ตอน 28.2: Chapter 28.2

อีกหนึ่งเดือนต่อมา~~~

จิ๊บๆ

ฟู่ววว...

ถึงจะเป็นตอนเช้า แต่ก็ร้อนจัง

เหนื่อยจัง...

เรื่องการเลือกชุดก็สุดท้ายตัดสินใจให้เสร็จทั้งหมดในวันนั้นเลย

เทียนถึงจะเป็นพี่ชายแทนแล้วน่ารำคาญสุดๆ ไปเลยนะ

แต่เรื่องงานนี่เขาก็เป็นคนที่พึ่งพาได้จริงๆ

ไม่เคยมีข้อไม่พอใจกับสิ่งที่เขาเลือกเลยแม้แต่น้อย

สุดท้ายแล้วมันก็กลายเป็นสิ่งที่ดูมีรสนิยมกว่าที่ฉันจะเลือกเองได้มากเลยล่ะ

อันนี้ดีจัง!

อื้อ...

จุดที่เจ๋งของเขาคือแม้จะแสดงความเห็นของตัวเองออกมา

เก็บตัวอย่างเสร็จแล้ว ตอนนี้ที่นั่งอยู่แบบนี้ ชุดก็ดูเหมือนจะถูกทำไปอย่างต่อเนื่องแล้วนะ

แต่สุดท้ายก็จะให้ฉันเป็นคนตัดสินใจเสมอ

งานแต่งงานจะจัดขึ้นในฤดูหนาว

คงจะได้เป็นสภาพที่น่าสงสารกว่าแกะที่ถูกนำออกประมูลเสียอีก

แม่มดผอมแห้งอย่างฉัน ต้องมาแต่งตัวจัดเต็มแบบนี้

แล้วยังต้องไปรับพรจากเทพต่อหน้าผู้คนอีก น่าตลกสิ้นดี

แต่ก็มีสิ่งที่ได้มาเป็นการแลกเปลี่ยนเหมือนกันนะ

คุณฮาริจู ในชุดอัศวิน...

กิรา

ถึงจะไม่ได้ถามว่าเมื่อไหร่จะใส่ แต่เขาก็สัญญาแล้ว ตื่นเต้นจังเลย

...อาร์?

การที่ผู้ส่งเขียนเพียงแค่ตัวอักษรย่อก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

คงเป็นลูกค้าใหม่สินะ

เพื่อภารกิจของแม่มดถึงกับใช้กระดาษจดหมายที่ดูหรูหราขนาดนี้ แถมยังมีน้ำหอมอีก...?

ร่างกายตรงนี้ใครกันเนี่ย--

แม่มดผู้สูงศักดิ์แห่งทะเลสาบ

ดอกไม้ที่แต่งแต้มสวนกำลังไหวเอนไปตามสายลมเล็กๆ คุณแม่มดแห่งทะเลสาบอันงดงามเป็นอย่างไรบ้างคะ

เมื่อวันก่อน คุณ

ได้ให้ความช่วยเหลือ ดิฉันรู้สึกขอบคุณจากใจจริงเลยค่ะ

ต้องขออภัยด้วยนะคะที่ตอบแทนด้วยจดหมายเพียงอย่างเดียว

ถึงแม้จะเป็นเรื่องส่วนตัวของดิฉัน แต่เนื่องจากมีเหตุจำเป็นที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ จึงต้องขอพักการออกไปข้างนอกก่อนค่ะ

แล้ววันหนึ่ง อีกครั้งหนึ่ง ดิฉันตั้งใจว่าจะขอเข้าไปทักทายอย่างแน่นอนค่ะ

ถึงแม้ว่าจะได้แสดงภาพที่ไม่น่าภาคภูมิใจให้คุณเห็น แต่ก็ไม่สามารถขอบคุณเทพีแห่งกาลเวลาได้เต็มที่เลยที่ได้พบพานกันด้วยโชคชะตาที่น่าอัศจรรย์นี้

ทุกครั้งที่มองดวงจันทร์ที่แปดเปื้อน

มันคือช่วงเวลาที่มีความสุข งดงาม และสูงสุดในชีวิตของดิฉันจริงๆ ค่ะ

ท่าทางที่สง่างามและการวางตัวที่ถ่อมตนของคุณแม่มด

ทุกครั้งที่หลับตา ดิฉันจะจดจำภาพเหล่านั้นได้อย่างชัดเจน

ถ้าคุณแม่มดคือดวงจันทร์ที่ส่องประกาย ดิฉันก็อยากจะเป็นดวงดาวที่อยู่เคียงข้าง หากสิ่งนั้นเป็นจริง คงจะไม่มีความสุขใดไปกว่านี้แล้วค่ะ

คุณแม่มดคือแสงที่ส่องสว่างในความมืดมิด ร่มแห่งสรวงสวรรค์ที่ป้องกันสายฝนและลม ทะเลแห่งเมตตาที่ไหวเอน น้ำแข็งแห่งฤดูใบไม้ผลิอันอ่อนโยน—

"ชูนิบิโยว"...

เคยเห็นในตำราจากต่างแดนที่ห่างไกลมาก่อน... อย่างการมีหลายบุคลิกขึ้นมาทันที หรือมือซ้ายที่กระตุกออกมาน่ะ

เป็นโรคที่น่ากลัวมากอย่างหนึ่งที่ระบุว่ามีแค่เด็กที่ถูกเลือกในบางช่วงอายุเท่านั้นที่จะเป็น

ดูจากเนื้อหาแล้ว ผู้ส่งคงจะเป็นเด็กคนนั้นสินะ

เรื่องที่ปฏิเสธการเป็นศิษย์

คิดว่าคงจะกำลังเศร้าอยู่ แต่ดูจากท่าทางแล้วก็ดูร่าเริงดีนะ

ถึงกับมีถึง 5 แผ่นเลย...

แถมยัง--

แวบ

อื้อ... ไม่ใช่ภารกิจสินะ

เก็บไว้บนชั้นหนังสือดีกว่า

ฟู่ววว

จดหมายถึงคุณแม่มดหรือยังนะ

หึหึ

รุรุ อยู่ไหม

เชิญค่ะ

คุณฮาริจู

พี่คะ เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?

พี่มาดูน้องสาวที่น่ารักของพี่นี่แหละ

ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ รุรุจะดูแลไม่ให้พี่เป็นกังวล

ดิฉันใช้เวลาอยู่ที่ปราสาทโดยไม่ออกไปข้างนอกเลยค่ะ

งั้นก็ดีต่อไปก็เป็นแบบนั้นเถอะ

อาจจะรู้สึกว่ามันเข้มงวดไปหน่อยนะ แต่พอคิดว่าถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับหนู ก็จะอดเป็นห่วงไม่ได้

แล้วก็อีกอย่าง

อย่างนั้นเหรอ

ถึงแม้จะไม่หลงใหลในสิ่งมีชีวิตประหลาดลึกลับอย่างแม่มดก็เถอะ--

โอ้!

คุณแม่มดไม่ได้เป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าสงสัยเลยนะคะ ยิ่งไปกว่านั้น พลังของคุณแม่มดก็เป็นของจริงค่ะ

ก็พี่เองก็เคยอ่านหนังสือเกี่ยวกับแม่มดในห้องสมุดไม่ใช่เหรอคะ?

ก็เพราะว่าเธอเสียงดังอยากจะอ่านมันนี่นา...!

ถ้าอย่างนั้นก็--

พอแล้ว เรื่องนั้นได้ยินมาเยอะแล้ว

เธอรักแม่มดขนาดไหนเนี่ย

ถึงขนาดพูดว่ามากกว่าพี่คนนี้เลยเหรอ!?

●

ที่ต้องกังวลน่ะเหรอ!?

แน่นอนว่ารักพี่เหมือนกันค่ะ

อย่าพูดแทรกขึ้นมาแบบนั้นสิ

อย่างไรก็ตาม!

ถึงแม้ว่าคนนั้นจะปรุงยาที่ดีก็ตาม

แต่ถ้าเป็นเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง ก็จะปรุงยาที่แย่ก็ได้

เป็นตัวตนที่เห็นแก่ตัวแบบนั้น แต่ก็ไม่ได้สังกัดประเทศใดๆ และไม่อาจถูกตัดสินด้วยกฎหมายได้

รุรุเองก็จะไม่ถูกพันธนาการกับสิ่งนั้นนะคะ--

คุณฮาริจู

อีกแล้วค่ะ เรื่องยาวๆ ของพี่

พี่มักจะพูดถึงคุณแม่มดในแง่ลบอยู่เสมอเลยนะคะ

--・・・--

แต่ตอนนี้ก็ต้องทำตัวเป็นเด็กดีหน่อยแล้ว

ฟังอยู่ไหม!?

ถ้าอย่างนั้นก็อาจจะได้รับการพักราชการเร็วขึ้นก็ได้นะคะ!

ค่ะ! แน่นอนอยู่แล้วค่ะ

พี่ขา หนูตั้งใจฟังเรื่องของพี่อยู่นะคะ♪

น้องสาว คันคัน...

งั้นก็ดี

ง่ายจัง