ตอน 29.2: Chapter 29.2

หลังรู้สึกเย็นวาบ...

คีย์

โมน่าบอกว่าเพราะเป็นฤดูร้อน แต่ก็อาจจะเป็นแบบนี้ก็ได้นะ

อย่างน้อยถ้าโมนาไม่ว่าอะไรก็น่าจะไม่มีปัญหา

ก็เคยได้ยินมาเหมือนกัน ไม่ใช่เรื่องโกหกสักหน่อย

เข้ากันได้ดีมากเลยครับ/ค่ะ

...ขอบคุณครับ/ค่ะ

ถึงอย่างนั้น

ซะ

แข็งทื่อมาก

อย่างไรก็ตาม อย่างแรกคืออาหารเช้า...

ใจไม่สงบเลย...!

1

อรุณสวัสดิ์ครับ/ค่ะ

อ๊ะ...

อรุณสวัสดิ์...

ปฏิกิริยาน้อยจัง

ก็แค่นี้เองเหรอ...

นึกว่ามันจะเยอะกว่านี้อีกซะอีก

...หา?

ลงมาได้เลย

ฮี๊

เสื้อคลุมธรรมดาหายไปไหนล่ะ

กำลังซักอยู่เหรอครับ/คะ?

แม้แต่แม่มดเอง เวลาออกไปข้างนอกเมืองก็ไม่ได้ใส่เสื้อคลุมเสมอไปนะ

งั้นวันนี้จะออกไปข้างนอกเมืองเหรอ?

จะไปไม่ใช่เหรอครับ/คะ?

อะไรนะ?

เทอร์ฟย่านที่ใช้คำว่า "紅茶" (โคจิ)

ขอโทษด้วยนะครับ/คะ คุณหนู!

เป็นเพราะข้าพูดอะไรออกไปเองครับ/ค่ะ

วันนี้คิดว่าคุณสองคนมีนัดออกไปข้างนอกกันซะอีก

เลยสั่งให้โมนาเตรียมตัวไว้

อย่างนี้นี่เอง

เป็นยังไงบ้าง?

ไม่มีส่วนไหนไม่ดีเลยครับ แค่นอนตื่นสายเฉยๆ ครับ

งั้นเหรอ แปลกนะเนี่ย

ถ้าวันนี้คุณไม่ยุ่ง

ก็เลยคิดว่าอยากจะออกไปข้างนอกด้วยกันสักหน่อย

ไม่เป็นไรค่ะ

ยาที่กำลังทานอยู่ก็ใกล้จะทานหมดแล้วด้วยค่ะ

ได้ยินว่าเป็นการเดทนี่ครับ/ค่ะ

...นั่นสินะ

เรื่องของการนัดพบน่ะครับ/ค่ะ

รู้ครับ/ค่ะ

เป็นอย่างไรบ้างครับ/คะ

...เปล่าครับ/ค่ะ

ก็รู้ล่ะว่าเราจะไปเดทกัน

ถึงมาแต่งตัวแบบนี้ให้ด้วย...

ชุดนั่นเป็นของที่ฉันให้มานะ

อย่างนั้นเหรอ นึกว่าจะเป็นเงินที่นิดินเอามาเองซะอีก...

แต่ว่า

ไม่คิดเลยว่าจะโผล่หลังออกมาขนาดนี้...

สมกับเป็นคุณฮาริจูเลยนะ ถึงจะเป็นผู้ชายก็ไม่ถนัดเรื่องเสื้อผ้าของผู้หญิงสินะ...

ถึงอย่างนั้นก็เถอะนะ...

โมนาคงจะรู้เรื่องเสื้อผ้าเป็นแน่เลยล่ะ

นี่สิถึงได้พยายามขนาดนั้น... สมแล้วที่เป็นคนทำงานเก่ง

...โรเซ่

น่ารักจังเลย

เหมาะกับคุณมากเลยครับ/ค่ะ

อะไรอีกแล้ว ใบหน้านี่?

การมองดวงอาทิตย์โดยตรงมันมีผลเสียต่อดวงตาได้นะ

กลุ่มผู้เฝ้ามอง

ฟุฟุ...

ฮ่าา...

โอ้โห