ตอนที่ 90.2

คฤหาสน์ส่วนตัวของตระกูลดยุคโซลิสเทีย

บัดซบ... สุดท้ายก็ถูกปฏิเสธไปแบบง่ายๆ

หลังจากนั้นก็ยังโจมตีไม่โดนเลยสักหมัด...

เฮ้อ

เอาล่ะ ท่านพี่ ลืมเรื่องเรียนไปก่อน

ถึงแม้จะเล็กน้อย แต่ขอฉลองการหมั้นของท่านอาจารย์ด้วยนะครับ

ขอโทษด้วยนะครับที่ทำให้ต้องรับประทานอาหารเย็นด้วย

ว่าแต่เรื่องหมั้นนี่มันหมายความว่ายังไงกันเนี่ย คุณอา!

คุณเซรอส นี่มันอะไรกันเนี่ย!

หมั้นกับผู้หญิงสองคนพร้อมกัน... แถมยังเป็นรุ่นน้องอีก...

แย่จังเลย คุณเซรอส

ดีจังเลยนะ คนที่แต่งงานแล้วนี่มันคือผู้ชนะชัดๆ

ดูเหมือนว่าต่อไปนี้จะมีความสัมพันธ์แบบครอบครัวแล้วนะคะ

ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ

เอโรมุระนี่มันอิจฉาคนอื่นตลอดเลยนะ

การแต่งงานมันไม่ใช่จุดสิ้นสุด แต่มันคือจุดเริ่มต้นต่างหาก มีทั้งสุขและทุกข์รออยู่เต็มไปหมด

ชีวิตสมรสมันเป็นเรื่องที่หนักหนาเลยนะ ต้องรับผิดชอบชีวิตของอีกฝ่ายและลูกด้วย?

ถึงจะเป็นคนโสด แต่ด้วยประสบการณ์ชีวิตที่ยาวนานกว่านาย

ฉันได้เห็นลูกน้องที่ดิ้นรนในครอบครัว แล้วก็มาทำงานด้วยสภาพที่ร่างกายแทบแหลกมาแล้วบ่อยๆ

ทั้งที่ยังโสดอยู่แท้ๆ พูดอะไรน่ะ...

เสียงวิจารณ์ในใจมันหลุดออกมาแล้วนะ อาโดคุง

และยังได้รับคำปรึกษาจากคนมีครอบครัวมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

ฉันคิดว่าตัวเองเข้าใจถึงความยากลำบากเหล่านั้นดีนะ

โดยเฉพาะผู้ชายเนี่ย จะแอบคิดว่าการเลี้ยงลูกเป็นหน้าที่ของผู้หญิงอยู่ลึกๆ

เพราะทำงานอยู่ ก็เลยละเลยงานบ้านไป

ที่เยอะที่สุดน่าจะเป็นเรื่องความเข้าใจซึ่งกันและกันในชีวิตสมรสสินะ

อย่างเช่น รับคำปรึกษาเรื่องอะไรมาบ้างล่ะ

ลองบอกมาสิว่ารู้เรื่องอะไรมากแค่ไหน

แล้วก็มีหลายครั้งที่ได้ยินเรื่องที่โดนภรรยาจัดหนักใส่

สำหรับคู่สามีภรรยาที่ทำงานไปด้วยกัน มันก็เท่าเทียมกันนะ

เรื่องครอบครัวกับเรื่องลูกเนี่ย ไม่ใช่หน้าที่ของผู้หญิงคนเดียวเหรอ?

น่ารำคาญชะมัด!

เฮ้ย!

เพราะความคิดแบบนั้นน่ะ ถึงแม้ภรรยาจะตั้งท้อง เขาก็ไม่ช่วยดูแลอะไรเลย

มีบางครอบครัวที่ผลคือภรรยาเกิดภาวะซึมเศร้าจากการตั้งครรภ์ด้วยนะ

ถ้าเป็นความคิดของเอโรมุระคุง ครอบครัวก็คงล่มสลายไปแล้วล่ะมั้ง

สำหรับพวกขุนนางน่ะนะ ก็มีคนรับใช้หรือพี่เลี้ยงอยู่แล้ว เลยไม่ค่อยได้ฟังเท่าไหร่...

การเลี้ยงดูหรือการศึกษาลูก ก็เป็นเรื่องปกติที่จะจ้างคนจากภายนอกมาดูแล

การที่รู้สึกว่าสามารถมอบหมายให้คนอื่นดูแลได้ เลยทำให้มีความใกล้ชิดกับลูกน้อยลงก็ไม่ใช่เรื่องดี

เพราะการขาดการสื่อสาร ทำให้ไม่สามารถเข้าใจจิตใจของลูกได้

พอจะทำตัวเป็นพ่อแม่ขึ้นมา ก็มักจะถูกต่อต้านด้วยซ้ำไป

ถ้าเป็นแบบนั้น ต่อไปตอนแก่ตัวลงแล้วจะน่ากลัวไม่ใช่เหรอ?

โดยเฉพาะพวกขุนนางน่ะ...

อืม... จริงด้วยนะ มีตระกูลขุนนางบางตระกูลที่ความสัมพันธ์ของพ่อแม่ลูกมันตึงเครียดจริงๆ...

จะถูกแย่งชิงตำแหน่งในบ้าน แล้วก็ถูกขับไล่ออกไป...

ถึงแม้ว่าการแต่งงานของพวกขุนนางกับการแต่งงานของคนธรรมดาอย่างผมมันจะต่างกัน แต่ก็นะ

ถ้าเด็กเข้าใจความรักของพ่อแม่ได้

ก็แปลว่าเขาเติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่ดีแล้วสินะ

ที่เหลือก็คือการพูดความรัก การเอาใจ และความขอบคุณออกมาให้ได้

สมกับเป็นคุณเซโรสเลยนะ

ก็แน่นอนว่ามีเรื่องที่ปรึกษามาเยอะแยะ...

แต่งงานแบบดี ๆ แต่จริง ๆ แล้วท้องลูกของชู้รักอยู่

เป็นแม่บ้านเต็มตัวแต่ไม่ทำงานบ้าน

เอาเงินของสามีไปใช้กับของแบรนด์เนมหรือโฮสต์ แล้วก็เก็บหนี้โดยไม่บอก

นอกใจตอนที่สามีไม่อยู่

มันดูสุดโต่งไปหน่อยไหม?

ว่าแต่ ถ้าเป็นเรื่องของลุงแล้ว การล่มสลายของครอบครัวมันเป็นความผิดของผู้ชายทั้งหมดเลยเหรอ?

ผู้หญิงก็มีส่วนผิดอยู่เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?

ก็ดูเหมือนจะเข้าใจทัศนคติเกี่ยวกับการใช้ชีวิตสมรสแล้วนะ...

การแต่งงานมันเหมือนสุสานของชีวิตจริงๆ ด้วยสินะ...

ในทางกลับกัน แทนที่จะเข้าใจขนาดนั้น ทำไมถึงไม่กลัวการแต่งงานล่ะ

ถ้าจะบอกว่าไม่กลัว อาจจะเป็นการโกหกก็ได้นะ

ถึงจะรู้ว่ามีเรื่องยากๆ อย่างที่ยกตัวอย่างไป

แต่ในกรณีของฉันก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

แน่นอนว่าฉันมั่นใจว่าสามารถสร้างครอบครัวที่มีความสุขได้จากการปรึกษาหารือ

และคิดว่าตัวเองสามารถทนอยู่ในสุสานนั้นได้ด้วย...

จะทำให้สุสานแห่งนี้กลายเป็นสวรรค์ให้ดูเลย ไม่ต้องห่วงนะ

ก็เพราะว่าเขาบอกว่าจะเปลี่ยนให้เป็นสวรรค์นี่นา

ก็ดีใจจังเลยเนอะ

ในขณะที่เหล่าเซโรสใช้ชีวิตประจำวันที่สงบสุขเช่นนี้

ฉากเปลี่ยนไป ที่เขตศักดิ์สิทธิ์ สองในสี่เทพได้เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว

เถียงกันโวยวาย สุดท้ายก็ทำหน้าเหมือนจะเมาใช่ไหม!

หน้าตาของลุงนี่มันดูเครียดเชียว!

ได้ความรู้ดีเลยนะ

เอาล่ะๆ ไปหาอะไรกินกันเถอะ

...ช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นวินเดียเลยนะ

แม้แต่ไกราเนสก็...เจ้าเด็กคนนั้นคงจะไปนอนอยู่ที่ไหนสักแห่งแหละ~

เทพธิดาแห่งสายน้ำ อควีราตา

เทพธิดาแห่งไฟ เฟลเรส

ช่วงนี้มีคำร้องขอความช่วยเหลือจากเหล่าสาวบริสุทธิ์เข้ามาไม่ขาดสายเลยนะ

ถ้ายังจะเมินเฉยต่อไป คงจะหนีไปที่ที่เสียงไปไม่ถึงแล้วล่ะมั้ง~

วินเดียเป็นเด็กที่ชอบท่องเที่ยวไปเรื่อย แต่ว่า

ก็ไม่น่าจะหายตัวไปนานขนาดนี้หรอกนะ

ได้ยินมาว่าโบสถ์กับวิหารต่างๆ โดนโจมตีอย่างหนักเลยนะ~

ทำไมมังกรถึงโจมตีวิหารล่ะ!

ให้มังกรจัดการเรื่องพวกโลกเบื้องล่างโดยใช้เหล่าผู้กล้าให้หน่อยสิ~

มังกร!? นั่นมันเรื่องอะไรกัน!?

เอ๊ะ?

เพลย์เรส นายรู้สถานการณ์อยู่ใช่ไหม

อันนั้นไม่รู้เลยนะ~ อยากให้มังกรเป็นคนบอกให้หน่อยสิ~

ถ้าวิหารกับโบสถ์ถูกทำลายไปเรื่อยๆ 【อาณาจักรเทพเจ้ากฎศักดิ์สิทธิ์เมทิส】ก็จะลดลงนะ!

แล้วพวกข้าทาสที่เชื่อฟังก็จะหายไปไม่ใช่เหรอ!

ถึงแม้จะเป็นนักบวชที่ไม่มีประโยชน์ก็ตาม

แต่พวกมนุษย์ก็จำเป็นต่อเป้าหมายของเรานะ

อาา...

อืม~ ตอนแบบนี้สองคนนั่นไปอยู่ที่ไหนกันนะ~

ก่อนอื่นต้องไปสืบเรื่องของมังกรก่อน...

ช่วงเวลาที่อควีลาร์ต้ากับเฟรย์เลสกำลังกรีดร้องกันในเขตศักดิ์สิทธิ์...

ไกลาร์เนส หนึ่งในคนที่ทั้งสองตามหา

ภายในห้องผนึกที่สร้างขึ้นในบ้านของเซรอส...

ห้ามเปิด

เทพธิดาแห่งผืนดิน ไกลาร์เนส

กำลังขดตัวอยู่บนผ้าห่มขนหรูที่ได้มาจากการทำข้อตกลงกับอัลเฟีย และหลับใหลอย่างเกียจคร้าน

อือ...

เหงื่อออกตอนนอน... อยากเปลี่ยนเสื้อผ้า...

นี่คือมิติย่อยสำหรับเก็บของ

เธอที่สามารถควบคุมแรงโน้มถ่วงได้ จึงนำพลังนั้นมาประยุกต์ใช้

บิดเบือนอวกาศ สร้างมิติย่อย และใช้เป็นที่เก็บของขณะนอนหลับ

เป็นสิ่งที่ไกราเนสผู้เกียจคร้านพยายามและตั้งใจเรียนรู้เพียงอย่างเดียว

ซุซุซุ

อันนี้เหรอ?

ซุซุ

ชุดนอนเพนกวินคือ--

กุสึกุสึ

นี่มันอะไรกัน...!

ไกลาเนส...!

...วินเดีย?

วินเดียคือเทพีแห่งสายลมองค์แรกที่ถูกอัลฟิอาประทานให้

ตอนที่กำลังลอยไปในอากาศอย่างสนุกสนาน ก็ถูกเทพเจ้าชั่วร้ายอัลฟิอาพบเข้า

...ทำไมถึงมาอยู่ในมิติย่อยของฉันได้ล่ะ?

เอ๊ะ...?

การถูกผนึกไว้ในมิติย่อยนั้นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นมาสักพักแล้ว

ถูกทุบตีจนเละและถูกริบสิทธิ์ในการบริหารจัดการโลกไป

แล้ววินเดียที่อยู่ในสภาพนั้นออกมาจากมิติย่อยของไกลาเนสได้อย่างไร...

มิติย่อยที่ปกติจะเก็บข้าวของและปิดสนิท

ครั้งนี้ก็เพราะการบิดและเปิดมิติย่อยนั้นเพื่อค้นหาชุดนอนที่อยู่ข้างใน

มันจึงไปเชื่อมต่อกับมิติย่อยที่อัลเฟียเคยผนึกวินเดียไว้โดยบังเอิญ

มีอยู่

และสิ่งที่จับได้มาโดยบังเอิญว่าคิดว่าเป็นแขนเสื้อชุดนอน ก็คือแขนเสื้อของวินเดียนั่นเอง

ที่นี่ก็เป็นมิติผนึกด้วยเหรอ!?

เขตแดนที่แข็งแกร่งขนาดนี้...

ในสภาพที่ถูกปลดอำนาจแบบตอนนี้...

คงจะออกไปไม่ได้

ช่วยพลังของไกราเนสให้หน่อย!

การปรากฏตัวของเทพปีศาจ การถูกปลดอำนาจ...

ต้องรีบไปบอกแอควิลารตาแล้วล่ะ!

...เอ๊ะ?

ไม่นะ ที่นี่คือสวรรค์ที่ถูกตัดขาด

คืนสิทธิ์ให้เทพปีศาจงั้นเหรอ?

ที่นี่คือสวรรค์ที่ได้มาจากการคืนสิทธิ์การจัดการ

เทพสูงสุดของข้า ผู้ทรงเกียรติ...ยังมอบหมอนหนุนและผ้าห่มขนเป็ดให้ด้วย

ทรยศงั้นเหรอ?

?แต่เดิมก็ไม่ได้อยากเป็นเทพซะหน่อย

การดูแลโลกมันน่ารำคาญจะตาย ไม่ต้องการพลังแบบนั้น

ก็เลยไม่ได้ทำอะไรตั้งแต่แรก

ก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่แรกแล้วนี่นา ไกลาเนส

เข้าใจให้ก็ดีใจแล้ว

ดูน่าจะเหมาะเป็นหมอนกอดดีนะ

เอ๊ะ? เดี๋ยวสิ

เดี๋ยวนะ...

เทพีแห่งปฐพีหลับใหลอีกครั้ง

อ๊ะ...อะไรนะ?

จากห้วงมิติผนึกแห่งความมืดที่ถูกอัลเฟียผนึกไว้และอยู่เพียงลำพังมาตลอด

วินเดียที่โชคดีได้มาถึงห้วงมิติผนึกที่มีผู้รู้อยู่บ้าง

แต่แล้วก็ถูกพลังที่แข็งแกร่งราวกับงูใหญ่ของผู้รู้คนนั้นพันธนาการไว้...จนกลายเป็นหมอนกอด

วินเดียที่ต้องสลับระหว่างการหมดสติและการตื่นขึ้นมานั้น

ก็ได้เลิกคิดไปแล้วว่าการที่เธอจะสลายไปในห้วงมิติแห่งความมืดแบบนั้นจะดีกว่า...

★ไม่สามารถเทียบกับความปรารถนาของภรรยาได้เลย

ข้อมูลการวางจำหน่าย

ต้นฉบับ/อิซุ ยาสุคิ ภาพ/โชไร รันเซย์/โอกาซากิ จุนเปย์ ออกแบบตัวละคร/จอห์น ดี

วางจำหน่ายเล่ม 2 ในวันที่ 5 มิถุนายน 2026!

ข้อมูลการวางจำหน่าย

จัดการมังกรระดับอันตราย A ได้ในหมัดเดียว!?

ห๊ะ?

นี่มันวิดีโอปลอมเหรอ?

ในหมัดเดียว...?

โอ้! แย่แล้ว!! ไลฟ์สตรีมมันค้างอยู่!!

นาร์มูเรลด ทอปุลเลนูเอล

17,19 ตอน

เอ๊ะ? อะไรเนี่ย? น่ากลัว...

มะ...มันเป็นข้อผิดพลาดอะไรสักอย่างสินะ?

สุดแกร่งคือลุงชาวไร่ในชนบท

ลุงคนนี้เป็นใครกันเนี่ย...?

อ่าน

โนโซมิ อามัยเกะ

พวกเราบาดเจ็บสาหัส ถ้าสู้เต็มที่คงจะถูกกวาดล้างจนหมด

กำลังออกอากาศทางทีวีแอนิเมะ

―...แต่เทพราชาปีศาจที่ไม่อยากให้วีรบุรุษตาย ก็ยังไม่ถูกโค่นล้ม

ถ้าอย่างนั้น...

ตรงนี้ปล่อยให้ฉันจัดการไปก่อนเลย!! ไปได้!

หลังจากที่พูดว่า 'ตรงนี้ปล่อยให้ฉันจัดการไปก่อน' ก็ผ่านไป 10 ปี เรื่องนี้ก็กลายเป็นตำนานไปแล้ว

อ่าน

ogingitune/SB Creative Corp ออกแบบตัวละครต้นฉบับ ©DeeCHA/SB Creative Corp