☰
ตอนที่ 339

น้องสาวของหัวหน้าหน่วยยามิ
เหรอ!?
แต่ไม่เคยได้ยินว่าหัวหน้าหน่วยยามิมีน้องสาวเลยนะ...
『แบล็คโคลเวอร์』
นี่มัน...
กร๊าาาาาาาาาาา
ฉันก็ไม่สนใจผู้ชายขี้เล่นนั่นหรอกนะ
นี่...สีผมนั่น...
นั่นมัน...จะเป็นชาวต่างชาติ...?
แขนนั่นมัน...

แก๊กกะ
ต้องขออภัยด้วยนะ
ถึงเวลาที่เพื่อนเธอมันคงจะอาการดีขึ้นแล้วล่ะ!
☆ที่ที่เราเดินทางจากเมืองมานั้นคือ——
339 เทวะสวรรค์
มีคุณรีเบอยู่ด้วยเหรอ?
ทาเอะ ยูกิ
yuhitaaba
ว๊า

ดีจังเลยที่ดูแข็งแรงดีนะครับ
เจ้าตัวนี้เป็นอัจฉริยะผู้ใช้เวทรักษาของมิคุริยะ บุนจินเลยนะ
ฮ่า~
เพราะว่านี่เป็นครั้งแรกที่ได้รักษาเจ้าสิ่งมีชีวิตแบบนี้
เลยใช้เวลาไปหน่อยครับ

ว๊าาาาาคุณรีเบ! สบายดีนะ~~~!!
โอ
ไม่รู้ตัวเลยว่าต้องแยกจากกัน คิดถึงมากๆ เลยนะโว้ย
ฉันก็เหมือนกัน
นี่มันอาหารอะไรกันเนี่ย...!! อ่อนโยนจนสุดๆ เลย...!!
จบแล้ว
โนมอยโมกำลังแสดงสีหน้าที่ไม่เคยเห็นให้ดู...
คุณบุงินนี่ฝีมือทำอาหารก็เป็นอัจฉริยะเลยนะ
แก๊กกะ
ขอบคุณมากครับ/ค่ะ

แคว๊ก...
อย่างที่คิดไว้เลย...
ต้องรีบกลับแล้วล่ะ...
ริว!!
ช่วยด้วย... บอกข้าหน่อยสิ!! อะไรก็ได้...
ไม่มีทางกลับไปยังอาณาจักรโกลเวอร์ได้เหรอ!?
จริงๆ แล้วแอสตาก็รู้เหมือนกันใช่ไหม?
ถึงจะกลับไปได้ตอนนี้ ก็คงแพ้ลูเซียสที่ปล่อยของออกมาแล้วน่ะสิ...

ลองทำดูสิ... ถึงจะรู้ก็ได้...
ให้ฉันหนีไปก่อนเถอะ!!
ไม่สามารถปกป้องได้เลย
ถ้าฉันไม่ช่วย
ได้โปรดเถอะ...!!!
ในระหว่างที่นี่... คุณซิสเตอร์... ทุกคน...!!
ไม่เป็นไรหรอก
ยังมีเวลาอีกนะ
ทำไม...ถึงรู้ได้แบบนั้นล่ะ...!!
ฉันนี่มัน
ว่าจะฝึกฝน... ฉันฝึกฝนมาตลอดเลยนะ
อาจจะแข็งแกร่งขึ้นไม่ได้ก็ได้

แกไม่รู้เรื่องอะไรที่เกิดขึ้นกับแกหรือคนรอบๆ แกหรอก
แกตายก็ช่าง ฉันก็ไม่สนใจ
ว่าแต่ ที่แกยังมีชีวิตอยู่ได้ตอนนี้ก็เพราะว่า
ซอบันจิกับคัปปะปะทันปะไง
กับคุณทาเอะ ยูกิช่วยไว้ต่างหากล่ะ

เจ้าต่างชาติที่เขาว่ากันว่าเป็นต้นเหตุแห่งภัยพิบัตินี่เอง...!
นี่...
สีผมนั่น...
อะไร
บางครั้ง
เจ้าอาจจะมองว่าข้าเป็นคนแปลกหน้าที่ไม่รู้เรื่องอะไร แต่
ท่านผู้นี้คือแม่ทัพผู้เก่งกาจของประเทศนี้
ถ้าเจ้าจะเมินคำเตือนของนายเหนือหัว แล้วปล่อยให้ชีวิตที่ได้รับความช่วยเหลือต้องสูญเปล่า
ข้าจะจัดการตัดมันทิ้ง ณ ตรงนี้ซะ
อย่าคิดว่าความเมตตาของคนอื่นเป็นเรื่องธรรมดาเด็ดขาด
ไอ้คนโง่เอ๊ย

ขอบคุณมากๆ เลยนะที่ช่วยพวกเรา...!!
แก๊กกะ โยเคะ โยเคะ!
บุญคุณนี้พวกเราจะตอบแทนให้แน่นอนครับ/ค่ะ...!!
ถ้าโดนลูเซียสทำตามใจชอบ พวกเราก็ลำบากเหมือนกันนะ
ถึงจะมีความแข็งแกร่งทางกายภาพ พลังเวท และเวทมนตร์มากมาย แต่ก็ยังจะค่อยๆ แย่ลงเมื่อต่อสู้กับศัตรู
ดังนั้นจึงอยากจะตัดสินผลแพ้ชนะให้เร็วที่สุด
เทวะสวรรค์...
นั่นแหละคือ "เทวะสวรรค์" ครับ/ค่ะ!
...เมื่อครู่นี่มัน!?

แต่นะ... สำหรับฉันแล้วก็มีพลังเวทนะ...
พลังปราณคือกระแสของความมีชีวิตชีวา
ลองตั้งใจจดจ่อและสัมผัสพลังปราณดูสิ
ทุกคนกำลังควบคุมมันโดยไม่รู้ตัวเพื่อปล่อยพลังปีศาจออกมา
แล้วทำการควบคุมนั้นให้มีความแม่นยำสูง
ใช้พลังปราณเพื่อควบคุมพลังปีศาจที่มีอยู่ในร่างกาย
อย่างรวดเร็ว
พุ่งออกมา
เทวะสวรรค์
มิมิ
พลังปีศาจและความเร็วของมัน
ฮะฮ่าฮ่า
จะสร้างพลังแบบระเบิดได้
ลองดูสิ เจ้าคนนอก
เอ๊ะ!?
เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ...! แค่ผู้ใช้เคล็ดวิชาปีศาจที่ชำนาญเท่านั้น ถึงจะทำได้หลังจากบำเพ็ญเพียรมาหลายปี...
คนที่ทำสิ่งนี้ได้มีเพียงแค่พวกคุณ "เจ็ดท่านแห่งริวเซ็น" เท่านั้นล่ะค่ะ...
ฮิ
ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าพลังปราณจะถูกจัดการได้แบบนั้น...
มันก็เหมือนกับการปล่อยพลังออกมาจากพลังปราณของสิ่งที่ทุกคนทำกันอยู่ เรียกว่า "มานาสกิน" ใช่ไหม...?
วิธีใช้พลังปราณเห็นแล้วใช่ไหม?
สำหรับฉันตอนนี้ที่ได้ทำสัญญากับลีเบแล้ว...
สำหรับแกตอนนี้ที่มีปีศาจอยู่ด้วย พลังต้านเวทจะไหลเวียนในร่างกาย
แทนที่พลังปีศาจ
ลองใช้พลังต้านเวททำดูสิ
สมแล้วจริงๆ...
สมแล้วจริงๆ!!
แก๊กกะ แก๊กกะ แก๊ก!
ไม้ไผ่ต้นนี้มันโตด้วยพลังปีศาจแล้วก็แห้งตายไปแล้ว!!
แค่ไม่รู้แค่วิธีทำน่ะ
ฐานรากมันสร้างไว้อย่างมั่นคงแล้วนะ!!
จากตรงนี้ไป
ก็สั่งสมประสบการณ์กันต่อไปเลย...!!
!
ขอบคุณนะ
ฉันยัง
แข็งแกร่งขึ้นได้อีก...!!
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ/คะ!!!
ณ ผืนดินของประเทศ เพื่อก้าวข้ามขีดจำกัดและไปสู่จุดที่สูงขึ้นอีกระดับ
แบล็กโคลเวอร์
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/17)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ

เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ

แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~

เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว

ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม

จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด

ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น

สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ

จันทรานำพาสู่ต่างโลก

บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ

คุณหนูยักษ์พิทักษ์เมือง

บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
