ตอนที่ 18
อยากให้คุณแต่งงานกับผม
คะ...
ฮะ?
เมื่อกี้ก็บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ...?
อืม ได้ยินแล้ว
ว่านี่เป็นยาที่ใช้เพื่อชิงเอาคำพูดน่ะ...
ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ถูกมนต์สะกดนะ...
ถ้างั้นทำไมถึง—
...อย่างนั้นเหรอ
จิตใจยังถูกอารมณ์ของยาครอบงำอยู่สินะ
เพราะว่าผมเป็นแม่มด
ผมไม่ได้คิดว่าการใช้เวทมนตร์เปลี่ยนจิตใจเป็นเรื่องไม่ดีนะ
แต่ว่า—
คุณฮาริจูทราบอยู่แล้ว
เขาไม่สามารถปิดบังได้หรอก
เป็นการล่วงเกินนะครับ
ผมอยากให้คุณลูกค้ามีความสุขครับ
ว่าทุกคำพูดของผมคือความรู้สึกที่แท้จริงของผม
ถึงแม้ว่านั่นจะเป็นความรู้สึกที่แท้จริงของคุณก็ตาม มันก็ยังไม่พอหรอกครับ
ถ้าได้แต่งงานกับคุณ ผมก็จะมีความสุขได้
เพราะว่าผมเป็นแม่มดนี่ครับ
แม่มดแล้วทำไมถึงบอกว่ามันไม่ดีล่ะครับ
ทำไมเหรอครับ...
แม่มดมันไม่เหมือนกับมนุษย์ทั่วไป
มีพวกมนุษย์ที่โกหกได้เต็มไปหมดเลยนะครับ
มันไม่ได้มีแค่นั้นนะครับ
แล้วมันคืออะไรล่ะครับ
เอ่อ...
...อย่างที่คุณทราบ แม่มดไม่ได้สังกัดประเทศไหน
ไม่ได้อยู่ภายใต้กฎหมายที่มนุษย์กำหนดด้วย
คุณที่ใช้ชีวิตเพื่อประเทศชาติ แล้วจะแต่งงานกับคนที่ไม่ได้สังกัดประเทศได้อย่างนั้นเหรอคะ?
มีคนแต่งงานกันระหว่างประเทศที่กฎหมายกับศาสนาต่างกันเยอะแยะไปหมดเลยนะ
ไม่สนใจเลยสักนิด
การที่ไม่ปฏิบัติตามกฎหมายน่ะ...
ถึงแม้คุณจะสร้างยาที่ทำร้ายผู้คน หรือจะยกให้ใครก็ตาม
คุณก็ไม่สามารถตัดสินผมได้หรอกนะ
ช่างตีเหล็กที่สร้างอาวุธก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน
นั่นก็จริงอยู่หรอกนะ... แต่ว่า...!
แต่ว่า...
คุณเป็นอัศวินนี่คะ
ในฐานะอัศวิน หรือตามหลักจริยธรรมของคุณ
แม้แต่ในยามที่ผมเป็นคนทำผิด
ไม่รู้สิ
คุณก็ยังจะให้อภัยได้อีกเหรอครับ?
ตอนนั้นผมจะตัดสินด้วยใจของผมเอง
อาจจะให้อภัยคุณก็ได้ หรืออาจจะตัดสินให้จบลงด้วยวิธีอื่นที่ไม่ใช่กฎหมาย
ไม่จำเป็นต้องให้คุณมาหลีกเลี่ยงมันล่วงหน้าก็ได้
เมื่อกี้ทำอะไรน่ะ
ดูเหมือนว่าคุณจะห่วงผมนะ แต่ใจของผมมัน...
นอกจากนี้
แม่มดโดยพื้นฐานแล้วจะไม่แต่งงานครับ
ถ้างั้นคุณเกิดมาได้ยังไงล่ะ
แม่ของผมก็ได้รับเชื้อสายมาจากที่ไหนสักแห่ง...
คุณย่าและคุณยายก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน
ดังนั้นถ้าวันหนึ่งผมถึงเวลาที่จะถ่ายทอดเวทมนตร์ของผมให้ลูก
ก็ต้องได้รับเชื้อสายมาจากที่ไหนสักแห่ง—
ถ้างั้นถึงจะเป็นผมก็ได้
เผื่อจะได้แต่งงานไปด้วยเลยก็ดี
แต่ว่า!
แม่มดน่ะ
แม่มดน่ะ
ช่างเถอะ ไม่ว่ายังไงก็โล่งใจแล้วล่ะนะ!
แม่มดน่ะ
เป็นเหมือนกับว่า
เป็นสิ่งที่ทำให้คนยินดีต่อความตายน่ะค่ะ
อ่า อย่างนั้นเหรอ
ความตาย
นี่คือความรู้สึกที่แท้จริงของผมเลยนะ
จะทำให้คุณดีใจเหรอครับ?
เคยคิดว่ามันผ่านพ้นไปแล้วนะ
แต่รอยแผลมันยังคงอยู่ในอกเสมอเลย
...
ว่าแต่ เมื่อก่อนเคยได้ยินเรื่องแบบนี้บ่อยๆ เลยนะ
นั่นมัน—
ว่าแต่ คุณรู้ไหม
ผมเห็นมา
สี่ปีก่อน
เรื่องที่ว่าแม่มดแห่งทะเลสาบเสียชีวิตแล้ว
เธอสวมเสื้อคลุมสีฟ้าอยู่ คุณบอกชื่อเธอตอนนั้นด้วย
สมัยเด็กๆ ก็เคยบอกว่าในป่ามีแม่มดที่กินคนอยู่ ต้องไม่เข้าไปเด็ดขาดเลยนะ
จากนี้ไปก็ไม่ต้องกังวลแล้ว!
เมือง...
คนตายแล้วก็โล่งอกนะ แต่ก็รู้สึกไม่ดีเลย
ตอนนั้นสินะ
เป็นไปได้ไหมว่าโรเซะคือ—
คุณได้ยินคำพูดนั้นเหรอครับ
」
จำได้ด้วยเหรอครับ...?
คงเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับเขาแล้วสินะ
...ครับ
...ถ้างั้น
ก็เป็นเรื่องที่น่าเศร้าฟังแย่เลยนะ
เสียงที่อ่อนโยน...
จะปลอบใจให้สินะ
คุณเป็นแบบนี้เสมอเลย
ถึงจะมีความไม่เชื่อมั่นในยาปรุงพิเศษนั้น
แต่ก็ไม่ปฏิบัติต่อแม่มดที่ถูกสังคมมองข้าม
แถมยังเป็นห่วงร่างกายเหมือนคนธรรมดา
แล้วก็เอาอาหารมาให้ด้วยนะ
ความรักที่เคยใฝ่ฝันเมื่อ 4 ปีก่อน
ตอนนี้มันก็เต็มเปี่ยมไปหมดแล้ว
ดังนั้นแบบนี้ก็พอแล้ว
แม่มดน่ะ ถูกเกลียดชังจนถึงขั้นที่ว่าคนชื่นชมความตายเลยล่ะ
ใครๆ ก็ไม่ได้อยากได้ภรรยาแบบนั้นหรอกนะ
ยิ่งไปกว่านั้น ในใจที่ยังคงมีผลของยาหลงเหลืออยู่...
ต้องทำให้เสียใจแน่ๆ เลย
ไม่อยากให้คุณต้องเป็นทุกข์เด็ดขาดเลยนะ—
ห๊ะ!?
กลับมาที่เรื่องเดิมนะ
กลับมาได้ยังไงล่ะ มันควรจะจบไปแล้วไม่ใช่เหรอ!?
ทำไมต้องทำหน้าตกใจล่ะ
ก็เพราะว่าแม่มดน่ะ ตายแล้วถึงจะทำให้คนดีใจได้นี่นา...
นี่นะ ถ้ามีใครที่ตายแล้วทำให้คนดีใจได้
ผมจะทุบให้หมดเลยทีละคนเลยล่ะ
ทุบให้!
แม่มด! แม่มด! เสียงดังน่ารำคาญจริง
มาขอให้แม่มดช่วยเรื่องน่ะ
เรื่องนั้นผมรู้มาตั้งแต่แรกแล้ว
ผมชอบแม่มดโรเซะมากกว่า
แต่ว่าใจก็ยังถูกอารมณ์ของยาฉุดรั้งอยู่...
ไม่เข้าใจจริงๆ เหรอ
คุณไม่ได้คิดถึงเหตุผลที่ผมมาที่นี่โดยไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้าเมื่อคืนเหรอ?
!
ว่าแต่ คุณฮาริจูที่มาช่วยนี่ ใส่ชุดของอัศวินนี่นา
ถึงจะเป็นเวลาที่ต้องหลบสายตาคนอื่น แต่แทนที่จะปกปิดสถานะ กลับมีแม้กระทั่งเสื้อคลุมสีฟ้าด้วยซ้ำ
เพื่ออะไรกันนะ
ฟังนะ โรเซะ
จำไว้ให้ดีนะ
แม่มดน่ะ ใจดีจนเกินเหตุ แถมยังเอาใจใส่เหลือเกิน
บางทีเธอก็อาจจะโกหกเพื่อผมก็ได้นะ
เพื่อช่วยผู้หญิงที่ไม่ได้รักกันอยู่แล้ว
แต่เวลาผู้ชายยอมเสี่ยงชีวิตเนี่ย ส่วนใหญ่มักจะมีเล่ห์เหลี่ยมซ่อนอยู่
คงไม่มีผู้ชายคนไหนยอมกระโดดลงไปในทะเลสาบยามฤดูหนาวหรอกล่ะ
...หลงรักเหรอครับ?
คุณฮารีจิยูเหรอครับ?
กับผมเหรอครับ?
ยาไม่เกี่ยวหรอก
จริงเหรอครับ...?
ยามา
คุณตอบให้ผมแค่นี้ก็พอแล้ว
คุณชอบผมเหรอครับ?
แม่มดที่ใช้เวทมนตร์น่ะ โกหกไม่ได้หรอก
ฉันเป็นแม่มดนะ
คุณฮาริจูรู้เรื่องนั้นอยู่แล้ว
ถึงแม้ว่าสิ่งที่ไม่อยากพูดจะปรากฏบนใบหน้าออกมาก็ตาม
ไม่อยากจะพูด
คนที่พูดความจริงกับเธอได้ก็คงมีแค่ผมคนเดียวสินะ?
ถามแบบนี้มันไม่ยุติธรรมเลยนะ
มันจะเป็นเรื่องโกหก เลยไม่อยากจะตอบครับ
คุณนี่มันดื้อรั้นเกินคาดจริงๆ นะเนี่ย
!
หน้าใกล้กว่าเมื่อกี้อีกนะ!
ถ้ามากกว่านี้อีก
หัวใจของฉันจะ—!!
กินเข้าไปเลย! ระเบิดโคลน!
คนนี้แหละ!
ถึงแม่มดจะไม่อยากให้มายุ่งด้วย แต่ก็ยังแกล้งอยู่เลย!
—...ไม่เป็นไรนะ...
โอโร...
แล้วก็ผมก็ติดหนี้บุญคุณแม่มดคนนั้นอยู่น่ะ...
เพราะว่าพวกเด็กๆ บอกว่าแม่มดโดนผู้ชายทำรุนแรงน่ะ...
9
ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ก็ช่วยจัดการให้หน่อยนะ...
อึ้ง...
ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน...
จะตอบแทนบุญคุณให้!
●●●●
ดูเหมือนว่าคุณจะเข้าใจผิดไปหน่อยนะ
!!
ผมไม่ได้แกล้งคุณแม่มดนะ
ตรงกันข้าม ผมยัง...
ออกห่างจากแม่มดเดี๋ยวนี้เลยนะ!
สั่นอยู่ไม่ใช่เหรอ
แม่มดก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งนะ!!
นี่!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/26)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ซาซากิกับพีจัง
การปฏิวัติของสาวน้อยหนอนหนังสือ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เริ่มต้นเป็นแม่มดที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ~ขอใช้วิถีชีวิตอย่างอิสระในโลกที่ฉันสามารถมองเห็น
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
แมวสาวอมควัน
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
ถ่ายทำลับฉบับคนช็อตเงิน
ก๊วนป่วนชวนบุ๋งบุ๋ง
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
