ตอน 55: Chapter 55

คุณยูซะแข็งแกร่งขึ้นกว่าเมื่อก่อนใช่ไหมคะ?

ตัวก็ใหญ่ขึ้นด้วย

แถมความเร็วก็ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นด้วยนะ

สงสัยจะสู้พวกปีสองของเราไม่ได้เลยมั้งคะ…?

ขอบคุณครับ

โกเคย์

ด้วยครับ

ดูเหมือนจะฟอร์มดีสุดๆ เลยนะ

คุณยูซะ

แต่เกมเมื่อกี้นี้

ก็ยังเก็บได้อีก 5 แต้มเลยนะ

ตอนที่ทำคะแนนกลับมาจากการตัดลูกครึ่งหลังน่ะ

ถ้าเป็นข้าล่ะก็ คงจะตบสวนเข้าไปแบบจังๆ เลย...

อย่าหลับนะ!!

ซึ...ซึ...

รุ่นพี่ยาคุชิจิ

ไม่มีเวลาไปเล่นด้วยหรอกครับ

การนอนมันก็เป็นข้อพิสูจน์ว่ามีเวลาว่างไงล่ะ!

มันก็เพื่อการพักผ่อนอยู่แล้วนี่ครับ

เมนโซ...

เพื่อที่จะได้เล่นกับคนคนนั้นในสภาพที่พร้อมที่สุด

ผมอยากจะเก็บพลังงานไว้ก่อนครับ

คุณฮาริอุจิเหรอ

เออ ก็ต้องยอมรับว่าคนที่เก่งที่สุดก็คือเขาแหละ

ก็มันน่าหงุดหงิดจนหลุดออกมานี่นา

ลูกเล่นของคนนั้นมัน

จะเล็งไปในจุดที่น่ารำคาญเสมอ

สนุกใช่ไหมล่ะ

ไม่สนุกสักหน่อยน่า!

ปากดีจัง

อย่ามาล้อเล่นน่า!

ยูซะ

ขอโทษที่ต้องพูดติด ๆ กันหน่อย แต่ว่านี่มันการแข่งขันนะ

คู่แข่งคือ

จูโกะคุงก็อายุเท่ากันนี่นา

ไอโนมาตะ...

ขอร้องล่ะ

อาา

คนที่เพิ่งมาบอกที่ตั้งโรงยิมเมื่อกี้ใช่ไหม

คิ้ว

เอาล่ะ!!

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ

ขอร้องล่ะ

เอิร์ธโดม

ลาวอล

อ่า กำลังทำอยู่นะ

ดูเหมือนจะเริ่มแล้วล่ะ

-- ทำอะไรอยู่เหรอ?

สัญญากันว่าจะไปเชียร์ไม่ใช่เหรอ?

บอกว่าจะไปดูน่ะ

ไม่ได้บอกว่าจะไปเชียร์ซะหน่อย

มันก็เหมือนกันนี่นา

คุณไอดะน่ะ

มันเป็นแมตช์แก้แค้นกับคนที่แพ้มาในรอบคัดเลือกของจังหวัดใช่ไหม?

ใช่แล้วล่ะ

เข้าใจอยู่หรอกนะ

ไม่อยากเห็นไอดะคนนั้นเลย

ตอนนั้นฉันก็...

ไม่รู้จะพูดอะไรดีเลย...

ทำไมครั้งนี้ก็คิดไว้ก่อนแล้วว่าต้องแพ้ล่ะเนี่ย

!!

ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย!

อา เริ่มแล้ว

ไม่ใช่ว่าจะต้องไปพูดอะไรกับคุณไอดะหรอกนะ

แต่คิดว่าตัวเองควรจะไปดูไว้ก็ดีนะ

ตอบกลับ ตอบกลับอยู่เรื่อยเลย

ซึ...

ทำอะไรน่ะ

ทุกคนเล่นกันดีเลยนี่นา

เขาเป็นตัวเต็งอันดับ 1 ของจังหวัดนะ

อ๊ะ ทำแต้มได้แล้ว

ดูคอร์ตไหนอยู่เหรอ?

จากข้างหลังซ้ายนับมา 2 ครับ

เอ่อ ดูซิ

ขนมันเร็วดีจัง

● ● ● ● ● ●

นี่

ถ้าไม่ถูกก็ขอโทษด้วยนะ

หืม?

แหม

อะไรเหรอ?

แต่ว่านะ~

.N,0=1

นี่หรือเปล่าเนี่ย

วันเกิดของจิคาชิ

อยู่กับคนนั้นด้วยเหรอ?

ตอนวางสาย

แว่วๆ ได้ยินเสียงนิดหน่อยนะ

นี่หรือว่าคบกันอยู่?

เจ้า...

บอกมาสิ! เหม็นน้ำจังเลย!

แค่ใช้โรงยิมเดียวกันก็ไม่ต้องเขินขนาดนั้นสิ!

ไม่ใช่แบบนั้นนะ

บ้านที่ฉันไปอาศัยอยู่เนี่ย

เป็นบ้านของคุณไอดะน่ะ

เอ๊ะ...

เพราะว่าคุณแม่สองคนรู้จักกันไง

แล้วก็บังเอิญมีห้องว่างนี่นา

●●●

แล้วก็เลย...

เอ๊ะ

ที่ญี่ปุ่นยังอยู่ได้นี่ ดีใจมากๆ เลยนะ

ต้องไปอยู่บ้านที่มีเด็กผู้ชายอายุประมาณนี้เนี่ยนะ!? มันเป็นเรื่องปกติจะตายไป!!

นี่เธอโง่เหรอ!?

ถ้าเกิดอะไรขึ้นล่ะจะทำยังไงยะ!

อะไรเหรอ?

ผู้ชายมันก็เหมือนสัตว์ป่าไงคะ ที่ท่านผู้เฒ่าสมัยก่อนเขาว่ากันมา!

ไอ้弟ของฉันน่ะ มันเป็นピーーที่ピーーกว่าピーーอีกนะ!

อะไรน่ะ...

ตง

ไม่มีหรอก

มันเป็นวงในของคนที่รู้เรื่องน่ะ

ถึงจะไม่ได้รู้เรื่องทั้งหมด 100% ก็เถอะนะ

หึ่ม

น่าจะบอกให้เร็วกว่านี้หน่อยก็ดีนะ

นั่นขอโทษด้วย

อาาา!

ถึงจะเป็นช่วงต้นเกม แต่เป็นจังหวะของคู่ต่อสู้เลยนะ

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ

ก็ทำไมถึงคิดว่าจะอยู่

กับฟูจิ

ที่เป็นเพื่อนคนเดียวกัน

โรงเรียนได้ล่ะเนี่ย

สุดยอดเลย ไอโนะ ทาดาระ ทำไงดีล่ะเนี่ย

ไม่รู้จักเลยสักนิด

ก็เลยไม่ใช่แบบนั้น

สิ่งที่ผุดขึ้นมาในหัวของจิคาชิคือ~

กล่องสีฟ้า