

ถึงได้เลิกไปนะ

ด้วยแค่ความทรงจำดีๆ

ถึงทำไมถึงไปต่อไม่ได้กันนะ

ถ้าสังเกตเห็นเร็วกว่านี้หน่อย

นี่คุณ เจ๋งจังเลยครับ

น่าจะเก่งกว่านี้ได้นะ

น่าจะช่วยโค้ชได้มากกว่านี้อีกนะ!

ห๊ะ

...

อึก...

ชนะ

ไปได้

แล้วแท้ๆ

น่าเสียดายจัง

น่าเสียดาย

ฟุ

เผยด้านที่ไม่เท่ออกไปแล้วนี่นา

เปล่าหรอก

ได้เห็นด้านที่เป็นแบบยุมะกะจริงๆ

พวกชอบร้องไห้ก็ทางนัตสึไม่ใช่เหรอ

ไม่ใช่แบบนั้นสิ...

ต่อหน้าทุกคนก็ทำหน้าเฉยๆ

แต่มาอยู่คนเดียวแบบนี้

จนเสียงมันแปลกไปเลยล่ะ

ใครกันล่ะที่เสียงแปลก

ร้องไห้ออกมาได้ตอนบอกว่าน่าเสียดายด้วยสิ

ชอบบาสเกตบอล

โกโต โยุมะกะ

แต่ว่า... ไม่ร้องไห้คนเดียวจะดีกว่านะ

มันเป็นสิ่งที่อยากให้แบ่งปันไง

●●●

ในเมื่อเพื่อนร่วมทีมเก่าพูดแบบนั้น ไม่ผิดแน่!

ฮะ!

ก็อาจจะเป็นอย่างนั้นเหมือนกันนะ

ความรู้สึกที่แบกเอาไว้คนเดียว

ความรู้สึกที่หลงทางไป

จนรู้สึกว่ามันน่าเสียดายขนาดนี้

มันก็กลับมาแล้วนะ

เปล่าหรอก

พรุ่งนี้ไปเล่นบาสด้วยกันนะ

น๊า

อืม

ต้องมากกว่านั้นแน่ๆ

ทั้งอเมริกาเลยร้องไห้แล้ว!!

อยู่ที่นี่ประเทศญี่ปุ่นนะ

จี้จังเท่จังเลย

น้ำตาไหลออกมาเยอะเหมือนมหาสมุทรแปซิฟิกเลย

อ๊ะ!

จี้จัง!!

ทุกคน

ยินดีด้วย!!!

เธอที่เคยเล็กๆ แบบนั้น...ฉันก็คิดว่าจะเข้าชมรมบาสเกตบอลเหมือนกันนะ!

ทางนี้ฉันตื่นเต้นจนใจเต้น คิดว่ารักไปแล้วสิ~

สุดยอด สุดยอดจริงๆ เลย

ขอลายเซ็นหน่อยสิ!

ฟุฟุ

ทำไมถึงทำหน้าแบบนั้นล่ะ

คุณทำหน้าตื่นเต้นแบบนี้

เปล่า...

ได้ยินเสียงเชียร์ของคุณพ่อด้วยนะ

จินกะก็

ขอบคุณนะ

พยายามได้ดีมากนะ ขอแสดงความยินดีด้วย

ก็อย่างที่คิดไว้

ชมแบบนี้อย่างเปิดเผยเลย

ดูเหมือนว่าฉันจะเข้าใจคุณพ่อผิดไปนะ

นั่นเป็นฉันต่างหากล่ะ

พอได้สักที

บอกว่าจะกลับแล้วนะ

จนถึงคัพวินเทอร์น่ะ

เอ๊ะ?

จนกว่าคัพฤดูหนาวจะจบ

ยอมรับที่จะไปอยู่บ้านคุณอินโมตะ

เพราะมันเพื่อบาสเกตบอลไง

เข้าใจแล้ว...

เข้าแข่งขันในคัพฤดูหนาว

ยินดีด้วยครับ/ค่ะ!

เป็นเพราะคุณไดกิเลยล่ะ

ผม! ไม่ได้ทำอะไรเลยนะ...

มีหลายอย่างที่อยากจะขอบคุณนะ

อันดับแรกเลยคือ...

ทุกๆ วัน

ที่มาเข้าซ้อมเช้า คุณอาซะ ขอบคุณนะ

ทุกๆ เช้าที่ได้รู้สึกถึงคุณ ตอนนี้มันก็ได้ผลแล้ว—

อ่าวะ โนะ ฮาโกะ