ตอน 42: Chapter 42

กล่องสีคราม

＃42 เรื่องที่มันเกินจะรับไหว

มิอุระ โคจิ

ป่องขึ้นแล้วยังดีอีก!!

☆ฉบับคอมมิกส์เล่ม 4 วางจำหน่ายวันที่ 4 มี.ค. (ศ)!! ข้อมูลของที่ระลึกสำหรับร้านหนังสือ เช็กได้ที่ทวิตเตอร์ทางการ!!⇒@aonohako.PR

พรุ่งนี้ก็เป็นรอบที่ 2 แล้วนะ

☆ที่หอพักของสาวๆ ที่จะสู้กับ H

คู่แข่งก็คือโรงเรียนมินาโตซากิ

ที่ชนะเลิศเมื่อปีที่แล้วนี่แหละ

มิอิโนะโซ

พูดตามตรงนะ คิดว่าจะเป็นเกมที่ยากแน่ๆ

แต่ก็ไม่ใช่คู่ที่แพ้ไม่ได้นะ

ทุกคนตั้งสมาธิให้เต็มที่ล่ะ!

ครับ/ค่ะ

นางิสะ ชิคา

พรุ่งนี้ฝากด้วยนะ

รอบที่ 1,000

ก็เพราะว่าพวกคุณสองคนทำแต้มได้นี่แหละ ถึงชนะได้

นั่นสิ

เป็นเพราะการแอสซิสต์ของรุ่นพี่พวกเราไงล่ะ!

งั้นคราวหน้าก็ขอฝากด้วยนะ แม้จะไม่มีแอสซิสต์ก็ตาม

ฝากคาดหวังด้วยล่ะ

พูดแบบชิล ๆ แต่โคตรโหดเลยนะ?

●●●

ว่าแต่ ชินัตสึ

ได้ยินไหม?

กล่องสีคราม

รุ่นพี่โยชิตานิกับรุ่นพี่โคอิเคะ

ว่าจะเลิกเล่นหลังจากจบ H น่ะ

ห๊ะ!?

ก็เพราะว่าจะตั้งใจอ่านหนังสือสอบน่ะ

งั้นพวกเราก็

ต้องทำให้คุณอยู่ชมรมบาสเกตบอลให้ได้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้สิ

ถึงจะไม่ได้ฟังจากรุ่นพี่โดยตรงนะ

แต่ว่ามีข่าวลือว่า...

★สามารถอ่านมังงะของคุณมิอุระ โคจิได้ที่นิตยสารโชเน็นจัมป์เท่านั้น!! ฝากเป็นกำลังใจด้วยนะ!!

นั่ก!!! ของตัวดัมโกะ

ตั้งแต่แข่งอำลาของชั้น ม.3 เลยนะ

จะอธิบายให้ฟังนะ!

ถ้าชินัตสึแบกรับแรงกดดันจนถึงขีดสุด

กลมๆ เลย

คุณชินัตสึคะ

ฮึก

ไม่ต้องแบกมันไว้คนเดียวนะคะ~

ไม่ไหวแล้ว

ฮะตา

ช่วยบอกหน่อยสิว่าทำไม

เพราะปกติเธอไม่เคยระบายออกมาเลยนี่นา

ก็...

ถึงจะเป็นนักเรียนปี 2 แล้ว แต่ในฐานะผู้ทำแต้ม ก็ถูกคาดหวัง

จนต้องห่างไกลจากครอบครัวมาถึงที่นี่

เลยรู้สึกหนักอึ้งกับมันมากกว่าคนอื่นเลยเนอะ

นางิซะ

บาสเกตบอลมันสนุกเนอะ

แน่นอน

เนอะ

ถึงตรงนี้แล้วนะ

อินุดันชิน - ถึง 21:00 น.

พอได้ลงแข่งรอบแรก

มันมีความกังวลแวบเข้ามาในหัวตลอดเลย

แล้วก็ชนะได้

อะดรีนาลีนมันก็พลุ่งพล่านขึ้นมา

เข้าใจเลย

นั่นเป็นเพราะว่า...

เรามีเวลาที่ได้ฝึกซ้อมมา

ได้รับพาสจากรุ่นพี่โยชิตานิ

แล้วก็หลุดจากการประกบของรุ่นพี่โคอิเคะไปยิงได้

พอมันเข้า... นางิก็ไปรีบาวด์ให้

อยากจะเล่นบาสเกตบอลแบบนี้ไปตลอดเลยล่ะ

คิดแบบนั้นน่ะ

นั่นมัน

เรื่องที่มันเกินจะรับไหวเลยนะ

นี่ๆ ตื่นได้แล้วน่า

โอ้โห! เวลา ก็หมดแล้วนะ

นี่!

ให้ล้มอีกหน่อยก็ยังดี...

ถ้าไม่ลุกขึ้นมาก็เล่นบาสเกตบอลไม่ได้นี่นา!

คุณ (ชินัตสึ) แบบนั้นมัน...

มิซังกะก็จะร้องไห้แย่เลยนะ!

เอ๊ะ

ไม่เป็นไรค่ะ

พรุ่งนี้จะทำให้ดีเอง

ไม่งั้นจะลำบากแย่เลย

โอ้โห! สนามว่างแล้วนะ

ครับ/ค่ะ

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ

สุดท้ายก็เป็นคุณฮิเดโต้ที่ชนะสินะ

ฮาริโนะก็

พอแพ้ให้กับแชมป์แล้วก็คิดว่า...

อย่าไปบอกกับตัวเขาโดยตรงนะ

ซัปเพชัน

แบบนี้ไอเอชก็

จะซ้อมให้เลย

เหลือแต่บาสเกตบอลหญิงแล้วสินะ

วันนี้ 16:00 น. มีแข่งใช่ไหม

ว่าแต่ คุณโชโนะล่ะ?

ได้ยินผลแล้วเหรอ?

ที่มันไม่มีการติดต่ออะไรเลยน่ะ

ก็โทรไปแจ้งก่อนแข่งแล้วนะ...

พอจบแล้ว ซัง ซัง...

เฮ้ พวกแก!

วันนี้จะมีการซ่อมบำรุงโรงยิมนะ

ต้องออกให้หมดก่อน 16:00 น. เลยล่ะ

30 นาทีก็ต้องซ้อมเสร็จนะ

นั่นแหละ กึปปึ

ครับ/ค่ะ!

ขอโทษ

12 10 9 8 7 6 1

ไม่มีของลืมใช่ไหม?

ฝากจดหมายให้กำลังใจถึงคุณมิอุระ โคจิ ด้วยนะ!! ที่อยู่ → 〒101-โตเกียว มิตะโดะคุ อิจิสึบาชิ 2-5-108050 สำนักพิมพ์ชูเอย์ ชูเคนโชเน็นจัมป์ แผนกบรรณาธิการ

เสร็จแล้ว

นะ?

คุณชินัตสึคะ คุณชินัตสึคะ

ตอนนี้คงกำลังอัปโหลดอะไรอยู่ล่ะมั้ง

ฮาโตะ

ไม่เป็นสิริมงคลเลย!

ถ้าไม่ทำให้ได้สักแต้มภายใน 16:00 น. ล่ะก็!

อะ

ไม่ว่าเรื่องโชคลางของผมจะเป็นยังไง

คุณชินัตสึจะต้องชู้ตเข้าแน่ๆ เลย

ฝึกซ้อมกันทุกวันแบบนั้น

ทุกวันเลยนะ...

ก็อย่างนั้นนี่นา

อายุมากกว่าฉันหนึ่งปี

เป็นคนมีจังหวะของตัวเอง

ระยะห่างมันแปลกๆ

ถึงแม้จะไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่

แต่ก็มีมุมที่ดูเป็นเด็กอยู่บ้าง

ถึงจะใส่ใจมากเกินไปหน่อย

ยังไงก็เป็นคนที่ไม่ชอบแพ้

ตอนที่เล่นบาสเกตบอลน่ะ

มันโคตรเท่เลย

รุ่นพี่แบบนั้นนี่นะ

สึ

คิ

อูววววววววว! ทำอะไรอยู่น่ะ ฉันเนี่ย!!!

การบ่นแล้วสารภาพรักนี่มันโคตรจะน่าขนลุกเลย!!

แอนนา

ไม่อยากฟังเสียงจริงจังของตัวเองเลย!

แถมยังเป็นที่สาธารณะแบบนี้ด้วยนะ!!

แครช

คอย

ทั้งที่ยังไม่ได้พูดตรงๆ ด้วยซ้ำไป ยังจะทำเป็นดีอีก!

โคโระ

โทนิต

โย่ว

เรื่องต่างๆ

นิโย

กำลังหดหู่

คีด...

ทำไมมีคนส่งเสียงดังอยู่คนเดียวล่ะ

ว๊ะ!

ฮินะ!

ไง

วันนี้ห้ามเข้าโรงยิมแล้วนะ

รู้อยู่แล้วน่า

เพราะว่าท่านผู้อำนวยการสั่งให้รายงานผลการทดสอบ H น่ะ

บ้าเอ๊ย!

มาทำอะไรเหรอ

โรงเรียนเรานี่มันเสียงดังจริงๆ เลยนะ

...แล้วผลล่ะ

สุดยอด!

เลี้ยงไทยากิให้ด้วยนะ

☆ปลดล็อกไทยากิแล้วเหรอ!? ผลที่น่าสนใจคือ~~~

ไท?

#42

กล่องสีฟ้า