ตอนที่ 249

คุณฟลอว์ ผู้พิทักษ์วิญญาณแห่งไฟ ก็โดนเล่นงานไปซะแล้ว...!!

ความไม่แน่นอนที่แผ่ขยายไปทั่วอาณาจักรทอร์

จะแพ้ให้กับท่านนั่นได้อย่างไรกัน...!!

ตั้งแต่แรกเลยนะ การโจมตีนั้น...มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่...!?

อ๊ากกก

อืมมม...

แบบนั้นมันป้องกันไม่ได้เลย...!

ทาเซกิ ยูกิ

หน้า 249 เลโอบอลด์ ปะทะ ซีฟวาล

...หนุ่มจากอาณาจักรคลัเวอร์นั่นก็...

ชนะได้อยู่แล้วน่า!!

อึ๊ก...!!!

มาจากไหนเนี่ย

แข็งแกร่งเอาการนี่นา ไม่ถูกการโจมตีของข้าแทงทะลุได้เลย…

แต่จะคงอยู่นานแค่ไหนกันนะ…พลังเวทที่ปกป้องเจ้ามันลดลงเรื่อยๆ แล้วนะ

เจ้าคงโดนเล่นงานไปจนกว่าจะตาย

ข้าคนนี้จะเป็นทูตสีดำแห่งคุณซีฟวาลด์...!!

จากเวทมนตร์เนตรของข้าที่เรียกว่า "การจ้องมองชั่วร้ายแห่งคาโทเบรパス"

หนีไม่พ้นหรอก!!

ดวงตามากมายที่ลอยอยู่กลางอากาศนอกจากจะระบุตำแหน่งของเจ้าแล้ว ยังสามารถระบุพลังเวทและพลังชีวิตได้ด้วย

ท้ายที่สุดแล้ว มันสามารถคาดเดาการกระทำต่อไปของเจ้าได้ แม้กระทั่งจากสายตาและการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อ

ถูกล็อกเป้าด้วยเนตรนั่น แล้วถูกปล่อยออกไป

กระสุนเวทมนตร์ที่

รวบรวมพลังเวทของข้าไว้

ไม่มีทาง

พลาดเป้าได้

ชิ...!

คุณฟลอว์กา...!!

...อืมมม...อะไรกันนะ...?

ดูเหมือนว่าสไตล์การต่อสู้ของเจ้าจะมีบางอย่างไม่แน่นอน...

สำหรับข้าแล้ว ข้ามีพี่สาวและพี่ชายที่น่าเคารพ...

ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังลังเลกับอะไรบางอย่างอยู่เลยนะ...

บางทีอาจจะเป็นเพราะความแข็งแกร่งของคนสองคนนั้นมันฝังอยู่ในสายตาข้าก็ได้...

ถึงจะเป็นแบบนั้น...

แม้ว่าคุณเลโอจะเก่งกาจมากก็ตาม...

แต่ถ้าเทียบกับคุณเมเรโอะผู้เป็นอัจฉริยะและคุณเฟโกผู้เป็นอัจฉริยะทางวิชาการแล้ว...

ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่าไหร่

ข้าก็ยิ่งคิดว่าคนสองคนนั้นแข็งแกร่งกว่าอยู่ดี...

อืมมม...

ลองหันไปมองจุดเด่นของเจ้าให้ดีไหมล่ะ?

จุดเด่นของข้าเหรอ...?

ถึงแม้ว่าเจ้าอาจจะไม่ได้คล่องแคล่วว่องไว แต่ว่า

เจ้าก็มีความอดทน และสามารถทำให้สูตรเวทของตัวเองใหญ่ขึ้นได้ทุกวัน

เจ้ามีความแข็งแกร่งในการอดทน

เจ้าคือเจ้าเองนี่นา เลโอ

ลับประสาทสัมผัสของเจ้าซะ...!!!

ตรงนั้นแหละ!!!

เวทมนตร์ไฟ เพลิงเกลียวลึกล้ำ

ฮ่าะ

เจ้าบ้า! การโจมตีแบบนั้นป้องกันได้ง่ายๆ เลยน่า

มาใกล้ทางนี้ ก็ให้ข้าถอยห่างออกมาเท่ากัน

ตราผนึกของอาณาจักรฮาร์ทรึเปล่านะ? ไม่รู้สิ แต่มันก็ไม่เป็นไร

ข้าไม่เคยได้รับบาดแผลแม้แต่ครั้งเดียวจากการต่อสู้ และไม่เคยรู้สึกถึงความเจ็บปวดเลย...!!

– ปี 1984

การโจมตีแบบเซลล์เดียวอย่างเจ้า จะมาโดนข้าได้ยังไงกัน...!!

ตำแหน่งของศัตรูมันเคลื่อนที่อยู่นะ... แต่ระยะก็แทบไม่เปลี่ยนแปลงเลยนี่นา...!

รีบตายไปซะ เธอนี่ใจไม่ยอมแพ้เลยแฮะ~~~

...ข้าอาจจะไม่มีพรสวรรค์เท่าพี่สาวหรือพี่ชายของข้าก็ได้...

ต่อหน้าของคนทั้งสองคนนั้น

ที่อดทนและเผาผลาญเปลวเพลิงภายในมาตลอด

แค่ทนอยู่เฉยๆ มันจะชนะได้ยังไงกัน

บั~~~

ใกล้จะจบแล้ว...

??

อะไรกัน...!?

เชิด

...!!!

นี่มัน...

นี่มันสูตรเวทอะไรน่ะ

เมื่อไหร่กันเนี่ย ถึงได้เป็นแบบนี้...

อดทนฝึกฝนมาอย่างหนักเลยนะ...!

รีบออกมาจากสูตรเวทซะーーーーーーーー

ในระหว่างที่เจ้าจ้องมองแค่ข้าคนเดียว...!!!

เวทมนตร์เพลิงแท้

ปี 1986 เดือน 9 วันที่ 1

การปะทุเพลิงเพลิงกุหลาบ

……

สุดยอดเลย...!!

สูตรเวทใหญ่ขนาดนี้...ไม่เคยเห็นเลย!!

กรี๊ดดดดดดดดดด

ไม่อยากเจ็บเลยยยยยย

ร้อน ร้อน...!! เจ็บจังเลยยยยยย!!

ที่ผ่านมาไม่เคยมีแผลแม้แต่แผลเดียวเลย...โยกุโมะ...โยกุโมะ~~

เพราะเจ้าส่งเสียงร้องออกมาล่ะนะ

ถึงได้รู้ตำแหน่งของมันชัดเจนขึ้นมา

หลังจากที่ทำร้ายคนบริสุทธิ์

เจ้าพูดว่าอะไรกัน...!!

ย่ะ...

พอ...

คนที่ไม่พร้อมจะได้รับบาดแผล

อย่ามาในสนามรบนะ!!!