ตอนที่ 214

☆หนึ่งหน้าแห่งวัยเยาว์ที่ถูกสลักไว้ด้วยกัน 2 คน—!!

มิ อุราโคจิ อ่าวโนะฮาโกะ มิอุราโคจิ สู้ๆ \#214 สู้ๆ นะ

สู้ๆ \#214 สู้ๆ นะจ๊ะ

ฮารุโตะจัง

กับคุณไดกิ

ชนะแล้ว...!

ถึงจะเคยมีครั้งที่ฮารุโตะเอาชนะได้ 1 เกม

แต่ก็แพ้ทางตรงๆ ให้คุณไดกิเหรอ!?

แถมเกมที่ 2 ยังห่างกันเกิน 10 คะแนนอีกนะ!?

เป็นอะไรไหม...คุณไดกิ

ไม่เคยมีเรื่องแบบนี้มาก่อนเลยนะ

ก็...

มันก็มีแบบนี้แหละเนอะ!

น่าเสียดายนะ

แต่ว่าถ้าแพ้ตรงนี้ไป

ฮารุโตะก็แข็งแกร่งขึ้นนะ

ไม่ต้องประมาท ฝึกรับมือให้ดี

แล้วค่อยเข้าสู่รอบคัดเลือกได้

แบบนี้แหละดีแล้ว

สมกับเป็นไทกิจริงๆ

มองโลกในแง่ดีจัง

งั้นตาต่อไปมาเล่นกับผมไหม

ไม่อยากแล้ว เหนื่อยจังเลย

อย่าพูดแบบนั้นสิ มาๆ

เหนื่อยหน่อยนะ

ไปก่อนนะ

ไปก่อนนะ! เหนื่อยหน่อยครับ/ค่ะ!

โอ้ ยูกิ เหนื่อยหน่อยนะ

รีบจังเลยนะ

คุณจินกะครับ!

คุณไดกิ

พอมีเวลา เลย

มารับมาด้วย

ขอบคุณมากเลยครับ

ดีใจจังเลยครับ

กลับกันเถอะ

ว้าว สวยจัง...

ทางมหาวิทยาลัยเป็นยังไงบ้างครับ?

ลงทะเบียนเรียนเสร็จแล้ว

ก็ค่อนข้างจะเข้าที่แล้วล่ะครับ

พวกผู้ชายล้วนเลย

ยังเข้าชมรมบาสเกตบอลด้วย

ชมรม...

กินข้าวและพบปะสังสรรค์

ทำอะไรอยู่เหรอ

ว๊ะ

เพื่อป้องกันภัยนะ

แล้วก็

คิดว่าจะเริ่มงานพาร์ทไทม์ที่นั่นด้วยน่ะ

งานพาร์ทไทม์...เหรอคะ

โรงพยาบาล

ใช่แล้ว

เป็นอะไรเหรอคะ

คุณคิดว่ามันคืออะไรเหรอ

ร้านกาแฟ...อะไรแบบนี้

ทำไมต้องเป็นฉากจบการศึกษาด้วยล่ะ?

รอนบิเน่!

เก็บเงินเยอะจังนะ?

ไม่นะ...เป็นร้านอิซากายะเหรอ?

ซูเปอร์ไดร!

เพรโมล!

ประเภทของเครื่องดื่มก็เน้นไปทางนั้นหมดเลยนี่นา?

เป็นร้านอาหารชุดใกล้บ้านน่ะ

ร้านอาหารชุด

เอปิชิริ โกะโกะ ทะมะ โยะชโยะ นิกิ

ยากิ โนริโคะ คิโอชิน โยะ นิ โคะยะคโค ซังงน มาเดโระ ซาบาชิ จิมิ มิโซ คิ?

คาราอาเกะ โทุเทะ โรกุ ยูรินจิ โทุเทะ โกะคะ นิ ทะมะ โทุเทะ ชิจิ โกะะ เทมปุระ โทุเทะ ฮาปุริ โนะ โยะ นิ ยากิ

ดูปลอดภัยจัง...

โดนช่วยรับผิดชอบทั้งหมดเลย

ค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันนี่ช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา

ถึงจะแค่เล็กน้อย

ก็คิดว่าจะหาเองไว้ใช้ส่วนตัว

แต่ดูเหมือนเวลาที่จะเจอกันจะลดลงเรื่อยๆ นะ...

ฮะ!

“จิน-

การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นเมื่อสภาพแวดล้อมเปลี่ยนไป

อย่าให้รู้สึกว่าเป็นเรื่องน่ารำคาญล่ะ

มาถึงแล้ว...

จะแวะเข้าไปไหม?

อ่า...ไม่สิ คุณแม่

น่าจะทำอาหารเย็นเตรียมรออยู่...

งั้นเหรอ

ระหว่างทางกลับ

จับมือกันนะ

ลืมไปเลย

งั้นราตรีสวัสดิ์นะ!

ราตรีสวัสดิ์

กลับกันเถอะ

คนนั้นน่ะ

“เอ่อ...”

เด็กหนุ่มโยเน็กซ์

ฮ้าา~

เป็นช่วงวัยรุ่นจริงๆ นะเนี่ย

กลับมาแล้วครับ/ค่ะ

ยินดีต้อนรับกลับนะ

เย้! วันนี้เบอร์เกอร์ฮับบ์นี่นา!

ข้าวกล่องพรุ่งนี้เป็นเบอร์เกอร์ฮับบ์ก็ได้นะ

“ก็ดีแล้วล่ะ” ด้วย

ช่างพูดจาฟู่ฟ่าจริงๆ เลยนะเนี่ย

ทางนี้ก็คิดเรื่องสมดุลทางโภชนาการด้วยนะ

อยู่แล้วเชียว

และที่สำคัญที่สุดคือต้องพยายามนะ

ต้องแสดงออกมาให้เห็นอยู่ตลอด

ต้องขอบคุณอยู่เสมอ

อืม

ว่าแต่ ข้าวกล่องนี่ของเหลือจากวันนี้อยู่นะ

เบอร์เกอร์ฮับบ์นี่นา

คูโดะชนะ

21 19 21 | | | 12 21 15

ได...

แข็งแรงดีเหรอ...?

อย่าคิดว่าแค่ว่าชนะฉันแล้ว

จะไปอินเตอร์ไฮได้นะ!

คิดแบบนั้น...แค่ชั่วขณะเท่านั้น!!

ไม่เป็นไรหรอกนะ

ฉันจะไปอินเตอร์ไฮให้ได้แน่ๆ เลย

ฉันรู้สาเหตุที่ฟอร์มไม่ดีแล้ว

เพราะไปกังวลกับแรงกดดันต่างๆ น่ะ

ทั้งฮารุโตะ และคุณโดอุ

ตัวมันก็หนักอึ้งไปด้วย

เขามีฝีมือที่จะชนะอยู่แล้วตั้งแต่แรก

ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนนะ

ถ้าแพ้คราวนี้

อาจจะหลุดพ้นจากแรงกดดันแบบนั้นได้

ไม่เป็นไร

ไม่เป็นไร

รีบกลับไปเถอะー

จะปิดไฟแล้วนะー

โอ้โห! เก่งมากเลยー!

อะไรน่ะ! ฮินะจัง!

ฉันไม่กินนี่ เอาให้เธอนะ

อันนี้ได้รับมาน่ะ

มานาโกะด้วย

หรูหรากว่าของขวัญวันเกิดซะอีก!

เหนื่อยหน่อยนะ

งั้นวันเกิดปีหน้าของฉันก็ขอแบบหรูๆ นะ!

หิวจัง~

แวะร้านสะดวกซื้อแล้วค่อยกลับไหม?

อืมมม

จะอ้วนเอาเชียวนะー

ช็อกโกแลตจิโรลน่ะ ไม่ทำให้อ้วนหรอกน่า

แต่ว่าฮินะจังเพิ่งซื้อช็อกโกแลตมาไม่ใช่เหรอ

ขึ้นอยู่กับปริมาณนี่แหละ

วันนี้

เธอเคยพูดถึงซาคูลใช่ไหม

อยากจะคุยด้วยจังเลยนะ

แต่ว่า ช่วงเวลาแบบนี้แหละ

คุณชินคะก็สภาพแวดล้อมเปลี่ยนไป

ต้องมีสมาธิอยู่กับตัวเองนะ!

มันเป็นช่วงเวลาที่ลำบากนะ

เป็นช่วงเวลาที่ต้องอดทน...

คุณแม่ครับ

มื้อเย็นวันนี้อะไรเหรอครับ?

กลับมาแล้วครับ

อะไรน่ะ!? เสียงเมื่อกี้...

โอ๊ย!

อ๊ะ...

คุณแม่!?

คุณแม่!!

กล่องสีฟ้า

＃214 จบ