ตอน 143: Chapter 143

ภาษาญี่ปุ่นเก่งมากเลยนะเนี่ย

ใส่ในคีมไม่ได้เลยเหรอเนี่ย...

น่าเสียดายจัง

ในเกมที่ 2 ของทีมโตเกียว สามารถจับคู่เป็นคู่ขว้าง-ตีได้แค่ 1 อินนิ่งเท่านั้น

★เรื่องราวนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริง

ไดอาของเอ

ทัศนคติที่มีต่อเบสบอล

ทักษะที่เหนือกว่าคนทั่วไป บวกกับความใฝ่รู้ที่สนับสนุนมัน

ภูมิใจนะที่ได้เล่นด้วยกัน

เรื่องย่อ: เบอร์ 1 คือ ซาวามุระ เบอร์ 11 คือ ฟุริยะ โค้ชคาตะโอกะเชื่อมั่นในการเติบโตของทั้งสองคน จึงตัดสินใจสลับเบอร์ และในวันที่ 5 กรกฎาคม การแข่งขันฤดูร้อนที่เดิมพันด้วยตั๋วเข้าชมโคชิเอ็นทั้ง 128 ใบในโตเกียวตะวันตกก็ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

รุ่นเดียวกันมาเจอกันー

คะฮะฮะ

ฟุฮะฮะ

12

ตอนที่ 143 / กล่าวทักทาย

เทรานาคิ ยู

...!!

อันดับ 1!!

ฮ่าๆๆๆ ฉันคือซานโดเรียว อันดับ 3!!

เก่งขึ้นอีกแล้วเหรอ!?

คาฮะฮ่า

ซาวามุระเป็นอันดับ 1!!

บาดเจ็บ...

ตื่นเต้น!! ตื่นเต้น!!

ไม่ใช่แบบนั้นใช่ไหมล่ะ?

ฟู่ฟู่

...อย่างนั้นเหรอ

ถ้างั้นก็สู้กันได้แบบสุด ๆ ไปเลยสิ

เฮ้ ซาวามุระ~~

อา...

นายเป็นอันดับ 1 อยู่ไม่ใช่เหรอ!!

ทำไมไม่บอกกันล่ะ!!

ทำไมต้องรายงานให้คุณรู้ด้วยล่ะครับ‼

นั่นก็เพราะคุณเป็นฝ่ายที่บังคับเองนี่นา...

สองคนนั้นสนิทกันเหรอ?

ก็เป็นเพื่อนที่แลก LINE กันแล้วไม่ใช่เหรอ?

ผมก็เพิ่งรู้เหมือนกัน...

ว่าแต่ พวกเราก็เป็นศัตรูกันนี่นา

ก็เคยส่งสติกเกอร์ตอบกลับให้บ้างนี่นา

ก็เพราะว่าคุณน่ารำคาญนี่นา!

โทโดโรกิ คุณก็ เข้ากลุ่มไลน์ไหม? ถ้าเป็นคุณก็น่าจะโอเค

อย่าเพิ่งเข้ากลุ่มตามใจตัวเองสิ‼

กลุ่มแบบไหนกันล่ะ‼

บลูพ...

เจ้าคนนี้ไม่มีโทรศัพท์มือถือ

ให้ผมเข้าพิเศษให้ไหมครับ!

รอบที่ 5 เหรอครับ

รอบรองชนะเลิศ

...คิกคิก...

รอบชิงชนะเลิศ อินะจิมิ

โอ้วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

นี่! พูดหลังจากที่โค่นพวกเราก่อนสิ

ใช่แล้ว! อย่ามาพูดเหมือนว่าเราจะเข้ารอบชิงฯ เด็ดขาดสิ!!

พวกแกเสียงดังน่ารำคาญว่ะ

คุณนารุ ได้ยินไหมครับ?

หืมมม...

ว่าเบอร์เอซของบลูมินท์เปลี่ยนไปแล้วน่ะ

เป็นของใครเหรอครับ?

ของซาวามุระปี 2 ครับ

จะเอาชนะได้ไหมนะ

นายก็ตอนนี้...ยืนอยู่ข้างๆ เขาใช่ไหม...

อย่างนั้นเหรอ...

เอ๊ะ...

หมอนั่น...ก็ยังเอาชนะไม่ได้เหรอ

ก็...

ไม่รู้ว่าคู่แข่งเป็นใครนะ แต่ว่า...

380

พวกที่มาเกะกะนี่จะบดขยี้ให้หมด

แค่นั้นเองสินะ

วันที่ 6 กรกฎาคม

ตัวจริงคนแรกคือ โอซุ ปี 2 เบอร์ 12

เป็นคนขวาที่เก่งจริงจัง แล้วก็เป็นสายที่ใช้ลูกเร็วบุกนี่เองนะ

วันนั้น เบอร์ 13 โทคายามะไม่ได้ลงเล่นเลยครับ

ในแนวรุกก็มี คันดะ เป็นเบสที่ 4 ทำแต้มได้ 3 แต้ม

มีการใช้ลูกเล็ก ๆ อย่าง สครีซ และ เอนโดรัน ทำให้ทำแต้มได้เพิ่มขึ้น

เราเอาชนะโรงเรียนซากาโนะเอ ด้วยสกอร์ 11 ต่อ 27 ในเกมที่จบแบบโคールドครับ

สัปดาห์หน้าเราก็จะมาดูรอบที่ 2 อีกครั้ง

คิดว่าข้อมูลของผู้ตีน่าจะเพิ่มขึ้นอีกหน่อยนะครับ

ทีมอื่นก็ช่วยกันดูด้วยนะ

ครับ!

ซากาคิ เอจิโร่ ผู้กำกับที่เป็นตำนานของบลูมินท์...

เป็นอาจารย์ของโค้ชด้วย คงจะมีความยากลำบากอะไรอยู่สินะ...

นัดแรกคือวันที่ 15

มีเวลาค่อนข้างเยอะก่อนถึงวันแข่งขัน...

อยากจะเพิ่มความแม่นยำของตัวเลขให้มากขึ้น...

อยากจะเพิ่มลูกที่สามารถใช้ได้ระหว่างการแข่งขันด้วย

คามิยะ เซย์จา (เข้าร่วม 1-28

นิชิโตเกียว

มีหลายอย่างที่ต้องทำ...

โอคามาเอะ 12 เบย์ 13 อิ 14 มินามิ 15 ฟุ 16 นิชิ 17 โซโตะ 18 ยาซุ 19 ทากะ 20 นามิ 21 ฮายาชิ 22 ยามะ 23 วะ 25

ไม่มีเวลาที่จะสบาย ๆ ได้แล้ว

ทำหน้าเหมือนกลัวเลยนะ

ก็เหลือเวลาอีกเป็นสัปดาห์กว่าจะถึงแข่งนี่นา

ถ้าตอนนี้ใส่ความรู้สึกแบบนั้นเข้าไป เดี๋ยวจะเหนื่อยเอา

...กลัวเหรอ?

...จริงด้วยครับ

ซาวามุระ!! วันนี้ผมแค่โยนให้ดูนิดหน่อยเองนะ

พรุ่งนี้จะลงเป็นตัวหลักไหม?

ใช่เลย!!

เข้าใจแล้ว

ก็อยากจะขัดเกลาเบอร์ให้มันดีขึ้นนี่ครับ!!

เซ-โคชิน

ช่วงหน้าร้อนนี้มาทำให้มันใกล้เคียงกับร่างสมบูรณ์กันเถอะ

ฝากด้วยนะครับ กัปตัน!

งั้นฟุริตะเป็นวันมะรืนสินะ

รูปทรงที่สมบูรณ์...

ฝากด้วยนะครับ...

มิยูกิ

แล้วผมล่ะ?

ของผมจะได้เมื่อไหร่ครับ?

อยากรับไหมครับ?

ดีมากเลย! ได้ฟีลแล้ว!! ไปต่ออีก!

อึก... ถ้ามีความกระตือรือร้นมากกว่านี้อีกหน่อยก็ดี...

มิยูกิเริ่มจะกลัวแล้วนะ

เปล่า! มันไม่มีคำว่าช้าหรอก!!

งั้นเริ่มเลยตอนนี้เลยไหม

อื้อ! ทำเลยเดี๋ยวนี้เลย

โอ้โห~ มาแล้ววว!!

แรงส่งมันบดขยี้ไปแล้ว!!

คู่รักสมบูรณ์

ฮ่าๆๆ นี่มันอะไรกันเนี่ย

ฉันเป็นกรรมการนะ

งั้นฉันจะไปยืนที่ตำแหน่งตีนะ

อาซะ!! นายก็จะไปด้วยเหรอ?

นี่! ไหน ๆ ก็ชวนแล้วนะ

ก็ต้องไปสิ

เกจมันไม่ใช่ของนายนะ

อ๊ะ!?

พวกนายอย่ามาล้อกันสิ!!

กุ กุ กุ กุ

นี่!

ได้สกอร์หลักเดียวแล้วก็ทำเป็นเก่งขึ้นมาสินะ

ช่วงนี้พวกปี 3 ดูสนิทกันดีนะ

ที่โรงเรียนก็อยู่กับ คุณมิยูกิ กับ คุณคุราโมจิ ด้วยกันด้วย

อืม ฉันก็คิดเหมือนกัน

หัวเราะกันบ่อยด้วยนะ

ดูเหมือนจะใจเย็นผิดปกติเลยนะ

หรือว่า...ปล่อยวางแล้วล่ะมั้ง...

นาน ๆ...

ขอให้มันนาน ๆ สักวัน

ฉันน่ะ...คือเอซของทีมนี้เลยนะ

จะปล่อยให้หน้าร้อนของคุณรุ่นพี่จบลงไปง่ายๆ แบบนั้นได้ยังไง

โย่ เท็ตสึโกะ

ในที่สุดก็ลงสนามได้สักทีนะ

ให้ตายสิ เพิ่งจะรู้สึกซาบซึ้งถึงความดีงามของการติดซีดนี่เอง

เหลืออีกแมตช์เดียวก็จะแข่งกับแกแล้วสินะ

รออยู่ที่รอบที่ 3 เลยนะครับ โค้ช!

หึ

พูดได้แล้วนี่หว่า ไอ้หนูเก่งนี่

ถึงจะบอกว่าจะเข้ารับตำแหน่งตั้งแต่ฤดูใบไม้ร่วง แต่ก็เตรียมการมาตั้งแต่ก่อนหน้านั้นแล้วนะ ทั้งการรวบรวมนักกีฬา หรือการจัดสภาพแวดล้อมต่าง ๆ

392

392

ไปล้างตัวรอเลยนะ!!

อดีตโค้ชโรงเรียนมัธยมเซ-โคชิน คุณยูระ คามิ เอจิโร

ครับ!! ตั้งตารอเลยครับ

ตอนหน้าติดตาม!!