ตอนที่ 82

กล่องสีฟ้า

#82 จุดที่เจ็บ

มิอุระ โคจิ

ข้างในท้องของคุณมาสึโอกะหนุ่มหล่อสดชื่นนี่คือ…

กลับบ้านไป

ไม่เข้าใจภาษาอังกฤษเหรอครับ?

"ได้ขอให้กลับบ้าน

แล้วนะครับ

เป็นประโยคคำสั่งไม่ใช่เหรอครับ!?"

/

นั่นเป็นคำพูดของผมนะครับ

วันนี้ผมมีนัดกับคุณจินทสึเซ็มไปเที่ยวกันสองคน

คุณต่างหากที่...

กลับมาแล้วครับ

ยินดีต้อนรับกลับนะ

คุณจินทสึเซ็มครับ ได้สังเกตเห็นหรือเปล่า!!

ใบหน้าที่มืดมนที่ซ่อนอยู่หลังรอยยิ้มของคนคนนี้!!

กับหน้าดำทะมึนที่ซ่อนอยู่หลังรอยยิ้มของคนนี้เนี่ยนะ!!

กล่องสีฟ้า

ทำหน้าเหม็นเหมือนเดิมอีกแล้ว

แย่จังเลยนะเนี่ย

เป็นทางการแล้วเหรอ?

นัตสึ สั่งอะไรดี?

พายแอปเปิลกับชานะครับ

นัตสึเป็นพวกชอบชาไม่ใช่เหรอ

ที่ห้องเรียนก็ดื่มบ่อยนี่

ฉันก็รู้เรื่องพวกนั้นอยู่เหมือนกันนะ

แล้วเธอล่ะ? จะสั่งอะไร?

เวย์โปรตีนเหรอ?

ถูกดูถูกเหรอเนี่ย!?

★คนเดียวที่อ่านมังงะของอาจารย์มิอุระ โคจิได้คือสุดสัปดาห์โชเน็นจัมป์เท่านั้น!! ฝากเชียร์ด้วยนะครับ!!

ผมก็เหมือนกัน พายแอปเปิ้ลที่คุณจินทสึแนะนำน่ะครับ...

ว่าแต่ว่านะ

ตอนอยู่มัธยมต้นตอนที่อยู่ในชมรมบาสเกตบอลน่ะ

เราเคยไปร้านกาแฟตอนเลิกซ้อมกันใช่ไหม

คุณเคยพูดไว้ว่าอยากจะไปที่ที่ดูเก๋ๆ

ฟังนะ!!

ใช่ไหมล่ะ

รู้ไหม ร้านกาแฟที่อยู่ย่าน 2-chome น่ะ

อ๋อ ร้านนั้นน่ะ

เป็นราคาสูงไปหน่อยสำหรับเด็กมัธยมต้น

แล้วคุณนางิซึก็แสร้งทำเป็นเท่แล้วสั่งเอสเพรสโซ่...

นั่นมันยูเมกะนี่นา

ใช่ไหมนะ

ใช่แล้ว แล้วก็...

อา...

ตอนนี้บรรยากาศมัน...

น่าจะ...

ยูเมกะน่ะ

เหรอ?

อร่อยจัง

เสียงกรอบๆ ของพาย

ความหวานของแอปเปิล

แล้วก็ฮาร์โม니

น่ะ...

ตอนที่กำลังหัวเราะอยู่

มี...เหรอ?

จะไปที่ไหนกันดีนะ

เอาล่ะ

เอ่อ

จ๊ะ

อิ่มท้องแล้วนี่นา

ไปเล่นโบว์ลิ่งกันไหม?

เหมือนจะลืมอะไรมาด้วย

อ๊ะ

ไปเอามาให้นะ

ตั้งใจสองคนกันแท้ๆ นะ...

คอมิกส์เล่ม 8 กำลังวางแผงเป็นที่ชื่นชอบเลย!!

??

อ๊ะ ขอโทษๆ

ยู ดอนท์ แฮฟ คุณไม่มีเวลาสำหรับ ความสัมพันธ์ น่ะ คุณมีไหม?

ตั้งใจทำแน่ๆ เลย

เธอเนี่ยนะ

มีเวลาไปรักกัน

เธอเมื่อคราวก่อน

ก็แพ้คุณฮาริอุจิอยู่แล้วนี่?

เหรอ?

ไม่ใช่แค่คุณฮาริอุจิคนเดียวหรอกนะ

ถ้าเทียบกับเพื่อนชมรมคนอื่น เธอก็ไม่ได้เก่งเป็นพิเศษอะไร

ถึงจะดูเหมือนว่าจะเป็นอย่างนั้นก็เถอะ

แต่ในเรื่องนั้นฉันน่ะเล่นบาสเก็ตบอลเก่งมากเลยนะ

แถมยังทำได้ทั้งสองอย่างด้วย!

จะทำให้นะครับ

การปรับให้ลงตัว

จริงเหรอ?

รอนานเลยนะ

เปล่า ไม่ได้รอสักหน่อย~

ตามมาถึงที่ที่เจ็บเลยนี่นา

เหงื่อเย็นแตกเลย...

แต่ว่า

การที่กังวลกับเรื่องที่ยังไม่ได้เกิด แล้วก็ไม่ลงมือทำอะไร

นี่ฉันตัดสินใจว่าจะเลิกแล้วนะ

นี่คุณมาสึโอกะ

เดี๋ยวนะ ติดต่อยังไม่ได้...

อ๊ะ พอดีเลย!

ตอนนี้รุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยยูมะสึกำลังเล่นบาสอยู่ล่ะ

พวกนายก็ไปด้วยกันสิ!

เอ๊ะ?

มหาวิทยาลัยยูเซย์นี่เป็นทีมบาสเกตบอลที่เก่งมากเลยนะ

คิดว่ามันจะเป็นประโยชน์ต่อการเรียนด้วยนะ

แถมยังบอกว่าเรียกคนไปได้แบบสบายๆ ด้วยนะ

แต่ว่า

ไปซะดีกว่านะครับ!

กล่องสีฟ้า

การซ้อมกับนักศึกษามหาวิทยาลัยนี่มันได้ความรู้สุดๆ เลยนะ!

ไม่ต้องกังวลเรื่องฉันหรอกนะ!

ผมก็จะกลับไปซ้อมเองเหมือนกันนะครับ!

นี่ก็บอกแล้วไง

ไปกันเถอะ

เอ๊ะ

นะ!

แต่ว่า...

งั้นล่ะนะ~

ของคุณ

อิ่มท้อง

ยังไม่พอเลยอ่ะ!

รูป

จริงๆ แล้วก็มีที่อื่นที่อยากไปเหมือนกันนะ

อยากเชียร์ชมรมของคุณจินกะด้วย

ห้องน้ำ

ไปเข้าห้องน้ำให้ถึงเลย

เอี๊ยด

ถึงจะต้องมาแข่งกับรุ่นพี่มาสึโอกะคนนั้นก็เถอะ

มันไม่เป็นผลดีต่อคุณจินกะเลยนะ...

ซาปิน

ฮาโกะ

กะฮะทัน

โกะทัน

คนที่ขึ้นรถไฟขบวนนี้อ่ะนะ

เขาไปเข้าห้องน้ำน่ะ

ส่วนคุณจินกะน่ะ

การซ้อมน่ะ...

ถ้าคิดให้ดีๆ ล่ะก็

มันไม่มีชุดเปลี่ยนเลยนี่นา

ดีใจจัง

ที่เขากลับมา

ที่ได้กลับไปกันสองคน

งั้น

เรากลับไปด้วยกันเถอะ!

ดีใจแล้ว

ก็ยังมีเรื่องต้องทำอีกเยอะแยะเลย

คุณนางิซึว่า~

ตอนที่กำลังทำความสะอาดอยู่

ผม

มีรูปภาพโผล่ออกมาครับ

คนที่ 4 คือใครเหรอครับ?

อ่า...

☆บุคคลที่ตอนนี้ไม่ได้อยู่ตรงนั้นน่ะ

ยูเมะจังเอง

กล่องสีฟ้า