
ตอนที่ 21
อ๊ะ

สลัดมันฝรั่งนี่อร่อยจัง
ขอโทษนะ
ฉันพูดอะไรที่ทำให้คุณไม่สบายใจไปรึเปล่า?
เอ่อ ที่บ้านเราก็
ทำได้นะ
หรือว่าแค่บังเอิญดวงไม่ดีเองล่ะเนี่ย
เอ่อ

ตรงนี้
นั่งด้วยกันได้ไหมคะ?
เอ่อ...
มีผู้ชายอยู่ด้วยนะคะ...
คุณคือเมดของตระกูลรุดลเบิร์ก...
ตระกูลอินวิเดีย...!

ซาร์ช่า เบลตัน ยินดีที่ได้รู้จักนะ
สามารถแสดงได้หลากหลายตามงานเลย ช่างวิเศษจริงๆ ค่ะ
...น่ารักจัง
อ่า จะแนะนำให้รู้จักนะ
คนที่เพิ่งจะบอกกับเมโลดี้ว่า "ชอบนะ ขอแต่งงานด้วยเถอะ" น่ะ
คือลูกพี่ลูกน้องของฉัน บริชจังเอง
ดูบรรยากาศต่างจากเมื่อวานเยอะเลยนะ...
นั่นมันเป็นหน้าสำหรับลูกค้าต่างหากล่ะ!
ทำแบบนั้นทั้งวันเลย
ไหล่ก็ตึง
ก็ช่วยไม่ได้นี่นา
ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าอย่างนั้น!
บริช เบลตัน ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ

ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
ว้าว ทั้งๆ ที่ฉันพูดจาดูเจ้าชู้อยู่นะ แต่ท่าทางก็ไม่เปลี่ยนเลยนี่นา
น่ารัก แถมยังใจดีอีกด้วยนะ!
บริชน่ารักจัง!
?
?
อย่ามาแกล้งคนสิวอร์เรน!
ฉันชื่อวอร์เรน เซทนะ
ยินดีที่ได้รู้จักนะ เมโลดี้จัง
วอร์เรน นี่
พอได้แล้วน่า
อย่าเพิ่งวุ่นวายในโรงอาหารสิ เอามานี่หน่อย
สนิทกันจังเลยนะ

งั้นสามคนก็
เป็นเพื่อนสมัยเด็กกันสินะคะ
ใช่แล้วล่ะ
มีแค่ฉันที่เป็นคนรับใช้ของร้านค้าสามัญชน
ไม่คิดเลยว่าลูกชายของตรงนั้นจะเข้าโรงเรียนได้นะ
คุณคนนั้นก็เป็นเพื่อนสมัยเด็กด้วยเหรอคะ?
สำหรับวอร์เรนแล้วล่ะนะ
ดีจังเลยที่อยู่ชั้นเดียวกับคุณนายทุกคน!
ผมชื่อลูคิฟ เกอร์มัน อายุ 1 ปี 15 ครับ
คุณคนนั้นบอกว่ายังไงเหรอคะ?
ว่าแต่ บริชอายุ 16 แล้วก็
ผมอายุ 18 นะ
คุณวอร์เรนเป็นคนที่อายุมากที่สุดเลยนี่นา!
ต้องขอแสดงความเสียใจอย่างยิ่งเลยล่ะครับ!
อย่าพูดเองสิ

ขอโทษนะที่เสียงดัง
จริงๆ แล้วฉันเคยขอให้ได้นั่งด้วยหลายครั้ง แต่ก็ถูกปฏิเสธไปหมดเลยค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ ดีใจที่ได้อยู่ด้วยกัน
...อ๊ะ...
เมโลดี้ดูเหมือนจะไม่ได้คบหากับเมดคนอื่นมากนักเหรอคะ?
หืม? เอ่อ ใช่ค่ะ
ก็เพราะอย่างนั้นสินะ...
เอ่อ คือว่า คุณลูเซียนา รุดลเบิร์ก ที่เป็นเมดของเมโลดี้ น่ะค่ะ
คุณรู้ไหมคะว่าตอนนี้ในแวดวงสังคม เธอมักจะถูกเรียกว่า "เจ้าหญิงนางฟ้า" หรือ "เจ้าหญิงวีรสตรี" น่ะ?
ค่ะ ได้ยินมาว่าเริ่มถูกเรียกแบบนั้นตั้งแต่ตอนงานเต้นรำแล้วค่ะ

มันมีอะไรเหรอคะ?
เอ่อ...
ตระกูลรุดลเบิร์กน่ะ
มีชื่อเสียงที่ไม่ค่อยดีนัก
ค่ะ
อืม
คือว่านะ แม้จะเป็นตระกูลเคานต์ แต่ตระกูลรุดลเบิร์กก็ถูกตระกูลขุนนางอื่นมองแบบ...
ขุนนางยากจน
ดูถูกมาตลอดเลยล่ะค่ะ ตระกูลรุดลเบิร์กน่ะ
คุณหนูของตระกูลแบบนั้น กลับมามีชื่อเสียงที่ดูน่าชื่นชมขึ้นมาอย่างกะทันหันในงานเต้นรำฤดูใบไม้ผลิค่ะ...
อือฮึ...
...นี่อาจจะเป็นเพราะว่า
รอบๆ ตัวเราไม่ค่อยชอบเราสินะคะ
ก็...
...
ก็อย่างนั้นแหละ
แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกคนนะคะ
แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกคนนะคะ

คุณหนูของเราก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรหรอกนะ
แต่ก็คงมีบางบ้านที่ยังไม่ชอบอยู่ใช่ไหมคะ
แล้วความรู้สึกแบบนั้นมันก็ส่งผลไปถึงเมดที่รับใช้ด้วยเป็นธรรมดา
ในเมื่อคุณนายไม่ชอบ
เมดด้วยกันก็จะสนิทกันได้ยังไงกันล่ะ
...เป็นอย่างนั้นเองสินะคะ
ว่าแต่ กลุ่มที่ปฏิเสธเมโลดี้คือกลุ่มไหนเหรอคะ?
เอ่อ...
อ๋อ ใช่ค่ะ อันนั้นมันเป็นไปไม่ได้เลย
เพราะว่าเป็นกลุ่มคนรับใช้ของขุนนาง
ภายใต้ตระกูลดยุคแรนคูลด์น่ะค่ะ?

นี่คุณพอจะรู้ไหมว่าจากตรงนั้น?
มีคุณหนูจากตรงนั้นที่เป็นนักเรียนใหม่ของปีนี้ด้วยนะ
แต่คนที่ได้รับความสนใจในงานเต้นรำฤดูใบไม้ผลิก็คือ
คุณหนูของเมโลดี้กับคุณหนูแห่งเคาน์ตีวิคติเลียมทั้งสองคนเลยล่ะ
ถึงแม้ว่าจะมีคุณหนูดยุคที่มีฐานะสูงกว่าด้วยนะ...เนอะ
ถึงจะไม่ได้ประกาศออกมาเป็นพิเศษ แต่ก็คงจะให้ความประทับใจที่ดีไม่ได้หรอกนะ
พวกเขาก็คงจะกังวลเรื่องพวกนั้นแล้วปฏิเสธไปน่ะ
เข้าใจแล้ว...
ต้องสำนึกเสียแล้วสิ...
สนุกกับการทำงานที่คฤหาสน์จนละเลยเรื่องสำคัญไปเลยเชียว...
อีกด้านหนึ่งของงานเมด
การรวบรวมข้อมูล!!
การมีปฏิสัมพันธ์กับเมดด้วยกัน แล้วนำข้อมูลของบ้านอื่นกลับไปให้คุณนาย นี่คืองานสำคัญของเมดเลยนะ
ทำเรื่องสำคัญแบบนั้นหลงลืมไปได้เลยเชียว!
ขอบคุณมากค่ะ คุณซาร์ชา
เพราะคุณนี่เอง ถึงได้ตื่นขึ้นมาได้ค่ะ
หืม? จริงเหรอคะ?
อย่างน้อยก็ต้องฝึกฝนการเดินแบบไร้เสียง
แล้วก็ทักษะการซ่อนตัวโดยไม่ให้มีใครรับรู้ถึงการมีอยู่ของตัวเองด้วยนะคะ
ขนาดนั้นเลยเหรอคะ?
เราจะลองเปลี่ยนทิศทางการฝึกสักหน่อยดีไหมคะ?
?
ยืน
ไม่น่าดูเลย
นะคะ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/12)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ

การปฏิวัติของสาวน้อยหนอนหนังสือ

คนปรุงยาเสน่ห์ขวดนี้แอบมีใจให้อยู่รู้บ้างไหม

ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น

บริษัทจำกัด แมจิลูเมียร์

จันทรานำพาสู่ต่างโลก

สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ

แบล็คโคลเวอร์

จอมเวทผู้ถูกเนรเทศซึ่งเคยมอบพลังโกง ได้ใช้ชีวิตใหม่ที่สุขสบาย

ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ

เกิดใหม่เป็นก็อบลิน มีอะไรจะถามไหม?

คุณคามุยลุยหลังผี
