ตอน 81.2: Chapter 81.2

ง่ายจังเลยนะ

มอนสเตอร์หายไปพร้อมกับแร่เวทด้วย!

นี่มัน...

ใช่แล้ว...นี่แหละที่เรียกว่าถูกดันเจี้ยนกลืนเข้าไปสินะ

งั้นเดี๋ยวจะสอนเรื่องดันเจี้ยนให้ฟังหน่อยดีไหม

เดิมทีดันเจี้ยนถูกจัดเป็นมอนสเตอร์ประเภทฟิลด์ แล้วมันก็จะดูดกลืนวิญญาณหรือร่างกายของสิ่งมีชีวิต แล้วเปลี่ยนมันเป็นมานาเพื่ออัญเชิญมอนสเตอร์ตัวอื่นต่อไป

ที่มอนสเตอร์หรือวัตถุดิบที่ถูกกำจัดในดันเจี้ยนมันหายไปในเวลาอันสั้นก็เพราะว่ามันจะถูกหมุนเวียนไป

ชั้นแรกน่ะ เพราะเดินไปโดยไม่ได้สังเกต เลยไม่ได้ทันรู้เลยนะ

ชั้นแรกน่ะ ด้วยฝีมือของพวกเธอก็จัดการได้แบบง่ายจังเลย แถมยังต้องตั้งสมาธิกับ "การค้นหา กับดัก" ที่ไม่คุ้นเคยด้วยสินะ

ยังไม่เก่งเท่าไหร่เลยนะ...

ถ้างั้นในดันเจี้ยนจะไม่สามารถแกะวัตถุดิบออกมาได้เลยเหรอครับ?

สำหรับวัตถุดิบของมอนสเตอร์ที่มีมานาไม่มาก มันจะถูกดูดซึมไปทันทีเลย อาจจะทำไม่ได้

นอกจากนั้น แม้แต่พวกมอนสเตอร์ที่มีมานาเยอะ ส่วนที่เหลือก็จะเป็นส่วนที่มีมานาอยู่เท่านั้นแหละ

ถ้างั้นจะนำวัตถุดิบออกไปได้ยังไงล่ะครับ?

เวลาแบบนั้นก็คือ...

เป้สะพายหลังพิเศษที่ผ่านการปรับแต่งเป็นพิเศษเพื่อป้องกันการดูดซึมเลยล่ะ~!

นั่นมันของวิเศษอะไรน่ะ!?

แต่ถ้าจ้างมาใช้ก็ราคาสูงลิ่วเลยล่ะ

เป็นอุปกรณ์ที่พนักงานกิลด์พอร์เตอร์เขาใช้กันน่ะครับ

ทหารรับจ้างหลายคนก็เสี่ยงเข้าไปในดันเจี้ยนโดยหวังว่าจะเจอสิ่งนี้โดยบังเอิญ

แน่นอนว่าอันนี้เป็นรุ่นพิเศษที่ผมทำขึ้นเอง และยังมีผลของกระเป๋าเวทอีกด้วย

ถึงจะเป็นโทรลล์ขนาดใหญ่ตัวโต ก็ยังพอใส่เข้าไปได้อยู่หรอกนะ

สร้างของระดับสมบัติชาติออกมาได้อีกแล้วสินะ...

แล้วก็จะมอบให้ทั้งสองคนเลย

ดีเหรอครับ!

เปล่าสิ คุณลุง นี่มันดูเหมือนสำหรับเด็กอนุบาลเลยนะ สมัยไปทัศนศึกษาตอนอนุบาล ผู้หญิงก็มีแบบนี้อยู่

อึก...

ซะดีๆ เลย

แต่เธอดูสิ...ถ้าใช้ได้ ไม่ว่ารูปร่างหน้าตาจะเป็นยังไงก็ไม่เป็นไรไม่ใช่เหรอ

ขอบคุณ...มาก...เลยครับ...!

ทำไมถึงใส่ของประดับที่ไม่จำเป็นล่ะ...ไม่เข้าใจความคิดของอาจารย์เลย

ไม่เป็นไรหรอก สหาย ข้าก็ไม่เข้าใจลุงเหมือนกัน

เรื่องครั้งนี้ด้วย...

นึกว่ามาดันเจี้ยนแบบตามปกติ คือแค่มาเก็บแร่เพื่อการตีเหล็ก

แล้วก็ให้ตามไปด้วยซะอย่างนั้น

แต่ที่นายคาดหวัง แล้วก็เตรียมเป้แบบนี้มาให้เพื่อฝึกภาคปฏิบัติ...คิดไปเองไปหน่อยนะเนี่ย

การสำรวจหรือการเก็บเกี่ยวพวกมันจัดการกันเองอยู่แล้ว ไม่ต้องกังวลไปหรอกครับ

ก็คุณลุงน่ะสิ

ดูกระเป๋าของผมสิครับ?

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่...สมกับเป็นอาจารย์จริงๆ เลยนะ...

ก็อยากให้คุณบอกว่ามาเพื่อพวกเรามากกว่านี้หน่อยนะ

งั้นเราเร่งกันไปก่อนไหมล่ะ ได้ยินมาว่าชั้นที่ 3 มีสมุนไพรขึ้นเยอะแยะเลย เป็นจุดที่น่าสนใจดีนะ

ยังไม่ได้จัดการบอสชั้น 2 เลยนะ...

แสดงตัวตนที่แท้จริงออกมาแล้วสินะ...

ดันเจี้ยนเหมืองร้างหมู่บ้านอาฮัน ชั้นที่ 2 บอส

【ไฮออร์ค】กับ【ออร์ค】อีก 5 ตัว

ตรงนี้พวกเซโรสก็ดูอยู่เฉยๆ

ไม่ๆ คุณลุงครับ? ถ้าพวกคุณชายตระกูลดยุกกับคุณหนูโดนทำร้ายขึ้นมาจะลำบากแย่สิครับ

ไม่รู้ทำไม ไอ้ตัว「ไฮออร์ค」นั่น การโจมตีมัน ดูรุนแรงกว่าปกติ...

พวก "ไฮ อ๊อค" น่ะ เป็นเผ่าอ๊อคที่มีสติปัญญาสูงกว่าตัวอื่นนิดหน่อย พวกมันเลยมองเห็นความแข็งแกร่งของเรา

คงจะจัดการพวกคุณ ทเวตให้เสร็จก่อน แล้วก็เก็บพลังไว้สู้กับพวกเราสินะ

เป็นเพราะพวกเราเหรอ?

ท่านพี่ครับ!

ไม่เป็นไร ปัญหา...

บีบ!

นี่นา?

โอ้! จัดการได้ในทีเดียว!

เซเลสทีน่า! ออร์คเหลืออีก-

4 ตัวครับ!

ฝั่งขวาปล่อยให้ฉันจัดการเอง!

รับทราบครับ!

หึ! ชั้น 2 ก็สบายๆ เลยนี่นา!

ครับ ท่านพี่!

อ้อ เหลืออยู่... ลองแกะเอาวัตถุดิบออกมาดูไหม ก่อนที่มันจะถูกดูดซึมหายไป?

พวกอ๊อคน่ะ กินได้ครับ ยกเว้นมิート อ๊อค ที่อื่นดูเหมือนจะมีค่าแค่หินเวทเท่านั้นครับ

อะไรเนี่ยー

บอสชั้น 1 น่ะอ่อนเกินไปหน่อย แต่เมื่อกี้ก็พอใช้ได้ใช่ไหม? จัดการง่ายๆ แบบนี้...โลกนี้ก็มีระบบเลเวลไม่ใช่เหรอ?

ฝึกฝนไปก็มีผลสะท้อนอยู่ดีในทุกโลกเลยนะ ถ้าทำตัวหยิ่งเพราะความต่างของเลเวล คุณเซเลสทีน่าก็จะแซงหน้าไปอย่างง่ายดายนะ?

ผมจะกลายเป็นตัวไร้ค่าไหมครับ?

ว่างงานอีกแล้วเหรอ?

ถึงคุณจะบอกก็นะ มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับผมนี่นา

อาจารย์! เป็นยังไงบ้างครับ?

อาจารย์ครับ! การต่อสู้เมื่อกี้ถือว่าดีมากเลยใช่ไหมครับ?

เอ่อ ผลของการฝึกมันแสดงออกมาได้ชัดเจนเลยนะเนี่ย

ตั้งแต่ชั้นที่ 3 เป็นต้นไป แม้แต่มอนสเตอร์ที่ไม่ใช่บอสก็จะหายช้าลงด้วย

ลองไปท้าทายการแยกชิ้นส่วนไหม เทน่าจัง?

ค่ะ! อยากลองดูค่ะ

ให้พี่ช่วยสิ เดี๋ยวพี่จะสอนเอง!

...รู้สึกว่ามันดูพยายามมากจนน่ากลัวจังครับ...

ถ้างั้นไปกันเลยไหมครับ?

โอ้!

เอาล่ะ ไปชั้นที่ 3 กันเลย—

หลังจากที่ได้เห็นการเติบโตของนักเรียนแล้ว กลุ่มของพวกเขาก็มุ่งหน้าลึกเข้าไปในดันเจี้ยนอีก!