ตอนที่ 209

★เรื่องราวนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติ และไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด

ฟาลล์!

มาจากลูกเร็วที่ตีเป็นโฮมรันเลยแฮะ

รอบที่แล้วก็เริ่มผสมลูกเข้าด้านในแล้วล่ะมั้ง...

ไม่หนีเลยนะ

รู้สึกได้ถึง

โซอิจิ...โซอิจิ

แค่ในสนามน่ะนะ จะเป็นเด็กที่ไม่โดดเด่นในคลาสไหนก็ตาม

แต่พอเริ่มแสดงออกผ่านการเล่น

ในชั่วขณะแบบนั้นที่ได้เป็นผู้พบเห็น

ในฐานะผู้ฝึกสอน มันคือความสุขที่เหนือกว่าสิ่งใด

เอ๊ะ? คุณจะปาลงพื้นเลยเหรอครับ?

ใช่! ปาให้สุดแรงเลย! บึ้ม!

เริ่มจาก 5 เมตรก่อน

ลองพยายามปาให้มันกระแทกบริเวณตรงนี้ดูสิ

ถ้าข้อมือไม่ตั้งนะ ลูกแรงๆ ก็จะไปไม่ถึงหรอกนะ

คราวหน้าก็ 10 เมตร

15 เมตร

18.44 ม.

โอเค

ลูกสวยนะ

ตรงนี้คือทางเข้า

จากตรงนี้จะเร่งความเร็วลูกและปรับปรุงการจับด้วย

ว่าจะฝึกฝนให้เติบโตไปทางไหน ก็ขึ้นอยู่กับแกนั่นแหละ

วิธีการรับลูกและการสวมใส่ก็แตกต่างกันไปในแต่ละคน

การวางเท้าเข้าด้านในอย่างสุดขีดเพื่อไม่ให้ร่างกายเปิดออก

นั่นคือสองซีมแห่งโซเซย์ที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน

กวับ ยิ่งไปกว่านั้น การมีสติที่จะตั้งข้อมือนั้น

ได้มอบผลพลอยได้ให้กับลูกเร็วของยานากุระไปด้วย

การเพิ่มประสิทธิภาพการหมุน ที่เรียกว่า

สไตรค์! ตีออก!

สวิงพลาดสามครั้ง! –!!

ช่างเป็นลูกสวยจริงๆ!

โดนตอบโต้กลับไปแล้วสิ

คุณยานากุระ

เหมือนกับว่ากำลังจะบอกว่าลูกโฮมรันเมื่อกี้มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญ

อา...สองซีมก่อนหน้านั้นก็ได้ผลเหมือนกันนะ

เกิน 140 แล้วสินะ

โยนลูกดีมากเลยนะ

เอาล่ะ...!! ออกไป 2 เอาแล้วนะ

มาตรงๆ เลย...

ตรงๆ...

ฟุริยะน่ะ ให้ฉันเป็นคนส่งเข้าโฮมเอง

ฉันนี่แหละ

พิชเชอร์ตรงๆ เลย—!!

เอซอย่างคุณยานากุระ ครั้งนี้ก็เก็บทีมบลูไมน์ไว้ที่ 0 คะแนนได้เหมือนเดิม

ลูกสวยนะ โซอิจิ

แม้แต่เด็กที่ปกติจะเงียบๆ ก็มีการคิดอะไรมากมายอยู่ในหัว

จบลงในฐานะทีมที่ใฝ่ฝันถึงโคชิเอนรึรึไหมนะ

จะกลืนความทะเยอทะยานของทีมแกร่ง แล้วก้าวต่อไปไหม

พรุ่งนี้ก็มีคำตอบแล้ว

การเล่นของเด็กพวกนี้เนี่ย

เอาล่ะ! รอบนี้ลุยเลย!

ตะโกนบอกว่าต้องชนะให้ได้แน่ๆ

ทำไมนายจูงเหินถึงหันหลังอยู่ล่ะ?

พวกแกทำได้อยู่แล้ว!

นี่...ทำไมน่ะ?

คึกคักจังเลยนะ ม้านั่งโซเซย์

ไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึงนะ

ขอบใจ

19

วันนี้ฟุริยะคงตีไม่เข้าเท่าไหร่หรอก

ลูกเร็วลูกนั้น ทุกคนก็เริ่มชินตาแล้วล่ะ

อา...

ทีมตีไม่ต้องกังวลหรอก

ไม่อยากให้มันได้แรงขึ้นไปกว่านี้แล้วล่ะครับ

ค่อยๆ จิบไปเถอะนะ

แม้กระทั่งฟุริยะยังถูกทิ้งไว้ที่เบสสอง

แต่ก็ช่วยไม่ได้!

สวิตช์รับลูกบังคับเปิด! เปลี่ยนให้ไวเลย

มันเปิดให้เห็นชัดเลยนะหนามของแก!

ฮ 0

ครึ่งทางของอินนิ่งที่ 6

ไปยังกลางสนามด้านขวา

ลูกตีไกลลูกแรกของโรงเรียนมัธยมโซเซย์ในแมตช์นี้เลย—

มีผู้เล่นอยู่เขตทำคะแนน

ผู้ตีคนต่อไปคือคุณนาราเบส番

และคนที่ 5 คือคุณยานากุระ

โดยที่ไม่ได้ตีพลาดลูกของฟุริยะเลย...

เจ้าคนที่ 3 นั่น... ตาตีก่อนหน้านี้ก็ดึง (ตีได้ดี) นะ

หรือว่ามันมีลูกที่เล็งไว้ต่างกันในแต่ละคนผู้ตี?

เป็นที่สุดแล้วว่าจะต้องเจอสิ่งนี้ต่อหน้าผู้ชายคนนี้...

นารา—! ช่วยด้วยนะ!

คุณโคจิ

ถ้าเราชนะในแมตช์พรุ่งนี้

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม

จะไม่มีใคร

ต้องประหลาดใจอีกแล้วล่ะ