ตอน 219: Chapter 219

*หน้า 219 ดำสนิท

ทุบทำลายศาลเถอะ!!

ทาโช ยูกิ

ทุกคน...!!

ดอออววววววววววว!

นั่นก็เป็นเรื่องของมัน แต่สำหรับใครก็ตามที่แตะต้องมารี ก็จะต้องถูกพิพากษา...!

ตัวเลื้อยออกมาแล้วยังจะโดนจับได้อีกเหรอ...นี่บ้าอะไรกันเนี่ย!?

จะต้องตายแบบหวุดหวิดสักกี่ครั้งถึงจะพอใจวะ ไอ้บ้าเอ๊ย!!

ถึงจะมั่วซั่วก็อุ้มมารีไปได้...ตายซะนะอัสต้า

ไหนๆ ก็มาแล้ว มานอนกับฉันแล้วก็ตายไปด้วยกันสิ!

ไม่ได้มาช่วยเหรอครับโว้ยยยยย!?

พี่คะ หยุดก่อนนน!

สวัสดีครับพวกชาวตระกูลราชวงศ์คีลาครับ

พวกหน่วยของพวกเราสองคนต้องดูแลสินะ

ฉันไม่เป็นไรแล้ว รีบพาอัสต้าหนีไปเลยนะ!!

...ฉันไม่ใช่คนยุคนี้แล้ว แถมยังเบี่ยงเบนไปจากวิถีของมนุษย์ด้วยเวทต้องห้าม...

เพื่อภารกิจของตัวเอง ก็เลยใช้พวกคุณทั้งหลาย...

มาอยู่บ้านเราโดยพลการแล้วนี่ ถึงจะพูดอะไรมาตอนนี้ก็ช่างเถอะ

ทั้งที่เฝ้ามองพวกเรามาตลอด แต่ก็ยังไม่เข้าใจเลยสินะ

ได้ยินมาแล้วนะเรื่องของแกว่ะ!!

แม้จะอยู่ในร่างนกมา 500 ปี แต่ก็ยังดื้อรั้นเป็นชายชาตรีอยู่เลย!

แอบทำมาตลอด... เหมือนว่าเราจะเข้ากันได้นะ มาเป็นเพื่อนกับผมเถอะ

ถ้าเป็นเด็กน่ารักๆ แบบเธอ ยินดีต้อนรับเสมอเลยนะ!!

ยังไงก็ต้องกินเยอะๆ นะ

มาสนุกกับชีวิตตั้งแต่นี้กันเถอะ

ดีแล้วที่ตอนเป็นร่างนกไม่กินอะไรเลย

……

ต่อให้มีคนแปลกๆ อย่างนายอยู่ ก็ไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลยนี่หว่า...

ถ้าเป็นจากผมนะ ใจตรงกัน

วัป

ที่บ้านเราน่ะ มีของแปลกๆ ผสมปนเปกันอยู่เยอะแยะเลย

ดำมืดไปหมดน่ะ

500 ปี... ขอบคุณสำหรับความเหนื่อยยากนะ...!!

ต่อจากนี้ไปนะ...

ก็ขอให้ได้รับความสุขใหม่ๆ กับเพื่อนร่วมยุคสมัยนี้

นั่นคือ...

พวกเราคือวัวกระทิงสีดำโว้ยยยยยยยย!!

...ดูเหมือนจะยังไม่เข้าใจเลยสินะ

พวกแกถึงจะปั่นป่วนไปเท่าไหร่ สถานการณ์ก็ไม่เปลี่ยนแปลงหรอก

แม้จะอาละวาดตรงนี้ ความสงสัยในเจ้าเด็กนั่นก็ไม่หายไปไหนหรอก

ตรงกันข้าม มันมีแต่บาปของปีศาจที่ทำให้ระเบียบวุ่นวายยิ่งขึ้นเท่านั้น

ข้าพอจะคาดเดาความรู้สึกของพวกแกได้

แต่แค่นี้มันก็ไม่สามารถช่วยประเทศได้

ความคิดของเหล่าขุนนางที่มารวมตัวกันน่ะ มันไม่ขยับเลย...

มันยังคงเอียงไปทางความสับสน...และความไม่ไว้วางใจต่อไป

และถึงแม้จะอาละวาดไปก็ตาม

เวทแห่งตาชั่ง

สกาลเรกูเลท

มะ...!?

มานา...น้อยลงจังเลยยยย!?

เวทแห่งตาชั่งของฉันคือการวัดความสามารถเพื่อปรับสมดุลและสร้างความเป็นระเบียบ

แม้แต่เวทที่ทรงพลังก็ไร้ความหมายไปเลย

แต่ว่าลูจก็ยังไม่หายไปนะ!! ดังนั้นหมอนั่นก็คงแตะต้องพวกเราไม่ได้หรอก—

การทำลาย 'ความไร้ความหมาย' นั้น

และแล้วก็

หลานของพวกเรานี่เอง!!

--------------------!!

ลบล้างผลของเวทมนตร์ฉันซะ----

ปลดปล่อยเหตุและผล

ได้มาแล้ววววว

เจ้าคนต่างแดนคนนี้... ก็ยังคงสร้างความวุ่นวายเหมือนเดิมเลย...

ดูเหมือนจะไม่ได้คิดจะโจมตีเลยนี่หว่า...

ตั้งใจจะทำอะไรต่อจากนี้กันแน่...

โอ้โห พอมาเจอแบบนี้แล้ว ตื่นเต้นขึ้นมาเลยแฮะ

……

ให้ตายสิ... ถึงจะเป็นเพื่อสมาชิกหน่วยตัวเองก็เถอะ แต่ความรู้สึกนี่มันแย่สุดๆ เลยนะ

ต้องขอบคุณพวกแกที่มาทันเวลาสินะ

ท่านผู้นำเฟโกเรออน... ท่านผู้นำโนเซล!!

แกนี่มันอัพเลเวลแล้วฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้จริงๆ เลยนี่หว่า!!

ทำไมล่ะ!?

…… เป็นเรื่องที่ยอมให้เสียสมาชิกอัศวินที่มีความสามารถไปไม่ได้หรอกนะ...

หมายความว่ามีคนยอมรับนายอยู่ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของฐานะหรือยศก็ตาม...!

พี่ชายคะ...!

ท่านผู้บัญชาการเฟโกเรออน...!

……!!

หัวหน้าอัศวินเวทของราชวงศ์ถึง 2 คน...!!

แต่ว่าจะทำยังไงกันดี—

ได้รับภารกิจมาจากจักรพรรดิเวทมนตร์

ถึงเหล่าวัวกระทิงสีดำแห่งหน่วยอัศวินเวทมนตร์

ให้ไปขับไล่และเฝ้าระวังผู้ที่มีความน่าสงสัยว่าผูกพันกับปีศาจ รวมถึง

ให้ไปสืบสวนและสำรวจปีศาจในต่างแดน

หาะ...?

เข้าใจแล้วล่ะ... เพื่อที่จะให้มีน้ำหนักในที่ที่มีอำนาจของราชวงศ์สูงเช่นนี้

ถึงได้มอบคำสั่งให้หัวหน้าราชวงศ์ทั้ง 2 คนนี่สินะ...

ไอ้หนุ่มคนนั้นมันมองเห็นอนาคตจริงๆ เหรอวะเนี่ย

ยูริอุสเอ๊ย~ ถึงเวลาคับขันจะไม่มีเลย แต่กลับมาทำตามใจตัวเองอีกแล้ว~~~

...... 'ปีศาจต้นเหตุ' ที่แกพูดถึงน่ะ หน่วยอัศวินจะจัดการกำจัด แล้ววิกฤตในประเทศก็จะคลี่คลายลง...

ในรูปแบบของ 'การขับไล่ผู้ถูกสิงปีศาจออกนอกประเทศ' เพื่อจะพักเรื่องการลงโทษเจ้าหนูไว้ ในฐานะของปัญหาความรับผิดชอบของหน่วยอัศวิน

ก็คือการให้การรับรองความบริสุทธิ์ชั่วคราวสินะ...

……!!?

...นั่นหมายความว่า...!

เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของแก

พวกเราจะไปต่างประเทศ!!

แบล็คโคลเวอร์ หน้า 219/จบ