ตอนที่ 195

อาราซูจิ ยิง 6 ประตูแรกในการดวลกับฮอคเคย์เรียวโด พร้อมระเบิดวารี 8 ลูก ทำให้วาคุระ พิสูจน์ตัวเองด้วยการรักษาคลีนชีต 3 อินนิ่ง ในท้ายอินนิ่งที่ 4 ฮอคเคย์ก็ทำฮิตลูกแรกที่รอคอยได้สำเร็จ... เมื่อเจอคู่ต่อสู้ที่กำลังมาแรง วาคุระประกาศกับมิกุยะว่าเขาไม่อยากเสียแต้มแม้แต่ลูกเดียว

ตอนที่ 195 / นั่นคือเทระชิมะ ยูจิ ผู้ขว้าง

เข้าตาแล้วล่ะมั้ง

อนิเมะทีวีออกอากาศทางช่องทีวีโตเกียว ทุกวันอังคาร เวลา 17:55 น.!!

ตั้งตารอดูเลยว่าโฮคุเนะจะเกาะติดอาโอะมิชิมะไปได้ถึงไหนกันนะ...

มันฝ่ายเดียวไปแล้วสิเนี่ย

โสเซย์ ไคโค โนรา อากิ

อาโอะมิชิมะนี่มันสุดยอดจริงว่ะ

★เรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด

จะเหวี่ยงให้เต็มที่เลยนะ

ฝ่ายตีของโฮคามิเนะน่ะ

ยังแค่ 4 ครั้งเอง... ยังเชียวที่จะยอมแพ้การแข่งขันนะ...

เห็นแล้วนะ ฮินัทสึ~

ฝากด้วยนะ!

คุณฮินาตะ!

ที่ระดับซีเนียร์ก็แค่ตัวรับ...

ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เป็นผู้เล่นที่ตีโฮมรันได้

ก่อนที่จะมาที่โรงเรียนนี้

การตีไม้ให้แรง

การสร้างกล้ามเนื้อเพื่อทำให้มันเป็นไปได้

อาหารและการฝึกเสริม

การทำความเข้าใจกลไกของมุมที่ลูกโด่งออกไป...

มันเป็นการแข่งครึ่งแดงครึ่งขาวนะ แต่เรื่องวันนั้นที่ข้ามรั้วได้ครั้งแรกน่ะ จะลืมไม่ลงเลย...

ความรู้สึกของวันนั้น

ฉันตามหาอยู่ทุกวันเลยล่ะ

ระด้วย

190

สไตรค์! ตีออก

สวิงพลาดแล้วก็ชาร์ท!

ลูกดีนี่นา

ลูกสวยจังเลย คุณเอย์จุน

2 เอาท์แล้ว!!

นี่มันอะไรกันเนี่ย...

ถึงได้ชาร์ทไปแล้วแต่ก็ยังรู้สึกว่ายังไม่ได้เอาออกเลย...

ซาวามุระจัง

1

2 เอาท์แล้ว!!

N

จังหวะมันเริ่มเข้าที่มากกว่าตอนที่ตีครั้งแรกแล้วเหรอ?

ชิบุจัง

เข้าใจแล้ว

ฝากด้วยนะ

ลูกนี้แหละ!!

พวกข้างล่างกำลังดูการเล่นของเราอยู่นะ

N

จะจบลงแบบที่ยังแสดงของที่เรียนจากท่านผู้ฝึกสอนออกมาไม่หมดเลยเหรอเนี่ย...

โรงเรียนโฮคุเนะ

เข้มงวดกว่านี้อีก

ลูกแรก สปลิทหลุดออกเป็นบอล

อันตรายนะเนี่ย...

ปล่อยไปแล้วเขาก็วิ่งไปแล้วนะเนี่ย

ลูกที่ 2

เข้าสูงตรงๆ

บอล

การนำของคุณมิโยกะที่ใช้ความสูงต่ำ

แต่มันก็หลุดไปไกลเกินไปจริงๆ นะครับ

บอลนำอยู่...

เป็นจังหวะการตีที่ยอดเยี่ยมเลยนะ

แฟร์

มาจากด้านใน สูงๆ แล้วก็แนวทแยงมุม

ลูกเอาท์โลว์ของคุณเอย์จุนน่ะ

ถ้าโยนมาในโค้งแบบเมื่อกี้ก็น่าจะโอเคแล้วล่ะ...

แต่ว่า...

การเน้นให้ลูกอยู่ต่ำเพื่อป้องกันการตีเป็นลูกยาว มันก็เรียกได้ว่าเป็นหลักการของเบสบอลยุคใหม่เลยล่ะ

แล้วเขาก็ตีลูกที่ตัดสินใจนั้นด้วยแรงสุดกำลัง น่าจะทำให้ซาวามุระจังรู้สึกไม่ดีเลยนะ

ความเรียบง่ายของมันน่ะ...

หรือว่าเป็นคำตอบเดียวที่ได้มาจากข้อมูลทุกอย่างกันแน่นะ...

ความมุ่งมั่นที่ทุ่มเทให้ในช่วงฤดูร้อนครั้งสุดท้าย...

ความดื้อรั้น...

สิ่งที่ได้สะสมมาทั้งหมด...

คู่ต่อสู้ที่ชนะได้ง่ายๆ น่ะไม่มีเลย...

ไม่เพียงแค่สูงต่ำ แต่ก็ต้องครอบคลุมด้านข้างด้วย

จะทำยังไงให้พวกตัวเลขพวกนั้นแตะได้ล่ะ...

ลังเลทำไมกัน

จะตีให้ขาดเลย!

สไตรค์!

โอเค

ลูกสวยจังเลย

จากวิถีเดียวกับเมื่อครู่นี้

คัตบอลปรับ

เอาแล้ว! ดึงเข้าได้แล้ว!!

เอาให้ได้เลย

ถ้าอย่างนั้น

ก็จะให้ตีเลยนะ

ไม่ต้องรีบร้อนหรอก!

ทำในแบบของตัวเองสิ!

2 เอาท์!!

ไปเลย!

โชว์ออกมาให้ดูเลย!!

ซาวามุระรุ่นพี่!

กล่องสีฟ้า

༽་༽

ไม่อยากเสียให้แม้แต่แต้มเดียวเลย

ก้าวเข้ามาเลย!

...ใช่ไหมล่ะ

นี่มันอีโก้ของพิชเชอร์เหรอ...?

แค่ความเอาแต่ใจเองเหรอ...?

ตามตารางแล้วอีก 3 วันก็จะมีรอบรองรองชนะเลิศแล้ว

ถ้าเป็นแมตช์พรุ่งนี้จะดีที่สุดเลย

อยากให้ซาวามุระคนเดียวนี่เป็นคนขว้างจนจบเลยล่ะ

ไม่ได้ถูกบังคับให้ทำหรอกนะ

ตัวคุณเองต่างหากที่แบกมันไว้ไม่ใช่เหรอ