ตอน 20: Chapter 20

ติดตาข่ายไว้ที่คอร์ตด้านในด้วยนะ

#20 แอบฟัง

เอ๊ะ จริงเหรอคะ ฝ่ายอื่น

ก็ดีแล้วนี่นา

☆โยมิกซ์ เล่มที่ 2, วางจำหน่ายวันที่ 4 ตุลาคม (จันทร์)!!

เหรอ

วันนี้เป็นวันแข่งบาสเกตบอลเหรอ

เสียงฝีเท้าในฤดูร้อนกำลังใกล้เข้ามา...

อ๊า!!

78 1 54

โรงเรียนเอเมย์

เยี่ยมเลย ชิคาตะ!

นางิ หยุดเถอะ

เฮเรเม่

เหงื่อท่วมขนาดนี้

มาฉลองชัยชนะกันเถอะนะ

นางิ อย่าดีใจมากเกินไปสิ

เพิ่งจะเริ่มรอบคัดเลือกเองนะ

ถึงแม้จะยังไม่ถึง

ไม่นะ เอ๊ะ

เวลาดีใจก็ต้องดีใจให้เต็มที่สิ

ถ้าในทีมมีคนแบบเธออยู่ด้วยก็ดีนะ...

ผู้ชายสุดแกร่ง

เหนื่อยหน่อยนะ

ทางโน้นก็ดูเหมือนจะชนะเหมือนกันนะ

ก็อย่างที่คิดไว้เลย ปีนี้ก็เป็นทีมชิงแชมป์อีกแล้ว

โรงเรียนโคโมฮาระสินะ

ต้องเอาคืนให้ได้จากปีที่แล้วให้ได้ล่ะ

จินทสึนะ!

เป็นอะไรไป ทำไมเหม่อแบบนั้นล่ะ

ไปกันเถอะ

อยากจะชนะจังเลย

งั้นก็ทำหน้าแบบนั้นสิ

หน้าแบบไหนเหรอคะ

งั้นกลับไปโรงเรียนกันเถอะ

ดีจัง ด้วยรถบัส

ไปเข้าห้องน้ำกันเถอะ

อืม

ก็อย่างที่คิด ก็ยังเป็น

อ๊ะ

พวกคนของโคโมฮาระ...

จะได้ไม่ถูกมองข้ามนะ

นี่คือภาพการแข่งขันของโรงเรียนเอเมย์ตอนนี้เหรอคะ?

แล้วเบอร์ 10 คือคุณคาโนะสินะ...

ไม่น่าจะเก่งกาจอะไรมากนะคะ

ตั้งแต่ตอนที่เราซ้อมแข่งกันครั้งก่อน

ก็รู้สึกว่าเขาไม่ได้พัฒนาขึ้นเท่าไหร่เลยค่ะ

ถ้าฉันจับตาดูน่าจะไม่มีปัญหาค่ะ

พูดตามตรงแล้ว คาดหวังไว้แล้วผิดหวังเลยค่ะ

นางิ

ไปกันเถอะ

แต่ว่า...

การไปสอดแนมโรงเรียนที่อาจจะชนะนี่มันเป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอคะ

ก๊วัก! คัน!

จะคิดยังไงกับเรื่องนั้นก็เรื่องของเธอ

เป็นสิทธิ์ของอีกฝ่ายนั่นแหละ

คุณมิอุระ โคจิ อาจารย์ ชอบอ่านการ์ตูนของคุณมากเลยค่ะ! การ์ตูนของคุณมิอุระ โคจิ อ่านได้เฉพาะในนิตยสารโชเน็นจัมป์เท่านั้น!! ฝากเป็นกำลังใจด้วยนะคะ!!

นางิเองก็

ตอนดูลีกโปรก็พูดอะไรหลายอย่างนี่นา

กรี๊ด

ห้องน้ำข้างบนเหรอคะ?

2121-1314

ชินเซย์ชนะ

น่าเสียดายจังนะ

แบบนี้เดือนนี้ 13 นัด 0 ชนะเลย

เป็นการวอร์มอัพที่ดีนะ

ให้ตายสิ

ถ้าการเคลื่อนไหวได้เร็วกว่านี้อีกหน่อย

อะไรกัน อ๊ะ อะ

อย่างน้อยก่อนแข่งก็อยากจะชนะสักแมตช์

เพราะว่าแข่งวันนี้จบแล้ว

กรี๊ดดด

เลยมาซ้อมสินะ

อ๊ะ ผู้หญิงบาส

อย่างนั้นเหรอ

วันนี้ชนะแล้วนี่นา

ผู้หญิงคนนั้นพูดแบบนั้นนะ

สำหรับเธอแล้ว

ถึงอย่างนั้น

ดูเหมือนจะไม่ค่อยดีใจเลย...

ก็คงจะผ่อนคลายจนกว่าจะถึงรอบชิงชนะเลิศไม่ได้สินะ

ถ้าเป็นฉันนะ จินทสึนะ ฉันคงจะโกรธมากกว่านี้อีกล่ะ!

ของโรงเรียนเอเมย์เหรอคะ...

แค่ดูการแข่งขันนิดเดียวเอง

ก็พูดว่า "ไม่น่าจะเก่งกาจอะไรมาก" "ไม่ได้พัฒนา" อะไรแบบนั้น

จะมาบ่นกันทีละเรื่องไม่ได้นะคะ

แต่ว่านะ...

เรื่องของบ้านจุมะนะ

พวกเราก็รู้ไม่ใช่เหรอคะ

เพื่อชมรมบาสเกตบอลน่ะ

ว่าเขาอาศัยอยู่ที่บ้านญาติ

พวกคนของเขาก็รู้แล้ว

เข้าใจเลย เข้าใจเลยค่ะ

ว่ามันต้องใช้ความตั้งใจขนาดไหน...

ใช่แล้วค่ะ

ฝ่ายตรงข้ามก็ไม่รู้เรื่องพวกนั้นหรอก

มันไม่เกี่ยวกับการที่จะมาแข่งด้วยซ้ำค่ะ

แต่พวกเราก็รู้จักคุณคานโนะ จุมะนี่นา

ก็เลยรู้สึกโมโหเหมือนเดิมเลย

แล้วเมื่อกี้...

แม้แต่รุ่นพี่จุมะเองก็

โดนพูดแบบนั้นด้วยเหรอคะ

สำหรับผมแล้วมันสมบูรณ์แบบเลยนะ

ชิ!?

ทำอะไรอยู่คะ เรียกหน่อยสิคะ

เดี๋ยวพวกนางิก็ได้ยินหมดหรอกค่ะ

แอบฟัง แอบดูเหรอคะ?

ใช้คำพูดน่ารักอีกแล้ว...

เป็นเพื่อนร่วมทีมที่ดีใช่ไหมคะ?

อีกฝั่งด้วย

รู้แล้วค่ะ

อิจฉาจังเลยค่ะ

ถึงแม้ว่านางิจะไม่ได้พูดเองก็ตามนะ

ไม่ต้องกังวลเลยค่ะ

ไม่ว่าคนอื่นจะพูดว่ายังไงก็ตาม

เพื่อนร่วมทีมก็รู้ถึงฝีมือของคุณจุมะรุ่นพี่

และรู้ถึงสิ่งที่เธอพยายามมาด้วย ดังนั้น

อย่าไปกังวลเลย

กังวลไปทำไม

เอ๊ะ

แล้วก็ชนะด้วย

ถ้าฉันทำผลงานได้ดีในการแข่งกับโคโมฮาระ

แล้วชนะนะ

ก็คงจะไม่พูดแบบนั้นอีกแล้วใช่ไหมคะ?

วู้ว

ชะ!

1#

ว่ะ

รู้สึกได้เลย

นิกิ

เป็นประเภทที่โกรธแบบเงียบๆ น่ะ

กี้

โคโมฮาระมองการเล่นของฉันแล้ว

คิดแบบนั้นก็เป็นเรื่องจริงนี่นา

ถ้าอย่างนั้นก็ต้อง

แสดงฝีมือผ่านการเล่นให้ได้สินะ

เท่จัง

หมกมุ่นอยู่กับการที่จะชนะนี่นา

คุณจุมะรุ่นพี่ก็... ฮินะเองก็ในแบบของตัวเอง

เท่จัง...

หมกมุ่นอยู่กับการที่จะชนะน่ะค่ะ

เหลืออีก 1 วันถึงรอบคัดเลือกจังหวัด

ในรอบรองชนะเลิศพรุ่งนี้เนี่ย...

ค่ะ

ก็จริงนะ

นี่

จริงดิ!!

23

21

ไดกิจากฮาริโนะ

ได้ 1 เกมแล้ว!

ความหมกมุ่นเพื่อชัยชนะ—!!

อาโอะโนะฮาโกะ