ตอนที่ 32

ยักษ์- โอโจ-ซามะ คุณหนู/คุณผู้หญิง

＃32 มาโดกะ

เวลาจะย้ายบ้าน

ของของฉันก็แค่หนึ่งกระเป๋าเดินทาง

พอไม่จำเป็นต้องอยู่ตรงนั้นแล้ว

ก็ออกไปได้เลยทันที

เรื่องย้ายบ้านแบบง่าย ๆ เบา ๆ...

ฉันอยู่คนเดียวนะ

อาศัยอยู่ที่เคไออาร์

”

6 โมงแล้วสิ

พ่อแม่ก็อยู่ แถมไม่ได้ทะเลาะกันด้วยนะ

ก็เลยรู้สึกเหมือนใช้ชีวิตอยู่คนเดียวอ่ะ

ไม่มีใครแวะมาหา

เพื่อนก็มีแค่ไม่กี่คน

แต่มันก็ไม่ได้รู้สึกเหงาเลยนะ

มั้งนะ

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ

ที่การอยู่คนเดียวมันเป็นเรื่องปกติ

อื้อออ

สมกับเป็นคุณอิโตะจริง ๆ

ทำได้ทุกอย่างเลยสินะ

ฉันน่ะเรื่องกีฬาหรือเรื่องเรียนน่ะ

ไม่เคยมีปัญหาอะไรเลยสักนิด

เพราะทำได้นี่นา

สมแล้วนะ

ถ้างั้นคุณอิโตะนั่งตรงนี้ก็ได้นะ

ค่ะ

โอ้

เพราะคุณอิโตะทำได้นี่นา...

ช่วยทำให้เสร็จก่อนเลยได้ไหมคะ?

งั้นคนอื่นที่ไม่ใช่อคุณอิโตะมาซ้อมตรงนี้ก่อนนะ

ว้าว

ว้าว

ก็เลยไปอยู่ที่ตรงนั้นแบบไม่รู้ตัว...

ก็คิดว่ามันก็โอเคนะ

แม้จะเข้าไปอยู่ในวงแล้ว สุดท้ายก็แค่... สอนไปเท่านั้นแหละ

หิวแล้ว

ก็ไม่ได้เหงาหรอกนะ...

แต่ว่ามันน่าเบื่อจังเลยล่ะ

!

อุฟุฟุ...

ตอนที่เห็นคุณครั้งแรก

ก็คิดว่าเหมือนกับฉันเลยนะ

อะไรน่ะ? คิโกะ ตอนนี้ 7 โมงเช้าแล้วนะ...

มาโดกะ~~!! ผู้รุกรานมาแล้วค่ะ!! ช่วยด้วยนะคะ!

ที่ว่างข้าง ๆ หัวหน้าของเมือง

โครมา

ยินดีต้อนรับสู่เมืองของฉันนะค่ะ!!

คิดว่าคุณคงจะรู้สึกเหงาเหมือนกันสินะ...

แต่คุณก็เคยได้รับความรักนี่นา

พูดเรื่องอะไรกันคะ!?

ฉันไปเดี๋ยวนี้ล่ะ

โครก!

อ๊ะ!! มาโดกะ!!

ตรงนี้ไงคะ~~!!

พออยู่กับคุณแล้วก็ไม่น่าเบื่อเลยค่ะ

ห๊ะ!?

มาโดกะจัง เมื่อไหร่...

ฝากไว้กับฉันเถอะ

คุณหมอคะ ช่วยยื่นแขนออกมาหน่อยได้ไหมคะ?

เครื่องเดียวก็พอแล้วค่ะ

มาโดกะคุง! รับทราบค่ะ!

เตรียมยิงแบบกราวด์สไครเปอร์!

บึบบบ

มาโดกะคุง รับไปเลยค่ะ!

สมแล้วนะ มาโดะ...

คิโกะ รับไว้เลย

โอ้!?

วันนี้คุณดูตั้งใจมากเลยนะคะ?

ก็แค่บริการน่ะค่ะ

ของของฉันมันใส่ในกระเป๋าเดินทางไม่พอแล้วนะ

แต่ว่าก็น่าจะโอเคนะ

☆มีของแถมเยอะแยะเลย!