ตอนที่ 85

☆สองคนที่มาเจอกัน...

ก็คือ

มันน่าอึดอัดจัง...

คุณมิอุระ โคจิ อาจารย์ผู้สนับสนุนมังงะครับ ★อ่านมังงะของคุณมิอุระ โช ได้เฉพาะในรายงวัลชอนวันโชนเญมพ์เท่านั้น!! ฝากเป็นกำลังใจด้วยนะครับ!!

--ใช่แล้ว

แม้แต่ในทีวี

ก็อย่ามาแตะต้องตามใจตัวเองสิครับ

เอ๋~...

เชิญดูได้อย่างอิสระเลยนะครับ

ถูกเกลียด

ถูกจ้องมองอยู่ข้างหน้าด้วยหรือเปล่า

หรือเพราะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นแฟนของคุณจินทสึนะหรือเปล่านะครับ

เรื่องนั้นก็ต้องหาเหตุผลมาอธิบายให้ได้ แต่ก็เป็นเรื่องที่ต้องพูดขึ้นมาเองด้วย...

ว่าแต่ ตอนนั้นถ้าได้บอกออกไปว่า "ออกเดทกับผมเถอะ" ล่ะก็...

คุณอินโมตะ เชิญเลยครับ

ครับ!

”เร

รองเท้าแตะใส่กลับด้านอยู่นะครับ

อา

เอ๊ะ

จะเปลี่ยนให้ครับ!

แบบนั้นก็ดีแล้วครับ

ไม่มีคนมาแล้วล่ะ

รีบเลยครับ

บันทึกการจัดงานร่วมของหมู่บ้านคิวเทน!! การแก้ไขตอนสุดเร้าใจของการเข้าค่ายรวม!! วางจำหน่ายเล่ม 9 ของคอมิกส์ วันศุกร์ที่ 3 กุมภาพันธ์!!

อ่า นี่มันประสาทกินเลยนะ

การตอบสนองแบบนี้ ถ้าจะให้ร้องเรียนก็สมควรแล้วสิ!

ดูแลตัวเองด้วยนะครับ

ขอบคุณมากครับ

1930 เยนครับ

ดูเหมือนว่าจะต้องมาหลายครั้งเลยสินะ

หลังจากนี้ก็คงได้เจอกันเรื่อยๆ สินะ...

เรื่องของคุณจินทสึนะนี่

ถึงจะค่อนข้างจะกังวลอยู่ แต่ว่า...

เพิ่งจะรักษาเสร็จเองนะ แต่กลับเป็นน้ำผลไม้เหรอ?

เป็นชาครับ

อันนั้นเป็นชาแต่มีน้ำตาลด้วยนะ

เอ๊ะ? อ๊ะ

จริงด้วย!!

โอ๊ยยยยย~

สมกับเป็นคุณหมอฟันจริงๆ เลยนะครับ

ใหญ่จัง

ผมเป็นแค่พนักงานรับเคสครับ

พนักงานพาร์ทไทม์...

เงินที่ต้องใช้เอง

ก็อยากจะหาด้วยตัวเองไม่ใช่เหรอครับ

เพราะอย่างนั้นถึงได้เลิกกิจกรรมชมรมเหรอครับ?

อะ...

ขอโทษครับ

กลับก่อนนะครับ

ไม่ใช่หรอก

ข้อมูลล่าสุด ทวิตเตอร์ทางการ ติดตามข้อมูลล่าสุดได้ที่ทวิตเตอร์ทางการ∥⇒@aonohako_PR

เป็นเพราะคุณจินทสึนะน่ะ

ที่รู้สึกว่าไม่อยากชอบแล้ว

ถึงได้เลิก

เอ๊ะ?

บาสเกตบอลก็เริ่มจะเบื่อด้วย

รู้สึกว่าคงจะดีแล้วล่ะ

ไม่น่าจะเป็นอย่างนั้นนะ...

อะไรเหรอ?

ว่าแฟนของผมจะถูกคนอื่นเกลียดได้ยังไงกัน?

ไม่ใช่แบบนั้นสิ...!

สมัยมัธยมต้นก็สนิทกันขนาดนั้นเลยนะ

แต่ว่า

ตอนนี้

คุณจินทสึนะยังไม่ได้บอกใช่ไหมครับ

บอกไปแล้วนะ

โอกิคุง กลับมาแล้วนะ

วันนี้อากาศหนาวจังเลยนะ

จะไปไหนเหรอครับ?

ไปเดินเล่นครับ

ทั้งๆ ที่อากาศหนาวขนาดนี้?

ก็เพราะแบบนี้แหละ ถึงจะได้สัมผัสถึงฤดูหนาวไงล่ะ

โอกิคุงจะไปด้วยไหม?

เป้าหมายคือ...

ให้เกรงใจหน่อยสิ

จากท่าทางเมื่อกี้แล้วนะ

ไปเจอคุณยูกะมาเนี่ย

ไม่น่าจะบอกไปจะดีกว่านะ

อ่า

กลิ่นแกงกะหรี่

แกงกะหรี่เหรอ?

ดูสิ ตอนที่ยังไม่ได้ใส่ผงกะหรี่

จะทานไหมครับ?

ตอนที่กำลังตุ๋นผักอยู่

ตรงนั้นเหรอ?

คราวนี้เป็นกลิ่นแชมพูนะ

เหมือนพวกสิ่งมีชีวิตที่แปรสภาพเลยล่ะครับ

เอ๊ะ

กลับมาแล้วครับ

ยินดีต้อนรับนะ

คุณมิอุรา โคจิ เชียร์นะครับ! คุณมิอุรา โคจิ ส่งจดหมายให้กำลังใจมาได้เลยนะ! ที่อยู่ส่ง → 〒101-โตเกียว เทมโพ ชิโยดะคุ อิทสึบะชิ 2-5-10 สำนักพิมพ์ชูเคนฉั้วกัน โชนเญมป์ บรรณาธิการ

มันรู้สึกแปลกๆ นะ

เอ๊ะ?

ตอนที่มองจากจุดชมวิวครั้งก่อนน่ะ

มันเป็นแสงไฟเล็กๆ ทีละดวง

แต่พอได้ลงมาดูใกล้ๆ แบบนี้

ความหนาแน่นมัน

ทำให้ผมรู้สึกสบายใจมากๆ เลยครับ

คาวะ~

นี่! มารุจัง!!

ไม่สะทกสะท้านเลยนี่นา...

แล้วก็...

คราวที่แล้วขอโทษด้วยนะ

คนที่รู้จักของฉันน่ะ

ทำให้รู้สึกไม่ดีไปใช่ไหม

เปล่าเลยครับ ผมไม่เป็นไรเลยสักนิด!

ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้วล่ะ

ตั้งแต่สมัยเด็กๆ

ก็เป็นคนที่เล่นบาสเกตบอลด้วยกันมาเลยนะ

อืม ตั้งแต่ ป.2 เลย

ตั้งแต่เมื่อก่อน

เป็นเด็กแบบพายุหมุนเลยล่ะ...

ถ้าพูดถึงการเล่นลูกบอลนะ

สำหรับผมที่ทำได้แค่โยนๆ

บาสเกตบอลระดับโปรนี่มันช่างน่าตกใจจริงๆ

แม่!

อะไรเหรอ?

ชิ—ก็อยากเล่นอันนี้เหมือนกัน!

อยากเล่นบาสเหรอจ๊ะ?

เด็กคนนี้ถึงจะขี้อายตั้งเยอะแยะ

ไม่รู้ว่าเขาจะไหวไหมนะ...

ต้องทักทายด้วยเสียงดังๆ นะ

อืม

สวัสดี

เสียงเบาจัง

นี่มัน

รุ่นเดียวกัน แถมยัง

คุณยูกะอีก!

ควบคุมลูกบอลได้อย่างอิสระ

ไปเลย!!

วิ่งข้ามสนาม

นำไปสู่ประตู

ต่อภาพนั้น

ความปรารถนาอย่างแรงกล้า

อะไรเหรอ? เด็กใหม่เหรอ?

ฟู~~~~

อะไรสักอย่าง

เป็นเหมือนเข็มของเกมชีวิตเลยนะเนี่ย

เกมชีวิตเหรอ...?

นี่! คุณยูกะ!!

ทำไมถึงทักทายธรรมดาๆ ไม่เป็นเลยล่ะ!

เมื่อวานฉันเพิ่งเล่นไปเองนะ

เข็ม...?

อ่าวโนะฮาโกะ

☆การพบกันของสองคน ต่อจากนั้นคือ...