สี่สิบแปดตอน
เม๊ะ
นางร้ายธรรมดาๆ ค่ะ~ ศึกชิงบัลลังก์ของโฮริมิยะ โชสุ
น่ารำคาญชะมัด!!
มังงะ: โอ ยูชิ เกงกิ นากามุระ ซัตสึกิ ต้นฉบับ: นากามุระ ฮายาเตะ ตัวละครต้นแบบ: ยูกิยะ
คุณโฮริมิยะ เรย์รินไม่รับจดหมายเหรอคะ...!?
ดังนั้นก็ต้องคุยกันโดยตรง
จดหมายที่ตั้งใจเขียนมาทั้งวันทั้งคืนน่ะเหรอคะ?
จะไปได้ยังไงกันล่ะคะ!
ตัวดิฉันเองที่สำนึกผิดน่ะนี่แหละที่โง่ไป
จะไม่คุยกับคุณโฮริมิยะ เรย์รินอีกแล้วค่ะ
ทั้งที่ว่ามีข้อมูลที่เกี่ยวกับชีวิตของคุณโฮริมิยะ เรย์ริน แถมถ้าจำเป็นก็ตั้งใจว่าจะให้การด้วยนะคะ!
ไม่เอาแล้วค่ะ!
ถ้าอยากได้ความร่วมมือของดิฉัน ก็ต้องมาขอจากทางคุณโฮริมิยะ เรย์รินเองสิคะ!
คุณโฮริมิยะ เรย์รินต้องเป็นฝ่ายมาขอโทษสิคะ!
เป็นอย่างนั้นเลยค่ะ
ขอให้คุณโฮริมิยะแสดงใบหน้าให้ดิฉันดูสักหน่อยได้ไหมคะ
ถ้าไม่ได้รับคำตอบตกลง ดิฉันก็จะไม่ขยับตัวเลยนะคะ...!
โอ๊ะโอ้ นั่นแย่จังเลยนะคะ
ถ้าอย่างนั้นก็ต้องตั้งใจแต่งตัวให้ดูดีหน่อยแล้วล่ะค่ะ
จะรอให้ฉันไหมคะ?
พั่บ...
มันผ่านไปได้ง่ายกว่าที่คิดไว้นะคะ!
คุณเรย์รินไม่เสียเวลาไปกับการเตรียมตัวเลย
นั่นหมายความว่า
"รออยู่ที่นั่นไปตลอดชีวิตเลยนะ"
ใครที่ไม่มาจนถึงชาติหน้า!
กลับมาพร้อมกับอะไรมากมายขนาดนี้เนี่ย!
ไปกลับมาหลายรอบน่าสงสารจริงๆ
ตัดขาดความสัมพันธ์เลยนะ!
ได้ยินเสียงมาจากในที่ที่ไม่มีใครอยู่เลย แปลกจังเลยค่ะ
แควะ...
...แต่ว่านะ
การให้ไปหาคุณเรรินนี่มัน
ไม่สมเหตุสมผลเลยไม่ใช่เหรอคะ?
นี่มันเสียงร้องครวญครางสไตล์คุณเคง็ตสึเลยนะคะ
ถ้าไปถึงแล้วโดนปฏิเสธอีกรอบ คราวนี้คงจะทนไม่ไหวแน่ๆ
ดังนั้นก็เลยอยากให้คุณมาหาจากทางนั้นน่ะค่ะ
นี่เป็นการอ้อนที่ค่อนข้างจะโจมตีมากเลยนะ
คุณเรรินควรจะชอบคุณเคง็ตสึแบบนี้ไม่ใช่เหรอคะ...
กลิ่นหอมมาจากห้องครัว...ถึงเวลาอาหารแล้วสินะ
กู๊
ถ้ายังคงถกเถียงกันไปมาแบบนี้ ก็มีแต่จะทำให้เหนื่อยเปล่า
ถึงจะพาคุณเอสึคิออกไปแล้ว แต่ถ้าไม่มีเจตนาที่จะขอโทษก็คงไร้ความหมาย
สู้...ดุคุณเรย์รินให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยดีกว่า
คุณเรย์รินได้ปลีกตัวออกมาแล้วกักตัวอยู่ที่ศาแล้วนะคะ
แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่า...ค่ะ!
ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็ตาม
ถ้าสาวใช้จากตระกูลอื่นมา
จะดุคุณหนู
เดี๋ยวนี้ก็จะถูกส่งเข้าคุกทันที
อย่างน้อยถ้าเป็นสาวใช้ของตระกูลโฮริมิยะ...
หรือถ้ามีบุคคลระดับสูงที่สามารถสั่งสอนคุณเอสึคิได้อยู่ที่ไหนสักแห่งก็ดีค่ะ
พันธสัญญาของลูเชกับชิโระ
นี่มันพูดกับตัวเองนะ
บ่อน้ำข้างหน้าเนี่ย เป็นเส้นทางหลบภัยฉุกเฉินนะ ได้เรียนรู้มาตอนที่ฝ่าบาทจักรพรรดินียังอยู่เลย
เขาบอกว่าถ้าเดินผิดทาง อาจจะเผลอไปเจอท่านที่น่าเคารพที่ศาลากลางก็ได้นะ
!?
มิฟุโมะ ยูยะ
หมายความว่ามันเป็นทางลัดที่ใช้สำหรับพระจักรพรรดิกับพระสนมมาพบกันสินะ...!
...เหรอ
ไม่ได้ยินชัดเลยค่ะ
ร่างของอาเซอิชิยะที่ประกาศตัวเป็นคู่หมั้นของอโร่เนี่ยนะ!?
วันที่ 26 ธันวาคม (วางแผงวันศุกร์!!
ก็นึกขึ้นได้เองว่าต้องมาตรวจดูสักหน่อย
ถึงจะไม่ได้ยินชัดๆ แต่ก็อยากให้คุณเคง็ตสึของเราใช้ทางนั้นในการฝึกซ้อมหนีภัยจังเลยค่ะ
แย่จังเลยถ้าเผลอไปโดนท่านที่น่าเคารพดุเข้าล่ะก็
......แย่จังเลยค่ะ ถ้าบังเอิญไปเจอท่านที่น่าเคารพเข้าล่ะก็
ก็อย่างว่าสิคะ ในฐานะมนุษย์แล้วมันก็ควบคุมเรื่องบังเอิญไม่ได้นี่นา
ริริ
เธอน่ะผมแดงนี่ถูกจับตามองง่ายนะ
!
เธอน่ะมีประวัติแล้ว ถ้าเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน การลงโทษก็จะหนักขึ้นไปอีก
หลังจากนี้ให้ฉันจัดการเอง เธอนอนพักผ่อนเถอะ
...ถึงจะเป็นสายตระกูลฟูจิโอะ แต่ว่า
ไม่สามารถโน้มน้าวคุณนายได้เลย แถมยังลากเธอจากบ้านอื่นเข้ามาอีก น่าเสียดายจริงๆ
ก่อนที่จะใช้บ่อน้ำ ก็ต้องมีการเตรียมการต่างๆ เสียก่อน
งั้นก็
คุณฟุゆคิ
ฉันก็เพิ่งนึกขึ้นได้เหมือนกันค่ะ
ข้างหน้านี่มีห้องเก็บของที่เก็บข้าวของส่วนตัวของสาวใช้ที่ผ่านการฝึกฝนมาแล้วใช่ไหมคะ
ในนั้นก็มีชุดและผงย้อมผมของสาวใช้ชั้นในด้วยค่ะ
สาวใช้ตระกูลอาคาที่ผมแดงและมีประวัติจะเข้าใกล้ศาของตระกูลโฮริมิยะ แม้แต่สาวใช้ชั้นสูงก็ยังระแวดระวังค่ะ
...ถ้าสวมชุดสีฟูจิที่ได้รับจากคุณเรย์รินแล้ว
แต่ถ้าเป็นสาวใช้ชั้นในผมดำที่ไปเสิร์ฟอาหาร ก็คงไม่มีใครสนใจหรอกค่ะ
บางทีก็อาจจะไม่มีใครสนใจเลยก็ได้นะคะ
ด้วยเหตุผลแบบนั้นแล้ว จะมาแต่งตัวแบบไม่คิดอะไรเลยไม่ได้นะคะ ชุดสีเหลืองทองน่ะ
ไม่ได้หมายความว่ากำลังทำตัวอ่อนน้อมนะคะ
ชุดสีเงินแดงที่คุณเรย์รินเย็บให้ด้วยมือเองน่ะ มันก็เป็นของล้ำค่าเหมือนกันนะคะ
ก็จริงนะ
ทางคุณสิคะ
...ดื้อรั้นเชียว
ถ้าพูดถึงความดื้อรั้นเนี่ย พวกคุณหนูของเรานี่แหละที่มากที่สุดเลยค่ะ
สู้ๆ นะคะ
กู๊
โย
คุลมเมอร์
นุนุ
กลับ
...นี่นะ
จะไปถึงไหนกันยะ
กลับบ้าน!
รีบหันกลับมาซะ!
ผู้หญิงที่มาบุกถึงที่ศาแบบกะทันหันนี่
จะขอคืนดีกับคุณเรย์รินให้ดูเลย
ตอนที่พยายามขู่ด้วยไฟให้ไล่ออกไป...
แง้ว
ถ้าจะโจมตีด้วยไฟก็เชิญเลย
ก่อนที่จะกลายเป็นไฟดารุมะ ฉันจะทุบหัวคุณให้แหลกเลย
ผู้หญิงคนนี้เอาจริงแล้วนะ...!
หลังจากนั้นก็ถูกปิดตา แล้วน่าจะถูกพาออกไปที่ไหนสักแห่งในสวนลิเชนเลยค่ะ—
เชิญเข้ามาข้างในค่ะ
มะ ไม่นะ! บ่อน้ำเก่าสำหรับทรมานด้วยแมลงเหรอ!?
ในตำหนักหลังมีบ่อน้ำมากกว่าสองร้อยบ่อ รวมทั้งบ่อที่แห้งแล้วด้วยค่ะ
บ่อบางส่วนของพวกเราถูกออกแบบให้เป็นทางเข้าออกของอุโมงค์ใต้ดินด้วยค่ะ
หมายความว่าจะพาไปตามอุโมงค์ใต้ดิน ไปหาคุณเรย์รินแห่งตระกูลโฮริมิยะใช่ไหมคะ?
จะลงไปเองไหมคะ
เอาล่ะค่ะ
ถ้าเป็นแบบนี้ น่าจะสู้ให้ดื้อรั้นกว่านี้อีกหน่อย
ปล่อยออกมา!
กรุณาปล่อยออกมาด้วยค่ะ คุณแม่!
หรือจะถูกลากลงไปโดยพวกเราคะ
...เพราะว่ามันมืดและแคบ เลยไม่ชอบสถานที่แบบนี้ค่ะ
นี่! บอกว่าจะกลับแล้วไม่ใช่เหรอคะ!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/11)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เสียงรำพึงจากหมอยา บันทึกไขปริศนาแห่งวังหลังของเหมาเหมา
ตำรับปริศนา หมอยาแห่งวังหลัง
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
ตำนานดาบและคทาแห่งวิสตอเรีย
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
การปฏิวัติของสาวน้อยหนอนหนังสือ
ยมลแห่งยมโลก
แบล็คโคลเวอร์
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
