ตอนที่ 91.2

อ๊ะ ในที่สุดก็ขึ้นแล้ว!

ขึ้นแล้วก็จริง แต่ว่า 'NO File' นี่หมายความว่าไม่มีเนื้อหาเหรอ? หรือแม้แต่ระบบปฏิบัติการด้วย?

จะเรียกว่าเป็นคอมพิวเตอร์เก่าที่ใช้สำหรับป้อนข้อมูลมากกว่าที่เห็นนะ

บางทีอาจจะไม่มีที่เก็บข้อมูลสำหรับบันทึกด้วยซ้ำ...

ต้องใส่ดิสก์ข้อมูลโปรแกรมเข้าไปถึงจะทำงานได้เหรอ?

ไม่รู้จะพูดถึงเรื่องอะไรกันแน่เลย...

ใช่แล้ว เอโรมุระคุง มีดิสก์ฟล็อปปี้อยู่บ้างไหม?

มีนะ

โอ้~ ช่างคิดถึงจัง

สงสัยจังว่าข้างในของยุคเก่าพวกนี้ใส่อะไรไว้นะ

กาชา

กรอบแกรบ

แกร๊ก

นี่มันหยุดแล้วเหรอ หรือว่ากำลังโหลดช้า...

น่าจะเป็นอย่างแรกนั่นแหละ

มันกลิ้งอยู่ในดันเจี้ยนเหรอ? ไม่สกปรกเหรอเนี่ย?

ถ้าจะทำความสะอาดก็ต้องผสมน้ำยาทำความสะอาดสินะ...

น้ำยาเหรอ? คำที่คุ้นเคยผุดขึ้นมาเลยค่ะ

เป็นของที่เพิ่งทำเสร็จเหรอครับ

ปล่อยทิ้งไว้เฉยเลยนี่นา...

ทีน่าจังกับพวกเขากำลังอยากทำอะไรบางอย่างอยู่

เป็นเด็กที่กระหายความรู้และเทคโนโลยีสินะ

ก็แค่ผสมเอทานอลกับน้ำบริสุทธิ์ไม่ใช่เหรอ

ถึงอย่างนั้น พอจะลงมือทำจริง ๆ แล้วล่ะก็...

เพราะว่ามีโพชั่นกับเวทมนตร์ฟื้นฟูอยู่แล้ว

ตรงกันข้าม ยาฆ่าเชื้อพวกนั้นก็คงมีขายแถวนี้

มันยุ่งยากตรงที่ต้องทำจากเอทานอลนี่แหละ

ไม่ไหวเหรอ...

แค่ว่ามันลำบากตรงนั้นต่างหากครับ

เอทานอลนั่นมันทำยากเหรอ

พวกเราที่สร้างตัวทำละลายพันธะอเนกประสงค์จากพิษของไฮดราได้น่ะ ทำได้สิคะ!!

การผลิตเองมันง่ายนะ

เพราะแค่หมักและกลั่นจากพืชกลุ่มคาร์โบไฮเดรตหรือกลุ่มแป้งเท่านั้นเอง

แต่ว่าต้องใช้เวลาหมักหลายวันถึงหนึ่งสัปดาห์น่ะสิ ที่มันน่ารำคาญ

ถ้าทำแบบปกติก็เป็นแบบนั้นแหละ แต่ถึงตอนนั้นแหละถึงจะเป็นหน้าที่ของเวทมนตร์ไม่ใช่เหรอ

ถ้าเล่นแร่แปรธาตุซะก็จบเลยไม่ใช่เหรอ

แต่มันใช้ไม่ได้แบบนั้นนะ

โลกนี้มีเรื่องที่ยังไม่รู้เยอะเกินไป

ยาจากสมุนไพรถูกนำมาผสมและแปรรูปเพื่อสร้างยาเวท แต่ว่า

ไม่มีใครเคยตั้งคำถามเลยว่าทำไมมันถึงมีสรรพคุณแบบนั้น

แต่สิ่งที่ทำเสร็จแล้ว เราก็จะให้ผู้กระทำความผิดร้ายแรงดื่มเพื่อตรวจสอบไม่ใช่เหรอคะ?

จะเอามาใช้ทันทีแบบนั้นมันเป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ

ถ้าผสมกันตามสูตรที่ต่างออกไป มันก็อาจจะกลายเป็นยาพิษร้ายแรงได้ไม่ใช่เหรอ

ฉันเคยเล่าให้เซเลสทีน่าฟังตอนที่เราไปดันเจี้ยนมาแล้วนะ

เหมือนกับเวทมนตร์ เราควรจะพยายามหาให้ได้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร

เอาล่ะ ครั้งนี้เพราะอยากรู้ว่าข้างในฟล็อปปี้ดิสก์มีอะไร ก็จะทำการเล่นแร่แปรธาตุให้ดูนะ

สมกับเป็นลุงจริงๆ

โซรุซุคุงก็กลายเป็นอาจารย์ไปแล้วสินะ

หมายความว่าต้องเรียนรู้จากคำว่า 'ไม่ได้' ด้วยสินะ

ฆ่าเชื้อ...เหรอครับ?

สรรพคุณคือมีฤทธิ์ฆ่าเชื้อที่ทรงพลัง

ทีนี้เกี่ยวกับเอทานอล วิธีทำก็เหมือนที่เพิ่งพูดไปเลย

ซุโบ

ถ้ามีเวทมนตร์ฟื้นฟูคงจะไม่รู้สึกว่ามันแปลกๆ หรอกนะ

เวลาบาดเจ็บจะมีสิ่งไม่ดีมาเกาะติด แล้วมันก็มีผลในการป้องกันสิ่งนั้น

กำลังเล่นแร่แปรธาตุ

ช่างชำนาญ...

กำลังเล่นแร่แปรธาตุ

คุณรูเซลิสถึงกับตาเบิกกว้างกับความสะดวกของน้ำยาฆ่าเชื้อและความสำคัญของการป้องกันโรค

จะทำความสะอาดให้เลย!!

ตอนไปตรวจเยี่ยมก็จะฆ่าเชื้อและทำเตียงให้สะอาด

แล้วก็ดีใจที่ว่าผู้ป่วยฟื้นตัวเร็วขึ้น

ชินเซย์ ชินท์

—ขณะที่คุยกันอยู่ การเล่นแร่แปรธาตุก็เสร็จเรียบร้อย

เป็นของที่มีประโยชน์ ดังนั้นถ้ามีเวลาว่างเมื่อไหร่เรามาเรียนรู้รายละเอียดกันนะ

ถ้าอันนี้ยังไม่ได้ผล แสดงว่าฝั่งอ่านเสียแล้ว นั่นมันน่าเบื่อชะมัด

ดังนั้นช่วยหน่อย! ขยับหน่อยสิ...!

เอาล่ะ ผสมเอทานอลกับน้ำกลั่นก็เสร็จแล้ว

แล้วก็ใช้สารละลายทำความสะอาดเช็ดแผ่นฟลอปปี้ดิสก์... อ่า

กะกะกะกะ

เครื่องมือเวทมนตร์จากยุคอารยธรรมเวทมนตร์...

แล้วข้างในมันมีอะไรอยู่กันแน่คะ?

ไม่คิดว่าจะเจอเกมแนวจีลเกิร์ลนะเนี่ย

ก็ดีใจที่มันแสดงขึ้นมานี่นา แต่ทำไมถึงมีอะไรแบบนี้ในดันเจี้ยนล่ะ!?

สไตล์ภาพมันเก่าจัง เหมือนเกม RPG เลยนะ แต่เนื้อหาไม่น่าจะหวังอะไรได้เท่าไหร่

คลิก

ไอ้จีลเกิร์ลเนี่ย แล้วเจ้าหน้าที่ที่เคยอยู่ที่นั่นทำอะไรกันอยู่เนี่ยะ!

ดันเจี้ยนมันก็แค่คัดลอกมาจากสถานที่ในอดีตนี่นา!?

แย่จังเลยครับเหล่าอาจารย์!

เป็น RPG แต่ดำเนินเรื่องแบบนี้ได้ยังไง!?

เอ๊ะ...มีภาพที่น่าอายกว่านี้อีก

ไม่มีฉากเปิดเรื่องอะไรเลย จู่ๆ พระเอกกับนางเอกก็มาเกี่ยวข้องกันแล้วนะ

ทั้งสองคนใจเย็นๆ นี่แค่ต้องการจะตรวจสอบว่าเครื่องจักรทำงานเป็นปกติหรือเปล่าเองนะ

ไม่ได้รู้มาก่อนเลยว่าข้างในมันเป็นแบบนี้

แต่การที่เครื่องมือเวทมนตร์ลึกลับนี้ถูกใช้เพื่อจุดประสงค์ที่น่าอับอายแบบนี้...

มันไม่ใช่แค่เครื่องมือเพื่อเกมจีบสาวนะ

โดยพื้นฐานแล้วมันคือเครื่องคำนวณเพื่อสร้างสูตรเวทมนตร์ต่างหาก

เวทมนตร์ทำลายล้างในวงกว้างของผมก็ถูกสร้างขึ้นโดยใช้เครื่องมือที่คล้ายคลึงกัน

เอ๊ะ!? ถ้าอย่างนั้นถ้าใช้เครื่องมือเวทมนตร์นี้

ก็หมายความว่าสามารถสร้างคาถาเวทมนตร์ที่ซับซ้อนได้ด้วยใช่ไหมครับ?

โซลส์กำลังพยายามเบี่ยงเบนความสนใจ...

อันนี้มันเป็นของที่ถูกค้นพบในฐานะโบราณวัตถุนะ

แต่มันก็เป็นจุดหมายปลายทางของการวิจัยที่พวกเธอทำอยู่ด้วย

แต่ว่าอนาคตแบบนั้นมันไปไม่ถึงด้วย 'เหตุผลที่มันเกิดขึ้นได้' ในตอนนี้

ดังนั้นถึงได้สอนพวกเธอตั้งแต่เรื่องของกลไกมันแล้ว

แล้วก็ช่วยเล่าเกี่ยวกับอาวุธเวทมนตร์ชิ้นนี้ให้ฟังหน่อยได้ไหม...

ถ้าอธิบายกลไกหรือเทคโนโลยีของเครื่องจักรนี้ตอนนี้ไป เธอก็คงไม่เข้าใจหรอก

เราต้องค่อยๆ สะสมความเข้าใจไปทีละขั้น แล้วจึงก้าวไปสู่ยุคสมัยต่อไปนะ

ไม่รู้ว่าเราจะไปถึงอารยธรรมเวทมนตร์แบบนี้ได้เมื่อไหร่กันนะ

เอ่อ...น่าจะประมาณ 700 ปีข้างหน้าล่ะ

...700 ปีเลยเหรอ

เฮ้ คุณเซโรส ไม่จำเป็นต้องพูดถึงขนาดนั้นก็ได้นี่นา

การที่ได้รู้ว่ามีบางสิ่งที่ไปไม่ถึงในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่...

...จะเรียกว่าว่า...

...มันไม่ใช่เรื่องโชคร้ายหรอกเหรอ?

ฉัน—...

สำหรับพวกเราที่ใช้ชีวิตอยู่กับกันดั้มเนี่ย มันทำไม่ได้หรอกนะ

มันแตกต่างจากความคิดแบบนั้นนะ

เพราะมันคือภูมิปัญญาเก่าแก่ที่เชื่อมต่อกันอยู่จริงๆ... ใช่

อนาคตนั้นเชื่อมโยงกันอยู่

ฉันจะพยายามเป็นก้าวเล็กๆ ในอนาคตให้ได้นะคะ

ก่อนจะได้พบกับอาจารย์ ก็ไม่สามารถใช้เวทมนตร์พื้นฐานได้เลย

แม้แต่【แสงสว่าง】ก็ยังเป็นสิ่งที่ไปไม่ถึงเลย

ถึงแม้จะรู้สึกเสียดายที่ไปไม่ถึงก็ตาม

แต่การได้รู้สิ่งนั้นก็ไม่ใช่เรื่องที่โชคร้าย

...ถึงแม้ว่าอาจจะเป็นไปได้ว่าในอีก 700 ปีข้างหน้า งานวิจัยของฉันในตอนนี้อาจจะสูญเปล่าไปก็ตาม

มันช่างน่าเสียดายจริงๆ เลยนะคะ

ช่าง...

มันจะไม่สูญเปล่าแน่นอน

อย่างที่เซ레스ติน่าพูดไว้นั่นแหละ มีผู้ที่จะสืบทอดต่อไปในอนาคต

พร้อมกับเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย

ก็จะค่อยๆ ขับเคลื่อนยุคสมัยไปทีละก้าว

ต่อไปก็ช่วยแสดงอะไรต่างๆ ให้ดูอีกเยอะๆ นะครับ

อาจารย์!

ตอนที่ได้พักผ่อนอีกนะครับ

งั้นวันนี้ก็กลับก่อนนะ...

แย่แล้ว! ผ่านด่านได้แล้วนี่นา!!

จะให้ดูได้ไงล่ะ!

และเซเลสทีน่ากับคารอสทีก็กลับ

ในคืนที่เหล่าผู้ชายกำลังตั้งใจจดจ่ออยู่กับคอมพิวเตอร์

ได้เกิดเหตุการณ์บางอย่างขึ้น

“เร็วเกินไป... เหมือนมองตามไม่ทันเลย!”

“แต่ศัตรูตัวนั้นคือ... ถ้าฉันเซไปแล้วหยุดเดินล่ะก็...”

ไม่ไหวแล้ว อูเคย์!

โคะเคะ... อึก

ตั้งท่าไว้! มาแล้วนะ!

?!

เมื่อไหร่กันนะที่อยู่ด้านหลัง...

โครก! ขยับไม่ได้!

จับได้แล้ว...

◆หันกลับไปก็มีเจ้าตัวนั้นอยู่

ข้อมูลการวางจำหน่าย

ต้นฉบับ/อิสุ ยาสุคิ งานภาพ/โชไร รันเซย์/โอคาซากิ จุนเปย์ ออกแบบตัวละคร/จอห์น ดี

วางจำหน่ายเล่ม 2 ในวันที่ 5 มิถุนายน 2026!

ข้อมูลการวางจำหน่าย

จัดการมังกรระดับอันตราย A ได้ในหมัดเดียว!?

ห๊ะ?

นี่มันวิดีโอปลอมเหรอ?

ในหมัดเดียว...?

ว้าย! แย่แล้ว!! สตรีมเปิดทิ้งไว้เลย!!

นาร์มูเรลด์ ทอปูลเลนูเอล

17,19 ตอน

เอ๊ะ? นี่อะไรเนี่ย? น่ากลัว...

มะ...มันเป็นบั๊กอะไรสักอย่างสินะ?

สุดแกร่งคือคุณลุงชาวนาในชนบท

คุณลุงคนนี้เป็นใครกันนะ...?

อ่าน

โนโซมิ อามัยเคะ

พวกเราบาดเจ็บสาหัสจนถ้าสู้เต็มที่ก็จะถูกกวาดล้างจนหมด

...แต่จอมมารราชาที่ยังไม่ยอมให้วีรบุรุษตายก็ยังเอาชนะไม่ได้

ถ้าอย่างนั้น...

ฝากที่นี่ไว้กับฉัน แล้วพวกไปก่อน!!

มันกลายเป็นตำนานไปแล้วหลังจากที่ฉันบอกให้พวกไปก่อนและดูแลที่นี่

อ่าน

ogingitune/SB Creative Corp ออกแบบตัวละครดั้งเดิม ©DeeCHA/SB Creative Corp