ตอน 170: Chapter 170

ทีวี เอซ อนิเมะทีวีเรื่อง "ไดอามอนด์ เอ แอคท์ Ⅱ" ออกอากาศอย่างต่อเนื่องทางเครือทีวีโตเกียว ทุกวันอังคาร เวลา 17:55 น.!!

↓เบอร์ 1 ซาวามุระ ฤดูร้อนเริ่มต้นแล้ว! คีซี เล่มล่าสุด 17 ออกวางจำหน่าย 17 มิ.ย. (จันทร์)!!

ไดว่า อิคุ โคตอน องที่ 170 / นับครั้งไม่ถ้วน

★เรื่องราวนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงเลย

จิ ยู มาจิ จิ

โรงเรียนยาคุชิโทเกียวซูงินามิ

เรื่องย่อ... โรงเรียนอาโอมิจิ ที่เอาชนะคุณโอจิแห่งยามาและผ่านเข้าสู่รอบ 5 ได้ด้วยการขว้างที่ยอดเยี่ยมของคุณฟุริยะ คู่ต่อสู้คือโรงเรียนโฮกโย กาคุเอน ที่มีแนวรุกกล้าหาญ คุณซาวามุระ ที่กำลังปลุกใจตัวเองเพื่อการลงสนาม ได้รับข้อความจากเท็นคิว เอซของโรงเรียนมิตซุไดซันโค ที่กำลังจะเจอกับยาคุชิในเกมใหญ่ครั้งนี้

เทียบกับครั้งที่มานี่ สิ่งอำนวยความสะดวกเยอะขึ้นเยอะเลยนะ

ผมโอวะดะครับ

โอ้ สุดยอดเลยนะเนี่ย น้องสาว

เห้อ รับมาได้ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย บริจาคมาเยอะมาก

สมแล้วที่เป็นตัวไปแข่งโคชิเอนนะ

พอเข้าร่วมการแข่งขันแล้วก็มีของมาให้ทุกวันเลย

ยังได้เครื่องพัตต์แพดที่แพง ๆ มาถึง 3 เครื่องด้วยสิ

แบบแขนที่อยู่ด้านหน้าอันนั้นคือมาร์ค I

แบบสองล้อตรงกลางคือมาร์ค II

ตัวที่อยู่ลึกที่สุดคือแบบสามล้อที่ติดตั้งฟังก์ชันล่าสุด

มาร์ค 3

อึ...เมื่อกี้มัน...

สไลเดอร์ของนารุมิ ยันสู้กับสเตรทของฟุริยะ และสปลิทของฮงโงะ

ของคุณเท็นคิวเหรอ?

ถ้ามีเจ้าตัวนี้ ต่อให้เป็นลูกแบบไหนก็สามารถจำลองได้หมด

ในเขตตะวันตก มีนักขว้างที่ลูกกระดอนออกไปสูงอย่างไม่น่าเชื่อรวมตัวกันเพียบ

สุดท้ายแล้ว ถ้าไม่ทำแต้มให้ได้ ก็ชนะการแข่งขันไม่ได้หรอก

ถือเป็นกำลังเสริมที่มั่นใจได้สำหรับทีมที่ไต่เต้าอย่างพวกเราเลยล่ะ

ได้เครื่องรุ่นใหม่มาแล้ว บวกกับแนวรุกที่แข็งแกร่งขึ้นด้วยเนี่ย...

ถ้ามีสนามซ้อมในร่มด้วยก็ดีสิ

ที่ห้องซ้อมขว้างก็อยากให้มีหลังคาด้วย

แล้วก็ห้องผู้จัดการอีกด้วย

เอ่อ

สมาชิกก็เพิ่มขึ้น บรรยากาศการซ้อมก็เปลี่ยนไปเยอะเลยนะครับ

โดยเฉพาะพวกปี 3 เลยนะ

อ่า ขนาดของสนามมันก็จำกัด ต้องมีการวางแผนด้วยสินะ

พอมีพวกปี 1 ที่ไฟแรงเข้ามา ทำให้ตำแหน่งตัวจริงไม่มั่นคงเหมือนเดิมแล้วล่ะ

ซ้อมตีไม้ทุกวันเลย สีหน้าก็เปลี่ยนตลอดเวลา

ในที่สุดพวกเราก็มีศักยภาพพอที่จะต้องมานั่งคิดหนักเรื่องการจัดตัวจริงได้แล้วสินะ

มาลุยกันเถอะ โคชิเอน!! ทุกคนเลย!!

ถึงแม้ว่าความคาดหวังจากทางโรงเรียนจะสูงลิบลิ่วเลยก็ตาม

ช่วงนี้หลับไม่ค่อยสนิทเลยแฮะ

ว่าแต่คุณไรชิเป็นไงบ้างล่ะ?

หมอนั่นบอกว่าไม่อยากตีลูกจากเครื่องสักหน่อย

ห๊ะ?

ไอ้บ้านี่ กล้าพูดจาอวดดีจริง ๆ เลยนะนั่น!

ลูกบอลของนักขว้างสุดเจ๋งนั่นมันเข้าหัวหมดเลย

โอ้ ตี...ได้แล้ว!! มองเห็นแล้ว!!

บอกว่าไม่รู้สึกถึงชีวิตชีวาในลูกเครื่องนี่นา

ฟุริยะแห่งอาโอดะ กับซาวามุระ

ชีวิตชีวา...

นารุมิ ที่โดนบดขยี้โดยนักขว้างแห่งฮารุได

นักขว้างระดับประเทศที่เคยเจอกันในเซมปัตสึ

และ

เท็นคิว โคเซย์ ที่จะลงแข่งพรุ่งนี้

กลิ่นไอของไม้กับลูกบอล...

สัมผัสของมือ...เสียงกระทบลูก...

หลายครั้งแล้วที่ในหัวของผม

ได้ทำการแข่งขันกันมา

เพื่อวันนี้เลยนะ

ห๊ะ...

คิดว่าคงจะกำลังเริงร่าและรู้สึกดีหลังจากเป็นผู้ชนะในรอบเซ็มปัตสึแล้วสินะ...

แต่ดูเหมือนสมองมันยังไม่ได้เบลอไปซะทั้งหมดสินะ...

..คิก..

(3)

เริ่มน่าสนใจขึ้นมาแล้วสิ...

คุกะกะ..

ใช้ชีวิตไปตามที่ตัวเองชอบเท่านั้น...

สำหรับมนุษย์แล้วคงไม่มีวิธีใช้ชีวิตที่เย่อหยิ่งขนาดนี้แล้วล่ะ...

ผมไม่ได้ตั้งใจจะกลายเป็นเหยื่อของชีวิตคุณหรอกนะ

นี่... คุณไรชิ

ตัวฉันน่ะ มันเป็นมนุษย์ที่พอใจได้แค่ระดับแค่นี้เองแหละ

แล้วนายล่ะ?

คิกะฮะฮะฮะฮะฮะ

รีบจัดการทุกคนให้ราบคาบเลยน่า!

เป็นยังไงบ้าง อาการขาเป็นไง

อ่า ไม่มีปัญหาอะไรเลยนะ

มาที่ยิมนี้ตั้งแต่สมัยมัธยมเลยเหรอครับ

ทุกครั้งที่มาที่นี่ รู้สึกเหมือนกล้ามเนื้อที่หลับใหลมันกำลังตื่นขึ้นมาเลยล่ะ...

ครับ... อาจารย์โค้ชรุ่นอาวุโสแนะนำมาให้ครับ

โทโมเอะ...ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งเลยนะ

...เปล่าครับ

ถ้าได้ช่วยอะไรคุณได้ก็ดีใจแล้วครับ

แบบนี้ดูเหมือนฉันจะสามารถต้อนรับฤดูร้อนได้อย่างไม่เสียดายเลยล่ะ

แต่สิ่งที่ทำให้ประหลาดใจกว่าคือ คุณทำมาเกือบทั้งหมดด้วยตัวเองเลยนี่ครับ

ใช่มั้ยล่ะ

ไม่รู้สิ ทำไมไม่สนใจเรื่องการกินอะไรบ้างเลยนะ

ถึงแม้ว่าคุณจะไม่ได้รู้ตัว แต่อย่างน้อยมันก็แปลว่าคุณยังมีช่องให้พัฒนาได้อีกเยอะเลยนะครับ

ฮ่าฮ่า...จะมาพูดเรื่องช่องให้พัฒนาตอนนี้มันก็...

ไม่สายเกินไปหรอกนะครับ

โฮ่...ผมพยายามกันพอสมควรเลยนะเนี่ย

โตเกียว มัตจิดะ อิจิดะ คุณ เมือง/โรงเรียนมัธยมปลายปี 3

ทำอะไรอยู่น่ะ? โฮชัง

กำลังฟังเสียงไม้

นะ

ได้ยินว่าวันนี้จะได้พักผ่อนสบายๆ...

เป็นคนดีนี่นา

ถึงแม้ว่าก่อนแข่งจะวุ่นวายไปหน่อยก็ตาม...