ตอน 24: Chapter 24

เกมเมอร์ที่ชอบเล่นจนติดงอมแงมจะไร้เทียมทานในโลกต่างมิติที่มีการตั้งค่าแบบสุดขั้ว

ผู้อัญเชิญแห่งจุดเริ่มต้น

เดือนพฤศจิกายน

ท่านบารอนกลับมาจากเมืองหลวงเป็นครั้งแรกในรอบหนึ่งเดือน

ฉบับรวมเล่มที่หนึ่งและสาม ยอดเยี่ยมจนต้องซื้อ! ออกวางแผงแล้ว!!

ไม่เป็นไรครับ

เรื่องของคาร์เนลก็คลี่คลายแล้ว

เขาจะไม่ได้เล็งมาที่อีกแล้ว

เหนื่อยหน่อยนะ

มีเรื่องจะคุยกับท่านบารอนอาเรน มานี่สิ

ครับ

มาช้าหน่อยนะ

ที่ช่วยเซซิลออกมาจากคาร์เนลน่ะ

ในฐานะเจ้าผู้ครองแคว้นグランヴェル และในฐานะพ่อด้วย ข้าขอบคุณนะ

นี่คือค่าตอบแทนจากการปราบปรามマーダーガルシュ 200 เหรียญทอง

และค่าตอบแทนจากการช่วยเหลืออีก 200 เหรียญทอง

ขอบคุณมากครับ

สำหรับท่านบารอนนี่ใจกว้างจังเลยนะ...

อู้สึโกว อู้สึ

...แล้วก็ยังมีเป็นอันที่สามด้วยเหรอ...?

... จริงๆ แล้วก็มีอีกเรื่องนึงด้วย

!

ข้าได้ยื่นเรื่องขอให้องค์กษัตริย์ยกเว้นหน้าที่ของเซซิลแล้วด้วย

ถึงแม้เซซิลจะตั้งใจจะไปแล้วก็ตาม...

สำหรับข้าที่เป็นบารอนแล้วก็น่าจะเป็นแบบนั้นสินะ

...แต่ว่าหน้าที่ของเซซิลที่เป็น "นักเวทย์" นั้นเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้อย่างที่ว่ากัน

...ใช่แล้วครับ พรสวรรค์ของคุณเซซิลนั้นเป็นพิเศษ

ถึงกับองค์กษัตริย์ก็ยังช่วยอะไรไม่ได้เลยเชียวรึ...!

จึงเป็นกำลังรบที่แข็งแกร่งในสนามรบได้

...ดังนั้นจึงมีเรื่องหนึ่งที่อยากจะขอร้องอาเรนหน่อยครับ

เรื่องที่นายปิดบังเรื่องพรสวรรค์น่ะมันเป็นเรื่องเล็กน้อย

ข้าตัดสินแล้วว่านายเป็นคนที่ไว้ใจได้ตลอด 4 ปีที่ผ่านมา

เหรียญทอง 200 เหรียญ นี่คือทั้งหมดที่ข้าจะให้ได้

ขอให้นายไปด้วยฐานะองครักษ์ของเซซิล ไปที่สถาบัน แล้วก็ปกป้องเขาในสนามรบให้หน่อยนะ...!

เหรียญทอง 600 เหรียญ !!

ทั้งๆ ที่เป็นขุนนางยากจนจนซื้อเนื้อแทบไม่ไหว...

นี่สินะคือเหตุผลที่เลือกให้เป็นนักล่า

ก็เพราะว่าข้าฝากลูกสาวไว้ ให้เด็กอายุ 12 ขวบ

ท่านบารอนครับ

พรสวรรค์ของผมคือ "ผู้เรียก"

ผมเก็บไว้เพราะถูกตัดสินว่าไม่มีพรสวรรค์ตั้งแต่ตอนอยู่ในโบสถ์ครับ

ข้ายินดีรับหน้าที่คุ้มกันของคุณเซซิลด้วยความเต็มใจครับ

โอ้โห!! รับด้วยเหรอ!!

แต่ว่าขอปรับเปลี่ยนค่าตอบแทนสองอย่างได้ไหมครับ

งั้นเหรอ?

แทนที่จะเป็นเหรียญทอง 400 เหรียญ ช่วยยกเลิกภาษีศีรษะของครอบครัวข้าให้ด้วย

ยกเลิกเหรอ? แค่แค่นั้นเองเหรอ?

ถ้าท่านมีเหลือ ก็รบกวนยกเลิกส่วนของครอบครัวคุเรนาด้วยนะครับ

เข้าใจแล้ว งั้นก็จะเป็นอย่างนั้นเถอะ

ขอบคุณมากครับ

แบบนี้แล้วก็จะได้ไปสถาบันได้อย่างอุ่นใจเลย

ถ้าเป็นแบบนี้ก็พูดออกไปได้แล้ว!

แล้วก็...

ผมขอลาออกจากตำแหน่งคนรับใช้ครับ

ถึงอย่างนั้น ท่านจะยังยอมรับให้เป็นองครักษ์ของผมไหมครับ?

果然นะ

กริ๊ง

เอ๊ะ?

ของตกแต่งสวยจังเลยครับ/ค่ะ

นี่คืออะไรเหรอ?

เป็นของขวัญถึง "แขก" จากตระกูลไวเคานต์グランヴェル

แขกเหรอ?

หืม?

อ๊ะ?

ไวเคานต์เหรอ?

อาเรน เพราะนายเนี่ยแหละ

ตระกูลグランเวล เลยกลายเป็น "ตระกูลไวเคานต์" น่ะ

...ถึงแม้จะดูเหมือนซื้อตำแหน่งมาก็ตาม

ท่านบารอนครับ

ท่านได้รับคำชมเชยเรื่องการแบ่งสิทธิ์การทำเหมือง และการแก้ไขความไม่ถูกต้องของท่าน อย่าได้ดูถูกตัวเองเลยนะครับ

...ดูเหมือนท่านบารอนจะจัดการอะไรหลายอย่างแล้วสินะ

...อืม

นั่นยินดีด้วยนะครับ

แล้ว... "แขกผู้มาเยือน" น่ะคือใครเหรอ?

ข้าก็พอจะคาดเดาได้อยู่แล้วว่าเมื่อเจ้าอายุ 12 ปีคงจะเป็นนักผจญภัยล่ะนะ

...แต่ว่าการแค่ยอมให้มันเป็นแบบนั้น มันก็ทำให้ข้าไม่สบายใจ

"แขกผู้มาเยือน" น่ะ

ก็หมายความว่า หากมีอะไรเกิดขึ้น ตระกูลไวเคานต์ของข้าจะเป็นผู้สนับสนุนอาเรน

มีดสั้นเล่มนี้คือเครื่องยืนยัน

สี่ปีที่ผ่านมา ข้าได้รับความดูแลจากเจ้า

ในฐานะตัวแทนของครอบครัว ข้ายินดีต้อนรับเจ้าในฐานะแขกผู้มาเยือนด้วยนะ

ขอรับด้วยความซาบซึ้งใจครับ

เดือนมกราคม หมู่บ้านคุเรนา

กุ

อ้าว พิกกี้จัง สวัสดีค่ะ

จริงด้วย วันนี้ไม่มีเลยนี่นา

จดหมายพิกกี้อยู่ไหนเหรอ?

ชื่อของเด็กคนนั้นคือแชปปี้จ้ะ

อาเรน!?

อาเรนเน่จัง!

กลับมาแล้วครับ

อาเรน...โตขึ้นจังเลยนะ...

4 ปีแล้วนะเนี่ย!

แมช! มุระ!

พวกนายก็โตขึ้นเยอะเลยนะ!

มานี่สิ~

มุ-มุระ...!?

ครั้งสุดท้ายที่เจอกันตอนอายุหนึ่งขวบ คงจำไม่ได้หรอกมั้ง

ผลเสียของการไม่ได้เจอกันมันมาอยู่ตรงนี้แล้วสินะ...!!

นี่ ๆ หนาว ก็มานั่งตรงนี้สิ

อยากกินอะไรไหม?

อืม

บ้านมันดูแคบลงเหรอ?

ก็เพราะว่าเจ้าโตขึ้นนี่นา

เจ้าเนื้อเนี่ย! พ่อเค้าเลี้ยงเจ้ามานะ!

เราก็ดูด้วยกันทุกเดือนเลยนะ!

แถมนะ! จดหมายของพี่ชาย เราอ่านให้ด้วยนะ!

เราได้เข้าร่วมกลุ่มติวหนังสือกับคุเรนาและโดโกราด้วยนะ

พ่อก็น่าจะอ่านเองได้ง่ายขึ้นนะ

ก็เจ้าฉลาดนี่นา

เหรอ? จริงเหรอ?

อาเรน ขอบคุณที่ส่งเงินมาให้ทุกเดือนนะ

แต่เหรียญทองแค่เหรียญเดียว... ชีวิตจะพออยู่ได้ไหมเนี่ย?

คืออย่างนั้นแหละ พอดีว่าช่วงนี้จะไม่มีเงินส่งให้แล้วล่ะ

อืม... อย่างนั้นก็ไม่เป็นไร แต่ว่ามีอะไรเหรอ?

ผมได้ลาออกจากตำแหน่งคนรับใช้ เพื่อจะไปเมืองสถาบันน่ะครับ

แป๊ะ

โอ้...

...แล้วก็ช่วยคุณหนูคนนั้นไว้ เลยได้รับมีดสั้นเล่มนี้มาสินะ

พวกเรา... ไม่ต้องจ่ายภาษีคนอีกต่อไปแล้วสินะ...

สี่ปีที่ผ่านมา ทำอะไรมาบ้างล่ะ?

...แล้วนี่คือสิ่งที่จะใช้แทนเงินที่ส่งไปให้

เหรียญทอง 100 เหรียญ

ไว้ให้ตรงนี้นะ

จะรับได้ยังไงเนี่ย!

อื้อ ใช่แล้ว ถ้าจะเข้าโรงเรียน ก็เก็บไว้นะ

ไม่ต้องห่วงหรอก ยังมีอยู่ตั้ง 600 เหรียญเพราะขายชุดเกราะไปแล้วไง

มีชุดเกราะเหรอ?

เป็นสัตว์อสูรระดับซีจ้ะ มันไปทำรังอยู่ตรงเชิงเทือกเขาไวท์ดราก้อน

นอกจากนี้ยังมีหมู่บ้านกอบลินกับพวกออร์คด้วย...

...ไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ ลูกชายของเรานี่มัน...

ใช่จ้ะ...

อย่างนั้นนะ

พอติดต่อได้แล้วจะส่งจดหมายไปให้แชปปี้อีกนะ

ปิ๊บ

ฉันก็จะไปสถาบันตอนอายุ 12 ด้วยนะ!

ใช่แล้ว งั้นไปดูข้างหน้าก่อนนะ

มุระก็ด้วยล่ะ!

นี่เจ้ามุระน่ะ ไม่มีพรสวรรค์ก็ไม่ดีนะ

อืม!

จดหมายถึงพี่ชายเหรอ?

ทุกคนสบายดีไหมคะ? อาเรนเองค่ะ มุระหลับสนิทไหมคะ? พ่ออย่าดื่มเหล้ามากจนเกินไปนะ

ใช่แล้วล่ะ

ขอโทษนะที่กลับมาไม่ได้

ดูแลตัวเองดี ๆ นะ

อย่าฝืนตัวเองมากเกินไปนะ

เดือนมีนาคม

อ๊ะเรอะ

คุณแขก

คนที่ลาออกจากตำแหน่งคนรับใช้โดยไม่ได้ปรึกษาใคร ยังทำงานอยู่เหรอเนี่ย

ก็ช่วงก่อนจะเข้าโรงเรียนน่ะสิ

คนคุ้มกันก็ยังอยู่ ทำไมต้องโกรธด้วยนะ...

จริง ๆ เหรอ จะไปเมืองสถาบันจริง ๆ เหรอ? กลับหมู่บ้านก็ได้นะ อิสระอยู่ไม่ใช่เหรอ?

นี่ อาเรน

เหรอ? เปล่าครับ อยากไปโรงเรียนครับ

บอกว่าจะไปแนวรบไม่ใช่เหรอ?

ก็รู้ว่ามันเป็นที่อันตรายนี่นา?

คุณไม่มีหน้าที่อะไรทั้งนั้นหรอก!

ใช่ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ

คุณนี่แปลกจริง ๆ เลยนะคะ

อย่างนั้นเหรอคะ?

มาแล้วสินะคะ

อาเรน!!

อา เอ่อ นั่นคือคุเระนะ ผู้เป็นจอมดาบเซย์เหรอ?

ใช่แล้วค่ะ

แล้วก็มีโดโกร่า ผู้ใช้ขวานด้วยนะคะ

การกลับมาพบกับเพื่อนที่รอคอยーーー

ฤดูใบไม้ผลิ

พวกเราได้กลับมาพบกันอีกครั้งในรอบสี่ปี