ตอนที่ 159

เรื่องย่อตอนที่แล้ว

คุณหนู

นิคุระ คิว

19 มาอิโระ! ฮูมเพจคุครับ แย่จังเลยค่ะ

ซันเดย์แลเอเบริ SUNDAYWEB EVERY

โอโจซามะยักษ์

คิดถึงบ้านเหรอ?

ก็ไม่ใช่อาการที่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้นหรอกนะ

ของมาโดกะคุงเหรอคะ?

พอมองออกไปในความมืดจากดาดฟ้าแล้ว

ก็แน่นอนอยู่แล้วที่หาโลกไม่เจอเลย...

พวกเราออกไปนอกอวกาศได้สักพักแล้วนี่นา

จู่ๆ ก็...

...นึกถึงคุณแม่ขึ้นมา

ก็รู้สึกขึ้นมาว่าท่านเป็นยังไงบ้างนะ

เข้าใจแล้ว

มันเป็นลูกที่ไม่กตัญญูเลยนะ

ถ้าไม่ได้อยู่ห่างกันขนาดนี้ก็คงไม่รู้สึกอะไรหรอก...

ไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อย!

มันขึ้นอยู่กับว่ามีสิ่งกระตุ้นหรือไม่ต่างหาก

ไม่ๆ! ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกนะ!

ใช่แล้วค่ะ ถ้าปรึกษาคุณหนูแล้วกลับไปที่โลกสักพัก...

เอ๊ะ?!

ก็ติดต่อกันทางสมาร์ทโฟนอยู่แล้วนี่นา

เดี๋ยวกลับไปก็แค่ไปเจอท่านก็พอ

อย่าหักโหมตัวเองมากเกินไปนะคะ

เพื่ออนาคตด้วย ฉันจะลองคิดวิธีดีๆ ดูนะ

การดูแลสภาพจิตใจก็เป็นงานของหมอเหมือนกันนะ!

อืม

ขอบใจนะ

ถ้าบอกคิโคไป ความกังวลของเธอก็จะพลุ่งพล่านจน...

ก็จะเริ่มพูดว่า 'ฉันจะมาเป็นแม่แทนให้ค่ะ' อะไรทำนองนั้น...

มันไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่โตอะไรขนาดนั้นหรอก

มาโดกะ!! เธอเองก็รู้สึกเหงาขนาดนี้ด้วยเหรอเนี่ย

ไม่เป็นไรน่า!! ไม่ได้คิดมากสักหน่อย จริงๆ นะ!!

ก็ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อยนี่นา!!

ไม่ค่ะ!! ถ้าเธอรู้สึกคิดถึงบ้านตอนที่มาเที่ยวอวกาศกับฉัน

ก็เป็นความรับผิดชอบของฉันแล้วล่ะค่ะ!!

ระหว่างที่รอเจอคุณแม่ ฉันจะดูแลตัวเองให้ได้ค่ะ!!

นอนหลับฝันดีนะ~~!!!

เออ...จะนอนแล้วนะ~~!!!

ฟู่...

ฮ่า...ฮ่า...

ตรงนั้นน่ะ เหมือนแม่ของฉันเลยนะ คิโกะ...

หา!? จริงเหรอ?! ♡

ไม่ได้ชมสักหน่อยนะ

คุณแม่...

จิราฟคุงที่เดินผ่านมา

จะอธิบายให้ฟัง! จิราฟคุงได้แยกจากพ่อแม่...

แล้วมาอาศัยอยู่ที่เมืองนี้คนเดียว!

จิราฟุ!!!

ว๊าาาาาาาา!?

มาที่เมืองนี้คนเดียว แล้วก็ทะยานขึ้นไปในอวกาศ

เธอต้องรู้สึกเหงาแค่ไหนกันนะ!!

เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้นกันแน่!?

ก็มาออดอ้อนพวกเราหน่อยนะ!!!

ถึงจะไม่รู้ว่าจะมาแทนที่คุณแม่ได้ไหมนะ!!

มุโกกุกุงะ

หุ่นยนต์ของจิราฟคุง

แน่ใจเหรอว่าไม่เป็นอะไร?

ถ้ามีอะไรคิดอยู่ บอกฉันได้เลยนะ?

ฉันไม่เป็นไรสักหน่อย!

ไม่มีอาการคิดถึงบ้านเลยสักนิด!

โดยทั่วไปแล้ว ถ้าพูดถึงคุณแม่แล้ว คุณหนูต่างหากที่ลำบากกว่านะ

แต่ฉันก็รู้สึกเป็นหนี้ที่ได้มาอยู่กับคุณ...

ตั้งใจจะมาอยู่ด้วยเองต่างหาก!

พวกเธอทั้งคู่...!!

※เดิมทีกำลังเดินทางไปอวกาศเพื่อตามหาคุณแม่

มาโดกะคุง~~

?

สุมิมะซังเอง!!

รออยู่นานเลยนะ

!?

ก็มาอ้อนได้เต็มที่เลยนะ!!

ถึงจะยากที่จะได้เจอคุณแม่ทันที แต่ว่า...

จะให้ร่วมมือให้เอง!!

ถ้าโอเคกับแบบนี้

...

เอ่อ...คือว่า...

นี่!

แต่ว่า คิโกะ...!!

เรื่องนั้นมันเพิ่งจะคลี่คลายลงพอดีเลยนะ...

ไม่น่าจะถึงคิวของตัวเองเหรอ?

ดูเหมือนว่าตัวฉันจะไร้ประโยชน์สินะ...

ฟุ~♡

มันต้านทานไม่ไหวหรอกนะ คิโกะ...

...

...

ชอบความนุ่มฟูจัง

ปุรุริ

โอ้ พวกเจ้า!?

ข้าเองก็ช่วยอะไรไม่ได้...

อาา~

ดีแล้วล่ะ!!? ข้าเองก็ดีแล้วล่ะ!?

นึกถึงบ้านเกิดขึ้นมาเลย...

ซากุระโกะ หมาที่บ้านเกิด♀ สายโปรด

ใช่เลยล่ะ!?

สุดยอดไปเลย...

ใช่เลย ใช่เลย เป็นไปได้ เป็นไปได้!!

ข้ามีประโยชน์แล้วสิ!!

พละกำลังในการกอดนี่มันพรสวรรค์นะ สุมิเร!!

โอ้! มิโดริจังทุกคน!!

พวกเจ้าก็มาในชุดหนาๆ ด้วยนี่นา!?

พี่สาว! ชุดแบบนี้เนี่ยนะ!?

เดี๋ยวก่อนนะ เดี๋ยวข้า...

เอ๊ะ? พูดเรื่องอะไรกัน...

ในกระเป๋าของเซบาสฯ

จะทำให้ร่างกายอุ่นๆ ให้เองงงง~!!!

ช่วยตามหาให้หน่อยสิ~~!!

โอ๊ย~~ แย่แล้ว

ทุกคนไปซ่อนอยู่ในขนของฉัน แล้วก็หายไปไหนก็ไม่รู้

ไม่รู้สิ

มุฟ

ไม่ได้โผล่ออกมาสักพักแล้ว

■คุณแม่มิมุฟ???