ตอนที่ 15

คุณชาวเมือง คุณที่อยากจะมาอยู่! 『คุณหนูยักษ์』เล่ม 1 วางจำหน่ายแล้วนะคะ~!! ในเมื่อมาแล้วต้องอ่านให้ได้เลยนะ~!!

ระดับการอพยพ 7 ระดับการอพยพ 7

สูงกว่าปกติ 1 ระดับเลยค่ะ

ชาวบ้านแถวนี้ กรุณาอพยพด้วยนะคะ

คุณหนูคะ!!

เข้าใจแล้วค่ะ!! ตั้งแต่แรกจะเต็มที่เลยนะคะ!

ไม่ว่าจะยังไง คุณก็ใช้ระบบนี้อยู่ดีนี่คะ

ก็รู้สึกฮึกเหิมไปด้วยเหมือนกันนะ...

แต่ที่นี่ต้องจัดการให้เสร็จไวๆ นะคะ!!

ดิฉันมาแล้ววววว...

นี่...

คุณไจปะทะผู้รุกรานไจ!!

...เอ๋อออใหญ่จัง!!

ตอนที่ 15 มาแล้ว! มีเรื่องใหม่ของคุณพ่อค่ะ

มันไม่ใหญ่เกินไปเหรอคะ!?

ใช่เลย นี่มันน่าจะประมาณเลเวล 7 นะ

จะให้ดื่มอีกหน่อยไหมคะ?

ไม่รู้ว่าฝ่ายตรงข้ามจะทำอะไรต่อไปค่ะ!

เฮ้ แล้วนี่จะกลับไปตัวใหญ่ยักษ์อีกครั้งแล้วต้องมาเจอสถานการณ์วิกฤตเหมือนเมื่อก่อนได้ไงกัน...

!?

นั่นมันอะไรคะ!?

ดูเหมือนรูปทรงจะเหมือนคุณหนูเลย...

...ฮะ!! คุณหนูอันตรายจัง...

!?

คุณหนู~!!

อ๊ะ สัมผัสนุ่มกว่าที่คิดแฮะ

โอ๊ะ...

คุณหนูเหมือนดาบคาตานะเลย!!

นี่มันอะไรกันเนี่ยยยย!?

คิโกะ ไหวไหมคะ!?

ร่างกายไม่เป็นอะไรนะคะ... แต่ทำไมผู้รุกรานถึงมาในรูปทรงที่เข้ากับดิฉันขนาดนี้!? เสื้อกับร่างติดกันไปหมด ขยับตัวไม่ได้เลยค่ะ!!

มึม... ดูเหมือนสมมติฐานของดิฉันจะถูกต้องแล้วล่ะค่ะ

!?

ที่ผู้รุกรานที่มาเป็นครั้งแรกยกตัวคุณหนูขึ้นมา

แล้วก็วัดขนาดร่างกายของคุณหนู นั่นเป็นเพราะเรื่องนี้เอง...!

หมายความว่ายังไงกันคะ!?

ผู้รุกรานกำลังจะพา "คุณหนู" กลับไปด้วย ไม่ใช่ "เมือง" นะคะ!!

นี่ก็เป็นเหตุผลที่ต้องมาที่เมืองนี้ค่ะ!

อ่า... เข้าใจแล้ว!?

ถ้าอย่างนั้นก็ต้องปกป้องคุณหนูอย่างเต็มที่เท่านั้นเองค่ะ!!

แต่ตอนนี้ถูกเมินอยู่เลยนะคะ

เอ๊ะ?

ตึกถูกดึงออกมาเลยค่ะ!!

คุณหนูไม่ใช่เป้าหมายเหรอ!? แล้วนี่มันอะไรกันเนี่ย...

เซบาส! ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะสนเรื่องนั้นแล้วนะ!! มีชาวบ้านอยู่ในตึกนะ!!

เกะ!!

อย่างน้อยก็ช่วยชาวบ้านก่อนค่ะ!

ขอโทษด้วยนะ มาโดกะ รีบหน่อยนะ!!

เซบะ นี่มันดึงไม่ออกเหรอคะ!?

แย่แล้ว!

ถ้าฝืนดึงออก ผ้าก็จะขาดไปด้วยค่ะ!

ค... คราวนี้เสื้อผ้าก็ขาดไปด้วย...

แทงทะลุถึงใจที่หอมหวานดั่งดอกฟูจิ

!?

โอ๊ะ...

คุณพ่อคะ!!

ฮ่าะ!

ฟูจิโดะ ประธานกลุ่มบริษัทฟูจิโดะ คุณผู้ทรงเกียรติแห่งฟูจิโดะ

พยายามอยู่นี่นะ คิโกะ!

สุดยอดดดดดดด

รอดแล้วววว~

แหม... ถึงอย่างนั้นนะ! ฮ่าๆๆๆๆ...!!

คะ... ทำไมถึงหัวเราะอยู่ตลอดเลยคะ!?

เปล่า ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอก

หา!?

หืม? คิโกะ ทำไมถึงติดอยู่ในร่างแบบนั้นล่ะ?

อ๊ะ... คุณพ่อ! ขอโทษนะคะ ถึงจะ 10 ปีแล้ว แต่กลับมาในสภาพนี้...

อะไรกัน การทุ่มเทอย่างสุดกำลังไม่ใช่เรื่องที่น่าละอายนะ แล้วฉันเองก็เคยติดอยู่ในร่างคล้ายๆ กันมาก่อน...

อะไรเหรอคะ?

อ๊ะ สวัสดีครับ คุณพ่อของคิโกะครับ

ขออนุญาตเข้าบ้านนะครับ

คุณพ่อ! ไม่ได้เจอกันนานเลยค่ะ

อ่า ไม่สนใจใครเลยนะคนนี้!!

อืม มาดูหน้าคิโกะน่ะ...

ชะ... ช่างดูเท่เหมือนของจริงเลย...

แถมมีเรื่องจะฝากอีกด้วย...

เกี่ยวกับจุดประสงค์ของผู้รุกรานน่ะ...

เข้าใจแล้วเหรอคะ!?

เอ!?

ผู้รุกรานที่จับมาได้จนถึงตอนนี้ ได้ดูแลอยู่ที่บ้านของดิฉันค่ะ

ใช่แล้ว เขาบอกว่าจะส่งไปให้คุณพ่อด้วยนี่คะ

ตัวหนึ่งที่เคยขีดเขียนเล่นน่ะ

จำได้ไหมคะ?

※ดูเรื่องที่ 7 นะคะ

อ๊ะ!! นี่มันแบบแปลนเมืองที่วาดกับคุณหนูเมื่อสมัยก่อนไม่ใช่เหรอ!?

ถึง... ขีดเขียนเล่นน่ะเหรอคะ...?

เอ!? จริงด้วยค่ะ!! แต่ทำไมผู้รุกรานถึง...

บียะ อาปานา

แต่ก็รู้ในทันทีเลยล่ะค่ะ

เมื่อมองลงมาจากด้านบน... หรือมองจากท้องฟ้า มันก็น่าจะเหมือนกับแบบแปลนเดียวกันแน่ๆ!

!!

และนี่บังเอิญเป็นตัวอักษรของบรรดาผู้รุกราน...

เขียนไว้ว่า "มาเที่ยวเมืองนี้สักครั้งสิ" น่ะสิ!!

หา!!?

ถึงจะเป็นเรื่องบังเอิญ แต่พวกผู้รุกรานก็อ่านมันออก แล้วก็มาเยือนเมืองนี้...

แถมยังชอบมันถึงขนาดจะเอาเมืองนี้กลับไปด้วยอีกด้วยนะ!!

ไม่จริงดดดด!

สรุปคือ ผู้รุกรานคนนั้นจะชิงเมืองของดิฉันไปทั้งเมืองสินะคะ!?

แฮะ... สมมติฐานของฉันมันผิดไปไกลเลย...

จะปล่อยให้เป็นแบบนั้นไม่ได้ค่ะ!! มาโดกะ! ตัดร่างนี้ออกพร้อมกับเสื้อผ้าเลยนะคะ!!

เอ๊ะ! ไม่เป็นไรเหรอคะ?

จะเปลือยกายต่อหน้าคุณพ่อนะคะ!!

ฟุฟุ๋น... ถ้างั้นก็มีหน้ากากปิดตาเตรียมไว้แล้ว

ถึงจะน่าอายแค่ไหนก็ตาม! ดิฉันจะกลายเป็นร่างแบบไหนก็ได้เพื่อปกป้องเมืองที่รักของดิฉันค่ะ!!

เอาล่ะค่ะ! กรุณาตัดเลยนะคะ!!

คุณหนู...!! ...คุณพ่อคะ?

ตอนนี้ดิฉัน... กำลังประทับใจ...!!

อยากจะร่ายแล้วสิ

สวัสดีค่ะ

ถ้างั้นคุณหนูคะ! เผื่อจะต้องเจอกับเรื่องแบบนี้ด้วยล่ะค่ะ!!

นี่คือ "ห้องเปลี่ยนชุดดเรสซาล์มปรับปรุง" ที่รองรับการขยายร่างค่ะ!!

โอ้!!

ช่วยลองเปลี่ยนชุดในนี้ดูนะคะ!

ทำไมต้องมาเป็นแบบนี้ด้วยล่ะคะ?

ผู้รุกรานสังเกตเห็นเราแล้วค่ะ

อันตรายแล้ว...

เมืองที่รัก เลี้ยงดูบุตรีก็ดั่งฟูจิ

ระหว่างนี้ฝากไว้กับท่านก่อนนะ!!

คุณพ่อ～!!

ถ้างั้นก็จะตัดทั้งชุดเลยค่ะ

ช่วยได้แล้วค่ะ!! แล้วชุดเปลี่ยนน่ะคะ...

ตอนนี้ที่มีให้คือชุดนี้ค่ะ

เอ!? นี่เหรอคะ!?

เอ๊ะ ก็ยังน่าอายอยู่ดีนะคะ!!

ถ้ามีแค่นี้ ก็ต้องใส่ชุดนี้แหละเนอะ

อู้วว～!!

อ... เอ่อ... รอนานเลยนะคะ!!

ฟูจิโดกิโกะ แคมเปญเกิร์ลฟอร์ม!!

คิกคัก

เป็นชุดที่คุณหนูทำขึ้นมาตอนที่ตื่นเต้นกับการออกหนังสือของคุณหนู แต่ว่ามันถูกตัดทิ้งน่ะค่ะ!!

ฮาาา~ ไม่คิดเลยว่าจะต้องมาใส่ตอนแบบนี้...

หืม มีหนังสือของคิโกะด้วยรึนี่

อ๊าาาาาาาา ขอให้ทำเป็นว่าไม่เคยได้ยินก็แล้วกันนะ

อ๊ะ

ผู้รุกรานกำลังหนีไปค่ะ!

มีตึกอีกหลายอันด้วยนะคะ!!

นี่มันแผนที่จะเอาตัวอย่างกลับไปสินะ

ยิ้ม! จะไม่ปล่อยให้หนีไปหรอกค่ะ!!

เซบาสเตียน เครื่องดื่มอันนั้นน่ะครับ

เอ๊ะ!? คะ ครับ!

อา แค่นิดเดียวก็พอแล้วครับ

ฟู่ว~...

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เห็นคนอื่นที่ไม่ใช่คิโกะดื่ม!

แต่คุณจะทำอะไรคะ!?

ตัวใหญ่ขึ้นนิดหน่อยเหรอครับ?

อา นั่นคือ...

รูปปั้นทองแดงนี่สวยดีแฮะ... ขอใช้หน่อยแล้วกัน

โย่

เอาล่ะ ไปกันเถอะ คิโกะ!!

หืมม!!

...เค... ต่างกันมากเกินไปเลย!!

ถึงแม้จะเป็นตึกสักตึกก็ตาม...

จะไม่ยกให้หรอกค่ะ!!

ลูกกับพ่อเกินไปแล้ว

โย่

คุณพ่อจะไปแล้วเหรอคะคะ? ในเมื่อมาแล้วก็อยากจะแนะนำเมืองของฉันให้ดูจังเลยค่ะ...

อืม มีความสนใจอยู่หรอกนะ แต่ว่าไม่เป็นไรแล้ว เห็นความตั้งใจของคิโกะที่รักเมืองแล้ว...!

เซบาสเตียน! มาโดกะคุง แล้วก็เหล่าชาวเมืองด้วยค่ะ

รบกวนมารบกวนด้วยนะครับ

ใช่แล้ว! เพื่อฉลองความเก่งกาจในวันนี้ จะให้ของดีๆ ไปด้วยนะ ตั้งตารอได้เลย

จะเป็นหวัดเอาค่ะ

ว้าว!! ขอบคุณมากค่ะ!

งั้นก็ทำตัวให้เก่งต่อไปนะ!!

ผู้รุกรานคนนั้นก็จะเอากลับไปด้วยสินะ...

วันต่อมา

ชิโมโตะ บุนปะ ชิชิเนะ โซชิ

ไม่... ไม่ต้องการ...

ฉันก็มีของเหมือนกันนะ!

คุณพ่อคนนั้นชอบรูปปั้นทองแดงจริงๆ เลยนะเนี่ย

ว่าแต่ คนแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย...

เรื่องส่วนใหญ่ก็ใช้รูปปั้นแทนได้แล้ว!!