
เซอ
อื้มมม...
งั้นก็...
เรื่องของอิโอริ...
ยาก
จะว่ายังไงดีนะ
ก็คือมีความ
สนใจแบบ...
เรื่องแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องที่เราจะไปบอกเจ้าตัวเองเฉยๆ นะสิ...
จะทำยังไงดี

พ
ตอนที่ 36 ชอบอยู่หรือเปล่า?

เซระกับคุณโอทสึยะเหรอครับ?
อื้อ
จะเป็นไปได้แบบนั้นเหรอเนี่ย
ฮ่าๆๆ
ก็น่าจะเป็นไปได้นะ~
ถ้างั้น
เดี๋ยวจะลองไปถามเขาตรงๆ เมื่อเธอกลับมาแล้วนะ
โอ๊ะ
กลับมาแล้วสินะ เซระ

ดะ
เอ๊ะ?
เจ้าโอทสึยะล่ะ?
เป็นอะไรไปเหรอ?
) )
...หืม?
ตึก
ว่าจะไปซื้อน้ำผลไม้
อ๊ะ
ตึก
ตึก
อ๋อ งั้นเหรอ
ว่าแต่จิซะ
...อะไรนะ?
คุยอะไรกับเจ้าโอทสึยะเหรอ?

...อื้มมม?
ทำไมต้องมาใส่ใจเรื่องแบบนั้นด้วยล่ะ?
ก็เพราะเธอมาช้าไม่ใช่เหรอ
แล้วก็คุยอะไรกันเหรอ?
...เอ่อ...
บอกไม่ได้
...เรื่องของ...

ไม่จริงน่า!!
มันเป็นแบบนั้นจริงๆ เหรอเนี่ย
ที่เจ้าโอทสึยะเป็นพวกกินพืชอย่างนั้น
คงจะมีอะไรที่ทำให้เขาตื่นตัวขึ้นมาสินะ
หรือว่ามีอะไรบางอย่างไปกระตุ้นเขาไว้
อื้มมม...

งั้นเป็นไง? ช็อกไหม?
ช็อกก็ช็อกอยู่หรอกนะ...
ถ้าให้รู้สึกมันน่าจะใกล้เคียงกับอย่างนั้น
อย่างนั้นน่ะเหรอ?
เหมือนกับน้องสาวถูกสารภาพรักน่ะ
อา~...
จริงเหรอ?
เย้!
แกยังมีชีวิตอยู่เหรอ!
เย้!
ทั้งที่ซัดความทรงจำไปขนาดนั้นเชียว

เธอโดนสารภาพรักเหรอเนี่ย!!
หืม? อ่า...
เธอ...?
ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นนะ
โอ้พระเจ้า!!!
จิ๊กกะ
แล้วยังไงต่อ?
แล้วยังไงต่อล่ะ?
ทำไมแกถึงได้ชิลๆ แบบนั้นได้นะ!!
ห๊ะ?
ทำไมต้องเป็นฉันด้วยนะ ทั้งๆ ที่ฉันไม่เกี่ยว
ไม่เกี่ยวได้ยังไงกัน!!
แกเนี่ย...

แกเป็นคนในตระกูลที่ดีนะ!!
อย่างนั้นเหรอ...!
โคเฮย์ แกอยากจะบอกว่าแบบนี้ใช่ไหม
ให้ประเมินอีกฝ่ายในฐานะคนในครอบครัวน่ะ
อ่า ถ้าไม่คู่ควรก็ไล่เขาไปซะ
แล้วถ้าเขาเป็นคนที่คู่ควรก็ต้องเป็นแบบผู้ชายไงล่ะ—
ใช่แล้ว แบบผู้ชายไง

จัดการซะ
อะไรทำให้เธอถึงได้...
ใครมาก่อนก็ได้ก่อนนี่นา
อูววว...
จะไปไหนล่ะ?
เติมฝุ่น
อ๊ะ งั้นเหรอ
ในที่สุดก็ยอมถอยออกมาแล้วสินะ—
อูวว...
ไม่นะ!! ไอ้ผู้หญิงสารเลวนั่นมันปล่อยให้เราเผลอ
แล้วก็ไปโจมตีเจ้านาคามิมาแน่ๆ เลย!!
ไปจับไอ้สัตว์ตัวนั้นมาก่อน!
คิทาบาระ! ไอ้ผู้หญิงสารเลวน่ะอยู่ไหน!?
ผู้หญิงสารเลวเหรอ?
ตอบมาให้ไวเลยนะ!!
ก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่...
ไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าก็น่าจะเจอ
ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเหรอ!!
!? ไม่มีอยู่!?
ไอ้ผู้หญิงสารเลวน่ะอยู่ไหนกัน
ไอ้ผู้หญิงสารเลวน่ะ...
กระจก
คิทาฮาระ อาาาาาาา!!
กัดฟันไว้ซะ
ก็แค่ตอบในสิ่งที่ถูกถามไปเท่านั้นเองนะ
กลับมาแล้วครับ
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
เอ๊ะ จ๊ะ
นั่นมันเรื่องอะไรกันเนี่ย
...เอาล่ะนะ
ดูสนุกจังเลยนะ
นั่นสิ
ดีใจที่ได้คุยกับคนที่มีงานอดิเรกเหมือนกันใช่ไหมล่ะ?
ถ้าอย่างนั้นนะ คิทาบาระ
อย่างนั้นเหรอ...!
หืม?
มาเกะกะล่ะ
แบบรวดๆ เลย
แกเนี่ย...
อะไรอ่ะ แย่เหรอ?
ก็ต้องแย่สิ
ก็แน่นอนสิ ฉันเองก็ไม่อยากขวางทางเจ้านาคามิที่ดูมีความสุขแบบนั้นนี่นา
ถ้าอย่างนั้นก็อยู่นิ่งๆ ไปซะ
ฉันก็มีความที่ยอมไม่ได้นี่นา
แต่ว่านะ
...อืมม
อะไรอ่ะ
ไม่ได้มีอะไรซะหน่อย
เธอมันชอบคุณโอตสึยะจริงๆ สินะ
ใช่สิ
จริงๆ นะ—
เขาเป็นหน้าตาที่ถูกใจจริงๆ
ถ้าขนาดนั้นก็ถือว่าเยี่ยมมากเลยครับ คุณโดคุชิมะ
ก็...จะไม่ได้เข้าไปขวางโดยตรงหรอกนะ แต่จะให้ความร่วมมือให้
จะทำยังไงล่ะ?
ก็จะ...
ทำให้มัน
ไม่เป็นแบบนั้น
เองล่ะ
ฮ่าๆ...
บอกว่าสนใจอิโอริเหรอ...
มีองค์ประกอบนั้นอยู่ตรงไหนล่ะ?
แถมยังเป็นเด็กดีขนาดนี้ด้วย...
เป็นอะไรไปเหรอ คุณจิสะ?
ก็เป็นคำถามแปลกๆ น่ะค่ะ
นี่ค่ะ เชิญเลย
สไตล์ที่คุณโทยะชื่นชอบเป็นแบบไหนเหรอคะ?
ก็ไม่รู้นะคะ~
เพราะว่าผมเป็นคนกินน้อยน่ะครับ...
พวกที่กินดื่มอย่างอลังการอะไรแบบนั้นน่ะ
ส่งเสียงดังซะ
พวกที่พอขึ้นจากทะเลมาแล้วสามารถดีดกีตาร์ได้แบบสบายๆ อะไรแบบนั้นน่ะ
ส่งเสียงดังกว่านี้สิ
คุณคิทาฮาระ...
กึ๊ก...
นั่นมันไอ้โง่นั่นทำอะไรอยู่เนี่ย!!
โฮ่
มาทางนี้หน่อย
นี่แก... กำลังยุ่งเรื่องสำคัญอยู่นะ...
ช่างเถอะ
ตั้งใจจะทำอะไรกัน?
จะให้พูดว่ายังไงก็...
เจ้านี่...
กำลังโกรธเพราะถูกขวางเวลาของคุณโอตสึยะเหรอ?
ว่าคุณโอตสึยะน่ะ
เอ่อ...
อย่างนั้นเหรอ
เรื่องที่ว่าสนใจอิโอริ...
แปลว่าคุณจิสะก็...
ป๊อก
ไม่ได้แปลกใจเลย...
!!?
ไม่ได้แปลกใจเหรอ!?
ถ้างั้น อิโอริก็
อิโอริเหรอ...!?
แต่ว่าก็จ้องหน้าอกของพี่สาวกับคุณอซึกะแบบตาเจ้าเล่ห์นี่นา...
บัลลลลลลลลลล~
แต่ว่าตอนนั้นก็ไม่ได้ทำอะไรเลยนี่นา...
ไม่สิ ก็เป็นเพราะตัวฉันเองนี่นา?
ถ้าถามตรงๆ มันก็ลำบากนี่นา
หาทางอื่นในการสอบถามเพื่อยืนยันข้อเท็จจริงดูดีกว่า
ทำไมถึงเงียบไปล่ะ?
นึกว่า
จะถูกดุเพราะไปขวางทางซะอีก
แบบนี้มันเหมือนกำลังจะเริ่มพูดเรื่องที่ยากจะเอ่ยเลยนะ...
หรือว่า—
กำลังจะเริ่มพูดเรื่องการเลิกราอยู่รึเปล่า!?
น่าจะเป็นคุณจิสะที่ยังไม่เคยคบกับผู้ชายหรือผู้หญิง
ถึงเป็นแบบนั้นก็เลยลำบากที่จะเริ่มชวนคุยสินะ
จริงอย่างที่ว่า แม้ว่าจะเป็นแค่ตามรูปแบบ แต่ผมก็เป็นแฟนแล้ว
ถ้าจะคบกับคุณโอตสึยะ ก็ควรจะต้องเคลียร์ให้จบนะ
แต่ว่า...
แต่ว่านี่มันความรู้สึกที่ไม่สบายใจแบบนี้มาจากไหนกันเนี่ย
พอคิดดูแล้วก็คือ ถึงจะสารภาพรักไป ก็ไม่ได้ทำให้มันเกิดขึ้นจริงๆ สักที
ไม่ได้จับมือกันออกไปเที่ยวกันด้วยซ้ำ
ถึงจะคิดอยากจะทำก็เถอะนะ
ทั้งที่...
ความอึดอัดใจที่จะถูกทิ้งมันเหมือนกับคนรักทั่วไปเลยเหรอเนี่ย...!?
...แต่ก็นะ
ก็ช่วยไม่ได้
ถึงอย่างนั้นถ้าคุณจิสะอยากให้เป็นแบบนั้นล่ะก็—
นี่ อิโอริ
อืม
อิโอริเนี่ยจริงๆ แล้ว
ชอบหน้าอกเหรอ?
...เมื่อกี้อะไรนะ?
บอกว่าชอบหน้าอกงั้นเหรอ!?
ถ้ามีใครที่ไม่ชอบล่ะก็ พามาให้ดูเดี๋ยวนี้เลย!!
มันก็ต้องชอบสิ!
แต่ว่า...
อิโอริชอบหน้าอกจริงๆ เหรอ?
"จริงๆ" นี่มันหมายความว่าไงกัน!?
นี่ฉันกำลังถูกสงสัยเรื่องอะไรกันเนี่ย!!?
เป็นยังไงบ้าง?
เป็นยังไงเหรอ...
แน่นอนว่าชอบสิ
ถ้าตอบว่าใช่
ถ้าตอบว่าไม่ใช่
ลามก! เลวที่สุด!
ถ้าตอบแบบเกรงใจ
จริงๆ แล้วไม่ชอบเลยนะ
คนโกหก! เลวที่สุด!
แม้จะเล็กก็น่ารักดีนะ...
ตอบสิ่งที่ได้ยินมาสิ!
แย่แล้ว...!
ตอบยังไง สถานการณ์ก็แย่ลงเรื่อยๆ...
เปล่า ไม่ใช่แบบนั้น
ยังคิดไม่พอเลย
ตอบว่าใช่ แล้วตอบว่าไม่ใช่สิ
แถมต้องหาคำตอบที่ตอบคำถามได้ด้วยนะ
คิดสิ
จมลงไปในทะเลแห่งความคิดเลย
ให้ล่องลอยไปในห้วงของตรรกะและการคำนวณ
คำตอบที่เหมาะสมที่สุดสำหรับคำถามนี้คือ
...มิ
ข้างขวา...เฉพาะหน้าอกนะ
...ชอบน่ะ
...หมายความว่าไงเหรอ?
เอ๊ะ? อะไร? มีความชอบแบบนั้นด้วยเหรอ?
ชอบ
แล้วมันเป็นความこだわりจากความแตกต่างระหว่างหน้าอกซ้ายกับขวาน่ะเหรอ?
ตั้งแต่แรกที่ฉันอยากรู้มันคือความสนใจในเพศตรงข้าม ทำไมไอ้บ้าคนนี้ถึง...
แต่เรื่องไร้สาระเต็มไปหมดเลย!
นั่นมันประโยคของฉันไม่ใช่เหรอ!?
พอแล้ว เดี๋ยวฉันจะไปถามคุณชิโอริเอง
เดี๋ยวก่อนๆๆ
ปรึรุรุ
จะถามเรื่องอะไรกันน่ะ?
จะติดต่อคุณชิโอริเหรอ?
ทันได้แหะ ดีจัง
เรื่องอะไรน่ะ!?
พาไปบ้านเกิดตัวเองเดี๋ยวนี้เลย
ทำไมต้องลากบ้านเกิดฉันเข้ามาด้วยเนี่ย!?
กรี๊ดดด
ดูแบบนั้นแล้วสนุกเหรอ?
ค่ะ
สำหรับฉัน มันดูเป็นแค่กลุ่มคนโง่ๆ เท่านั้นแหละ
แต่เชื่อเถอะค่ะ ทุกคนเป็นธรรมชาติมากๆ เลยนะ
คิทาบาระนี่ส่งผลเสียให้คนอื่นตลอดเลยนะ
ผลเสียเหรอคะ?
ฉันเองก็บางทีมันก็ทำให้พูดจาหยาบๆ ไปเลยเพราะไอ้หมอนั่นน่ะ
แต่นะ...
คุณซากุระโกะนี่มีชีวิตชีวาขึ้นตั้งแต่นายคิทาบาระมาแล้วนะคะ
...ห๊ะ?
นั่นคงเป็นแค่การเข้าใจผิดของคุณนาคามิเองมั้งคะ
เป็นอย่างนั้นเหรอคะ?
คุณคิทาฮาระดูมีอ้อมกอดที่น่าประหลาดใจนะคะ
เหมือนกับว่าไม่ต้องเก็บอะไรไว้เลย
...มิ
เหมือนกับว่ายอมรับตัวตนของตัวเองอย่างที่เป็นอยู่เลยล่ะค่ะ
เจ้าหมอนั่นน่ะ แบบนั้นแหละดีแล้ว
ถึงจะเป็นคนแบบไหน ก็ต้องมีข้อดีสักอย่างสิเนอะ
③
ใช่แล้วค่ะ
คนแบบนั้นน่ะ
ชื่นชมจังเลยค่ะ
?
คุณนาคามิ ขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ
ค่ะ
คุณฮามาโอกะน่ะ มีอยู่ใช่ไหมคะ
มีอยู่ค่ะ
คุณคิดยังไงกับคนนั้นคะ
ฉันคิดว่าเขาเป็นคนสวยค่ะ
แล้วน้องสาวของคุณครูฝึกล่ะคะ
คิดว่าน่ารักมากๆ เลยค่ะ
แล้วคุณอิมามุระล่ะคะ
คนจากอนิเมะโทนิดัตสึเหรอคะ
คิดว่าหล่อมากๆ เลยค่ะ
แล้วคุณคิทาฮาระล่ะคะ
* * * * * * * * * *
น่ารักจัง
ดีจัง
ค่ะ...
)
เมื่อวานเหนื่อยจัง...
แล้วสรุปทางฝั่งเธอน่ะ มันลงตัวไปรึเปล่า?
นี่ คุณโดคุชิมะ
อะไรวะ ตอบกลับมาหน่อยสิ
...คิทาฮาระ
หืม?
เหตุผลบอกไม่ได้หรอกนะ
ตั้งแต่วันนี้จะทำให้แกทนทุกข์มากกว่าเดิมถึงสามเท่าเลย
แกนี่
เกิดอะไรขึ้นในที่ที่ฉันไม่รู้บ้างวะ
ตอนที่ 36 จบ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/36)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ

ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง

คุรุมิจังนักเทรด FX

การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง

ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)

ถ่ายทำลับฉบับคนช็อตเงิน

เสียงรำพึงจากหมอยา บันทึกไขปริศนาแห่งวังหลังของเหมาเหมา

เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์

ตำรับปริศนา หมอยาแห่งวังหลัง

จันทรานำพาสู่ต่างโลก

ปรมาจารย์ดาบชั้นเซียนมาตบเกรียนถึงเมืองกรุง

วาดเรื่องนี้ก่อนแล้วค่อยตาย
