ตอน 48: Chapter 48

ตอนนี้คุณ

ไม่เหมาะกับนักรบเลย

ทิ้งดาบเดี๋ยวนี้เลยนะ

หือ

หือ

หึ

อเรียนเมเปิ้ลมาแล้ว ฉากแรกของวัน

ท่านอัศวินกระดูก ออกไปเที่ยวโลก

บทที่ 48 อเรียนกับอีบิน

มังงะ: ซาวาโนะ อากิระ

ต้นฉบับ: ฮาคาริ เอ็นกิ ตัวละครต้นแบบ: เคจ

ฟู่วววว...

หมายความว่า "ไม่เหมาะกับนักรบ" งั้นเหรอ

ไม่สนหรอกน่า เรื่องแค่นั้น!

อีกอันนึงได้ไหมคะ!

อ๊ะ ถูกจับได้แล้ว

ฟุฟุ ถ้าเป็นอารินจังสมัยก่อนนะ

ช่างเรื่องนั้นไปก่อน รีบตั้งท่าหน่อยสิ

คงจะตื่นตระหนกไปแล้วล่ะ

พี่อีบิน

ค่ะ ๆ ♡ งั้นก็...

คราวนี้จากทางนี้บ้าง—

อึก

อึ๊ก

ก็อย่างที่คิด แพ้การประมูลอีกแล้ว

อั๊ก...

ถอยออกไปก่อน...

หนีไปไม่ได้นะ♡

กุฮั่ก

การประลองจำลอง รอบนี้ฉันชนะอีกแล้ว!

วันนี้เราเลิกกันแค่นี้เถอะนะ

เอ๊ะ? ได้ยินไหมคะ?

อารินจัง?

อารินจัง~

นั่นน่ะเหรอ ตอนที่ฉันเป็นนักรบ

มือใหม่น่ะ

อย่าหยุดเวทมนตร์กันนะทุกคน!

ค่ะ!

จากที่ไหนสักแห่งก็ปรากฏตัวขึ้นมา

ภารกิจระดับสุดยอดที่ยากที่สุดครั้งแรก

คือการปราบอสูรเวทที่ไม่รู้จัก

พวกเรากำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่เสียเปรียบ

!?

ดูเหมือนจะชะลอได้ทันนะ

ที่เหลือฝากด้วยนะ

แก๊—

แก๊—

อีบิน

จากตรงนั้น

ฝ่ายตรงข้าม ฝ่ายเดียวเลยนะ

พี่สาวของฉัน

ก็บดขยี้อสูรเวทที่เราสู้ลำบาก

ตอนนั้นฉันมองดูพี่สาวแบบนั้นแล้วก็...

มีความชื่นชมอย่างแรงกล้า

อารินจัง ไม่เป็นอะไรเลยสินะ

ตั้งเป็นเป้าหมายไว้แล้ว

เหนื่อยหน่อยนะ!

นูต...

ทาใบไม้ที่นำมาแปะแล้ว...นะ

แบบนี้ก็ใช้ได้แล้ว

เพื่อการฝึกพิเศษ ก็มาที่

เมเปิ้ลได้สี่วันแล้วนะ...

ไม่รู้ว่าสู้ไปกี่ครั้ง แพ้ไปกี่ครั้งแล้วนะ...

แผลเล็กแผลน้อยนี่มันไม่หยุดเลยนะ

จนถึงตอนนี้ ถึงจะบาดเจ็บจากการซ้อมกับคุณแม่

ก็เพราะว่าอาร์คใช้ [รักษา] ให้ เลยรู้สึกแบบนี้มานานแล้ว

เรื่องการรักษา ฝากไว้กับฉันเถอะ!

อึ๊ก... สมุนไพรซึมเข้า...

อ๊ะ ก็อย่างที่คิด อยู่ตรงนี้เอง

สมัยที่เป็นมือใหม่ก็

สถานที่ที่มองเห็นหมู่บ้านได้ทั้งหมดแบบนี้

เป็นที่โปรดของอารินจังสินะคะ

ค่ะ ฮอทฮันนี่มิลค์

พี่อีบิน ขอบคุณค่ะ

พี่...อี...บิน~

—ขอโทษนะ

อะไรเหรอ?

พี่สาวก็มีภารกิจนี่นา

ไม่เป็นไรหรอก

ก่อนที่อารินจังจะติดต่อมา

คุณแม่ก็ติดต่อมาแล้วนี่นา

ฝากอาริอันด้วยนะ

โอเค

ฉันก็ยื่นเรื่องลาพักร้อนระยะยาวแล้วนี่นา!

จะอยู่กับอารินจังให้เต็มที่เลย!

อ๊ะ...ขอบคุณนะ

ถึงอย่างนั้นนะ อารินจัง

ก็เก่งขึ้นเยอะเลยนะ

ถึงจะบดขยี้ไปแล้วก็ตาม

แต่ก็ไม่รู้สึกดีใจเลยนะ

ได้เห็นเหล่าผู้แข็งแกร่งมากมายใกล้ๆ

ได้สู้และสั่งสมประสบการณ์มา...

—เพราะอย่างนั้นแหละถึงได้รู้...

ความแข็งแกร่งของพี่สาว

ยังไกลอยู่

คิดว่าเข้าใกล้ขึ้นมาบ้างแล้วนะ...

ดูเหมือนจะยังห่างไกลจากเป้าหมายอยู่เลย...

—...

อารินจัง...

ถึงจะชมกันขนาดนี้ก็...

ก็ไม่ได้ชมซะทีเดียวซะหน่อยนะ...

อ๊ะ ใช่แล้ว! เรื่องทางเทคนิคน่ะนะ

เวลาโจมตีแบบนี้ ก็ต้องจัดเต็มไปเลยแบบ แกร๊ง! บว๊า!

พอเข้าประชิดแล้ว ทุกอย่างมันจะดูเป็นชิ้นส่วนไปหมดเลยล่ะ!

—เอ่อ ขอให้ละเอียดกว่านี้อีกหน่อย...

เอ๋! มันก็เข้าใจง่ายอยู่แล้วนี่นา!

ใช่แล้ว... เพราะว่าเป็นพวกที่เคลื่อนไหวตามสัญชาตญาณ เลยอธิบายไม่เก่งน่ะ

อืมมม... รอแป๊บนะ

เอ่อ... อ๊ะ...

อารินจังนี่ เวลาสู้แบบปะปนๆ น่ะ

มีนิสัยถอยออกไปก่อนน่ะนะ

อืมมม... พูดแล้วก็น่าจะใช่

เพราะอยากจะจัดระเบียบสถานการณ์การต่อสู้

ถึงจะเข้าใจว่าทำไมถึงถอยออกไป

แต่มันก็มีบางครั้งที่โดนโจมตีตรงจุดนั้นนี่นา

เมื่อกี้ก็เป็นแบบนั้นเลยล่ะ...

แต่ฉันดันบุกโจมตีมากเกินไป จนโดนสวนกลับบ่อยๆ เลย...

ถ้าเป็นพี่สาวล่ะ จะทำยังไงเหรอ?

จะบุกโจมตีให้ยับ แล้วบิดสวนกลับไปด้วยเลย!

ค่อนข้างจริงจังนะ ดีกว่าไปสู้แบบห่างๆ เยอะเลย ♥

ไม่น่าถามเลย...

นั่นหมายความว่าให้โจมตีใส่คู่ต่อสู้ให้หนักกว่านี้เหรอคะ?

ฮ่าๆๆๆ

การที่อยู่ภายในระยะโจมตีของอีกฝ่ายตลอดเวลานี่มันไม่ปกติแล้วนะ

อารินจังมาหาฉันเพื่ออะไร

เหรอคะ?

—นั่นก็คือ...

อ๊ะ

เพื่อที่จะ "แข็งแกร่ง" ขึ้นใช่ไหมล่ะ

แล้วก็...อาจจะมีวิวที่เห็นได้เฉพาะตรงนั้นก็ได้นะ ♡

รู้สึกเหมือนกำลังรอรับความตายอยู่เลยล่ะ!

ฮ่าๆๆ

โอโคคุ ทามะกุนิ

รีบแจ้งเรื่องนี้ให้คุณโชเมะด่วนเลยนะ

—มาแล้ว!

ต้องรีบซ่อนตัวแล้วล่ะ...

โอ๊ะ? อะไรเหรอ?

มีแค่แกตัวเดียวเองเหรอเนี่ย

—!? แก! อันเดด อมตะ...

ความสามารถในการต่อสู้น่ะ เพียงพอแล้วนะ

แต่ถ้าจะผลิตจำนวนมาก ต้องรวบรวมฐานให้มากกว่านี้อีก

พวกแกนี่มีความรู้สึกเป็นพวกพ้องสูงจังนะ

โดยใช้คุณสมบัติของพวกแก

ถ้าจับ "นักรบ" มาเป็นฐาน ก็น่าจะทำให้กลายเป็นตัวที่แข็งแกร่งได้เลยล่ะ

เจ้าตัวนี้ใช้ได้เลยนะ

แบบเอลฟ์นะ

ยูวววว...

สัตว์อสูรดัดแปลงสินะ โซมะจู

ตอนหน้าจะดำเนินต่อ