「ดอกไม้ก็คือสิ่งที่เบ่งบานเพื่อที่จะติดผลนั่นแหละค่ะ」
「ไม่จำเป็นต้องหวังให้ใครชื่นชมตัวดอกไม้เองหรอกค่ะ」
...ก็เป็นแค่ตัวที่ไร้ฝีมือ ไร้พรสวรรค์เท่านั้นเอง
ทำไมถึงพยักหน้าล่ะคะ
ถึงตัวดิฉันเองจะไม่มีความงดงามอะไรเลยก็ตาม
「ก็ถือว่าทำหน้าที่สูงสุดในฐานะดอกไม้ได้แล้ว
「จะต้องออกผลที่เป็นสายเลือดอันสูงส่งให้ได้ค่ะ」
นั่นแหละค่ะ」
「ถึงตอนนั้น ดิฉันก็จะภาคภูมิใจในตัวเองค่ะ」
เป็นความตั้งใจในฐานะพระชายาของดิฉันค่ะ
/10พัน
ปาจิ
ปาจิ
ปาจิ
ปาจิ
กิร็อ
สิบพัน
ฮา
ฮัน
ฮัน
สิบพัน
ไม่ว่าจะเป็นพิธีแบบไหน ผู้ชมก็ดูเย็นชา และฉันก็เป็นตัวตลกเสมอ
ถึงแม้ว่าฉันจะเกร็งและหดตัวอยู่ตลอดเวลาก็ตาม...
คุณเควจึก! สุดยอด! สุดยอดไปเลยค่ะ! ประทับใจมากเลยค่ะ!
*
ก็แค่...
จะทำออกมาได้สมบูรณ์แบบขนาดนั้นในสถานการณ์แบบนั้น... ฉากการแสดงของเสื้อคลุมด้วย!
ทำตามที่คุณหลิงหลินบอกเท่านั้นเองค่ะ
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ!
ทุกคนจากตระกูลอื่นต่างก็ทึ่งเลยนะคะ
แล้ว... คุณหลิงหลินกับคุณเควจึกก็ไม่ได้บาดเจ็บอะไรใช่ไหมคะ?
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ดูสิก็รู้เอง
แต่ว่า... ดอกมะเดื่อเป็นสิ่งที่ฉันใช้ไปแล้วนะคะ
พิธีบูชาต้องดำเนินต่อไปค่ะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม
แน่ใจจริงๆ เหรอคะ...?
ในสถานการณ์แบบนี้เนี่ยนะ!?
พิธีซวนเอียงนี้เป็นพิธีที่เกี่ยวข้องกับการสืบทอดของประเทศนี้ค่ะ
ความล้มเหลวหรือการหยุดชะงักนั้นไม่อาจให้อภัยได้นะคะ
ถึงแม้ว่าเสาจะหักลงไปแล้ว ก็คงจะไม่มีคนมาช่วยใช่ไหมคะ?
น่าจะเป็นพระประสงค์ส่วนตัวขององค์ชายที่ส่งคุณวชิกันโชมานะคะ
ทั้งที่ถูกห้ามไม่ให้ลงมือแทรกแซงเสียด้วย...
ถ้าจับมือคุณวชิกันโชตรงนี้ ก็จะทำให้องค์ชายฝ่าฝืนกฎได้เลยค่ะ
นอกจากนั้น
ถ้าขอความช่วยเหลือตรงนี้ ผู้หญิงก็จะตกต่ำลงใช่ไหมคะ?
ในตำราศีลธรรมก็ระบุไว้นะคะว่า การทะเลาะที่ถูกขายไปแล้ว จะต้องซื้อคืนเป็นสองเท่าค่ะ
หืม?
คุณเควจึกคะ
ปุคิน!
จริงๆ แล้วดิฉันกำลังโกรธอยู่นะคะ
เสาที่โค่นล้ม น่าจะเป็นฝีมือมนุษย์ค่ะ
รู้สึกถึงเจตนาร้ายนะคะ
โคกิ
ตั้งแต่เทศกาลกลางฤดูจนถึงพิธีบูชาด้วยความเคารพ ทำไมถึงแต่『ชูเอย์เก็ตสึ』ที่ถูกขัดขวางอยู่ตลอดเลยคะ
โคกิ้
รู้สึกเบื่อเลยใช่ไหมคะ
อ๊ะ ใช่ค่ะ ก็ใช่แบบนั้นแหละ...
ความพยายามของคุณเอย์เก็ตสึเพื่อพิธีนั้น
ถึงจะแค่เสาต้นเดียว ก็พยายามจะเหยียบย่ำมันให้แหลกสลาย ช่างเป็นความอาฆาตแค้นจริงๆ เลยค่ะ
ใช่ไหมคะ
ใจเย็นเหรอคะ
ค่ะ แต่ว่า ใจเย็นๆ ก่อนนะคะ...
ฮึก
ก็จริงนะ การที่ดูสงบนิ่งกว่าจะยิ่งยั่วโมโหคู่ต่อสู้ได้ สมกับเป็นคุณเอย์เก็ตสึจริงๆ ค่ะ
ในแง่นั้นก็...
เอาล่ะค่ะ ใจเย็นๆ แล้วมาดำเนินพิธีซวนเอียงต่อกันดีไหมคะ
ไม่เป็นไรค่ะ
แต่ว่า... ดอกไม้กับเครื่องแต่งกายก็...
แค่มีจิตใจที่เข้มแข็ง ก็สามารถก้าวข้ามสถานการณ์ใดๆ ไปได้ค่ะ
หรือว่าให้ดิฉันเข้าไปทำแทนดีคะ?
!?
มองเห็นแต่อนาคตที่แย่ๆ เท่านั้นนี่นา!
ไม่เอาค่ะ!
ไม่เป็นไรค่ะ
ดิฉันมีความคิดค่ะ
นั่นแหละค่ะ คุณเควจึก
คุณหลิงหลินคะ!
คุณหลิงหลิน
มาแล้วค่ะ!
...พอเห็นในที่สว่างๆ แล้วมันสกปรกขนาดนั้นเลยเหรอ!?
แล้วดอกไม้ล่ะคะ...?
บาดเจ็บไหมคะ?
รอยเปื้อนสีแดงนั่น...เป็นเลือดหรือเปล่าคะ?
หืมม์ ช่างน่ารำคาญจริงๆ เลย...
อะไรน่ะ? ชุดที่ดูโทรมๆ นั่นน่ะ
เอามาให้ดูหน่อยสิ!
ไม่นะ... ใบหน้ามีบาดแผลเหรอคะ?
แผนการของคุณเรรินนี่...!?
จากเรริน ลูกสาวน้อยตระกูลคิ
ขออนุญาตกล่าวทักทายต่อพระบาทสมเด็จพระราชาธิบดีทั้งสองพระองค์ค่ะ
ต่อเนื่องจากฉบับเดือนกรกฎาคม ZEROUM ที่วางจำหน่ายวันที่ 28 พฤษภาคม
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/11)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
ตำรับปริศนา หมอยาแห่งวังหลัง
ยมลแห่งยมโลก
เสียงรำพึงจากหมอยา บันทึกไขปริศนาแห่งวังหลังของเหมาเหมา
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
ตำนานดาบและคทาแห่งวิสตอเรีย
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
การปฏิวัติของสาวน้อยหนอนหนังสือ
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
บริษัทจำกัด แมจิลูเมียร์
