ตอน 227: Chapter 227

เจแอลแอ็ค โคลเวอร์

※เบจ 227 มหาปุโรหิตแห่งปัญญา

สิ่งที่ถูกฟันขาดออกไป...คือองค์หญิงแห่งราชอาณาจักรหัวใจ...!?

ทาดะ ยูกิ yühi*tabata

คือร่างขององค์หญิงแห่งราชอาณาจักรหัวใจที่ตรงกับแอสกุะนี่เอง...!?

เอ๊ะ...!?

มันมีลมหายใจของคนอยู่ข้างในจริงๆ ด้วย...

ตุ๊กตา...!?

ม...

หืม?

ฮาาาา~

นี่...

อ๊าาาา ขอโทษครับ ขอโทษครับ

ผิวนุ่มของฟูกาบีเวอร์มันสบายตัวเกินไปจริงๆ!

โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยย!

......

ทำอะไรกันเนี่ย... บว๊าาาาา!!

นี่เจ้าโรโลเปติกา ทำอะไรกันอีกแล้วเนี่ย

บอกให้เปลี่ยนชุดออกจากชุดนอนตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ

ขอโทษครับ ขอโทษครับ

...คนนี้...องค์หญิงแห่งราชอาณาจักรหัวใจ...!?

......

ฟู่ววววววววว....

ถ้าไม่มีการป้องกันด้วยคาถา คงอันตรายแย่เลยล่ะนะ...

ดูเหมือนจะปรับลดความรุนแรงลงไปนิดหน่อย... เป็นพรสวรรค์ที่น่าทึ่งจริงๆ...

...เอาล่ะ

พวกเขาเหล่านั้น...

มะ...!!!

เร็วเกินไป...!!

...เอ๊ะ

ขอโทษทุกคนด้วยนะครับ

ที่บังคับให้มีการต่อสู้โดยพลการเพื่อสำรวจ "เขตแดนเวทมนตร์"

"เขตแดนเวทมนตร์" เหรอครับ...

คุณบอกว่าจำนวนยิ่งน้อยเท่าไหร่ก็จะยิ่งเก่งขึ้นเท่านั้น... เช่น เก้าปราสาทแปดปราสาทเจ็ดปราสาท...เหรอครับ?

ใช่แล้วครับ การต่อสู้ของนักเวทไม่ได้ขึ้นอยู่กับจำนวนคน แต่อยู่ที่พลังเวทมนตร์...

ถึงแม้จะรวมกันเป็นสิบกว่าคน ก็อาจจะสู้กับนักเวทที่มีพรสวรรค์เพียงคนเดียวไม่ได้เลยก็ได้ครับ...

เพราะฉะนั้นในการรบระหว่างประเทศเวทมนตร์ ก็จะใช้ "เขตแดนเวทมนตร์" ในการวัดแสนยานุภาพนั่นเองครับ...

เขตแดน หนึ่งเขต สองเขต สามเขต สี่เขต ห้าเขต หกเขต เจ็ดเขต แปดเขต เก้าเขต

กล่าวคือ การที่เรามีนักเวทที่ใกล้เคียงกับเขตแดนศูนย์มากแค่ไหน นั่นแหละคือความแข็งแกร่งของประเทศนั้นๆ...

และ...

ถ้าศัตรูเป็นปีศาจ ก็จะต้องมีอย่างน้อยเขตหนึ่งขึ้นไปถึงจะตามทันได้

ปีศาจ...ใช่แล้ว!!

พวกเรามาที่ประเทศนี้เพื่อตามร่องรอยของพลังคำสาปอันมหาศาลที่อาจเป็นของปีศาจ...!!

มีใครรู้อะไรบ้างไหม!?

...อีกแล้ว...ทำเป็นอวดเก่ง...

ทั้งที่รู้จักแค่เรื่องของผู้พิทักษ์ภูต ทำไมพวกเขาถึง...!?

แต่ก็น่าเสียดายนะ...ไม่มีใครพูดเรื่องนั้นออกมาเลย...

อ๊ะ

มันเป็นเพราะว่าฉันถูกปีศาจสาปอยู่...

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปอีกประมาณ 1 ปีก็จะตายไปแล้วค่ะ

...เอ๊ะ!?

เอ๊ะ!!?

เอ๊ะ!?

ทำไมถึงพูดออกมาล่ะคะ!!

เอ๊ะ!?

เอ๊ะ!!?

เอ๊ะ!?

~~~~~ไม่เป็นไรแล้วล่ะค่ะ ก็...อย่างนั้นเอง...

คุณยูโตะก็ก็น่ารักเหมือนกันนี่นา

การที่พาคุณมาที่นี่ หรือการที่มาวัดเขตแดนเวทมนตร์น่ะ...

กับโรโลเปติกาใส่คำสาปไปแล้ว...เพื่อกำจัดปีศาจเมกิคุร่า...!

......!!

เรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องที่พวกคุณไม่เกี่ยวแล้วใช่ไหมล่ะคะ...?

ท่านทั้งหลายแห่งราชอาณาจักรโคลเวอร์...กับพวกเรา...ーーー

!?

เป็นอะไรไป!?

ลืมรดน้ำต้นโบปราทัตตะซะได้!

คิดว่าเรากำลังอยู่ในช่วงเรื่องที่สำคัญอย่างยิ่งยวดอยู่นะคะ...

......องค์หญิงของประเทศหนึ่งจะโอเคได้เหรอเนี่ย...

...!

โฮ่~ น้ำมาแล้วนะ~

แล้วก็...

ว้าว วันนี้พวกซอสโซลิสก็ดูสดชื่นจังเลยเนอะ~

อ๊ะ มิเชลจัง วิ่งมากขนาดนี้อันตรายนะ~

~~~~~~~~~~~~~~~~

คุณตาคาคาราสะ ไอหายดีแล้วโล่งอกไปเลยนะ~

โอ้โฮ นี่ผลของโททอร์ลช่างสมบูรณ์ขนาดนี้

ใหญ่โตมโหฬารโอบล้อมทุกสิ่ง แต่ก็ละเอียดอ่อนไม่ให้ดูหยาบกระด้างเกินไป...

นี่คือราชอาณาจักรหัวใจ เวทมนตร์ขององค์หญิง...!!

นี่ไง โลโลเปติกา

รีบเปลี่ยนไปใส่เสื้อผ้าให้สมส่วนหน่อยสิ!

ข้อมูลทั่วทั้งประเทศ...เป็นสามเขต!!

แล้วก็ควบคุมน้ำได้ตามใจชอบทุกที่เลย...

กำลังรดน้ำเป็นหน่วยป่าๆ เลยนะ~!!

ตอนนี้องค์หญิงอยู่กำลังสืบทอดพลังขององค์หญิงในอดีตเกือบทั้งหมด...

ผู้ทำพิธีศักดิ์สิทธิ์แห่งเทพผู้พิทักษ์แห่งราชอาณาจักรฮาร์ทผู้สงบสุขและงดงาม

เจ้าคือสิ่งมีชีวิตหนึ่งเดียวที่มิอาจสูญหายไปได้ด้วยคำสาปของปีศาจ...!

ดูสิ~ ถ้าทำตัวดีๆ จะสวยมากเลยนะ ♡

อืม... ขยับตัวไม่ค่อยสะดวกเลยค่ะ...

อ๊ะ

อาาา

ทำไมกันนนนน!?

อ๊ะ!! เข้าใจแล้ว!! ไอ้เรื่องซุ่มซ่ามสุดๆ นั่นก็เป็นเพราะคำสาปสินะ!?

เปล่าค่ะ นี่เป็นโดยกำเนิดเลย

เอ้eeeeee

ปีศาจที่น่าเกลียดน่าชังซึ่งสาปโรโลเปติกาที่ฉันรัก...

เมกิคุร่าอยู่ที่ประเทศนั้น...!

~...มาสอดแนมที่ราชอาณาจักรเพชรนั่นดูแล้วก็...

นี่มัน...!!!

ทหารเพชรจำนวนนั้น...

เพียงลำพัง

...ถึงมีพวกที่แข็งแกร่งระดับหัวหน้ากลุ่มด้วยซ้ำ...!

อาฮะ...

อาฮ่าฮ่า.......!

อย่าคิดอะไรแปลกๆ นะยูค...!

...ถึงจะเสียดาย แต่เป็นความรู้สึกแบบนี้ครั้งแรกเลยนะ...

~ ภัยคุกคามใหม่!!

กับเจ้าคนนั้น...

ไม่อยากจะสู้ด้วยเลย!!