ตอน 179: Chapter 179

ที่ที่เหล่ามิโมซะมุ่งหน้าไปนั้น...

คฤหาสน์วอร์มิรอน

ศึกภายในห้องของจิ 179

ทาบาตะ ยูกิ jühi@tabata

ไม่ว่าจะถูกพัดกระเด็นไปแค่ไหน ก็กลับมาอยู่ดี...

พวกมนุษย์นี่มัน... ใช้เวทมนตร์เล็กๆ น้อยๆ...!!

—เอาล่ะทุกท่าน รีบอพยพเถอะครับ...!

ที่นี่คือคฤหาสน์วอร์มิรอน...

ความได้เปรียบทางยุทธศาสตร์ทั้งหมดเป็นของเรา...! และ...

การอ่อนแอลง

การปกปิด

การรบกวน

การนำทาง

การสืบหา

ถ้าเป้าหมายคือ "การอพยพ" เวทมนตร์ของเรานี่แหละเหมาะที่สุด...!

จะไม่มีเลือดหยดแม้แต่หยดเดียว...!

ช่างงดงาม...!

เงียบก่อนเถอะค่ะ คุณพี่ เดี๋ยวจะถูกพบเข้าเสียแล้ว

ท่านผู้มีเกียรติแห่งรุ่งอรุณสีทอง...

พวกเราจะคืนร่างเดิมให้คุณอย่างแน่นอนครับ

โย่วววววววว~ สู้ๆ อยู่ใช่ไหม~?

คุณเดวิด...!

ไม่สิ ฉันคือบัวาลนะ~~

ทำไมถึงถูกพบเข้าล่ะ...

เวทมนตร์มันไม่ทำงานเหรอเนี่ย...?

เฮ้ๆ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ

เตรียมพร้อมไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกนะ~~?

งั้นมาคุยกันแบบสบายๆ ดีกว่านะ～～～

นี่ไง พวกเราเกิดใหม่พร้อมพลังเวทที่แข็งแกร่งกว่าพวกเธอตั้งเยอะ แล้วก็มารวมตัวกันอยู่ที่คฤหาสน์ของราชวงศ์นี่นา?

พวกเธอก็รู้สึกได้ใช่ไหมล่ะ?

นี่คือ... เอลฟ์เหรอคะ...

นอกจากพวกเราที่อยู่ตรงนี้แล้ว ยังมีพลังเวทที่แข็งแกร่งอีกมากมายอยู่ตรงโน้นเลยนะ～～～

ถึงจะหนีออกไปข้างนอกก็ไร้ประโยชน์ ไร้ประโยชน์～～～ เพราะพวกเราจะฆ่าให้หมดเลยนี่นา

งั้นก็สบายๆ ยอมแพ้ซะเถอะ～～～

ฉันก็เก่งนะ แต่พวกคนอื่นก็เก่งเหมือนกันนะเฟ้ย～?

โอ้โห~ คิดถึงจังเลย อยากเจอทุกคนเร็วๆ จังเลย

ไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นหรอกค่ะ...!!

นั่นก็ไม่เป็นไรหรอกนะ แต่ว่าเรื่องแบบนี้มันก็แบบว่า~~

พวกเราไม่ยอมแพ้หรอกค่ะ...!!

ถ้าเราจับราชาฝ่ายตรงข้ามได้ก็คือชนะเลยไม่ใช่เหรอ?

ที่ฝั่งราชาของพวกเธอก็มีอะไรที่โคตรเจ๋งอยู่เหมือนกันนะ~~ ถึงจะบิดเบี้ยวไปหน่อยก็ตาม

แถมยังน่ารำคาญและตามติดไม่เลิกด้วยนะ~~ รับรองว่าหนีไม่พ้นแน่เลย แถมอีกอย่าง~~

ถ้าเอาไปใช้เพื่อฆ่าเวทมนตร์นั่นล่ะก็

ไม่มีทางรอดชีวิตไปได้แน่เลย...!

แม้แต่เวทมนตร์มิติของฉันก็ยังไม่สามารถหักล้างมันได้...

แก...!!

มันแข็งแกร่งขนาดนี้...

...!!

อึก... อึก...

เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย...!?

ทำอะไรกันอยู่ในห้องของพระราชาอันศักดิ์สิทธิ์นี่กัน...!!

รังกิลส์จังงงงงงงงง!!!

ก็เป็นพวกอันธพาลที่มีความคิดกบฏนี่นาาาา!!

ไอ้หมอนั่นคือราชาคนปัจจุบันสินะ... มันดูจืดชืดเกินไปแล้วสิ

...ฝ่าบาท...!! นี่มัน... ความผิดพลาดอะไรบางอย่าง...!!

ใช่แล้วค่ะ!!

รังกิลส์จังคงไม่ทำเรื่องโง่ๆ แบบนี้หรอกค่ะ!!

เหล่าอัศวินเวทมนตร์คนอื่นๆ ล่ะ...

ยูริอุสทำอะไรอยู่กันนะ...!!

เอาล่ะ เจ้าคนไม่รู้จักกาลเทศะ...!!

เวทมนตร์ของข้า... จะแสดงให้ดูเอง!!

เวทมนตร์แสง

ลูกแก้วแห่งรัศมีอันศักดิ์สิทธิ์

เป็นไงกันล่ะ~~ เวทมนตร์อันศักดิ์สิทธิ์นี่น่ะ!!

มาคุกเข่าต่อหน้าอำนาจของข้าซะเถอะ

อะไรกัน!?

...ของข้า...

เวทมนตร์ของข้าาาาาาาา!!

จะยังไม่ฆ่าเดี๋ยวนี้...

เริ่มจากขา... ก่อนเลย...

เป็นเวทมนตร์แสงที่ดูจะโง่เขลามากเลยนะเนี่ย

หยุดนะโวววววว!! รังกิลส์~~

...หยุดเถอะค่ะ คุณรังกิลส์...!!

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป...

คุณเองก็...

อั่ก...

คนที่คุณรักก็จะ... ต้องเสียใจไปซะแล้ว...!!

เงียบหน่อยสิ

รังกิลส์งงงงงงงงงงง!!!

!!!

อะไรน่ะ... แกนี่

...!!

ฟิน... ฟุรุ...!?

พี่ชายของแกเองนะ...!!

คุณฟินลาร์ล...!

คุณฟีนเนส คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ...!! ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่...

ฟินลาร์ล แกอย่ามาทำตัวเท่ได้ไหมเว้ย~~

...พวกอื่นทำอะไรกันอยู่...

แสงสว่างในปราสาทนี่น่ะ พวกแกทุกคนทำมันขึ้นมาเลยนะ ยกเว้นแกคนเดียว...!

ถ้าไอ้หัวหน้าผ้าคลุมนี่ทำได้ดีกว่านี้มันคงจะราบรื่นกว่านี้อีกหน่อย

ห๊ะ? ไอ้ที่ออกมาจากมอตาฟนี่แกนี่แหละ ไอ้บ้ากล้ามเนื้อ

คาคา! การที่พวกแกมั่นใจในพลังตัวเองจนแตกกระจัดกระจายไปนี่มันไม่ค่อยดีเลยนะเนี่ย

ฮะ!

พวกแกน่ะเหรอ...?

อยากจะให้บอกหน่อยว่าทำยังไงถึงจะทำแบบนั้นได้

ช่วงที่โจมตี

แบบนี้ไงล่ะ

จะไม่ให้

!!

ขอโทษนะ แต่เวทมนตร์ของข้าตอนนี้มัน...

โจมตีศัตรูที่กำลังบุกเข้ามาเองซะเลย...

...———————

โกลปัง

ให้ข้าสนุกซะเถอะนะ... มนุษย์...!!

พาร์จ 179 จบ

น่าสนใจแฮะ...!!

ศึกประชันถึงขีดสุด!! ฉบับหน้า หน้าแรกเลยนะ