ตอน 36: Chapter 36

เซอ

อื้มมม...

งั้นก็...

เรื่องของอิโอริ...

ยาก

จะว่ายังไงดีนะ

ก็คือมีความ

สนใจแบบ...

เรื่องแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องที่เราจะไปบอกเจ้าตัวเองเฉยๆ นะสิ...

จะทำยังไงดี

พ

ตอนที่สามสิบหก ชอบอยู่หรือเปล่า?

เซระกับคุณโอทสึยะเหรอครับ?

อื้อ

จะเป็นไปได้แบบนั้นเหรอเนี่ย

ฮ่าๆๆ

ก็น่าจะเป็นไปได้นะ~

ถ้างั้น

เดี๋ยวจะลองไปถามเขาตรงๆ เมื่อเธอกลับมาแล้วนะ

โอ๊ะ

กลับมาแล้วสินะ เซระ

ดะ

เอ๊ะ?

เจ้าโอทสึยะล่ะ?

เป็นอะไรไปเหรอ?

) )

...หืม?

ตึก

ว่าจะไปซื้อน้ำผลไม้

อ๊ะ

ตึก

ตึก

อ๋อ งั้นเหรอ

ว่าแต่จิซะ

...อะไรนะ?

คุยอะไรกับเจ้าโอทสึยะเหรอ?

...อื้มมม?

ทำไมต้องมาใส่ใจเรื่องแบบนั้นด้วยล่ะ?

ก็เพราะเธอมาช้าไม่ใช่เหรอ

แล้วก็คุยอะไรกันเหรอ?

...เอ่อ...

บอกไม่ได้

...เรื่องของ...

ไม่จริงน่า!!

มันเป็นแบบนั้นจริงๆ เหรอเนี่ย

ที่เจ้าโอทสึยะเป็นพวกกินพืชอย่างนั้น

คงจะมีอะไรที่ทำให้เขาตื่นตัวขึ้นมาสินะ

หรือว่ามีอะไรบางอย่างไปกระตุ้นเขาไว้

อื้มมม...

งั้นเป็นไง? ช็อกไหม?

ช็อกก็ช็อกอยู่หรอกนะ...

ถ้าให้รู้สึกมันน่าจะใกล้เคียงกับอย่างนั้น

อย่างนั้นน่ะเหรอ?

เหมือนกับน้องสาวถูกสารภาพรักน่ะ

อา~...

จริงเหรอ?

เย้!

แกยังมีชีวิตอยู่เหรอ!

เย้!

ทั้งที่ซัดความทรงจำไปขนาดนั้นเชียว

เธอโดนสารภาพรักเหรอเนี่ย!!

หืม? อ่า...

เธอ...?

ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นนะ

โอ้พระเจ้า!!!

จิ๊กกะ

แล้วยังไงต่อ?

แล้วยังไงต่อล่ะ?

ทำไมแกถึงได้ชิลๆ แบบนั้นได้นะ!!

ห๊ะ?

ทำไมต้องเป็นฉันด้วยนะ ทั้งๆ ที่ฉันไม่เกี่ยว

ไม่เกี่ยวได้ยังไงกัน!!

แกเนี่ย...

แกเป็นคนในตระกูลที่ดีนะ!!

อย่างนั้นเหรอ...!

โคเฮย์ แกอยากจะบอกว่าแบบนี้ใช่ไหม

ให้ประเมินอีกฝ่ายในฐานะคนในครอบครัวน่ะ

อ่า ถ้าไม่คู่ควรก็ไล่เขาไปซะ

แล้วถ้าเขาเป็นคนที่คู่ควรก็ต้องเป็นแบบผู้ชายไงล่ะ—

ใช่แล้ว แบบผู้ชายไง

จัดการซะ

อะไรทำให้เธอถึงได้...

ใครมาก่อนก็ได้ก่อนนี่นา

อูววว...

จะไปไหนล่ะ?

เติมฝุ่น

อ๊ะ งั้นเหรอ