ตอนที่ 80

กล่องสีน้ำเงิน

\#80 นั่นแหละตัวฉันเลยนะ

มิอุระ โคจิ

ย้อนกลับไปหลายวันก่อน

เรื่องราค่ำคืนนั้น...

คนเดียวน่ะ

นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นเขา/เธอนั่งร้องไห้แบบนี้

เป็นเพราะฉันไปทำอะไรที่ไม่ควรทำใช่ไหมนะ

ถ้าฉันไม่ทำอะไรเพื่อให้เราได้อยู่กันสองต่อสอง...

เวลาแบบนี้ควรจะทักทายยังไงดีล่ะ...

ถ้าฉันถูกบอกว่า "มีคนที่ดีกว่าอยู่นะ"

ฉันก็จะคิดว่า "งั้นก็พามาให้ดูหน่อยสิ"

ถ้าพูดว่า "มันคงจะแย่สินะ"

ฉันก็อาจจะคิดไปว่า "เธอเข้าใจความรู้สึกของฉันเหรอ?"

สำหรับฉันนะ

ไม่เข้าใจความรู้สึกของการอกหักเลย

พูดไม่ออกเลย...

การจัดเรียงกระดาษทิชชูเหรอคะ?

กลัวจะเลอะตอนบาร์บีคิวซะอีก!

ฉันมีเยอะมากเลยนะ! เพราะเป็นผู้จัดการนี่นา!

ถ้าอยากใช้ก็ใช้ได้เลยนะ!

ขอบใจนะ

ร้องไห้ออกมาให้เต็มที่เลยนะ

อื้อ

ว่ามีคนรักมากขนาดนี้

รักกันมากขนาดนี้เลยสินะ

อื้อ

อื้อ

ไอโนตะเข้าใจรึเปล่านะ

ในบรรดาคนที่สารภาพรักกับฉัน

ก็ต้องมีคนที่ชอบแบบนี้เหมือนกันแน่เลยสินะ...

ไม่สิ

ก็คงมีล่ะ

อาจจะคิดว่ามันเป็นเรื่องที่แย่

แต่การที่สามารถชอบใครสักคนได้มากขนาดนี้

มันน่าอิจฉาจัง

โอ๊ะ! สู้ๆ นะ

ในที่สุดก็เข้าค่ายได้ซะทีนะ

อะไรกัน ทำไมทำหน้านิ่งเชียว!

ทั้งที่ว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังร้องไห้เพราะแกเนี่ยนะ

จะให้มันถูกกฎหมายไง! จะเอาให้มันโดนระเบิดวารีเลยรึไง!?

ชิ! ยอดเยี่ยมจริงๆ เลยนะ!

ฮินัชจัง!

ไปเล่นกันเถอะ!

เอ๊ะ?

เดี๋ยวนี้เลยเหรอ!?

ก็เป็นชีวิตที่ต้องอดทนมาตั้ง 3 คืน 4 วันแล้วนะ!

ก็ฝากไว้ที่ล็อกเกอร์สิ!

ต้องเล่นให้เต็มที่สิ!

แต่ว่ากระเป๋า...

เวลาที่มันแย่ๆ น่ะ

การลดเวลาในการคิดนี่แหละสำคัญที่สุดเลยใช่ไหมล่ะ!

นี่หน้าเหมือนใครบางคนนี่นา?

ก็ต้องสนุกกับมันสิ!

อะฮินัชจัง ลิปแดงเข้ากับเธอจังเลย!

งั้นคราวหน้าไปซื้อกันเถอะ!

จริง ๆ แล้วยังไม่ได้ทาเลยนะ...

อื้อ

ฮอกกี้

รอบหน้าก็ฮอกกี้สินะ!

ฉันไม่เคยเล่นเลยนะ?

เอ๊ะ! ชีวิตเราเสียไปถึง 20% เลยนะ!

20% เหรอ

ว่าแต่ของใหม่ของฮาร์เกนนะ มันเกิน 50% ไปแล้วนะ

ก็ดีนี่ แถมยังได้รูปเซลฟี่อีก

จะทำยังไงดีเนี่ย ฉันเสียไปตั้งเยอะเลย...

ไปกู้คืน 20% กลับมาให้ได้! ไปกันเลย!

ก็ประมาณนี้แหละ

ไม่คิดจะปล่อยให้ฉันไปใช่ไหมเนี่ย

อันนี้

ผู้ชนะ!

\(t_{x}^{n}\)

จะทำเหรอ?

สู้ๆๆ

ปึ้ก

ดีจัง

ดูเหมือนจะมีพลังขึ้นมานิดหน่อย

วันนี้มาสนุกให้เต็มที่เลยนะ!

เอ๊ะ? อายาเมะนี่นา?

รู้จักกันได้ยังไงเหรอ?

น่ารักจังเลย

แฟนเก่า

เสียดายจัง

ทำไมถึงเลิกกันล่ะเนี่ย?

เอ๊ะ

เปล่า

คืออย่างงี้

พื้นฐานคือเอาแต่ใจน่ะสิ

รายสัปดาห์รามาจิค

อย่างท่าทีกับพนักงานนี่สิ

ต้องบอกขนาดเป็น M หรือ S ให้ชัดเจนหน่อยสิ

อ่า ชิรุ

จุกจิกน่ารำคาญชะมัด

ทะลุยอดขายสะสมไปแล้ว 1.8 ล้านเล่ม!!

นึกว่าจะคบกันแบบสบายๆ กว่านี้ซะอีก

●●●

ถึงจะเก้งก้างหน่อย

ก็คิดว่าเขาเป็นคนดีนี่นา...

มันต่างจากที่คิดเลยล่ะ

คงเป็นเพราะสายตาฉันมันไม่ดีสินะ

ก็ไม่ได้คบกับคนอื่นนานกว่าฉันสินะ?

พี่สาวก็มีแฟนหล่อๆ นี่นา

คอมิกส์เล่ม 8 วางขายแล้วนะ!!

ลองเอาความเอาใจใส่แบบนี้ไปปรับใช้บ้างสิ...

เธอเนี่ย

ถ้าไม่คิดแบบนั้น

ก็จะทรงตัวอยู่ไม่ได้เลยล่ะนะ

ห๊ะ!?

แล้วพูดออกมาแบบจริงจังล่ะก็

ตัวฉันเนี่ยมันปกติ

เธอไม่มีวิจารณญาณเลยนะ

แต่กลับเป็นเธอที่ผิดล่ะ

ถ้าคิดว่าอีกฝ่ายกำลังทำผิด

แม้แต่เรื่องของตัวเองด้วย

ช่วงเวลาที่คิดว่าตัวเองชอบมันนะ

บนสันปกมังงะเล่ม 8 มีเขียนว่า "จิ. การเคลื่อนที่ของโลก ต้นเซ็น อาจารย์ แนะนำการสรุป"

เพราะจะได้ไม่ต้องเจ็บปวด...

คราวหน้าถ้าปรากฏตัวต่อหน้าฉันนะ จะปล่อยไอดีลับของเธอให้หลุดออกไปให้ดูเลย!

หยุดนะ!

โพสต์เซลฟี่โคตรเท่เลย

ขอโทษนะ

อื้ม

ฮินัชจังนี่ไม่เลวนี่นา

ไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ

คนที่อิโนตะชอบน่ะ

มีเสน่ห์ขนาดนั้นเลยเหรอ?

จะเริ่มฝึกแล้วนะ

อะไรเหรอ?

เปล่าๆ แค่

ก็คงคิดอยู่ใช่ไหมว่า

ว่าฉันทำอะไรไม่เข้าเรื่องน่ะ

ใช่เลย หน้าแบบนี้เนี่ย—

ถึงฉันจะเป็นคนนอก แต่ว่า

ก็เห็นภาพแบบนั้นเข้าแล้ว

แล้วก็คิดว่า "ทำไมนะ" นั่นแหละ

สิ่งที่ฉันคิดนะ จะขอพูดออกมาให้ชัดเลยล่ะ!

เพราะว่าฉันเป็นแบบนั้นนี่นา! ฝากด้วยนะ!

อีกฝ่ายจะคิดยังไงน่ะ ไม่สนหรอก!

จะตีความยังไงก็แล้วแต่คนนั้นเลย!

ถูกเกลียดก็แค่...

ก็จริงนะว่าต้องขอบคุณผู้จัดการ

คุณทัชิโนะก็มีส่วนที่ได้รับการช่วยเหลืออยู่บ้างล่ะนะ

ถึงแม้จะมีคนพูดแบบนั้นสักคนก็ตาม

มันเหมือนจะมองลงมาด้วยอ่ะนะ

เป็นครั้งแรกที่โดนพูดแบบนี้

เอ๊ะ?

มาซึคิพื้นฐาน!

เรื่องราวก็กลับไปยังไดกิกับจินกะ...

อย่ารีบร้อนสิ

โลกหมุนต่อไป ด้วยความเร็วของแต่ละคน

#80

กล่องสีน้ำเงิน

209