ถึงจะดูเหมือนผู้หญิงร้ายกาจก็ตามทีนะคะ~ เรื่องราวแห่งนกผีเสื้อฮินะมิยะ
ทำไมนะ...
คุณที่แสนจะดุดันนี่ หนูชอบมากเลยค่ะ แต่ว่ามันมากเกินไปหน่อยนะคะ
สิ่งที่เรย์รินตัดสินใจคือ...!?
ดูเหมือนว่าจะพักผ่อนไม่ได้เลยนะคะ
ให้เหล่าคุณวชิช่วยดูแลและพักผ่อนให้ดีนะคะ
ห๊ะ!?
ปล่อยลงมาสิคะ~!
ซะ
คุณอุตาบุคิคะ เดี๋ยวจะเอาออกให้นะคะ
หนีออกไปได้ไหมคะ?
...พอแล้วค่ะ...
ตั้งใจให้ดีนะ
เพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีของพี่สาวใช่ไหมล่ะ?
...แล้วก็พวกนอกคอกที่พยายามจะฆ่าคนเพราะความเข้าใจผิด
เหมือนกับพวกที่ทำร้ายคุณมายูชิโระนี่เลย
...“เพลงนกกระจิบรำกระเรียน”
“เพลง” “นกกระจิบ” “รำ” “ชิโระ”
นี่จะเป็นการตั้งชื่อจากตรงนั้นเหรอ?
...ใช่แล้ว
เสียงนกร้อง ปีกนางแอ่นร่าย
นกตัวเมียกำลังร้องเพลง
ตอนที่ห้าสิบสอง
ภาพทิวทัศน์ฤดูใบไม้ผลิที่งดงาม
นางแอ่นกำลังร่ายรำ
ถึงจะดูเหมือน
ผู้หญิงร้ายกาจก็ตามทีนะคะ~
ก็เป็นอย่างนั้นแหละค่ะ~
~เรื่องราวแห่งนกผีเสื้อฮินะมิยะ~
ภาพประกอบ: โอ ยูชิ
ต้นฉบับ: นากามูระ ซาคุระ
แนวคิดตัวละคร: ยูกิยะ
บ้านเกิดของแม่อยู่ใกล้กับทิศตะวันออกที่ดูแลฤดูใบไม้ผลิของดินแดนเหนือ
แม่รักฤดูใบไม้ผลิที่บ้านเกิดของท่าน
ตระกูลคุโรโนะะ ดินแดนเหนือ
ฤดูใบไม้ผลิที่ไม่เคยมาเยือนอีกเลย
ตระกูลไอ ดินแดนตะวันออก
สมบัติที่รวบรวมมาจากทั่วประเทศเลยนะ
มีอะไรที่ดึงดูดความสนใจของภรรยาบ้างไหม
ขออภัยค่ะ...
มาเยี่ยมลูกแล้วใช่ไหม
8
8
8
อย่างนั้นเอง
● ● ● ● ● ● ●
แสงเทียนในใจของตระกูลคุโรโนะะ ส่องสว่างให้เพียงคนเดียว
พ่อไม่รักลูกสาวที่ดึงดูดความสนใจของภรรยาที่รักไม่ได้เลย
คุณพี่สาวบูโชเหรอคะ?
ไปทางไหนเหรอคะ...
อ๊ะ
อาาา
โอ้
โอ้
โอ้
คุณแม่...
คุณแม่คะ...
“คุณพี่สาวบูโช”
พูดไม่ชัด
น่าอายจัง
ชิโระเจอเข้าแล้ว
หนาวไหม รีบออกมาเถอะนะ
กลับเข้าห้องกันเถอะ
อ๊ะ พี่สาว...
เป็น "บุโชว อเนซามะ" ก็ได้ค่ะ
โตเป็นผู้ใหญ่ด้วยความเร็วของเธอก็พอ
คงจะออกเสียง "อเนชิ" ยากสินะคะ?
ฉันชอบวิธีเรียกที่อ่อนโยนของเธอนะ
...บุโชว อเนซามะ
เธอนี่เป็นน้องเล็กแท้ๆ แต่กลับดูซุ่มซ่ามจังเลยนะ
แต่ว่า... ถึงกับโดนพี่สาวดุด้วย...
ก็แค่ร้องไห้ออกไปว่า "ช่วยด้วย" อย่างตรงไปตรงมาก็พอ
ฉันจะไปช่วยให้แน่ใจเลย
ในคฤหาสน์ของตระกูลคุโรโนะะที่เย็นเฉียบนั้น
ไม่เป็นไรนะ ถ้าอยู่ด้วยกันก็ไม่น่ากลัว
มีเพียงมือของพี่สาวเท่านั้นที่อบอุ่น
ทอง
พี่สาวผู้รักงานฝีมือได้นับช่างตีเหล็กและช่างประดิษฐ์เป็นอาจารย์
อยากจะเป็นช่างฝีมือจัง...
แต่ว่าพี่สาวอายุสิบแปดแล้ว
ก่อนถึงการเปิดวังฮินะมิยะ ตระกูลคุโรโนะะก็เริ่มเคลื่อนไหวในการคัดเลือกผู้สมัครสาวน้อยฮินะ
คุณมายูชิโระนี่อาจจะแก่เกินไปหน่อยไหมนะ
ถ้าเป็นเรื่องสายเลือด ลูกสาวของฉันก็...
หลังจากผ่านการต่อรองภายในตระกูลคุโรโนะะแล้ว--
ก็ยังมีโอกาสในสายรองอยู่
ถ้าลูกสาวได้เป็นสาวน้อยฮินะ ภรรยาก็คงจะดีใจสินะ
ให้มายูชิโระเข้าวังฮินะเพื่อฝึกฝนมารยาท
ถ้าให้เธออยู่ในฐานะลูกสาวญาติห่างๆ แล้วมาเป็นผู้ฝึกหัดนางกำนัลก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไร
ท่านพ่อจึงให้พี่สาวได้เรียนรู้จากพระสนมผู้ชาญฉลาด เพื่อทำให้การได้รับเลือกของพี่สาวกลายเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นแล้ว
ด้วยเหตุนี้ การที่พี่สาวจะได้ไปเมืองหลวงก็เป็นที่แน่นอนแล้ว
จะไปแล้วนะคะ
...ขอให้คุณพี่สาวที่เมืองหลวงปลอดภัยนะคะ...
...
ใช้ "อเนซามะ" ก็ได้ค่ะ
ฉันไม่เป็นไรค่ะ
เธอนั่นแหละ ต้องร่าเริงและใช้ชีวิตให้ดีนะ
♡
ค่ะ...
ค่ะ
คุณพี่สาวคะ ขอให้คุณแข็งแรงนะคะ
จะพูดว่า "อย่าทิ้งฉันไปเลย" ไม่ได้เลยค่ะ
มือของพี่สาวที่คอยให้ความอบอุ่นแก่ฉันนั้น
จะต้องถูกโอบอุ้มไว้ในมือของใครที่อบอุ่นกว่านั้น
แสงเทียนของฉันก็ส่องสว่างให้เพียงแค่พี่สาวเท่านั้น
ถ้าพี่สาวมีความสุข ฉันก็มีความสุขด้วย
ขอให้ไปอย่างปลอดภัยนะคะ คุณพี่สาวไมโช
พี่สาวกลับมาที่เกาะเหนือได้ไม่ถึงครึ่งเดือน
ในจดหมายจากคุณพระสนมผู้ชาญฉลาด มีเรื่องที่เหลือเชื่อเขียนอยู่
เพลง... ชิโระ...
พี่สาวถูกนำเข้าวังหลังและถูกทำ "พิธีเอ็นจิน" ในช่วงที่คุณพระสนมผู้ชาญฉลาดไม่อยู่
นักบวชได้ทำการรักษาและปล่อยเธอออกมานอกวังหลัง
เพราะเหตุนั้นเอง ทำให้การที่คุณพระสนมผู้ชาญฉลาดทราบเรื่องก็ล่าช้าออกไป
เมื่อกลับเข้าวังหลัง พี่สาวก็อยู่ในอาการหนัก
หมอที่รักษาคนบาปแบบนี้หาได้มีในเมืองหลวงไม่
ดังนั้นจึงรีบพาเธอกลับบ้านเกิด...
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่...!
ท่านพ่อ! ต้องระดมกำลังทั้งหมดเพื่อสืบหาความจริงให้ได้สิคะ!
ท่าน...พ่อ...?
ไว้ก่อน ให้ปล่อยลูกสาวคนนั้นไปก่อนเถอะ
ถ้าจดหมายเป็นเรื่องจริง ลูกสาวคนนี้ก็คือภัยพิบัติของตระกูลคุโรโนะะแล้ว
ท่านพ่อได้เริ่มเคลื่อนไหวเพื่อปกปิด "เรื่องไม่ดี" นี้แล้ว
พระมารดาของฮ่องเต้ เซ็นเย่า มาจากตระกูลคุโรโนะะ
หลังจากที่พระสนมผู้ชาญฉลาดถูกส่งไป ก็มีการสั่งห้ามปากโดยพระราชินีผู้เป็นพระมารดาของฮ่องเต้
นับจากนั้น ชื่อของพี่สาวก็กลายเป็นสิ่งต้องห้าม
ทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับลูกสาวคนนั้น ให้จัดการกำจัดให้หมดเลย
ต้องเก็บจดหมายและผลงานของพี่สาวไว้ให้ได้!
กระจกนี่จะให้เธอนะ
นี่คือลวดลายดอกหิมะที่นำมาเป็นแบบค่ะ
ดาบนี่ ถ้ามีโอกาสอยากให้ช่างในวังหลังช่วยดูให้หน่อยค่ะ
จริงเหรอคะ!?
พวกนางที่จะทำตุ๊กตาหิมะคงจะประหลาดใจกันหมดแน่ๆ เลยค่ะ
แต่ว่าสักวันหนึ่ง...
สักวันหนึ่ง...อยากจะทำชิ้นงานที่น่าจะถือเป็นสมบัติของประเทศแล้วถวายแด่ฝ่าพระบาทและองค์ชายค่ะ
ใช่แล้วล่ะ
ถ้าหากว่ามันสามารถส่องสว่างจิตใจของประเทศและผู้คนได้ด้วยความงดงามนั้น
คงจะน่าภาคภูมิใจมากเลยนะคะ
ทำได้ค่ะ คุณพี่สาวไมโช!
ฉันรู้ว่าใครคือคนที่พี่สาวอยากจะส่องแสงให้มากที่สุด...
เธอนั่นแหละ เป็นเด็กน้อยเถอะ
พี่สาว...ยัง...ยังมีชีวิตอยู่ค่ะ...
อย่างน้อยก็...ให้เห็นใบหน้าก่อน...
ยูคิฮานะ...ลวดลายที่สวยงามราวกับฤดูใบไม้ผลิแม้จะอยู่ในฤดูหนาว
ท่านแม่...!
ดอกไม้ของแม่
อย่างน้อย...ก็ให้หมอรักษาหน่อยเถอะ...
การรักษาด้วยมือของคนที่ไม่ใช่มืออาชีพนั้น ทำให้แผลไหม้แย่ลงไปอีก
ไม่สิ
สำหรับคนที่ไม่เคยมีอยู่ ก็ไม่จำเป็นหรอกค่ะ
เพลง... ชิโระ...
คำพูดของคุณพี่สาวนี่ เหมือนจะกลายเป็นคำสั่งเสียไปแล้วนะคะ
ไม่จำเป็นต้องฝืนพูดออกมาก็ได้ค่ะ
กลัวจังเลยค่ะ
ขอให้คุณหายดีไวๆ นะคะ...
หนองที่น่ากลัวมาก ถึงแม้จะใช้กานพลูแล้วก็ยังไม่ดีขึ้น แถมยังมีไข้สูงอีกด้วย
ช่วยด้วยค่ะ!
ถ้ามี "เรย์มะ" ยาแก้แผลไหม้สูตรลับที่ช่างตีเหล็กใช้เป็นประจำล่ะก็...
แบบนี้แล้วคุณพี่สาวจะ... เป็นอะไรไปนะคะ!
เช่นนั้นก็ต้องไปที่เมืองหลวง...!
คือว่า... เราหา "เรย์มะ" ไม่ได้เลยค่ะ
ตามที่พ่อค้าเร่บอกมา พวกเขากำลังกว้านซื้อกันอยู่ที่เมืองหลวงเลยล่ะค่ะ...
แต่ถึงแม้ในเมืองหลวงก็ไม่มีเลย
มีใครบางคนกว้านซื้อ霊麻ไปหมด
มันควรจะเป็นสมุนไพรที่คนไม่ค่อยรู้จักนี่นา...
เหลือแต่ของไร้ค่าแบบนี้เท่านั้นเองค่ะ...
นี่มันใครกันเนี่ย!?
ขอบคุณมากเลยค่ะ...!
ถ้ามี霊麻แม้แต่น้อยนิดเดียว...
คุณพี่สาวคะ
รอตรงนี้นะคะ...
คุณพี่สาวไมโช...?
พี่สาวคะ
อ๊ะ
...เย็นจังเลยค่ะ
คุณพี่สาวคะ...
เย็นเฉียบ
มือของคุณพี่สาว
มันแปลก
ปกติแล้ว
จะอบอุ่น
แล้วก็ช่วยทำให้มือของฉันอุ่นด้วย...
แคว๊ก
ชิโระ
เรย์มะ... พอแล้วล่ะค่ะ
โคปุ
อย่าร้องไห้สิ
ใช้ชีวิตให้มีความสุขนะ
รักนะคะ
ไมโช
ปกติแล้ว ตอนท้ายจดหมายก็จะเขียนแค่ว่า "จากพี่สาว" เท่านั้นเองนะคะ
โทชิ
อา
ที่จงใจใส่ชื่อลงไปน่ะ
อา
สองศูนย์ศูนย์แปดศูนย์ศูนย์
เพราะว่าข้อความนี้มันสำคัญขนาดนั้นเลยนี่นา
อา...
คำสั่งเสียเลยนี่นา
อ๊าาาาา
อ๊าาาาา
ทำไมถึงไม่อยู่เคียงข้างให้
ทำไมถึงไม่เป็นคนสองคนอยู่ดูแลคุณพี่สาว
ทำไมถึงไม่พยายามฟังเรื่องราวของคุณพี่สาว
ทำไมคุณพี่สาวถึงต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วย
ทำไมพ่อกับแม่ถึงทอดทิ้งคุณพี่สาว
ทำไม
ทำไม
จะไม่มีวันให้อภัย
ถึงแม้จะเป็นความเข้าใจผิดก็ตาม
คนที่พรากชีวิตของพี่สาวไป
จะไม่มีวันให้อภัยเด็ดขาด
เรย์มะ
คนที่กว้านซื้อ
เรย์มะไป
ตระกูลคูราอิที่ทอดทิ้งพี่สาว
ตัวฉันที่ไม่เป็นประโยชน์นี่เอง
คุณพี่สาวบอกว่า "อย่าร้องไห้สิ"
ฉันที่ทำให้คุณพี่สาวต้องอยู่ตามลำพัง ไม่มีสิทธิ์ที่จะร้องไห้เลยค่ะ
ชีวิตที่เหลือของฉัน จะใช้เพื่อตามหาตัวการที่ทำร้ายคุณพี่สาวค่ะ
จะฆ่าให้ให้ได้เลย!
...จุดจบของความตั้งใจนั้น
ก็มาเป็นแบบนี้
คำสั่งเสีย...ถึงกับไม่มีแม้แต่ปากกา ใช้ปลายนิ้วที่เปื้อนเลือดหนอง...
เพียงแค่...
คิดถึงฉันไปจนถึงวินาทีสุดท้าย
อย่างอ่อนโยน...
เป็นคนที่ดีงามจริงๆ...
ช่วย...ทำให้ฉันจบลงทีเถอะค่ะ
ฉัน...เหนื่อยแล้วค่ะ
ไร้พลัง ไร้เหตุผล
คนที่สำคัญได้จากไปแล้ว แต่ตัวฉันกลับยังมีชีวิตอยู่
อืมม
อยากจะลงโทษต้นตอให้ได้ แต่ก็ทำไม่ได้เลย
ทรมานและโกรธแค้นเหลือเกิน
ถึงอย่างนั้น
ไม่ค่ะ
เพราะอย่างนั้นเอง ถึงไม่ควรจะปรารถนาความตายด้วยตัวเองหรือคะ?
เพราะว่าคุณพี่สาวเขียนทิ้งไว้ว่า "ใช้ชีวิตให้มีความสุขนะ"
คุณได้รับมอบหมายให้ "มีชีวิตอยู่" ค่ะ
อา... ตอนนี้ฉันกำลังโกรธคุณอุตาบุคิอยู่
ที่กำลังจะสละชีวิตของตัวเองน่ะค่ะ
ตอนนี้ตัวฉันที่อ่อนแอของฉันมันทับซ้อนอยู่กับคุณอุทสึบิกะ
ฉันรู้ดีว่าคนที่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลังมันยากขนาดไหนที่จะได้ใช้ชีวิตอย่าง "มีความสุข"
ในความทุกข์ทรมานที่ไม่มีวันจบสิ้น ความตายมันดูเหมือนจะเป็นทางรอด
ฉันเองก็มาอยู่ที่ตรงนี้ได้ เพราะการที่ได้เหยียบย่ำคนที่สำคัญของฉันไป
แต่ว่าคุณแม่
ท่าน
ปรารถนาให้ฉันมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุขจนถึงวาระสุดท้าย
ดังนั้นฉันจึงต้องมีความสุขให้ได้ค่ะ
ทุกคนต่างก็มีนรกของตัวเอง
จะต้อง
ไม่ควรจะไปยุ่งด้วย...ถึงอย่างนั้นก็ตาม
คุณอุทสึบิกะ คุณเองก็เช่นกันนะคะ
อยู่ต่อไปไม่ได้
ถ้าไม่ระบายความรู้สึกออกไป
ก็ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ใช่เหรอคะ
ไม่ว่าจะเจ็บปวดแค่ไหน ไม่ว่าจะพยายามทำอะไร
ไม่ว่าจะพยายามล้างแค้น หรือพยายามจะปล่อยวางก็ตามค่ะ!
จงมีชีวิตอยู่เถอะ คุณคูราอิ
อุ่นจัง... มือนี้
คุณอุตาบุคิก็เก่งเรื่องอ้อนเก่งไม่เป็นสินะคะ
ไม่เป็นไรค่ะ จะอยู่เป็นเพื่อนเอง
ก่อนอื่นต้องขอโทษที่ทำผิดวิธีก่อนนะคะ
เวลาแบบนี้ต้องพึ่งพาคนรอบข้างสิคะ
แล้วก็ต้องขอความช่วยเหลือด้วยนะคะ
เหมือนกับคุณพี่สาวของฉันเลย...
ถึงจะเป็นน้องเล็ก แต่เธอก็ซุ่มซ่ามแปลกๆ นะ
ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าอยู่ด้วยกันก็ไม่น่ากลัว
คุณพี่สาวคะ คุณพี่สาว
ว่าแต่...มีประโยคที่อยากจะพูดอยู่พอดีเลยค่ะ
เจอแล้วค่ะ คุณอุตาบุคิ
หนาวไหมคะ
ออกมาเร็วๆ สิคะ
“น่าสงสารนี่นา จะช่วยให้เอง”
คุณพี่สาวมายะเทร
“รีบๆ พูดมาสิว่า ‘ช่วยด้วย!’”
พูดออกไปตรงๆ ว่า "ช่วยด้วย"
แล้วก็ร้องไห้ออกมาก็พอ
ฉันจะไป
ช่วยให้เองค่ะ
มายาเทะ
……อืมม
คุณพี่สาว...
...ช่วยด้วย!
คุณพี่สาวคะ,
อึก...ทรมานเหลือเกิน...วาระสุดท้าย
แย่จัง...ขอโทษนะคะ
มายาเทะ คุณพี่สาวต้อง...อย่างน้อยก็ให้ได้หลับอย่างสงบ...ความภาคภูมิใจ...อึก!
เอา...กลับคืนมาให้ได้
ก่อนอื่นเราต้องหนีจากที่นี่ให้ได้ก่อนค่ะ
ค่ะ...จะต้องเอาคืนให้ได้แน่นอนค่ะ
...ทำไมถึงมาทำแบบนี้ให้ล่ะคะ
ชู เคว็ตสึกิ เป็นผู้หญิงแบบนี้เลยเหรอคะ
นางร้ายที่ถูกตำหนิจากคุณฮินามิยะ
ถึงแม้ว่าจะแทบไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์กันเลย
แต่ทำไมถึง
คุณหวง หลิงหลิน ถึงได้ปรารถนาให้เจอเรื่องแบบเดียวกันล่ะค่ะ
เรื่องเดียวกันเหรอคะ
ใช่ค่ะ
คุณหวง หลิงหลิน ถูกทุบหัวแล้วถูกโยนลงไปในบ่อน้ำที่แคบและมืด
เกือบจะถูกฉัน... ดึงขึ้นมาได้ค่ะ
แล้วคุณเองก็ถูกทุบหัวด้วย
ดังนั้นค่ะ
ลงไปในก้นบ่อที่แคบและมืดมิด
หลังจากที่ชู เคว็ตสึกิ ดึงขึ้นมาได้ ก็ถือว่าเจอเรื่องแบบเดียวกันแล้วค่ะ
ถูกจมอยู่ถึงสามปีเลยนะคะ
เอาล่ะนะคะ จะดึงขึ้นมาด้วยการนับหนึ่ง สอง สาม ค่ะ
มาส่งเสียงออกมากันเถอะค่ะ!
ฉันชอบวิธีที่คุณเรียกฉันแบบอ่อนโยนของคุณนะคะ
ค่ะ
หิมะที่จับตัวแข็งจะละลาย แล้วก็เต็มไปด้วยแสงสว่าง!
จะติดตามต่อ... ต่อไปค่ะ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/34)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
ตำรับปริศนา หมอยาแห่งวังหลัง
เสียงรำพึงจากหมอยา บันทึกไขปริศนาแห่งวังหลังของเหมาเหมา
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
ตำนานดาบและคทาแห่งวิสตอเรีย
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
การปฏิวัติของสาวน้อยหนอนหนังสือ
ยมลแห่งยมโลก
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ
