ตอนที่ 194

「กล่องสีคราม」

สภาพอากาศวันที่ 4 มกราคม

☆ความสีครามระยิบระยับ วันที่พิเศษ

ออกไปก่อนนะ

กระเป๋าสตางค์

ถือมาด้วย

ออกไปก่อนนะ

นี่มันอะไรกันเนี่ย ความต่างของเวลาจิ๊บจ๊อยแบบนี้

ออกมาพร้อมกันไปเลยดีกว่าไหม

ก็มันน่าอายนี่นา

วันนี้คือวันที่ 4 มกราคม

เป็นเดทกันมาครบ 1 ปีแล้ว...

วันนัดพิเศษของเราไง

กล่องสีคราม

มิอุระ โคจิ

＃194 ตรงหน้าแห่งความสุข

เข้าสู่วันหยุดฤดูหนาว กล่องสีคราม อัปเดตการ์ตูนใหม่ เริ่มวางจำหน่ายเดือนกุมภาพันธ์ ★เข้าสู่ช่วง WC! ฉบับล่าสุด JC เล่ม 20 วางจำหน่ายวันศุกร์ที่ 2 พฤษภาคม!

S M L ¥400 ¥500 ¥600

ป๊อปคอร์น ครึ่งกับครึ่ง

ชุดเครื่องดื่ม ชุดเครื่องดื่ม ลิน... แกป... 700~

ให้เป็นครึ่งกับครึ่ง

เอาเลย!

เอาสิ!

รสเกลือกับคาราเมล

เพราะว่าทั้งสองรสก็น่าจะทิ้งกันไม่ได้นี่นา

ความเค็มปนหวานแบบลูปนี่มันดีที่สุดเลยนะ

ถ้ามากัน 2 คน ก็จะได้ชิมรสชาติของ 2 คนเลย

คุ้มจังเลยนะเนี่ย

77

รู้สึกเหมือนว่า

อารมณ์ของคุณรุ่นพี่ก็ดูจะสูงขึ้นด้วยนะ

อะไรแบบเดทนี่ด้วย

ก็มีแค่เทศกาลดอกไม้ไฟกับงานวัฒนธรรมน่ะนะ...

ทำกันไม่ค่อยได้นี่นา

น่าสนุกจังเลยนะ

ปิดไหล่ด้วยเนี่ย!?

ชุดเดรสไหมพรมแบบนี้!

เป็นชุดที่ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย...

เขาตั้งใจว่าเป็นเดทเลยรึเปล่านะ

สงสัยเรื่องแต่งหน้าด้วยล่ะ...

เริ่มแล้ว

ไม่มีอะไร

วันนี้จะไม่สนใจเรื่อง "เรื่องนั้น"

ก็เพราะว่ามันน่าขยะแขยงนี่นา

จะสนุกกับช่วงเวลานี้อย่างบริสุทธิ์ใจ

ฉากรักแบบสบายๆ ในหนังตะวันตกนี่นา!!

ถึงจะเลือกหนังแอ็คชั่นเพราะว่าฉากพวกนี้มันน่าอาย แต่ก็เถอะนะ...

ถึงเวลาแบบนี้ก็ยัง

ทำหน้าจริงจังได้อยู่เลยนะ...

สนุกจังเลยนะ

แอ็คชั่นช่วงหลังมันเท่มากเลยครับ!

ตอนท้ายกลัวเลยว่าจอร์จจะตาย

เข้าใจเลย

คราวหน้าไปทางนี้กันเถอะ!

ตื่นเต้น

ตื่นเต้น

น่ารัก น่ารักจัง...

ขอโทษนะ

ที่ให้มาเป็นเพื่อนตอนไปซื้อของคนเดียว

เปล่าหรอกค่ะ ก็มีหลายอย่างที่จำเป็นนี่นา

ให้ความรู้สึกเหมือนเกินกว่าคนรักไปเป็นเหมือนครอบครัวเลยแฮะ...

เป็นแบบที่ตอบโจทย์ได้ทุกอย่างเลยหรือเปล่านะ?

เอาอันไหนดี?

ทางนี้ดีไหมครับ

ถ้าอย่างนั้น

ของผมเหรอ...?

ของโอคิคุงคนนี้

มากินกาแฟด้วยกันเถอะ

คงไม่มีหรอกนะ

ถ้าอยากจะออกไปเที่ยวข้างนอก

แล้วทำแบบนั้น

ผมจะเหมือนถูกพ่อแม่ทอดทิ้งเลยนะ

มาที่บ้านผมได้ตลอดเลยนะ

ถ้างั้นโอคิคุง

ก็จะไปพักอยู่ที่ห้องพักของตัวเอง

แล้วฉันจะกลับไปบ้านอิโนตะเอง

แบบนั้นมันก็ไม่มีความหมายนี่นา

เป็นกำลังใจให้คุณมิอุระโคจิซังนะครับ! ☆ส่งจดหมายให้คุณมิอุระโชได้เลย!! ที่อยู่ → 〒101-โตเกียว เขตจิโยดะ คิซึฮาชิ 2 โนะ 5 โนะ 108050 สำนักพิมพ์ชูเอ็นฉัคคัง โชนเญมป์ บรรณาธิการ

นั่นเป็นเพราะเขาอยู่กับฉันไม่ได้เหรอ?

～～～っ

คนนี้อีกแล้ว

อย่างนี้นี่เอง

แต่ด้วยเงินค่าขนมตอนนี้เนี่ย

มันก็มีของบางอย่างที่ซื้อไม่ไหวเลยแฮะ

ถ้าได้เริ่มทำงานพาร์ทไทม์แล้ว

ก็อยากได้หลายๆ อย่างเลยนะ

งานพาร์ทไทม์...

รุ่นพี่อีกแล้ว

ที่โตขึ้นก่อน

ตัวเองก็

ว่าจะไปทำงานพาร์ทไทม์ดีไหมนะ

ก็มีชมรมไม่ใช่เหรอ

ความแตกต่างของรุ่นปี 1 น่ะ มันก็ห้ามไม่ได้อยู่แล้ว

ถึงแม้จะรู้สึกรีบร้อน

มันก็ช่วยไม่ได้

น่าอร่อยจัง!

เดินมานี่ดีกว่านะ

กริ๊ก

ถ่ายตอนนี้เลยเหรอ!?

ด้วยความดีใจมากขนาดนี้

แล้วเพื่อนก็ถ่ายรูปแบบนี้ด้วย

จริงๆ แล้วฉันชอบมากเลยนะ

ความรู้สึกเหมือนอยู่

ตรงหน้าแห่งความสุข

ถ้าอย่างนั้นผมก็

จะโลภให้มากกว่านี้เลย!

รูปสองช็อต!

เป็นพื้นที่แห่งความสุขเลย

เป็นพื้นที่ครับ

สวนสนุกหรืออควาเรียมอีกด้วยนะ!

มาถ่ายกันให้มากกว่านี้ในที่อื่นๆ กันเถอะ!

ดีจัง

อยากไปทะเลอีกจังเลยนะ

ว่าแต่คุณรุ่นพี่

จะไปสอบใบขับขี่หรือเปล่าครับ?

จะไปเอาล่ะ

การขับรถของคุณจินกะรุ่นพี่...

ทำไมดูไม่มั่นใจเลยล่ะ

ไม่นะ

ถ้าอย่างนั้นทริปขับรถไปทะเลก็

ด้วยฝีมือการขับรถที่น่าปรีดิ์ใจของคุณ

มันก็จะ

ไม่ว่าจะย้ายบ้านหรือเรียนจบ

มีระยะทางทางกายภาพมากขึ้นนะ

ตรงหน้าก็

ข้างๆ ก็

ในแง่ความรู้สึกก็ผ่านเน็ตก็ได้นะ

ฉันก็จะอยู่ตรงนั้นนั่นเอง

ตั้งแต่นี้ไป คุณไดกิก็จะ

พยายามไม่รู้สึกถึงความรีบร้อนแบบ

เซ...

...จินัตสึ

และก็ไม่มีร่องรอยอะไรเลย...

ไม่ยุติธรรมเลยนะ

อยู่ที่ตรงนั้นนะ

กำลังจะพูดเองแท้ๆ...

เรียกชื่อเฉยๆ น่ะ

เรียกชื่อเฉยๆ ครับ

สภาพแวดล้อมเปลี่ยนไป

มันก็จะมีระยะห่างเกิดขึ้น แต่ว่า

ตัวเองอยากให้มัน...

อร่อยจัง

ขอบคุณสำหรับมื้ออาหารครับ/ค่ะ

...ใกล้จะ

กลับแล้วเหรอครับ/คะ?

ก็จริงนะ

เอ๊ะ?

ที่นั่ง

ลืมทิ้งไว้

ใช่ไหมนะ

ถุงกระดาษ...

ไม่มีสักใบเลย...

ตอนลองเสื้ออยู่

คงจะลืมทิ้งไว้มั้ง...

น่าจะมีไปถึงสามร้านแล้วนะ...

ถ้างั้นก็

ไปหามาดูกันเถอะครับ/ค่ะ!

☆สิ่งที่เหตุการณ์ไม่คาดฝันมอบให้ก็คือเวลาแห่งความสุขเพิ่มเติมนะーー!

อาโนะฮาโกะ