ตอนที่ 277

ทีมอาโอมิเสียจังหวะนำไปแล้วนะ ยังตึงอยู่เลย!

อินนิ่งที่ 5 ช่วงท้าย

สรุปสั้นๆ... ในอินนิ่งที่ 5 ด้วยสถานการณ์วิกฤต 1 เอาท์ ฐานสาม ผู้ตีคือ ชิราคาวะ คู่กับแบตเตอรี่ของอาโอมิ การต่อสู้ทางจิตวิทยาระหว่างแบตเตอรี่อาโอมิกับชิราคาวะนั้น ชิราคาวะก็ทำได้ตามใจปรารถนาด้วยการสควอซที่เด็ดขาด ทำให้ฝ่ายเขาเป็นฝ่ายได้เปรียบ โฟริยะที่เสียแต้มนำไปแล้ว จะสามารถหยุดลูกตบของอินามิได้หรือไม่นี่?

ไดวะคันโช บทที่ 277 / ความรู้สึก

จิอิ ยูมาจิ

อินาชิโระ จิเกียว นำไปก่อน

ยังอีก 2 เอาท์ ผู้เล่นที่ฐานสอง ผู้ตีคือ ซาโอโตเมะ เบส 3

ในที่สุดเกมก็เริ่มเดินแล้วล่ะ

บอล

อินไฮตรงๆ ออกนอกไลน์ไปเลย! ฟาวล์เบส 4！！

ช่างเถอะ

★เรื่องราวนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงใดๆ ทั้งสิ้น

อา...อีกแล้วเหรอ

นี่เป็นอันที่เท่าไหร่แล้วเนี่ย

อีก 5 อัน

ไม่ไหวเหรอเนี่ย

เอาท์ 2 คน ผู้เล่นที่ฐานสอง (อิน)

กองนอกลงไปไม่เยอะเลยนะ

ที่ตำแหน่งตี มีอินามิ ฟุดะะคนเดิมเป็นเบส 4

ยามาโอกะ ริคุ ศิลปินตีโฮมรันแถวโตเกียว

จนถึงตรงนี้เน้นให้ใช้ลูกเปลี่ยน

ในตีก่อนหน้านี้จะใช้ลูกเร็วเพื่อบดขยี้

หยุดตรงนี้แหละ

มาเลยเต็มที่เลยนะ

ถ้าเป็นลูกของแกเนี่ย ก็น่าจะบดขยี้ได้อยู่

ไหวอยู่...

ไม่ใช่พวกที่จะยอมแพ้ง่ายๆ หรอกนะ...

เกร็งไว้นะ ฟุริยะ

อินามิของปีนี้เนี่ย

หลังทำแต้มนำได้ มักจะมีการระเบิดของเกมรุกบ่อยๆ เลยใช่ไหมครับ...

และคนที่อยู่ตรงกลางของเรื่องนั้น ก็ต้องเป็นเขาแน่นอนอยู่แล้ว

เล็งอยู่แล้วนะ

เขาจะเหวี่ยงไม้เต็มแรงใส่ลูกทุกรูปแบบเลยนะ

น่ากลัวจัง

ถ้าโดนแบบเต็มๆ ถึงเป็นลูกของฟุริยะก็คงจะจัดการได้อยู่

ผู้เล่นคนเดียวที่โคโนะทามุ โคคุ (กุน) ผู้สนับสนุนความเป็นทีมจะไม่ส่งสัญญาณ

เมื่อฤดูใบไม้ร่วงปีที่แล้ว

เป็นชายคนแรกในประวัติศาสตร์อันยาวนานของอินามิ

นัดนั้นที่แพ้ให้ อุคุโมริ เจ้าม้าดำ

ได้ส่งผลกระทบอย่างมากต่อทีมเลยนะ

ไม่ว่าจะเป็น นาริมุยะ ที่ถูกตี

หรือแม้แต่ทีมที่ทำแต้มไม่ได้

แน่นอนว่า และก็อย่างที่คิดไว้

เจ้าผู้ได้รับหน้าที่เบส 4 ก็สั่นคลอนไปมากเลย

ความรับผิดชอบของเบส 4

โฮมรัน

เกมการตีของทีม

การเสียสละตัวเอง

ภาพลักษณ์ในอุดมคติ

การตีเมื่อกี้มันอะไรกันเนี่ย

ถึงจะตั้งใจจะดันผู้เล่นที่อยู่ฐานไปก็ตาม

มันดูจืดชืดเกินไป

แบบนั้นแล้วจะเอาความน่ากลัวไปฝังในใจผู้ขว้างได้ยังไงกัน

การใช้กระบวนการคิดของตัวรับในการตีของฮาราดะนี่แหละ

แต่ว่านายไม่ใช่ฮาราดะนะ

สิ่งที่ต้องการมันแตกต่างกัน

ด้วยการสวิงเพียงครั้งเดียว

สามารถผลักผู้ขว้างให้จมดิ่งสู่ความสิ้นหวังได้

นั่นคือสิ่งที่นายมีใช่ไหมล่ะ

ความรู้สึกตอนที่โดนไม้ตีเข้า...

ลูกบอลที่หดเล็กลงเหมือนเม็ดข้าวในพริบตา

ท่ามกลางทุกคนที่ยืนแข็งทื่อ

ช่วงเวลาที่เป็นของตัวเองที่เดินวนรอบไดมอนด์อย่างสบายๆ

ก่อนที่จะเหยียบเบสโฮม ก็อยากจะตีลูกต่อไปแล้ว

เพื่อช่วงเวลาแบบนั้น

อยากจะสัมผัสให้ได้อีกกี่ครั้งก็ได้

ถึงเล่นเบสบอลก็เพื่อสิ่งนี้ไง

เพื่อจะตีโฮมรัน

ให้ได้นั่นเอง

มาเลยเต็มแรงเลย

ไป...

แล้ว!!

...อึก

ดันไม่ไหว

ตื้นไป...

ไปทางซ้าย!!

ไปเลย

อาซาโอะ!!

จะตีผ่านไปเลยไหม

นี่...

คุณสึกิโดะ

คุณครับ

ปะทะกันอย่างเต็มแรงพร้อมกับแรงปะทะ! อาซาโอะ จะรับบอลสุดชีวิตได้ไหมเนี่ยーー!