ตอน 242: Chapter 242

กล่องสีคราม

#242 ความสนุกของแบดมินตัน คุณมิอุระ โคจิ

☆ฉบับคอมมิกส์ล่าสุดเล่มที่ 25! ได้รับคำชมอย่างล้นหลาม กำลังวางจำหน่าย!

★คอยประคับประคองและเกื้อหนุนซึ่งกันและกัน

การต่อสู้ได้เริ่มขึ้นแล้ว—

เซตแรก

เล็ต

เกม

เล่น

คุ

คุ

หรงหมิง

น่ะ

คิ้ว

ฮิ๊—

ทวกุ

ท่าเสียแล้ว!

1

ยูซะนำแล้ว!

ลูกสวยมาก!

คะแนนเพิ่ม!

เย้! จากนี้ไป จากนี้ไป!

จะเอาอีกลูก!

คุณยาซะนี่เก่งจริงๆ เลยนะ...

ทั้งความเหนียวแน่นในการป้องกัน

และพลังโจมตีที่อยู่ในระดับสูง

แถมมุมการตีก็ไม่เคยพลาดเลย

ทุกสเปคคือเต็มแม็กซ์ไปหมด

นี่จ้ะ

นี่มันเหนือมนุษย์ชัดๆ

ที่อัฒจันทร์ของไดกิ

ขอให้ชมฝั่งตรงข้ามหน่อยได้ไหมคะ?

สู้ๆ นะคะ—ไดกิ—!!

บุกทะลวงไปเลย! ไล่แซงไปให้ได้เลย!

เกือบแล้ว เกือบแล้ว!

เปลี่ยนจังหวะ!

เอาอีกแล้ว!

นำแล้ว นำแล้ว!

ดูดีใจจังเลยนะคะ

คุณโกะไซ!

ก็เป็นรุ่นน้องนี่นา

คุณโกะไซนี่ดูแลคนเก่งจังเลยนะคะ

พวกที่มีสไตล์แบบฮิอิรางิเนี่ย มันอยากเชียร์จริงๆ เลยนะ

ถึงจะสมบูรณ์แบบขนาดนั้น

ก็หาคนที่มีศักยภาพให้พัฒนาต่อไม่ได้เลย

คนเรานี่เปรียบเหมือนอัญมณีเลยนะ

ก็แบบว่า ยิ่งขัด ยิ่งเปล่งประกาย นั่นแหละคือความหมายของมัน

คุณคงกำลังมองฮิอิรางิอยู่สินะคะ

ก็จริงนะ เขาคนนั้นมันมีจิตวิญญาณเพชรจริงๆ

คุณโกะไซนี่เป็นพวกโรแมนติกจัง...

เมื่อก่อนได้ยินมานะ

ว่าในโลกใบนี้

พรสวรรค์มี 3 ส่วน สภาพแวดล้อมมี 7 ส่วนน่ะ

นิยายก็มีหลายทฤษฎีนะ แต่ว่า

สำหรับฉัน คิดว่าต้องมีทั้งความสนใจและพรสวรรค์ที่ตรงกัน

แล้วก็ "โชค" ที่จะไปเจอสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมกับพรสวรรค์ด้วยน่ะ

คนที่สามารถเป็นอันดับหนึ่งได้กับคนที่ทำไม่ได้

ก็คือ

ความสามารถ

สภาพแวดล้อม

อะไรที่มันขาดไปนะเนี่ย

นี่มันอะไรกันครับ? ประชดเหรอครับ?

ถึงแม้คุณโกะไกซากิที่ถืออยู่จะบอกก็เถอะนะ...

ทั้งการเล่นและคำพูดนี่ตรงไปตรงมาจริงๆ คุณฮิเดโตะ

นั่นมันหมายถึงว่าขาดอะไรไปเหรอ

ถึงจะเข้าใจแล้วก็คงจะเป็นแค่ข้ออ้างเท่านั้นแหละใช่ไหมครับ

คนที่ถืออยู่

ก็อิจฉาแล้วมองขึ้นไป

แล้วก็ลดตัวเองลง

แล้วก็พูดว่า "เพราะตัวเองไม่มีสิ่งนี้ เลยด้อยกว่า" แบบนั้น

นอกจากจะปลอบใจแล้วก็คงจะใช้ไม่ได้แล้วล่ะครับ

นั่นมันการที่ตัวเอง

ยอมแพ้ตัวเองเลยนะ

ก็ต้องสู้ด้วยสิ่งที่มีอยู่แล้วนี่นา

15

ช่วงนี้ผลงานไม่ดี เลยหมดไฟใช่ไหมล่ะ

คุณไม่ได้คิดว่านี่คือขีดจำกัดของตัวเองใช่ไหม?

ถ้าอย่างนั้นก็คงเป็นเพราะโค้ชของโรงเรียนมัธยมสินะ

คุณคงคิดว่าถ้ายอมแพ้แล้วจะสบายขึ้นสินะ

แย่แล้ว

มันเริ่มไปแล้วนี่นา!

5

2

แถมยังแพ้อยู่อีกด้วย...

ฝั่งตรงข้าม

เขาบอกว่าปีที่แล้วก็ได้ที่ 1 เป็นตัวเต็งแชมป์ด้วยนะ

ทำอะไรอยู่เนี่ย! ไอ้ไก่ตระหง่านนี่!

ก็ต้องมีคนที่อยู่เหนือกว่าอีกนี่นา...

บอกให้เลิกแก้ตัวไงล่ะ!

แสดงความหวังให้ฉันเห็นหน่อยสิ!

การที่ได้อยู่บนจุดสูงสุดน่ะ

มันไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลยนะ

สำหรับพวกเรา

ถ้าเราไม่ยอมแพ้

เราก็จะไปได้ทุกที่เลยล่ะ

เคียว

ดีมาก! ดีมาก! สุดยอดเลย!

พลิกกลับมาให้ได้นะ!

ตั้งสมาธิ!

คิว

โกะ

กลับมาแล้ว

หัวเราะ เอเม็ตสึ

กลับมาได้จังเลยนะ

ลูกแรลลี่ดำเนินต่อไป

คนที่คว้าลูกแรลลี่นั้นให้ได้คือ

มันคือความสนุกของแบดมินตันน่ะ

8 ต่อ 5!

8

☆ "ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด" พลังงานพุ่งสูงขึ้น...! ฉบับหน้าเป็นสีกลางนะ!

＃242 จบ

ท่าไม้ตายของฮิอิราจิ

อาโนะฮาโกะ

หัวเราะสิ