ตอน 10: Futsutsuka na Akujo dewa Gozaimasu ga – Suuguu Chouso Torikae Den 10

ใครก็ได้ ช่วยคุณ เคยเก็ตสึ ด้วยค่ะ!!

คุณ เคยเก็ตส์ //

คุณ เคยเก็ตส์ คะ //

ใครก็ได้

!!

ตอนที่สิบ เรย์ริน ดึงคันธนู・หลัง

พลานี ยังไม่มีข่าว คราวใดๆ พะยะค่ะ

ต้อง ขออภัย พะยะค่ะ

เช่นนั้นเองหรือ

เข้าใจ แล้ว

ไม่เป็นไร

ว่าแต่ สถานการณ์ที่ ตำหนักตระกูล โควมเป็นอย่างไร บ้าง

หากองค์ชาย ทรงไม่สามารถบรรทมได้ กระหม่อมจะนำ สุรามาถวายพระองค์ พะยะค่ะ

พะยะค่ะ เสด็จแม่

บางบันทึก และฉลาดหลัก แหลมจนมีอาจ มีผู้ใดเทียบได้

เจ้าจะต้องมีความสุขที่ได้ พบกับนาง เป็นแน่

วันนับตั้งแต่ท่าน แม่ รวมทั้งตระกูล โควมได้ไปกราบไหว้ บรรพบุรุษด้วยกัน

ข้าได้พบ กับนางเมื่อ ห้าปีที่แล้ว

ข้าจะแนะนำ ให้เจ้าได้พบ กับหลานสาว ของข้า

ชิงชิงใช้ชีวิตอยู่ โดยไม่มีความ สงบสุขเฉย แม้แต่น้อย

และการที่ข้าได้เกิดมาเป็น รัชทายาทก็ทำให้ข้าตกเป็น เป้าหมายมากขึ้นไปอีก

ตั้งแต่ข้าเกิดมา ข้าก็ได้พบกับหนอน แมลงที่คลานมาจากโคลน ตมเพื่อหวังผลประโยชน์ จากตระกูลโควม

ข้าเป็นพวกมัน เต็มทนแล้ว

และข้อมูลจากหลัก หนึ่งจากภาคะของ เหล่าสตรีที่ทำงาน ในวังหรือแม้แต่ ขันทีได้เลย

เกือบถูก นายทหาร ขนใจ

ข้าเกือบถูกหลูหมู ลักพาตัวตั้งแต่ข้า ยังเป็นเด็ก

นมแม่ พยาบาลเปียก ประมาณพื้นที่ของ เด็ก, แปฬาม

แต่ไม่ว่าท่านแม่ของข้า จะเอ่ยปากชื่นชมหลาน สาวนางนั่นมากเพียงใด ข้าก็ไม่สนใจ แม้แต่นิดเดียว

ข้าได้เรียนรู้วิธี การทุจริตและ ความมุ่งร้ายของ พวกบางเสมอมา

ถึงแม้เหล่าสตรีทั้ง หลายจะไม่เคยเช้า มาแตะตัวข้าเลยแต่ พวกนางก็เลือกที่จะใช้ชีวิตอยู่แทน

หม่อมฉัน มีนามว่า เรย์รินเพคะ

นับเป็นเกียรติ อย่างยิ่งที่หม่อม ฉันได้พบกับ พระองค์เพคะ

นวตาของนาง มิได้มีความ ปรารถนาในตัวข้า หรือความมุ่งร้ายแฝง อยู่น้อยเลยแม้แต่น้อย มาก่อน

ต่อไป หม่อมฉันขอ เสนอการร่ายรำที ดีที่สุดในตระกูล โควชองพวกเรา

แต่ท่านอาที่ช้า เคารพรักและ พี่ชายแสนดีของข้า ขอให้มีสุขภาพแข็ง แรงตลอดไป

ข้าขอ แสดงการ ร่ายรำนี้

ปาจิ

มานี่สิ เรย์ริน ข้าจักมอบรางวัล ให้แก่เจ้า

ช่างเป็นการ ร่วมรำที่ยอด เยี่ยมไร้ที่ติ เสียจริง

ก็ยังเป็นคนที่ ชอบความสวย ความงามเหมือน ผู้คนทั่วไป เช่นนี้หรือ

เป็นเช่นนี้ เองหรอก หรือ

โรงพยาบาลที่เกษียณ

เป็นของที่ดี คุณภาพเยี่ยม ยังนัก//

เจ้าต้องการ สิ่งใด เจ้าก็สามารถนำ กลับไปได้เลย

ขอบพระทัย ท่านอา //

พัฏ พัฏ พัฏ

เกียวเมย์ ในบางคราคนที่จะ ได้เป็นหวงตี้ ต้องมีความเข้าใจ ในเรื่องความสวย ความงามบ้าง

เกียวเมย์

เป็นผู้หญิง ที่มีสเปลือก พะยะค่ะ

หลานสาว ของข้าเป็น อย่างไรบ้าง

เช่นนั้น หรือ...?

เป็นสีที่ปา ดึงดูดมาก พะยะค่ะ

อิกชิซาม อึง อึง อึง อึง

ขอแสดง ความเห็นเสีย หน่อยว่าเจ้าชอบ อย่างเช่น แบบใด สิ้น

ข้าคิดว่า เจ้าควรเรียนรู้การใช้ ชีวิตขันทีฐานจาก เด็กผู้หญิงวัยสิบ ขวบนางนี้เสียบ้าง

ถ้าเช่นนั้น ขอให้เจ้าได้ใช้ เวลากับเรียวเรื่อง ได้อย่างเต็มที่

เสด็จแม่ ?

ดูแลเรย์ริน ให้ดีๆ ล่ะ เกียวเมย์

ข้ารับรู้ซึ้ง ความตั้งใจ ของเจ้าแล้ว

ข้าเองก็เป็นผู้ชาย ซึ่งปกติแล้วผู้ชาย ก็มักจะไม่มีความ รู้เรื่องเครื่อง สำอางเหมือน กันหมด

เช่นนั้นเอง หรือเพคะ

แววตาของเจ้า หมายถึง... ไม่เหมือนกับเด็ก ผู้หญิงตามปกติที่ จ้องมองเครื่อง สำอางตัวนี้ ปลายปล้มและ อยากจะใช้มัน

เอ๋อ คือ...

แน่นอน อยู่แล้ว

หมายความ ว่าอย่างไร ?

ไม่ทราบว่า ท่านทำนุฬีเห็นด้วยหรือ ไม่ว่าเครื่องสำอาง ถูกๆ นั้นสามารถนำ มาใช้ปกปิดสิ่งต่างๆ บนร่างกายเพื่อให้ มีความสวยงาม หรือไม่เพคะ

ในตอนนี้ ท่านฟ๊าจะคิดว่า "โง่เง่าสันติ" ใช่หรือไม่เพคะ

ความจริง แล้ว

ถ้าเช่นนั้น เมื่อข้าลงย้อน กลับไปคิดคำพูดที่ ท่านพูดออกมา ว่าข้ามีสเปลินี

เช่นนั้น หรือเพคะ ?

ดังนั้น สิ่งนี้เป็นเรื่องที่นอก เหนือจากความรู้ของข้า ทำให้เรื่องเหล่านี้ไม่ ค่อยเข้าหัวข้าเลย อ๊ะ

ดูเหมือนข้าจะ พูดมากไป

แต่หม่อมฉันรู้สึก ประทับเรื่องที่ท่านทำนุฬี มีความชำนาญ ในเรื่องเครื่อง สำอางเพคะ

แจ๊ว ทำไม

เจ้าถึงต้องการ เก็บความรู้สึก ของตัวเองไว้ เสียถะ

ทุกคนจะดูมีความ สุขมากกว่าเพคะ

นั่นเป็นเพราะ... หากหม่อมฉัน เก็บงำความ รู้สึกไว้

เด็กคนนั้น ผ่านไหม ?

เป็นอย่างไร บ้าง เกียวเมย์

พะยะค่ะ

ในคราวหน้าที่ พวกเราจะได้ พบกัน ข้าจักนำของขวัญ ที่มีเฉดสีอ่อนๆ ที่เจ้าป่าจะชอบ มาให้เจ้า

ข้าต้องการ เก็บรักษา นางไว้อย่าง ทุนถนอม

เอเวเซโอ เกเวอร์วามา เยว

นางเป็น ดัง

เวย์วิ่น...

นางคือ ผีเสือทึงงาม ของข้า

ตัวข้านี้ปาอดสูสินดี ข้าได้สาบานไว้แล้วว่า จะปกป้องฝีเสื้อของ ข้าไว้ด้วยชีวิต

สุดท้ายแล้ว ข้าก็ไม่อาจ ปกป้องนางไว้ได้

อีกทั้งข้ายัง ทำให้บางต้อง หลังน้ำตา

แต่ข้ากลับปล่อย ให้เกิดอันตราย กับนางทั้งที่ข้า อยูชังแท้ๆ

องค์รัชทายาทแบบข้านั้น ก็เป็นเพียงแค่สัตว์เลี้ยง ที่ได้รับการเคารพ ยกย่องเท่านั้น

องค์ชาย ?

ข้าถูกปกป้อง ไว้จากผู้คน

ซึ่งนางได้ยิงเช่น นั้นมาเป็นเวลา สามชั่วยามแล้ว *หกชั่วโมง พะยะค่ะ

โดยไม่มี หยุดพัก พะยะค่ะ

ซึ่งเป็นรายงาน จากทหาร หน่วยอินทรี มีข้อความว่า ซูหนีวัช เคยเก็ตสีนี้ ยังคงคราบ ปราบปีศาจ

องค์ชาย

กระหม่อมได้รับ รายงานมาจาก ตำหนักกิเลน พะยะค่ะ

นาม 담백 ปึนตึน

นามู อิดมมึน ชินกูเอ ชินกูกา ชินกูวา ชินกูเอ

นามา ชะ ยาม /?

พะยะค่ะ องค์ชาย

เนื่องจากไม่มี ใครมอบอุปกรณ์ ป้องกันในการยิง ธนูให้นางเลย พะยะค่ะ

จากนั้น นางได้ไปที่ลาน ยิงธนูด้วยความ กระตือรือร้นและเริ่ม ยิงธนูนั้นทันที

นามู ดัมนัง

แม้แต่ทหารหน่วย อินทรีก็ชื่นชมกับการ พัฒนาฝีมือของ นางพะยะค่ะ

แต่บางก็ เริ่มพัฒนาฝีมือ บางยิงไม่ ไปจนเริ่มจะเข้าใกล้ เข้าที่แล้ว เข้าเลย

แต่รายงานเหล่า นับก็หยุดลง เมื่อครั้งชั่วยาม ที่แล้วพะยะค่ะ

ในระหว่างนั้น มีการรายงานจาก ตำหนักกิเลนทอง ว่าท่านเรย์รินมี อาการแย่ลงเรื่อยๆ

อีกทั้งนางยังไม่ ได้อาหารเลย แม้แต่นิดเดียว และยังยิงธนูต่อไป จนสายธนูบาดมือ จนเลือดออก พะยะค่ะ

แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ในตอนนี้ นางกำลังพยายามอย่างเต็มที่ จนเลือดได้ไหลออก มาจากมือของนาง

ข้อเคยคิดว่านาง เป็นสตรีที่ชั่วร้าย จนไม่อาจแก้ตัว อะไรได้อีกแล้ว

การยิงธนู ของท่าน เคยเก็ตใน แต่ละครั้งนั้น

จะทำให้ท่านเรย์ รินอาการดีขึ้น ตามจำนวนที่ยัง ไปพะยะค่ะ

มีความเป็นไปได้ ว่าการที่อาการ ของท่านเรย์รินดี ขึ้นเรื่อยๆ นั้น

อาจจะ เกียวเฉือง กับ...

หมอหลวง ได้บอกว่า นางจะตื่นขึ้นมา ได้ในอีกไม่ช้า

ไข้ของ โคว เรย์ริน ลดลงแล้ว พะยะค่ะ

ซีนอู!?

องค์ชาย ข้ามีข่าวดีมา รายงาน พะยะค่ะ

โล่งอก ไปที

เช่นนั้น เองหรือ

ลึกเข้าไปในที่ ประทับของหวงตี้ นั้นมีน้ำพุเล็กๆที่ ถูกบดบังด้วยป่า ทับและน้ำตก

บ่อน้ำ มังกรม่วง

และสามารถใช้น้ำ ในบ่อนั้นรักษา บาดแผลได้ดี

แต่อย่างไรก็ตาม กฎการใช้งานบ่อน้ำนั้นเข้ม งวดมากจนถึงขนาดองค์ รัชทายาทยังไม่สามารถ เข้าไปใช้พร่ำเพรื่อได้

มีตำนานกล่าวได้ว่า ที่แห่งนับได้รับพร จากปราชญ์ผู้ยิ่ง ใหญ่ทำให้น้ำใน บ่อนั้นสะท้อนภาพ ได้ราวกับกระจก

องค์ชาย... ข้าเข้าใจว่า พระองค์ทรงสึก เช่นไร

แต่ว่าข้าจักขอ แนะนำว่าให้รอ จนกว่าจะรุ่งสาง จะดีกว่าพะยะค่ะ

นำคบเพลิง มาให้ข้า บัดนี้ช้าต้องออก ไปยังที่แห่งนี้น

บ่อน้ำมังกร ม่วงหรือ พะยะค่ะ?

บ่อน้ำ ศักดิ์สิทธิ์ซึ แห่งนับ

ไม่ได้เป็นอย่างที่ เจ้าคิด ชินอู ข้าจักไปที่บ่อน้ำ มังกรม่วงต่างหาก

ข้าจะนำน้ำ สะอาดพวกนั้น เพียงเล็กน้อย กลับมา

น้ำในบ่อน้ำ นั่นถูกเก็บ รักษาไว้เป็น อย่างดี

ก่อนหน้านี้ในใจข้า มีแต่ความมืดมน แต่ ณ ตอนนี้ มีสิ่งที่เรียกว่า [ความหวัง] เติบโต ขึ้นในใจข้า

ข้าจะปล่อยให้ นางต้องเจ็บปวด โดยที่ข้าไม่ทำ อะไรเฉยได้อย่างไร

การยิงธนูของท่าน มีส่วนช่วยอย่าง มากในการทำให้ อาการของเรย์ริน

และนำเสื้อผ้า สะอาดและน้ำมัน สำหรับคบเพลิง รวมทั้งสุราไป ถวายสักการะที่บ่อน้ำ และนำน้ำเปล่า หนึ่งถึง...

ตอนนั้นวิจระ ช่วยเหลือเจ้า ให้ดีที่สุด

และต้องขอบคุณ การยิงธนูของท่าน จริงๆ ที่ช่วยเรย์ริน

ความทั้งที่ทำให้เรย์รินมีชีวิตอยู่ต่อไป

ไม่สิ สองถึง มาให้ข้า

......

โช...

ที่นี่คือ...?

แย่จริงๆ เคยบะ

หรือ เป็นคนพันเมฆ ให้ข้าสัญ

นึกออก แล้ว

ตอนนับข้า สลบไป

อยู่

มีการยึดมั่น ขัดขืนคำสั่ง

มีความ โกรธเกรี้ยว

ความเจ็บปวด ทั้งกายและใจ)

ท่านเคยเก็ตส์

ขอบคุณนะคะ ที่ยังมีชีวิตอยู่

ข้าดีใจ จริงๆค่ะ

ข้าไม่เคยรู้ มาก่อนเลย

ว่าความเจ็บปวด และความโล่งอกนั่น จักทำให้ข้าหลั่งน้ำตา ได้เช่นนี้

หรือ?

ก่อนหน้าที่ ข้ากุมใจ ข้ออ่อนแอเกิน เรื่องอะไรนะ กว่าที่จะช่วย ชีวิตคนอื่น รีเปล่า

ยากางิน อึงบัน เคคเกอร์ ดรีล ซีคคุ

หัวใจที่สั่นไหว ของข้านี่แรง ราวกับเปลวไฟ ที่กำลังถูกไหม้

แต่ว่ามันกลับ วิสกอบอุ่น

ความรู้สึกนี้ มันคืออะไร กันนะ

ไม่ว่าข้าจะ ขอบคุณท่านไป มากเพียงใดก็ ไม่พอเป็นแน่

ท่านเคยเก็ตสึ ข้าติดหนี้ ท่านไว้จริงๆ

หรือ ยิ่ง? ใครมาเหรอ? ให้เข้ามาสั ข้าทีแล้ว

ขอ อนุญาต //

ทำงานเป็นถึง ทั่วหน้าของ หนึ่งกวน ก็อย่ามาทำ อะไรแบบนี้ เฉพาะค่ะ // ถ้าเจ้ามีอะไร จะพูดกับคุณเคยเก็ตส์ ขอให้ฝาก ข้อความไว้ กับข้า //

ก็บอกว่า

คุณคย์

มีเช่นนั้น ข้าคงได้ถูก นางตวาดใส่ อีกเป็นแน่

ข้าต้องระวัง

อย่าเรียกอย่างสนิทสนมสิคะ คุณโดกาเนซูฮามิ

ช่า ขะท

?

และท่านเรย์ริน ได้ดีมยาที่เจ้า ให้มาเป็นที่ เรียบร้อยแล้ว

ดีจัง ค่ะ

ไข้ของท่านเรย์ รินได้ลดลง ไปอย่างมาก

นั่นเป็นเพราะ เสียงของคันคร ปราบปีศาจนั้น ได้ดังก้องเพื่อ ขับไล่ความชั่ว ร้ายออกไป

ข้า น้ำ ข้อความ

เรื่องความ มาบอก วันวายที่เกิดขึ้นกล่าว นั่นได้จบลงแล้ว ท่านเรย์รินได้ กลับมีสติอีก ครั้งหนึ่ง

องค์หวงโฮว์ จักต้องรู้สึก ขอบคุณในความ พยายามของเจ้า อย่างแน่น

ถึงแม้องค์หวง โฮวัฏจะสั่งให้ เจ้าต้องยิงชู ตลอดทั้งคืน แต่บัดนี้ ก็ไม่จำเป็นต้อง ทำมันอีกแล้ว

ยานั่นทำให้การ หายใจที่ติดขัด นั่นกลับมา เป็นปกติ

อ๊ะ ไม่สิ ทำนโทวเช็ตสึ

อินไซแช ?

แถลงคำ หวงโชว์

คงจะมา เยี่ยมเจ้าใน อีกไม่นาน...

การเอามือ แตะบนแก้ม เมื่อท่านรู้ว่าชินอูไม่ สบายใจนั้น...

ทำเช่นนั้น

ทั้งหมดนี้

รอยยิ้ม ของท่าน

องค์ชาย...

การแต่งกาย เช่นนั้น

หรือ?

เป็นเรื่อง จริงสินะ

คุณผู้หญิง สกปรกนั่น บังอาจไปช่วงชิง ร่างของท่านไป

เป็นท่าน จริงๆ ด้วย...

คุณ เรย์ริน

ถึงจะเป็นนางร้ายที่ไร้เดียงสาอยู่บ้างก็เถอะ~ จบเรื่อง ฮินามิยะ โชเนะ ทอริคาเอะ เด็น~ 2