ตอน 72: Chapter 72

ย

ไทโช โอชิ โจจิน บทที่ 72 ยักษ์อมตะ

ทุกคน...จะโอเคไหมนะ...

ในสภาพแบบนี้

เข้าใจว่าคุณเป็นห่วงนะ...

แต่ก็บอกไม่ถูกจริงๆ นี่นา...

ตอนนี้ก็ต้องเชื่อไปก่อนแล้วล่ะ

ใช่แล้ว ตามที่คุณอาร์คกับพวกคุณพูดนั่นแหละ

คุณล็อตเตะก็พูดแบบนั้นนะ...

หรือว่าพวกพ้องของคุณอาร์คเนี่ย

เป็นพวกที่จะโดนแบบนี้ได้ง่ายๆ ล่ะ?

ไม่ใช่แบบนั้นหรอกนะ?

อืมมมม

คุณอาร์คจะจัดการด้วยตัวคนเดียวได้

ก็คิดตามที่อยากคิดไปเถอะนะ แต่ว่า

ไม่นะ

ไม่ได้คิดว่าตัวเองเก่งขนาดนั้นหรอกครับ!

ใช่ไหมล่ะ

ถ้าอย่างนั้นก็เชื่อทุกคนเถอะ

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ

แต่ว่า แทนที่จะเป็นเรื่องนั้นล่ะ?

ถ้าพวกเราออกตัวไปแล้วนะ

ไม่ว่าคุณจะอยู่กับใครก็ไม่เกี่ยวกันหรอกน่า!

คุณร็อตเตะ!

คำพูดนั้นมันให้ลางสังหรณ์ไม่ดีเลยนะ!!

พวกเราโดนเรื่องแย่ๆ มาพอสมควรแล้วนะ!!

ฮ่าๆๆ แต่ว่า

ความตึงเครียดที่ไม่จำเป็นมันคลายลงแล้วใช่ไหมล่ะ?

ห๊ะ!! จริงด้วย

พวกคุณอาร์คเนี่ย

ก็แค่ทำในสิ่งที่ได้รับมอบหมายให้ดีๆ ก็พอแล้วล่ะ

ว่าแต่ว่าใกล้จะถึงแล้วนะ

น่านฟ้าของอาณาจักรฮิลค์

งั้นมาใส่พลังกันหน่อยดีกว่า!

อืมมม!

ครับ!

คยึน!

บุกเข้าไปในเมืองครับ...