ตอนที่ 307

หวนคืนสู่โรงเรียนเก่า! ร่วมกับเพื่อนพ้องที่ต่อสู้มาด้วยกัน แบ่งปันความสุขกันไป—

ตอนที่ 307 / แล้วพบกันที่โคชิเอ็น

★เรื่องราวนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริง

หออาโอคามิ

หือ?

ไม่นะ บรรยากาศเมื่อปีที่แล้วโคตรจะร้ายกาจเลย

ทำได้ดีมากเลยนะ

เป็นบรรยากาศแบบไหนเหรอคะ?

น่ะ!

ทุกคนก็ร้องไห้กันอยู่มั้ง

มันโคตรจะ... บรรยากาศมันหนักมากเลย

ของกินนี่จัดเต็มหรูหราสุดๆ เลยนะสำหรับงานฉลองชัยชนะ

โซโนะกินแบบตะกละมากเลยนะ

ไอ้บ้า!! ถ้าทิ้งไว้มันก็ไม่ดีสิ

แต่มันก็น่าเศร้าเหมือนกันนะ

ไม่สนใจบรรยากาศเลย

เอ๋!?

เอาจริงๆ แล้วฉันก็ดีใจนะ

(โอ)

ที่เรายังได้เล่นเบสบอลกับพวกแก

ที่เราได้ไปโคชิเอ็นในรุ่นของเรา

จะร้องไห้อีกแล้วเหรอ!!

พอเถอะ

คราวนี้ก็พอแล้วน่า

นี่มัน...

จำรสชาติอาหารได้ไหม?

ทำให้ฉันร้องไห้สิ

ทำหน้าแบบนั้นมาเลยนะ

เหนื่อยเหรอ?

อืม... ตัวเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ

แรงกดดันมันหนักมากเลยนะคะ

ถึงจะชนะการแข่งขันได้นะ

แต่รู้สึกว่าไม่ได้ชนะคุณนารุมิเลยอ่ะ

ตรงกันข้าม เหมือนกับว่าได้รู้ถึงความสุดยอดของเขามากกว่าน่ะ

มันโคตรจะ... สุดยอดเลยใช่ไหมครับ

ตอนที่ชนะนี่โล่งใจจากก้นบึ้งของหัวใจเลย

ตอนนี้ก็ความรู้สึกเสียดายมันยังอยู่มากกว่าความรู้สึกสำเร็จอีกด้วยสิ

โล่งอกไปที

หมายความว่ายังไม่พอใจสินะ

เอ๋...

ก็หมายความว่ายังมีช่องให้พัฒนาอีกเยอะสินะ

สำหรับนายแล้ว เป้าหมายยังอยู่ข้างหน้าอีกไกลเลย

9

แพ้ไม่ได้นะ... พวกเราก็เหมือนกัน

ครับ

ซาวามุระให้กำลังใจผมอยู่เสมอเลยครับ

หือ?

เดี๋ยวก่อน...

ไม่ๆๆ เกิดอะไรขึ้นน่ะครับ ทั้งสองคน!!

จู่ๆ ก็มีอะไรผุดขึ้นมาในหัว

กำลังชมอยู่นะ เอซ ใจเย็นๆ

แย่แล้ว... ความจำของผม...

อยากให้พูดให้ชัดอีกครั้งได้ไหม

จะพูดให้ฟังอีกกี่ครั้งก็ได้นะ

ครับ... เก้าอินนี่มันน่าลุ้นจริงๆ นะครับ

ถึงแม้ว่าเราจะวางแผนให้ฟุริยะอยู่บนเนินเสมอ แต่ว่า

ตรงนั้นมันก็เหลือแต่จะปล่อยให้ซาวามุระรับมือเองน่ะครับ

ทั้งฟุริยะและซาวามุระ ต่างก็สัมผัสรสชาติของความเสียใจในสนามตั้งแต่ปีที่แล้วนะ

พูดตามตรงนะ ผมเตรียมใจไว้แล้วว่าอาจจะต้องเล่นต่อเวลา

โดยที่ไม่ได้ถูกแรงกดดันของสนาม

กลืนกินไป

เขาช่วยปัดเป่าคำสาปนั้นออกไปได้อย่างยอดเยี่ยมเลยครับ

ถึงจะเป็นการกลับบ้านแบบปาฏิหาริย์ก็เถอะ โฮริคะ

ใช่ไหม!

มันตีเป็นข่าวใหญ่เลยนะเนี่ย!

นี่ไง

ดีจังเลยครับ

ที่ไม่ได้ทำให้ช่วงหน้าร้อนของคุณโอนอและคุณคาวากามิต้องจบลง

เรายัง... ได้สู้ด้วยกันอีกนะครับ...

ดีจัง...

พวกเราทำให้ร้องไห้แล้วจะทำยังไงล่ะเนี่ย

อย่าร้องไห้สิ โอนอโนะ

ฟุริยะ อาาาา!!

ไม่มีช่องว่างให้แทรกระหว่างพวกแกสองคนเลยนะ

ฟูล

ถึงจะดีใจนะถ้าได้โยนในโคชิเอ็น

ฟูล

แต่การที่มีรุ่นพี่คาว่ากามิอยู่ข้างหลังมันให้ความอุ่นใจแค่ไหนกันเชียว...

ดาบา

คาว่ากามิ—!!

ไม่รู้ว่าปกติคิดอะไรอยู่ เลยมีพลังทำลายล้างโคตรแรง

พวกแกทั้งคู่ร้องไห้ด้วยท่าทางที่พึงพอใจจังเลยนะ

กลับมา! การแข่งขันจริงมันเริ่มจากตรงนี้แล้วนะ

สุดยอดไปเลยนะ

บรรยากาศประหลาดๆ ในแมตช์สุดท้าย

อยากจะได้ขึ้นตีให้มากกว่านี้

การที่ได้สัมผัสด้วยตัวเองจากบนม้านั่งนั่นมันก็ดีแล้วนะ...

อืม นั่นก็เข้าใจได้

เพราะว่าที่นั่งบนม้านั่งของโคชิเอนมีแค่ 18 ที่นะ

ถึงแม้ว่าผมอาจจะไม่ได้ลงเล่นนะ

ก็เลยอยากจะลงไปสู้ในสนามให้เร็วขึ้นน่ะ

การรับแบบกระโดดข้ามรั้วตรงหน้าของผมมันไม่ได้เป็นไวรัลเหรอเนี่ย

อย่าทำปากยื่นสิ คุณอาโอยะ! ถ้าพวกเราเข้าใจแล้วก็พอแล้วน่า

ที่สามารถไปถึงโคชิเอนได้ก็เพราะคุณอาโอยะเลยครับ

คุณอาโอยะไดเซ็นเซ

เจ้าจอมต้มบนริมรั้ว!

คุณจุน!

โอ้ ดูการแข่งขันทางเน็ตอยู่เลย!

แบบนั้นแหละ เซฟได้สมใจเลย

ยินดีด้วยนะ โซโนะ

ไปสร้างชื่อที่โคชิเอ็นด้วยล่ะ

ครับ!

ขอบคุณมากครับ!

ผมคิดว่าคงจะได้ไปโคชิเอนอีกหลายครั้งแน่ๆ

เตรียมใจไว้ให้ดีเลยนะ!!

พูดอย่างนั้นเอง น่าตั้งตารอเลย

เจอกันที่สนามซูเปอร์โดมโคชิเอน โคชิเอนสเตเดียมนะ!!

ไนกี้

63.53

พวกคุณทาคัทสึปี2สินะ...

เข้าใจเลยนะความรู้สึกนั้น

พอได้ดูแมตช์แบบนั้นแล้ว

ใครๆ ก็ใฝ่ฝันอยากเป็นตัวจริง

ปีหน้าชมรมอาโอมิก็ดูจะแข็งแกร่งขึ้นน่าดูเลยนะ

น่าจะมีตรวจเช็คสุขภาพตามแบบฉบับโคชิเอนนะ

พวกกองหน้าจะไปหาคุณฮิกุจิพรุ่งนี้ใช่ไหม

ให้เขาตรวจดูตั้งแต่หัวจรดเท้าเลย

คุณอาโอยะก็ให้รอดูอาการก่อน 2 วันอย่าหักโหมสิ

โซโนะ นายก็ต้องทำให้ขาดีขึ้นด้วยนะ

ว้าว ดูสิ

แค่พันเทปอย่างเดียวมันไม่พอหรอกนะ

สองคนนี้น่าจะงดการโยนไปสักพักก็ดีนะ

งดโยนเหรอครับ

เบอร์ 9 อยากจะขัดเกลาให้มากกว่านี้หน่อยนะ...

ยังมีอย่างอื่นที่อยากจะลองด้วย...

ตอนนี้คือเวลาที่จะต้องพักร่างกายแล้วล่ะ

กำลังวังชาดีมากเลย อดทนมาได้ดีนะ

ถึงแม้จะเป็นการจับฉลากของโคชิเอน แต่ก็ขออย่าให้ใจจืดจางลงนะ

ถ้าเริ่มสู้ตั้งแต่วรอบแรก ก็จะเล่นถึง 6 แมตช์

การใช้งานของกองหน้าก็จะกลายเป็นยุทธวิธีที่สำคัญด้วย

การส่งตัวเปลี่ยนตามสถานการณ์ได้แบบนี้ น่าจะเป็นอาวุธที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเราเลยนะ

ขอโทษครับ มือมันลื่นไปหน่อย...

อ๊ะ...

อีกแล้วเหรอครับ

ก็แมตช์มันจบไปแล้วนี่นา

อีกแล้วเหรอ?

ถึงว่าจะรู้สึกผ่อนคลายไปสักแค่ไหนก็ตามนะ

・ครับ หลังจากที่โยนครบ 8 อินนิ่งแล้ว

ถึงแม้จะทำขวดน้ำพลาสติกหล่นไปด้านหลังม้านั่ง

มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกครับ

พอขึ้นไปบนเนินแล้วก็ไม่มีปัญหาอะไรเลยนะ

ซาวามุระ...

แกนั่น...