ตอนที่ 357

หน้า 357 การฉีกขาดครั้งสุดท้าย

ฉันได้ร่างกายที่แข็งแกร่งมาจากการกลืนกินจอมมารด้วย...

ทาโร ยูกิ

โจมตีก็แทบจะเข้าไม่ถึงเลยนะ

นี่มันเวทมนตร์ระดับสูงสุดเลยนะ

ตัวคุณเองก็คงอยู่ได้ไม่นานหรอกนะ?

สุดท้ายก็แค่การดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง

ความทรมานมันจะยืดยาวออกไปนะ

อ๊า

88888888888

ฉัน...จะต้องตายเหรอ

อยู่ๆ มาทำอะไรน่ะ

...ตอนนี้... ถ้าเป็นจริงตาซ้ายคงโดนพรากไปแล้วล่ะ...

แค๊ก!

ดูให้ดีไอ้บ้านี่

พวกเราก็เหมือนกันทั้งคู่ที่แกล้งเป็นศัตรู แต่ฉันเป็นเพื่อนร่วมทีมนะ ไอ้ตัวสูงเก้งก้างนั่น

ภารกิจของยามิเสร็จสิ้นแล้ว!

กลับไปที่กองบัญชาการกันเถอะ!

ยามิต้องไปผูกมิตรกับพวกอื่นด้วยนะ

ไม่ๆๆ พวกเขาต่างหากที่เข้ามาหาเรานะ?

คู่แห่งแสงและเงามืดแห่งกวางมายาสีเทานี่เอง...!

หัวหน้าของยุคพวกเราก็คือสองคนนั้นแหละ...

แสงแห่งคุณสมบัติที่แข็งแกร่งที่สุดตลอดมา กับเงามืดที่ยากจะหยั่งรู้...

ทั้งคู่เป็นเวทมนตร์ลึกลับที่ไร้ตัวตน จับต้องไม่ได้...!

---แค๊ก!

น่าสนใจดีแฮะ...!

เงามืดนอกรีต สู่แสงอันสูงสุด... ชิโคะ ยามิ!

สักวันฉันจะฉีกพวกแกให้แหลกให้ดูเลยล่ะ...!!

...หล...ถอยไป...ยามิ...

...!

จะให้...คุณมาปกป้องงั้นเหรอ...

ไม่เอาโว้ย...

ด้วยแสงของฉัน...

จะส่งคุณขึ้นสู่สวรรค์

ของฉันจนถึงตอนนี้...

ได้กรีดมันจนแหลกไปเลย

ได้มาถึงแล้ว!!!

บ้าจริง

อย่ามาดูถูกนะเว้ยยยย

ชัยชนะของเจ้าตัวแมลงนี่

โอ๊ออออ

...เป็นไง...วะ...?

ยามิยยยยย...!

...น่าหงุดหงิดชะมัด...

...การฉีก...ครั้งสุดท้าย...ของฉัน...!

แจ็ค...!

ถือว่าไม่เลวเลยนะ...!

...แค๊ก...

...ที่ไม่ได้ฉีก...คุณ...ตรงๆ นั่นน่ะ...

ใจ...ยังเหลือ...อยู่นะ...

ถ้ามันโดน...

ฉันโดนเล่นงานเข้าซะแล้ว...

นายไม่ใช่คุณมอร์เกนที่ฉันรู้จักอีกต่อไปแล้วนะ...!!!

ถึงจะเจ็บหน้าอก แต่...ตั้งแต่นี้ไปก็จะตายไปเรื่อยๆ...

แต่ไม่เป็นไรหรอก...

เพราะได้เกิดใหม่แล้วเราทุกคนจะมีความสุขได้

ดินแห่งเวทมนตร์มือ

แบล็คโคลเวอร์