ใช่แล้ว
จะให้ขอบคุณคุณด้วยอะไรดีล่ะ?
ดาบ หรือ หอก...
แล้วประตูเป็นไงล่ะ?
ทำไมมีแต่ตัวเลือกเป็นอาวุธล่ะครับ
ตอนที่ยี่สิบ
เป็นการแสดงออกถึงความเป็นศัตรูอย่างนั้นเหรอครับ?
ตอนที่ยี่สิบ องก์ที่หนึ่ง จบ
ถึงจะเป็นสตรีชั่วๆ ก็เถอะ~ เรื่องราวของจู ยาบิ กับ ผีเสื้อจูซู
จู ยาบิ
ด้วยข้อหา "ทำผิดอย่างร้ายแรงต่อพระราชินี" จึงถูกถอดจากตำแหน่งพระสนมเอก
ให้เนรเทศ
จะให้กักตัวอยู่ที่คุกใต้ดินของจูถึงจะถูกเนรเทศด้วย
จู เคย์เก็ตสึ
ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถขัดขวางแผนการของผู้ปกครองได้
ก็จะให้พักการงานเป็นเวลาเจ็ดวัน
ส่วนคนอื่นๆ ในตระกูลจูจะถือว่าเป็นผู้บริสุทธิ์
การไต่สวนที่มีพระราชินี คินชู ร่วมอยู่ด้วย
ถึงแม้จะทำให้สตรีงามสองนางตกอยู่ในสถานการณ์คับขันด้วยพิษแมลง แต่ก็ถือว่าเป็นการลงโทษที่เมตตาอย่างยิ่ง
●●●●
...ตามปกติแล้ว การเรียกร้องให้ราชันย์ทรงยุติวงศ์จู
ก็ไม่แปลกอะไร
เพราะเป็นบาปมหันต์
ไม่พอใจเหรอ? ทาคุเมะ
เรื่องในวังหลังนั้น ได้มอบหมายให้ข้าซึ่งเป็นพระสนมเอกดูแลแล้ว
ดูเหมือนว่าความแค้นของจู ยาบิ จะเริ่มต้นจากการสูญเสียบุตรไป
ถ้าหากข้าก็สูญเสียคุณไปเช่นกัน
ก็ไม่รู้ว่าคงต้องสาปแช่งใครสักคนเพื่อที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป
อะไรเหรอ
ถ้าดูแค่ผลลัพธ์ ก็แค่ไข้หวัดที่ไม่ดีจนต้องนอนซมไปสองสามวันเอง
การตัดสินใจให้เนรเทศแค่จู ยาบิ คนเดียว ถูกตัดสินออกมาอย่างง่ายดาย
นี่ไม่ต้องกักตัวจริงๆ เหรอ
ดูจากสภาพแล้ว ไม่รู้ว่าจะอยู่ได้ถึงวันที่จะออกจากที่นี่รึเปล่านะ...
ร้อนแถมยังเหม็นอีกด้วย
ฝ่าบาทพระราชินีบอกว่าไม่จำเป็นต้องมีกรงเหล็กด้วย
ช่างน่าเวทนาจริงๆ เลยนะ...
●●●●●
ที่นี่อากาศร้อนจัดเลยนะเนี่ย
แต่คุณดูหนาวจังเลยนะ
ไม่มีเสียงเลยเหรอ ไม่แปลกเลยในที่แบบนี้
พระราชินี ฝ่าบาท... ไม่พาแม้แต่คนรับใช้มาด้วย
...ช่างกล้าหาญ
จริงๆ
...ปรากฏตัวต่อหน้าศัตรูแบบนี้
ดูสิ
คุณนี่มันเป็นสตรีที่แสนจะดุดันจริงๆ เลยนะ
ผู้หญิงธรรมดาน่ะ ต่อให้ติดอยู่ในคุกที่ทำให้เสียสติไปหลายชั่วโมง ก็ยังสามารถพูดจาเหน็บแนมได้เลยล่ะ
คุณนี่ชอบทำเรื่องที่มันซับซ้อนจริงๆ เลยนะ
เพื่อจะล้างแค้นให้แก่ข้า คุณได้ทุ่มเททั้งเวลาและแรงงานไปมากขนาดไหนกันนะ
ที่รับจู คุอิสึกิ มา ก็เพื่อการแก้แค้นใช่ไหมคะ
...ถึงจะยังไม่สมบูรณ์ แต่ก็เป็นเด็กที่ซื่อตรงนะ
คุณต้องการจะควบคุมจิตใจของเขา แล้วฆ่าเขาเพื่อจะฆ่าข้าใช่ไหมคะ
ของรักของหวงของน้องสาว... แม้จะต้องเหยียบย่ำ เรย์ริน ซึ่งเป็นสมบัติล้ำค่าของข้า
คุณก็ยังต้องการจะทรมานข้าใช่ไหมคะ
...คุอิสึกิ
ไม่มีความลังเลเลยแม้แต่น้อย
ที่จะใช้ประโยชน์จากเขาเลยนะคะ
เด็กที่... น่าสมเพชแบบนั้น... ที่ไม่มีดีอะไรเลย...
แล้วก็ยังคว้าเอาไว้เพื่อเชื่อใจข้า...
ถ้าหากว่า... องค์ชายของข้ายังมีชีวิตอยู่ล่ะก็...
เชื่อเถอะค่ะ...
ว่าเขาคงจะรักและคิดถึงมารดาอย่างสุดหัวใจเช่นนี้
...ข้าเคยคิดถึงเรื่องนั้นมาหลายครั้งแล้วค่ะ
...สำหรับข้าแล้ว เปลวไฟแห่งความแค้นนั้นเป็นสีแดงฉานที่รุนแรงมากเลยนะ
ถึงจะเป็นทางที่ผิดๆ ไปหน่อย แต่ถ้ามันทำให้ได้ความอบอุ่นก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีแล้วล่ะ
แต่ว่า
เอ๊ะ...?
มันไม่ใช่อย่างนั้นนี่นา
เปลวไฟแห่งความแค้นนั้น คงจะ
หัวใจที่ลุกโชนด้วยเปลวไฟแห่งความแค้นนั้น
ตอนนั้น ข้า
มันซีดจางราวกับสีฟ้าอ่อน
คงจะหนาวเหน็บราวกับคุกน้ำแข็งสินะ
แทนที่จะให้ความอบอุ่นด้วยเปลวไฟสีฟ้าอ่อน...
น่าจะกอดคุณแบบนี้ไปเลย
กระมังนะ
ยาบิเอ๋ย
คุณนี่เชื่อคำพูดของสุนัขจิ้งจอกตระกูลคินจริงๆ เหรอ
เชื่ออย่างนั้นเหรอว่าโมโงได้ช่วงชิงวาสนาขององค์ชายคุณไป แล้วทำให้เทียวเมย์มีกลิ่นอายมังกร
ข้า
เชื่ออย่างนั้นเหรอ
จากใจจริง ข้า
คงไม่ใช่แบบนั้นหรอกนะ
อยากให้คุณมีความสุข
ไม้เท้าแห่งความแค้นนั้น
ไม่ได้คอยประคองก้าวเดินของคุณเลย
สตรีผู้สง่างามเอ๋ย
อย่าได้แค้นข้าอีกเลยเลยนะ
ถึงแม้จะต้องลากเท้า หรือแม้จะต้องเดินโซเซไปก็ตาม
ข้าจะทำสิ่งนี้
เดินไปคนเดียวนะ
แค่ดีดสายด้วยนิ้วเท่านั้น
อาการป่วยก็น่าจะอ่อนแอลงบ้างล่ะนะ
จงสลักมันไว้ในใจ
แทนที่จะยึดติดอยู่กับความแค้น
ต่อไปนี้ จะไม่มีใครดึงธนูเพื่อคุณอีกแล้ว
คนที่จะช่วยคุณได้ ก็คือตัวคุณเองเท่านั้น
ไม่ได้ใช้ใครเป็นบันได
...ทำไมคะ
เป็นธนูเหรอคะ
เดินบนเส้นทางข้างหน้าด้วยตัวคนเดียวเถอะ
...เป็นการแสดงออกถึงความเป็นศัตรูใช่ไหมคะ
เจ้าบ้าเอ๊ย
ไม่เข้าใจความหมายของการมอบอาวุธให้เหรอ?
...เข้าใจค่ะ
แม้ว่าถึงจะไปไม่ถึงทันทีก็ตาม
คิดถึงคุณ
แล้วก็จะใช้ศาสตราวุธนี้
ปกป้องต่อไปให้ดูเลยค่ะ
...เข้าใจแล้วค่ะ
เข้าใจแล้วค่ะ
ข้า
อยากให้คุณมีความสุข
ตัวข้าเองนั้น
ตลอดยี่สิบปีที่ผ่านมา...
บางที ข้าแค่อยากได้ยินคำพูดนั้นเท่านั้นเองค่ะ
คุณคินุชิเดะ
ฟู่ววว
โอ๊ะ ตายแล้ว
เหงื่อไหลย้อย
น่าสมเพชจริงๆ
ทำไมไม่ใส่ใจเรื่องรูปลักษณ์ให้มากกว่านี้ แล้วเช็ดเหงื่อบ่อยๆ ล่ะคะ
นี่ไง รีบเข้าไปในร่มเงาเร็วเข้าสิ
ต้องทำให้บริเวณเส้นเลือดใหญ่เย็นลงนะ
สีเงินอมแดงกำลังร้องไห้เลยค่ะ
ใช้ผ้าเช็ดหน้าที่บิดจากน้ำแข็งนี้มาประคบที่ศีรษะนะ
นี่มันวิธีการถอนหญ้าแบบไหนกันเนี่ย
ถูกถอนออกไปอย่างประณีตไม่มีช่องว่างเลย แถมเจ้าของก็ไม่ได้ลงมือเองด้วยสิคะ...
...คือว่า
ก็ไม่ได้ไม่มีนี่นา
โอ้ ไม่นะ จะโต้แย้งอะไรกัน
เป็นอัจฉริยะเหรอเนี่ย สตรีในวังที่ไม่รู้จักยกย่องเจ้าของเลยนะ
หน้าที่ของคุณคือต้องพักผ่อนให้เต็มที่สักครึ่งชั่วยามสิ
นี่ไง รีบดื่มน้ำซะนะ
ถ้าเติมเกลือกับน้ำตาลลงไปอีกนิดจะยิ่งดีเลยล่ะ
เอ่อ...
เห็นได้ชัดเลยค่ะ คุณเรริน
เอ๊ะ
นะ...ทำไมล่ะคะ!? คราวนี้ก็ใส่ใจน้ำเสียงให้แล้วนะคะ!
ก็...ไม่ใช่แค่เรื่องน้ำเสียงหรอกค่ะ...
ชะ...ชัดเจน
ด่าไปแล้วนี่คะ?
ก็ได้แต่คำแนะนำที่รู้สึกถึงความรักเท่านั้นแหละค่ะ
แบบนั้น...ถึงกับทำคู่มือคำถาม-คำตอบไว้อย่างละเอียดเลยนะคะ
เลิกพยายามที่มันไร้ประโยชน์แบบนั้นเถอะค่ะ
ว่าแต่
มันแปลกตั้งแต่ตอนที่กำลังขุดดินอย่างรีบร้อนแล้วนะคะ
นี่ไง อย่าให้ตัวหนอนดัมโกะเล่นในฝ่ามือสิ!
ครับ! ก็แค่...
ไม่น่าจะให้องค์ชายเสด็จมานะ...
อุ๊ย ไม่ช่วยได้เหรอคะ
มะ ไม่เป็นไรค่ะ เมื่อคืนมีงานเลี้ยงกับต่างแดนทั้งคืนเลยค่ะ
กรณีของคุณนี่ พูดออกไปแล้วมันจะกลับกลายเป็นเรื่องไม่ดีนะคะ
ตอนเช้าก็คงมาไม่ได้หรอกค่ะ
ริริคะ ได้โปรดหยุดเถอะค่ะ
องค์ชายบอกว่าไม่มานะคะ ถึงจะมีการสลับตัวก็มองไม่เห็นด้วยค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะเนี่ย!
คุณเรย์รินกำลังพนันว่าองค์ชายจะมองเห็นการสลับตัวได้หรือไม่ค่ะ
ตั้งแต่ตอนนั้น
-- ได้โปรดเถอะค่ะ
ต่อไปนี้ก็
ขอให้ท่านโปรดอภัยสำหรับการสลับกันบ่อยๆ ด้วยนะคะ
หากว่าฝ่าบาททรงสังเกตเห็นได้
เมื่อถึงตอนนั้นก็จะเรียกท่านว่า "คุณพี่ชาย" ค่ะ
และขอสาบานว่าจะสืบทอดต่อในฐานะบุตรสาวของท่านค่ะ
เข้าใจแล้ว
งั้นคราวนี้แหละ ข้าจะ
จับคุณโคชูเดะของข้าให้ได้เลย!
จริง ๆ แล้ว คุณนี่เก่งเรื่องการเร่งเร้าคนอื่นจริง ๆ เลยนะ...
ค้องกิคุ
องค์ชายมาตั้งแต่วันนั้นก็สามวันไม่ขาดสาย พยายามจะดูว่ามีการสลับตัวหรือไม่
ชูโกมะคุ
เป็นของที่องค์ชายประทานให้อีกแล้วค่ะ
ไม่รู้ว่าชอบอะไรของหนูเนซึมังนะ...
ว่าแต่ ตอนนี้ท่านกำลังยุ่งอยู่กับงานราชการอยู่แล้ว แถมยังแอบสลับตัวไปแล้วด้วยนะ
จู่ ๆ มาแบบนี้จะทำยังไงกันล่ะเนี่ย...
เพราะว่าองค์ชายมักจะเสด็จมาที่ชูโกมะคุบ่อย ๆ
ตระกูลชูจึงรอดพ้นจากการโจมตีของตระกูลอื่น
ถึงแม้จะเป็นวังของพระชายาชูที่ถูกเนรเทศแล้วก็ตาม
หากว่าองค์รัชทายาทจะเผชิญหน้ากับเรื่องนี้ถึงสองทาง
ก็คงต้องทำตามนั้นแล้วล่ะค่ะ
คุณเรรินคงคิดแล้วเสนอเรื่องนี้สินะคะ...
ว่าแต่ ความจริงเรื่องการสลับตัวก็ถูกเก็บเป็นความลับอยู่เหมือนกัน
ดังนั้น ชูเวยเยว่จึงไม่ได้ถูกลงโทษเพราะการแย่งร่างของคุณเรริน
แต่ถูกลงโทษให้กักตัวเพราะไม่สามารถป้องกันความไม่เคารพของผู้ปกครองได้ค่ะ
และเมื่อการกักตัวนั้นเสร็จสิ้นลงอย่างปลอดภัย
หวงเรริน!
ฮะ๊ะ
ฮะ๊ะ
ไม่ไหวแล้วค่ะ ผู้หญิงคนนั้นตั้งใจจะฆ่าฉันเลย!
ว้าย! คุณเวยึสึกิ!
ก็...ถือว่าเป็นความรักในแบบของฟุゆกิแล้วกันนะคะ...
ทุกครั้งที่สลับตัว ชูเวยึสึกิก็โดนคุณหนูใหญ่แกล้งด้วยความอาฆาตส่วนตัว
โกหก! คุณรู้ไหมว่าตั้งแต่เช้าถูกทำอะไรไปบ้าง!?
ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังไม่ปฏิเสธการสลับตัว จนตกเป็นของคุณเรย์รินไปแล้วนี่นา
อีกอย่างนะคะ! ฉันยุ่งอยู่ค่ะ ไม่ใช่เวลามาสลับตัวนะ!
ที่ชูโกมะคุซึ่งไม่มีพระชายาอยู่ ชูเวยึสึกิคือผู้รับผิดชอบสูงสุดค่ะ
เก็นชุน
ถึงจะยุ่งอยู่กับงาน แต่ตัวเธอก็ดูสนุกมากเลยนะ
แบบนี้
มันก็สามารถจบลงได้ด้วยดีแบบนี้นี่เองนะ...
นี่ไง!
นี่ไง ริริ
ดูสิคะ
อ่า
ตอนนี้ ข้าได้พลิกหินที่ดึงดูดคุณดังโกะมุออกมาทั้งหมดแล้วค่ะ!
มันเป็นลำดับแบบไหนเนี่ย!
นี่มันเรียกได้ว่าการทำลายที่อยู่อาศัยและการโค่นล้มประเทศ...
ฟุ่ววว กับการกระทำอันชั่วร้ายที่ไม่เกรงกลัวนี้ แม้แต่คุณเวยึสึกิ ผู้เป็นต้นตระกูลของเหล่าหญิงร้ายก็ยังรู้สึกสะท้านเลยค่ะ
ใช่ ๆ ก็เป็นการกระทำชั่วร้ายนี่นา เป็นหญิงร้ายนี่นา
แวววับ!
ก็เพราะว่าคุณริริเป็นคนเจ้าเล่ห์นี่เองค่ะ
ใครกันที่เป็นต้นตระกูลของเหล่าหญิงร้ายกันล่ะ!
มันไม่ใช่ความเจ้าเล่ห์ซะหน่อยนะ คุณนี่ช่างไม่สุภาพเลย
ไม่ค่ะ มันคือความเจ้าเล่ห์ต่างหากค่ะ
นี่ไง ยังใส่ชุดสีเงินแดงอยู่นะคะ
ก็...ก็อยากจะใส่เหมือนกันค่ะ
ในชูโกมะคุก็เป็นแบบนี้แล้วนี่คะ
ถ้ามีคนในฝั่งชูโกมะคุที่รู้เรื่องราวด้วยมันจะสะดวกกว่าไหมคะ?
เมื่อนานมาแล้วก็ได้มอบชุดสีฟูจิให้ไปแล้วนะคะ
ก็จริงค่ะ
ถึงไม่มีคุณก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ!
ความจริงแล้ว...เหตุผลที่ไม่ใส่ชุดสีฟูจิยังมีอีกอย่างค่ะ
ค่ะ ๆ
เพราะว่าถ้าอยู่ในห้องเก็บของนี้ ก็จะสามารถเป็น "พิเศษ" ของคุณเรรินได้ค่ะ
อ๊ะ แตงโมนี่มันใหญ่ขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย!
อยากจะแช่ด้วยน้ำจากบ่อน้ำสีม่วงจังเลยนะคะ
บ่อน้ำต้องหวงนี่จะเอามาทำเป็นห้องน้ำแข็งเชียวเหรอ!?
ชูเวยึสึกิ ที่ยอมรับการสลับตัวเรื่อย ๆ ก็น่าจะคิดแบบเดียวกัน
เพราะว่าเราสามารถแบ่งปันความลับพิเศษได้นี่คะ
แม้แต่องค์ชายที่กระตือรือร้นจะจับตัวตนให้ได้
คุณหนูใหญ่ที่ติดตามคุณเรรินอย่างซื่อสัตย์ถึงสองทาง
ท่านวาศคังที่แวะมาบ่อย ๆ โดยอ้างว่าทำงาน
ทุกคน ต่างก็ต้องการคุณเรริน—
ผีเสื้อฮูเต๋อที่ดูเบาและสง่างามนี่
อยากจะคว้าไว้ในมือของตัวเองจังเลยค่ะ
...จริง ๆ นะ
คุณนี่เป็นหญิงร้ายที่เก่งกาจเลยนะเนี่ย
ท่านเสนาบดี ยืนอยู่ตรงนั้นทำอะไรเหรอคะ?
โอ๊ะ คุณชูเวยึสึกิ...
คุณหวงเรรินด้วย!
ตรวจตราให้เสร็จ ๆ ไปเลยเถอะค่ะ
ไปกันเถอะ ชูโกมะคุ วันนี้ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ
เอ๊ะ? เราตรวจตราให้ละเอียดกว่านี้อีกหน่อยดีกว่าไหมคะ!
เพราะว่าช่วงนี้องค์ชายทรงจับจ้องที่คุณชูเวยึสึกิอยู่ค่ะ
ท่านคงจะยินดีกับรายงานแน่ ๆ เลยค่ะ
...เพื่อที่จะได้ครอบครองหวงเรรินแต่เพียงผู้เดียว
องค์ชายทรงปรารถนาข้อมูลจากมือของคุณเป็นอย่างยิ่งเลยค่ะ
อย่าไปรบกวนองค์ชายผู้กำลังยุ่งอยู่กับเรื่องเล็กน้อยแบบนี้เลยค่ะ
น่าว่าองค์ชายทรงสังเกตเห็นตั้งแต่ตอนนั้น
นั่นแหละค่ะ ที่ไม่อยากให้ได้ยิน
ถ้าสังเกตเห็นก่อนหน้านั้น
9
ก็อาจจะสลักภาพของตัวเองลงไปในดวงตาที่ใสกระจ่างคู่นั้นได้แล้วก็ได้ค่ะ
...ต่างกันแค่ชั่วขณะเดียว
เหยื่อก็
นี่มันคล้ายกับการล่าสัตว์เลยนะ
จะต้องจัดการให้ได้แน่
ข้า
เป็นขุนศึกที่ได้รับนามของวาศนี่นา
เหย นี่คือชูโกมะคุสินะ
ดูจากประตูทางเข้าแล้วมันอลังการน่าดูเลยนะ
พี่ชายครับ ไม่ควรจะบุกเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาตแบบนี้สิครับ
ชุดที่ใช้สีเหลือง...เป็นคนในตระกูลคิ (เหลือง) สินะ
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร แค่กระโดดข้ามกำแพงเข้าไปก็พอแล้วนี่นา
ไม่สิ มันแย่กว่านั้นอีก
ออกฉายครั้งแรก เดือนコミックZERO-SUM สิงหาคมถึงธันวาคม 2022
เผื่อว่า ถ้าเกิดว่าไปปะทะกับท่านวาศได้ล่ะก็
ก่อนที่จะได้พบกับน้องสาวสุดที่รัก
ก็อาจจะโดนคุณป้าฉีกเป็นชิ้น ๆ ก็ได้นะ
แต่ก็อยากจะเข้าไปกราบสักหน่อยนี่นา
คุณเรรินที่น่ารักน่ารักของเรา
ถูกผลักตกจากตึกสูงน่ะสิ
ใบหน้าของหญิงร้ายน่ะ
ถึงจะเป็นหญิงร้ายที่ไม่ได้เก่งกาจอะไรนัก แต่ว่า~ ผีเสื้อฮินะคุ-เนซึริ คิคาเอะเดน~ จบตอนที่ 4
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/38)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
ตำรับปริศนา หมอยาแห่งวังหลัง
เสียงรำพึงจากหมอยา บันทึกไขปริศนาแห่งวังหลังของเหมาเหมา
ยมลแห่งยมโลก
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
ตำนานดาบและคทาแห่งวิสตอเรีย
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
การปฏิวัติของสาวน้อยหนอนหนังสือ
แบล็คโคลเวอร์
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
