ตอนที่ 169

ด้วยพลังนั้น... ด้วยพลังของทุกคน พวกเราก็ตัวใหญ่ขึ้นสุดยอดสุดยอดสุดยอดเลย

ซันเดย์แรมบริ SUNDAYWEB EVERY

บี คิโกะ!!

บี คิโกะ~!!

ดักแด้ที่มีเครื่องหมายของคุณแม่...

แล้วก็...นั่นท่านแม่นี่นา...!?

ดูสิคะ!

ที่นี่คือที่ที่พวก 'ลูกเครื่อง' พวกนั้นถูกสร้างขึ้นสินะ...!

ในถังเพาะเลี้ยงรอบๆ ก็มีท่านแม่เครื่องจักรเต็มไปหมดเลย!!

ขณะนี้กำลังดำเนินการตามความปรารถนาของฟูจิ โด B วิคตอเรียค่ะ...)

นี่คือ 'ระบบที่ทำให้ความปรารถนาเป็นจริง'

สวัสดีค่ะ...)

มาเธอร์ วัน

!!

อ๊ะ... ท่านแม่ของฉันนี่เอง...

คุณหนู

ค่ะ

...จับมือฉันไว้หน่อยได้ไหม...?

...ไม่เป็นไร...

!

มาเธอร์ วัน

ขอพูดคุยกับคุณแม่สักหน่อยได้ไหมคะ

ด้วยความยินดีค่ะ

จะเชื่อมต่อกับจิตวิญญาณของวิกตอเรียให้ค่ะ

!

บะ... ท่านแม่!?

อึก... อูวววว...!!

!?

คุณแม่บำเพ็ญเพียรติดไฟแล้ว!!

ร้อนจังเลย!!!

นี่ บิกิโกะ! ข้างในเป็นยังไงบ้างล่ะ~!?

ท่านแม่~!! ตอบด้วยสิ~~~~!!

ท่านแม่!!

เหมือนกับตอนที่ข้าถูกกักขังอยู่ในร่างเล็กๆ น่ะ!

...นี่คือภายในจิตใจของท่านแม่สินะ

คิริน...ร่างกายของข้ามันใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ

จะอยู่ด้วยกันได้อีกนานแค่ไหนกันนะ...

ถ้าใช้เทคโนโลยีอวกาศย่อย...

ก็ต้องสามารถสร้างที่อยู่ได้แน่ๆ

ฟุนิ

ฟุนิ

กำลัง...พูดคุยกับใครบางคน...

พวกเราทั้งสามคน...

สู่ 'ดินแดนในอุดมคติ'!!

...คิริน!!

ออกห่างจากประตูมิติย่อยนั่น!!

!!

เธอรับไม่ไหวหรอก!!

คิริน!! คิริน!! คิริน—

มันเชื่อมต่อกับหลุมดำอยู่

แล้วอุบัติเหตุก็เกิดขึ้น พ่อถูกดูดกลืนเข้าไปในหลุมดำ

ในระหว่างนั้น...

กำลังพยายามสร้าง "ดินแดนในอุดมคติ" อยู่

พ่อกับแม่ไม่ถูกจำกัดด้วยขนาดร่างกาย

ท่านแม่พยายามอย่างยิ่งที่จะทวงท่านพ่อกลับมา

จนกระทั่งเรื่องรอบตัวถูกละเลย...

แล้ว,

ระหว่างที่ออกไปตามหา

ท่านแม่ก็ไม่ทันสังเกตว่าคฤหาสน์ที่ตนอยู่กำลังเกิดไฟไหม้

ท่านแม่ไม่ทันสังเกตเลย

ลืมการมีอยู่ของตนเองไปซะแล้ว...

ท่านแม่ที่คิดว่าตนเองสูญเสียตัวตนของตนไปแล้ว

หัวใจก็หยุดเต้น

คำขอของฉันมีเพียงอย่างเดียว...

คืออยากให้ 'หุ่นยนต์' คืนมา...

แต่ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ?

ถึงได้ตามหาไปทั่วทั้งจักรวาล...

หุ่นยนต์น่ะ,

ไม่มีอยู่ที่ไหนเลย...

ต้องช่วยสิ!!!!

คู่ว์!!

ทุกท่าน!! โปรดช่วยออกแรงให้ข้าอีกหน่อย

ช่วยออกแรงให้หน่อยสิ!!

ฮึก... กำลังพยายามอยู่นะคะ!!

ร้อนจนคอจะแห้งแล้ววว~~!!

และสร้างดินแดนในอุดมคติที่ไม่มีที่สิ้นสุดขึ้นมาตลอดเลยนะ...!!

คุณแม่ได้ขอพรที่ไม่อาจเป็นจริงได้จากมาเธอร์วัน

เพื่อรวมเป็นหนึ่ง...

ความเศร้าของคุณแม่

มันส่งมาถึงแล้วค่ะ

เราจะช่วยกอบกู้มันได้อย่างไรดีคะ

พรของฉันนั้นเหนือกว่าต่างหาก

แค่สอนให้พวกเขารู้ว่า

...

ง่ายนิดเดียว

คนนั้น!

เอ๊ะ!?

เพิ่มขึ้นมาแล้ว...

คนที่มาให้กำลังใจ...

ใครก็ได้...ใครก็ได้น่ะ

อีกหน่อย...อีกนิดเดียว!!

คิ~โค่!

เสียงของเธอมาถึงแล้ว!

ในที่สุดก็มาถึงตรงนี้แล้วสินะ

มีเรื่องที่ต้องเล่าเยอะแยะเลยนะ

แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาแล้วล่ะ

แค่เพียงเล็กน้อย

ช่วยใช้พลังของแม่หน่อยสิ

พลังที่เอ่อล้นนี้,

ปล่อยมันใส่คู่ต่อสู้ให้เต็มที่เลยนะ!!

...!!

!!!

จมอยู่กับอดีตสินะ

ฟูจิโดะ บี วิกตอเรีย

คุณกำลัง...

แต่ว่าอดีตมันก็ไม่เคยเปลี่ยน

ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหน

ก็ต้องก้าวไปข้างหน้าสิ!!

จับมือกัน

มือของวิกตอเรียที่เป็นตัวฉันอยู่ตรงนี้!!

คำขอของ 'มาเธอร์ วัน' นะ

...คิโค...?

คุณแม่

บี คิโกะ

คืนให้ด้วย!!!

คิโกะ!!!

คุณแม่

คิโกะ

หาเท่าไหร่ หาเท่าไหร่

ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ

ฉันหาคุณไม่เจอเลย จากคฤหาสน์ที่กำลังลุกไหม้

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรนะ

เมื่อตอนนั้น เซบาสต์ช่วยฉันไว้

ฉันอยู่ที่นี่...!!

ฉันไม่ได้สูญเสียทุกสิ่งไปทั้งหมด

แล้วสินะ...!!

กอด

โปรดระวังการเปลี่ยนแปลงของเหตุการณ์อย่างฉับพลันนะ───

สิ้นสุดคำขอของท่าน B วิคตอเรียแล้วค่ะ... (

?!

...

ห๊ะ อะไรนะ อะไรกันเนี่ย!?

ห๊ะ! เหมือนจะแกะออกไม่ได้แล้วสิ!!

ทำถูกแล้วเหรอ!?

พูดง่ายๆ ก็คือที่นี่กำลังจะระเบิดแล้ว

สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นจากความปรารถนาของฉันมันกำลังสลายไปอย่างรวดเร็วเลยนะ

เอ๊ะ!!??

ต้องหนีให้ได้!!

โดเรียซัง ขอร้องล่ะ!! ช่วยให้หนีออกไปหน่อย

อืม... ขอพลังงานอีกหน่อย

ก็แบบว่า...

โอริโคอออ! ดึงฉันสิ!!

เพราะเกาะมันเชื่อมต่อกันหมดแล้วไงล่ะ!!!

ด้วยพลังทั้งหมด... รอดวิกฤตได้หวุดหวิด!?