ตอน 39: Chapter 39

……นี่จะต้องเป็นแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่กันนะ

มะ ร่างจริงของราชาปีศาจก็ยัง จับไม่ได้

บททดสอบของเทพเจ้าก็ผ่านไปได้หมดแล้ว อาวุธก็ไม่มีอะไรจะแกร่งไปกว่านี้อีกแล้ว

เออ ออ โม อิ~ เกมเมอร์ที่ชอบฟาร์มจนเข้าเส้นเลือดจะไร้เทียมทานในต่างโลกที่มีค่าสถานะแบบนี้~ ผู้เรียกแห่งการเริ่มต้น

◇ในฐานะวีรบุรุษ—

ก็ได้พบกับศัตรูที่โค่นไม่ลง

และสูญเสียสหายไปมากมาย

ถึงอย่างนั้นก็ยังมีสหายถูกเพิ่มเข้ามาแล้วถูกส่งออกไปยังสมรภูมิ

เพราะว่าข้าคือ "วีรบุรุษ"

มันไม่อนุญาตให้สิ้นหวังได้

แม้ว่ามันจะ

เป็นเพียงความหวังปลอม ๆ ที่เคลือบไปด้วยมายา

เฮอร์มิออสคุง

ขอมอบแหวนวงนี้ให้เจ้า

เพราะการพบกันของเจ้านั่นเอง ก็น่าจะเป็นความหวังของเจ้าด้วย

"มนุษย์เรายังมีความหวังอยู่เหรอ...?

คุณนั่นแหละคือความหวังของมนุษย์

ฟุฟุ

...ก็จริงนะ

ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว

จะสอนให้คุณอาเรนได้รู้ว่ายังมีคนที่เก่งกว่าอยู่ข้างบนด้วยนะ

ไม่ๆ ครับ ผมรู้สึกซึมซับมันมาหมดแล้วนะครับ?

ว้าว! นักรบเนี่ยเก่งจังเลยนะคะ~

พอแล้ว! ยื่นแหวนมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!

สู้ต่อไปมันสิ้นเปลืองหินเวทเกินไปแล้วนะ!!

อย่าพูดแบบนั้นสิ นี่มันคือการโจมตีครั้งสุดท้ายแล้วนะ"

ไม่นะ...

คุณอารเธอร์...!

!?

ท่านเฮอร์เมออสเหรอ?

ห๊ะ!? นี่ผมเป็นเด็กแห่งคำทำนายนะเฟ้ย!

เด็อบเวลก์ก็ไม่ยอมแพ้เหมือนกันนี่นา!

แย่แล้ว! ผู้มาใหม่ของวีรบุรุษกำลังจะมา!

ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องทนการโจมตีครั้งนี้ให้ได้!!

【ชื่อ】เท็กโค 【พลังกาย】500+1000 【พลังเวทย์】0 【พลังโจมตี】455 【พลังป้องกัน】500+1000 【ความว่องไว】280 【สติปัญญา】390 【โชค】123 【พร】พลังกาย 50, พลังป้องกัน 50 【ทักษะพิเศษ】เปลี่ยนร่าง 【การตื่นรู้】พลีตนเอง

จะป้องกันได้ด้วยสกิลการตื่นรู้ของเท็กโคไหม...?

ไปแล้วนะ!

นี่คือหมัดที่แข็งแกร่งที่สุดของมวลมนุษย์เลยนะ!

ดาบเอ็นริริ

...........!

อึก

โอ๊โอ๊โอ...!

สกิลการตื่นรู้ "พลีตนเอง"

รับความเสียหายของเป้าหมายหลายตัว แทนให้ 3 เท่า ความทนทานเพิ่มขึ้นสามเท่า

$(y_{1},y_{2},y_{3})$

$\frac{1}{2}$

อารเธอร์!!!

คาระ

แคร้ง...

โบตะ

แขน... !

ยังอยู่ใช่ไหม

เป็นไงบ้าง? การโจมตีของวีรบุรุษเป็นไง?

คิดจะฆ่ารึนี่!!!

ใช่ครับ ตัดสินใจว่าต้องเป็นศึกยาว ๆ แล้วนะ จะแย่งแหวนจากศพให้ได้...!

สกิลการตื่นรู้ของโมโมโกะ "พรแห่งสวรรค์"

ฟื้นฟูพลังกายและพลังเวทย์ให้หายเป็นปกติ มีผลในรัศมี 50 เมตร

อะไรน่ะ? แขนงอกออกมาด้วย! มี "ยาฟื้นฟูเอลฟ์" ติดตัวอยู่ด้วยเหรอ?

ก็...ใช่แล้วล่ะ

ตามสบาย

ยิงอะไรออกมาจากบนฟ้าเยอะแยะเลยนะ

นั่นมันเป็นสกิลของผู้อัญเชิญด้วยรึเปล่านะ...

...นี่มันยังจะพุ่งเข้ามาอีกเหรอ?

ต่างกันแค่ระดับฝีมือก็รู้แล้วใช่ไหม? ถ้ายอมแพ้ล่ะ?

ตุบ

ไม่ได้จะทำแบบนั้นซะหน่อย

หมัดของเขาปัดผมกระเด็นไปเลยนะ

ตั้งแต่ตรงนี้ไป ขอให้เตรียมรับมือกับการดวลแบบโคลนตมได้เลยนะ

อีกอย่างนะ ถ้าคู่ต่อสู้แข็งแกร่ง แล้วยอมแพ้ไป ก็คือจบแล้วไม่ใช่เหรอ?

ถ้าศัตรูเก่งกาจ ก็จะต้องหาพลังมาให้ได้สิครับ

......ถ้าปลายทางที่ได้มานั้น

เป็น "ความสิ้นหวัง" ล่ะ?

ถามอะไรนักหนาเนี่ย!

●●●●

ไม่ได้ยิ้มเลย

อ้อ จริงสิ "วีรบุรุษ" ก็อยู่กับเครน่าด้วยสินะ

แม้ว่าคนผู้นี้จะมองเห็นเพดานของฝีมือแล้วก็ตาม

เขาก็ยังคงเป็นความหวังเดียวของมวลมนุษย์มาตลอด

โลกใบนี้มันโหดร้ายกับพวกมนุษย์โหมดปกติ

ถึงอย่างนั้นก็ต้องไม่ยอมแพ้สิ!

การพยายามต่อไปหลังจากรู้สึกถึงความสิ้นหวังนั่นแหละคือ

เป้าหมายของการมาสู่โลกใบนี้ของผมต่างหากล่ะ!!

ถ้าสิ่งที่อยู่ข้างหน้านั้นคือความสิ้นหวัง

แน่นอนว่าผมจะก้าวข้ามความสิ้นหวังนั้นไปให้ได้!

สิ่งที่อยู่เหนือความสิ้นหวัง... มันมีอยู่จริง ๆ เหรอ...?

คุณนี่เป็นใครกันแน่?

ใครน่ะ...

หรือครับ...

จอมมารเรียกตัวเองว่า

จอมมารแห่งจุดจบ

สินะครับ ถ้างั้นผมก็...

“ผู้อัญเชิญแห่งจุดเริ่มต้น อารเธอร์”

จุดเริ่มต้น...

ผู้อัญเชิญอารเธอร์

เพิ่งคิดดูอยู่ว่า

ฮิ

!?

เอ่อ...รับไปได้เหรอครับ?

แน่นอนสิ

เงื่อนไขในการได้รับแหวนฟื้นฟูพลังเวทย์น่ะ

คือคุณต้องนำไปให้ 'อารเธอร์ ผู้อัญเชิญแห่งการเริ่มต้น' จากราชาแห่งภูตสวรรค์ให้เขาไงล่ะ

มันเป็นบทพูดด้วยเหรอเนี่ย!?

ถึงจะตอนนี้แล้ว แต่ว่า...ได้ไหมครับ?

เพราะถ้าคุณตายไปก็จะลำบากแย่เลยนะ

อ่า เรื่องนั้นน่ะเหรอ

ฝั่งนี้ของผมนะ

ราชาภูตนี่ใจดีจังเลยแฮะ

ถ้างั้นก็ไม่เกรงใจขอรับเลยครับ

...ถ้างั้นก็

ใช่แล้ว ต่อกันต่อ...

ไม่สิ ผมขอยอมจำนนดีกว่าครับ

โฮ่...สมกับเป็นวีรบุรุษจริง ๆ แข็งแกร่งจังเลยนะเนี่ย~

ไม่มีเหตุผลที่จะสู้แล้วจริง ๆ เหนื่อยมามากแล้วนะครับ

ยอมแพ้

ริ...

ฮ่าๆๆ

ดูเป็นสไตล์ของอารเธอร์จังแฮะ

และ การแข่งขันพิเศษ! ของวีรบุรุษเฮอร์มิออสซามะ ได้รับชัยชนะครับ!!

อารเธอร์!

อีกทีก็ได้นะว่า อารเธอร์นี่มันสุดยอดจริง ๆ...

อืม

ตั้งแต่สมัยก่อนก็เป็นแบบนี้มาตลอด...

แบบนี้ก็การประลองยุทธ์โรงเรียนก็จบลงแล้ว

โดเบล็กกับเฮอร์มิออสก็ได้กลับสู่สนามรบแล้ว

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

มีการจัดพิธีมอบรางวัลที่โรงแรม

นี่เป็นครั้งที่สองของเครน่าสินะ

อืม!

ขอเชิญนักเรียนที่เข้าแข่งรอบชิงชนะเลิศครับ!

จริง ๆ แล้วผมสีดำก็น่าสนใจนะ แต่ก็เป็นแค่เด็กหนุ่มคนหนึ่งเอง

ทำไมอาณาจักรถึงปิดบังเขามาตลอดกันนะ?

พอรู้ถึงพรสวรรค์แล้ว ก็น่าจะรายงานไปยังสมาพันธ์ห้าทวีปแล้วสิครับ

!

กลายเป็นคนดังไปแล้วสินะ

นั่นไง! หยุดตรงนั้นนะ! ใกล้แล้ว!!

ฝ่าบาทองค์รัชทายาท ได้โปรดอย่าเร้าใจนักเลยครับ ที่นี่การป้องกันยังไม่มั่นคงเลยนะครับ

รู้แล้วน่า

ได้ยินชัดแจ๋วเลย...

เรียกมังกรออกมาก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วล่ะ

ถูกจับตามองในฐานะบุคคลอันตรายไปแล้วสินะ

เป็นการแข่งขันที่ยอดเยี่ยมมาก

ดีใจจริง ๆ ที่มีผู้แข็งแกร่งเช่นเจ้าปรากฏตัวขึ้นมานะ

หลังจากนี้ก็จงฝึกฝนอย่างไม่หยุดหย่อนเพื่ออาณาจักรเถิดนะ

ฮะ!

จบแล้วสินะ เรื่องมันสั้น ๆ ช่วยได้เยอะเลย

อารเธอร์คนนั้นนี่สู้กับวีรบุรุษได้ดีจริง ๆ

ถือได้ว่าเป็นแมตช์ที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ของโรงเรียนเลยนะ

?

คำชื่นชมของคุณช่างเป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างยิ่งเลยครับ

คุณแกรนเวลนี่มันร้ายกาจจริง ๆ

ถ้าเป็นคนรับใช้ที่มีความสามารถแบบนี้ ก็ควรแนะนำให้รู้จักสิ

ฮะ? ครับ?

ใช่แล้วครับ พอดีผมยังไม่ได้แนะนำตัวเลย

ผมคือ "แขก" แห่งตระกูลกรันเวลครับ

!?

เก็บอาวุธไปแล้วนี่นา! เอาออกมาจากไหนเนี่ย?

ของจริงที่มีตราสัญลักษณ์นี่ครับ!

สำหรับบารอนกรันเวล ท่านให้การดูแลเป็นพิเศษกับผมมาตั้งแต่สมัยที่ยังเป็นทาส

รู้สึกอย่างมาก ถึงพระคุณนั้นครับ

สำหรับครอบครัวของท่านก็เช่นกันครับ

ในช่วงเวลานี้ ในฐานะ "องครักษ์" ของ ตระกูลกรางเวล

จะคอยปกป้อง จากทุกคน

อ่า...อย่างนั้นเองหรือ...

ถอยไปได้แล้ว

จอมทัพเกียรมูท ป้อมเหนือ

อะไรกัน เฮอร์มิออส

กลับมาแล้วเหรอ

อืม

เด็กหนุ่มที่ได้ระดับประเมินอีเป็นยังไงบ้าง?

อืม...ก็อย่างนั้นแหละ

รู้สึกถึงความหวัง

...มั้ง

◇ความรู้สึกของเฮอร์มิออสเริ่มเปลี่ยนแปลงแล้ว...